abſtulit. alioꝝ ꝟo camelorū. xxxv. onera in omniū ſaccos refudine alij portare viderent̉. alij leues abirēt. ⁊ benedicens eos dimiſitabſqꝫ inditio vie. Qui ꝑ viā qua venerāt regreſſi ſunt. Tunc ſquirius exultatiōe fretꝰ qꝛ camelos omnes ſuſcepit illeſos exclamauitMagnꝰ ē deus xp̄ianoꝝ. rogo te vt oſtēdas mihi viā q̄ ambulemvbi famuli tui habitāt. ⁊ mihi baptiſmi gratiā p̄beāt. Tūc ꝓfectꝰad locū ꝑuenit. ⁊ a ſancto ep̄o baptiſmū petēs obtinuit. ⁊ vocauitnomē eius gregoriū. Et exinde qͥ pridē ſeruis dei pabula miſerat.anniuerſario tꝑe onera eiſdem canelis impoſita dirigebat.xlv.De ſancto mēmio cathelanenſi.geſtis eius.nctꝰ quoqꝫ memius denobili genere rome oriūdus. cuꝫ a ſancto petro apl̓o inep̄atū benedictꝰ fuiſſet. ⁊ ꝑtibꝰ galliaꝝ ꝟbū dn̄i p̄dicādo vna tū fratribꝰ (ſct̄o dyoniſio pariſiꝰ futuro cpo. ⁊ ſct̄o euchario treueris ciuitatis ep̄o. ⁊ ſancto ſauiniano ciuitatis ſenonis futuro ep̄o. ⁊ ſancto ſiuicio ciuitatis ſueſſionēſis ep̄o. ⁊ alijs. vj. ep̄is ſil̓etiā domiciano ſubdiacono. qui qͣſi ex vno vtero fratres in xp̄o eēnoſcunt̉) dn̄o imꝑante directꝰ ē. Cūqꝫ a roma in. xviij. miliario admāſionē diuertiſſent. cōtigit domicianū defunctū fuiſſe. cū autembeatꝰ mēmius de ip̄o ſubdiacono (ad ſolaciū ⁊ officiū occurrenti)tranſitū cognouiſſet. memorato ſepulto ſubdiacono continuo adſanctū petrū reuerſus lacrimabiliter ita ſuggeſſit. Dn̄e ſanctiſſimemagiſter. cognoſcat ſanctitas tua. domicianū ſubdiaconū quē mecū ad officiū implendū. ⁊ verbū dn̄i gētibꝰ p̄dicāduꝫ iuſſiſti dirigēin itinere fuiſſe modo defunctū. cuꝫ hoc beatiſſimꝰ petrus audiſſet(cui potētia a dn̄o ligādi ⁊ ſoluēdi data eſſe dinoſcit̉) diuina inſpiratiōe ꝑmotus. beato mēmio ep̄o fiducialit̓ ita reſpondit. Accipefimbria veſtimēti mei. ⁊ reuertere ad locū ſepulture ſue ⁊ ea ſupercorpuſculū eius īpoſita ita dicēs. imꝑat tibi dn̄s hieſus xp̄s ⁊ magiſter noſter petrꝰ. vt qualit̓ tibi ore ſuo in p̄ſenti ꝟbo demādauitita mecū ad ꝟbū dn̄i gentibꝰ p̄dicandū ambulare nō tardes. ⁊ lumen dn̄i qd̓ ē incorruptū ⁊ incognitū oībꝰ pateſcat. Accepta igit̉ordinatiōe beati petri apl̓i. cū ad locū ip̄m vbi defunctꝰ fuerat perueniſſet. ⁊ ſuꝑ corpuſculū eiꝰ veſtimētū ſancti pōtificis īpoſuiſſet.auxiliāte dn̄o cōtinuo ſurrexit incolumis qͥ mortuꝰ iacere videbatin puluere. Tūc ait ad eū ſanctꝰ mēmiꝰ. Surge frater domiciane⁊ noli tardare eamꝰ ad locū quo a ſancto ⁊ magiſtro nr̄o fuimꝰ deſtinati. ad ciuitatē videlicꝫ cathalanēſem q̄ a gentibꝰ ad integruꝫtenet̉ recto itinere ꝓperemꝰ. Multas etiā ꝟtutes ꝑ ẜuos ſuos dominꝰ in itinere dignabat̉ oſtēdere. vbi recipiebāt debiles greſſumceci viſum. ſurdi auditū. vel in qualibet infirmitate qͥs poſitꝰ fuiſſꝫꝑ beati mēmij pōtificis auxiliū ſi fide integra poſtulaſſet cōtinuoad priſtinā ſanitatē noſcit̉ ꝑueniſſe.e miraculis eiuſdem ⁊ bonis operibus..xlvj.Unqꝫ ad iā dicta ciuitatē cathalanis ꝑueniſſent. vbi directi fuerāt. ⁊ ip̄m ꝓpt̓gētilitatis errorē. vel iugū duricie cordis eoꝝ (qd̓ p̄mere videbat) noluiſſent reciꝑe. diuina inſpiratiōe ꝑmotꝰ vir ſanctꝰcū cōſilio mīſtroꝝ in oppido ip̄iꝰ ciuitatis ſpelūca in deſerto loco q̄vocabat̉ buxtaria fere miliario vno deſtinauit facere māſionē. vbidie noctūqꝫ vigilijs ⁊ or̄onibꝰ vacabat. impleuitqꝫ ibidē circulumanni. Cōtigit aūt vt puer nobilis in fluuiolo ꝗ̄ eſt ad portā ciuitatis nomīe nr̄utā. gurgite fati munꝰ īpleſſet. Qd̓ cū parētibꝰ nūciatū fuiſſet. ⁊ ſuꝑ corpuſculū ip̄ius planctū validiſſimū excitarēt. cōgnitis ꝟtutibꝰ qͣs ſanctꝰ mēmiꝰ ī ſpelūca reſidēs oſtēdebat. deuote ⁊ lacrimabilit̓ ad eū venerūt. poſtulātes vt filiū eoꝝ or̄onibꝰ ſuisredderet incolumē. Qui genibꝰ ī terra deuoluil. dn̄o fuſis p̄cibusſupplicauit. Et anteqͣꝫ manꝰ impoſuiſſet. puer ſurrexit. Quē parētibꝰ aſtātibꝰ incolumē reddidit. eūqꝫ cōtinuo baptizauit. Dū igit̉parētes eius tantā virtutē ꝑ ſeruū dei factā vidiſſent. poſtulabantſacerdotē vt eum dignis honoribꝰ ad ciuitatē cathalanēſem (vbiip̄m antea ꝓpter gētilitatis errorē reciꝑe noluerūt) ad pontificalēcathedrā reſidēdo accederet. Et dū ip̄m cū ſumma diligētia congregata multitudine populi ad ip̄am ciuitatē adducerēt. ad portā ip̄ius loci obuios habuit leproſos tres. ⁊ cecos ſimiliter. quibꝰ innomīe trinitatꝭ impoſuit vexillū crucis. ⁊ ad priſtinā ſanitatē ip̄osꝑduxit. Ingreſſus itaqꝫ ciuitatē occurrit ei quidā homo demoniūhabēs. que cōtinuo ad ſanitatē priſtinā reuocauit. Poſtea omnitꝑe vite ſue pauꝑes veſte induit. ⁊ elemoſynas dedit. Et dū ieiulijſqꝫ aſſidue inſiſteret. omī ppl̓o ad ip̄aꝫ cathalaniā vrbēnaſpiciēti baptiſmi gr̄aꝫ donauit. ⁊ diuinis eos eruditiōibꝰ. vt bonꝰpaſtor aſſidue gub̓nauit ānis. lxxx. ¶ Actor. Hec de beato petro⁊ eius diſcipulis q̄ legimꝰ excerpſimus. Nūc ad diſcipulos pauliſtilum conuertamus.xlvij.De ſancta tecla pauli diſcipula.Ex geſtis eius.

Um paulꝰ apoſtolꝰ de aniochia iconiū veniſſet. ⁊ ſecū comites demam. hermaoram. ⁊ alexandrū erariuꝫ diſcipulos ſil̓atos haberetaudiēs oneſiforus aduentū eius ei cū familia ſua obuiauit. ⁊ ad ſigna (q̄ titus p̄dixerat) videns eū inter ceteros ſtatura breueꝫ naſoaquilino vultū angelico ipſum ſolū hūiliter ſalutauit. Et cū indignati eſſent p̄dicti comites cur ⁊ ip̄os minime ſalutaſſet. reſponditonoſiforus. ꝙ ī eis fructū iuſticie nō videret. Itaqꝫ cū in eiꝰ hoſpitiū introiſſet. ⁊ ſemꝑ de cūctis fructibꝰ virtutū p̄dicaret. tecla ꝟgothamiro deſpōſata ſedēs ad feneſtrā ſemꝑ paulū p̄dicantē audiuit. ⁊ de ſermone eiꝰ. quē facie nō noſcebat. ita deuicta eſt. ꝙ a feneſtra ꝑ totū triduū nō receſſit. tūc mater eius theodia miſit ad thamirū ⁊ lugēs filiā ſeductā. accuſauit grauiſſime ſanctū paulū cū ergo thamirꝰ vxorē. theodia filiā. ancille dominā ꝑdere ſe viderēt. ⁊eam cū luctu magno vocātes nihil ꝓficirent paulꝰ interī raptus ēad carcerē. ⁊ tecla ſecuta eſt eū. Quā alij ſequētes ⁊ quodā affectuei cōpulatā vidētes. ſeditionē excitāt. ⁊ paulū ⁊ teclā ad iudicē tractos vociferātes accuſant. Un̄ paulꝰ flagellatꝰ d̓ vrbe expellit̓ tecla ꝟo incēdio iudicata ſponte in ignē ꝓſilijt. ſꝫ ꝓtinꝰ ita pluit. etterremotꝰ tantꝰ fuit. vt ignē imber extīgueret ⁊ terremotū plurimimorerent̉. tela igit̉ ſic euaſit. ⁊ ad locū vbi oneſiforus in domo eiusabſcōditꝰ erat latēter deuenit. Cū em̄ paulꝰ iam ſex dies ieiunaſſi⁊ tunicā ſuā ꝓ emēdis panibꝰ puero tradiſſet. vidit eā puer veniētē ⁊ ꝑduxit eā ad paulū adhuc ꝓ ip̄a orantē. Cūqꝫ ſeinuicē vidētes gaudēt. tecla ad habitū viri tōdere ſe voluit. vt paulū libere ſequeret̉ ſꝫ paulꝰ nō ꝑmiſit. verēs ne ip̄a aliqua tēptatiōe ſubita turbaret̉. Iubēs ergo oneſiforū cū domo ſua redire iconiū. cū tecla inantiochiā ꝓfectus ē. Tūc quidā nomīe alexāder antiocenſiū pͥmꝰpulcritudime tecle allectꝰ eſt. ⁊ cepit paulo plurima polliceri. ſi eaꝫſue traderet voluptati. Quā cū paulꝰ ſe neſcire diceret. ⁊ ille eā publice amplexatꝰ fuiſſet. illa nō ferēs iniuriā. iconioꝝ nobilē ſe eē dixit. ⁊ ip̄m accipiēs ip̄iꝰ clamidē laniauit ⁊ coronā d̓ capite quā portabat excuſſit. Tūc alexāder erubeſcēs quaſi ſacrilega iudici p̄ſentauit. ⁊ cōfitentē id ſe feciſſet ad beſtias cōdemnauit. tecla aūt a iudiceobtinēs ne vſqꝫ quo contra beſtias pugnaret eius caſtitas violaret̉. tradita ē triphene cuidā diuiti femīe. cuiꝰ filia nuꝑ defunctafuerat. vt ab ea interim ſeruaret̉.Qualiter beſtiaꝝ ſeuiciam ſuꝑauit fide..xl.Ongregatis feris tecla ſuper caueā leene maxīe collocat̉. ſed leena pedes eius līgete populꝰ hoc videns nimiū mirabat̉. tūc triphena rurſus eamaccepit ⁊ filia eius defuncta in ſomnis ei apparēs vt teclā ꝑegrinaꝫloco filie cuſtodiret. quatenꝰ ⁊ ip̄a pro ſe defuncta oraret āmouiCūqꝫ tēcla ꝓ filia eius oraſſet. ſequēti die alexāder venit vt teclamexpectāti ꝓcōſuli ⁊ populo ꝯtra beſtias p̄ſentaret. ſꝫ triphena italugēdo ꝯtra euꝫ vociferata eſt. vt etiā alexāder fugeret. Stratrocles igit̉ ex iuſſu ꝓcōſulis eā ꝑduxit. ⁊ triphena tenēs manū eiꝰ cūilla prexit. vt ſicut ad ſepulcrū ꝓſecuta fuerat filiam faſcinulā ita ⁊teclā ſequeret̉ ad beſtias pugnaturā. tecla igit̉ amariſſime flens etpro triphena ſupplicās. circūclamāte populo ⁊ frementibꝰ feris. demanu triphene rapit̉ ⁊ beſtijs applicat̉. Inter quas p̄dicta leenacurrens ad pedes eius recubuit. ⁊ venientem vrſum obuians ei cūimpetu ſtrangulauit. Rurſus quidam leo ſeuiſſimus alexandri dimittitur. ⁊ obuiante ſibi leena ambo diutius confligentes paritemoriunt̉. Tunc mulieres flere ceperunt eo ꝙ leenam que teclamadiuuerat defunctaꝫ viderunt. tecla autē videns foſſā aqua ⁊ marinis beluis impletā. ſignans ſe ⁊ orans licet cunctis prohibentibꝰintroiuit. ⁊ beluis ſuꝑ aquā natātibꝰ quedā clara nebula teclam texit ita ꝙ nec ab hominibus nuda videri. nec a feris contigi potuit̉.Mulieres autē circūflentes ⁊ ne a beluis voraret̉ timentes. ad easdiuerſa aromata iactauerūt. ⁊ ſtatim belue pre odoris abundantia dormierunt. tunc iratus alexander ꝑmiſſu iudicis duos thauros fortiſſimos quos habebat protulit ⁊ laminas ignitas crinibuseoꝝ applicans ad eos teclam per manus ⁊ pedes ligauit. Sed ſtatim flama funes combuſſit. Et fugientibꝰ thauris tecla reſoluta remanſit. Cunqꝫ triphena hoc videns p̄ timore ſemi animis in extaſim ꝓcidiſſet. alexander ſibi timens. ꝓ conſulē proſtratus rogauitvt teclam ſolueret. ne forte ceſar hoc audiens pro triphena cognata ſua totam ciuitatē deleret. tecla itaqꝫ ſic ſoluta dimittitur ⁊ triphena ad clamorem populi ſuſcitata. teclam amplectens. reſurrectionē mortuoꝝ ſe credere confitetur cum ergo tedla triphena cuꝫmultis alijs cathezizās apud eā diebꝰ. viij. fuiſſet ⁊ deſideras paulum videre. pro eo querendo tonſuram ⁊ virilē habitū ſuſcepiſſetcū quibuſdā iuuenibꝰ ad eū ꝑrexit. Qui timuit ne aliqua teptatioaccidiſſꝫ. Qd̓ illa ītelligēs vt eā ꝯfortaret baptizatā ſe eſſe dixit. ⁊ſic cū paulo eius hoſpitiū introiuit. Dehinc ex licētia pauli ſconſa