Liber.VIII.

rius p̄ceptum de eo qui eductꝰ fuerat de carcere. ⁊ ligatū retruſit incarcere. Quadā aūt die cum ambularet tyberius ī ypodromo. ideſt in curru equoꝝ. ⁊ teneret agrippam ꝑ manū. vocato carcerariodixit ei. Liga hunc. ⁊ miratus eſt ip̄e ⁊ vniuerſi ꝙ p̄ciperet agrippam ligari. cum purpuratꝰ incederet. qꝛ erat de regio ſemine. cumaūt duceret̉ agrippa ad carcerē. patiebatur intolerabilem ſitim. qꝛſplendide comederat. ⁊ forte occurrit ei portitor aque. ⁊ dedit ei bibere. ⁊ poſtqͣꝫ refocillatus eſt. ꝓmiſit ei ꝙ in ꝓximo remūeraret eūin regno gaij. confidens ꝙ in ꝓximo eſſet gaius regnaturus. ⁊ poſitus eſt in carcere. Quadā aūt die cum ſtaret innixus arbori. cuiꝰfrondibꝰ inſidebat bubo. acceſſit ad eū vnus de cōcaptiuis. ⁊ locutus eſt ei. Noli inquit eſtimare ꝙ adulando loquar tibi cum ſis cōcaptiuꝰ meus. volo em̄ indicare tibi. quod indicauerunt mihi dij.Erat hic ꝑitus in augurijs. cito inquit liberaberis. ⁊ intātuꝫ ſublimaberis. ꝙ etiaꝫ tūc tibi inuideant omnes amici tui. ⁊ in hac ꝓſperitate morieris. relinquēs bona tua filijs tuis. qͣꝫcito aūt huiꝰ generis alitem videris amplius ſuꝑ te. ſcito qꝛ quinto die morieris. cuꝫaūt eſſet herodes in carcere. deferebat ei dn̄s carceris. ſciens eū virum nobilē ac familiarē gaij. ⁊ ſuſtinebat tanqͣꝫ ignorans. ſibi fierimultas cōmoditates ab amicis ſuis in carcere. ⁊ fuit per ſex menſes in carcere.¶ De morte tyberij ⁊ ſubſtitutione gaij. ⁊ ſublimatione herocxxviij.Oſtea cū eſſet tyberiusapud capreas. cepit infirmari. videns aūt ſe morituruꝫconuocatis nobilibꝰ imperij ſui. ⁊ duobꝰ nepotibꝰ ſuisBaio ⁊ tyberio. ſtatuit vt in craſtino ſubſtitueret ſibi ſucceſſorē. etauit deos ſuos. vt intimarent ei mentē ſuam quē nepotū ſuoruꝫvellent ſubſtitui in imꝑio. ⁊ ſtatuit apud ſe. vt illum qui prius veniret ad eum in craſtino conſtitueret eum imꝑatorem. vt ita quaſi ꝑſortem eligeret. Tamē ſignificauit tyberio vt prior veniret. Quimane noluit venire niſi prāſus. ⁊ venit prior gaius. Queꝫ videnstyberius fleuit amare. dolens quia alter nō venerat quem volebatuere. Et locutus eſt ad eum tyberius. Fili tu ſuccedes mihid̓ potius debebat̉ tyberio quaſi hereditario iure tanqͣꝫ filio fiSed ego video te vtilē imꝑio. ⁊ noui mētes deoꝝ. ⁊ cōauit eū imꝑatorē. ⁊ mortuꝰ eſt. ⁊ ſtatim aliuocatna in ciuitate romana de morte tyberij. ⁊ venit qeus amicꝰ herodis agrippe ad carcerē. ⁊ hebraice dirit eiatuꝰ eſt leo. ⁊ cepit agrippa mirabiliter gratulari adeo vt q̄reret dn̄s carceris. que eēt cauſa tante exultatōis. ⁊ cōfeſſus eſt. ꝙille ſificauerat ei hebraice mortē tyberij. ⁊ ſtatim dn̄s carceris liberauit eum. ⁊ ſtatuit ſibateralē in mēſa. In craſtino alij inſonuerūt rumores. ꝙ tyberius cōualuerat. ⁊ tercia die romā venturus erat. Tūcuit eum dn̄s carceris. qꝛ deceꝑit eum. timens neut etꝫ redūdaret ꝙ liberauerat ip̄m. ⁊ mirabiliter verberauit eū. ⁊ retruſit eū in carcerē. Poſtea increpuerunt certi rumoresde morte tyberij. ⁊ ſubſtitutōe gaij. ⁊ venit gaius romā. ⁊ ſepeliuittyberiū honorifice. voluit etiā ip̄a die agrippā liberare. ſꝫ diſſuaſūeſt ei. ne videret̉ facta tyberij in irrituꝫ velle ſubito reuocare. Poſtea ꝑ aliquot dies liberauit eū. ⁊ ſublimauit eum. Dedit em̄ eī duas tetrarchias .ſ. tetrarchiaꝫ philippi ⁊ tetrarchiā liſanie. ⁊ īpoſuitei diadema. ⁊ ſublimatū in regē remiſit in iudeā..cxxix.De imꝑio gaij ⁊ eius vita ⁊ ſtudijs ac ludis.Ex cronicisOmanorū igitur quartꝰius caligula cepit anno dn̄i. xxxix. mundi vero quarlleſimoſecūdo. ⁊ regnauit annis. iiij. ¶ Hugo floriacēſis libro tercio. Gaius iſte germanici filiuslia in exercitu nafuerat cognoīamētuꝫ calciamēti militaris .i. caligula ſortitꝰ eſt.¶ Suetoniꝰ libro quarto. Prinp̄s aūt creatus gaius. dānatosrelegatoſqꝫ reſtituit. crinia reſidua ex priore tꝑe manebāt.omniū gratiā fecit. libellū ⁊ute ſua oblatum nō recepit. cōtendenſibi adrus eſſet. negauit quoqꝫ ſeaures delaihabere.agiſtratibꝰ liberā iuriſdictōneꝫ ⁊ ſineſui appellatōne conceſſit. īis incendioꝝ damna ſuppleuit. Statura fuit eminēti. colore pallido. corꝑe enormi. gracilitate maximaceruicis ⁊ crurū. oculis ⁊ temporibꝰ cōis. fronte lata ⁊ torua. capiuo raro. ⁊ circa verticē nullo. hirſutus cetera. quare tranſeūte eo.ꝓſpicere ex ſuꝑiore parte aūt oīno quacūqꝫ de cauſa capram noimſiare. criminoſum ⁊ exitibiale habebat̉. vultum vero natura tetrum ⁊ horridū. etiam ex induſtria efferebat. cōponens ad ſpeculūin omniū terrorē ac foidinē. valitudo ei neqꝫ animi neqꝫ corꝑisconſtitit. incitabat̉ in ſmaxime. neqꝫ em̄ plus qͣꝫ tribus nocturnis horis quieſcebat. ac ne his quidem placida quiete ſed palūida. miris rerum imaginibꝰ. vt qui intra ceteras pelagi quōdamſpeciem colloquētem ſecum videre viſus eſt. Ideoqꝫ magna par-

lio nunc thoro reſidens. nūc per longiſlimas porticus vagus.ocare idētidem atqꝫ expectare luceꝫ cōſueuerat. veſtitu calciatu ceteroqꝫ habitu neqꝫ patrio neqꝫ ciuiliac ne virili quidē. ac deniqꝫ humano vſus eſt. Sepe depictas gēmataſqꝫ indutus penulas. manuleatꝰ ⁊ armillatus in publicū proceſſit. aliquādo ſericatus ⁊ cicladatus. ac modo in crepidīs vel cōturnis. modo in ſpeculatoria caliga. nōnunqͣꝫ ſocco muliebri. plurimū vero aurea barba fulmen tenens. ex diſciplinis liberalibꝰ nimium eruditōni eloquētie plurimuꝫ attendit. quātūuis facūdus ⁊ꝓmptus. vtiqꝫ ſi ꝑorāduꝫ in aliquē eſſet irato ⁊ verba ⁊ ſententieſuppetebāt. ꝓnunciatōqꝫ ⁊ vox. vt neqꝫ in eodē loci p̄ ardore cōſiſte̓t ⁊ exaudiret̉ a ꝓcul ſtātibꝰ ꝑoraturꝰ ſtrictuꝝ ſe lucubratōis ſuetelū minabat̉ leuiꝰ cōptiuſqꝫ ſcribendi genꝰ adeo contēnens. vt ſenecam tunc maxime placentē cōmiſſiones meras cōponere ⁊ arenam eſſe ſine calce diceret. Sed ⁊ alioꝝ generū artes ſtudioſiſſime⁊ diuerſiſſimas exercuit. canendi atqꝫ ſaltandi voluptate ita efferebatur. vt ne publicis quidē ſpectaculis temꝑaret quominꝰ tragedo ꝓnūcianti cōtineret. ⁊ geſtū hiſtrionis quaſi laudās ⁊ corrigēspalam effingeret. Siquis aūt eo ſaltante vel leuiter obſtreꝑet. ⁊̓trahi iuſſum manu ſua flagellabat..cxxx.De exilio herodis tetrarche. ⁊ herodiadis.Comeſtor.Orro herode agrippa inregem ſublimato. inuiderunt ei omnes ꝓpinqui eius. ⁊ſoror ſua herodias. que miſerta fuerat infelici. modo innidit felici. precipue quia habebat nomen regis. quia vir ſuus eratmaior natu filius magni herodis. ⁊ nunqͣꝫ meruit rex appellari. ſedtetrarcha. perſuadebat itaqꝫ viro ſuo de die in diē. vt iret romam⁊ ſatagaret omnibꝰ modis vt ſibi ꝯꝑaret nomē regis. At ille malebat eē in ocio. qꝛ opulētus erat. vnde ſepe vxor exaſꝑata. dicebat.ꝑeant opes tue. qꝛ tu ſcꝫ magis opes diligis qͣꝫ honorem. Tandēvictus inſtantia vxoris. iuit ad galum cū magno apꝑatū. ⁊ ipſa cūeo. ⁊ inuenerūt gaium bays. herodes aūt agrippa qui ꝑſenſerat onō pro bono ſuo iſſent diſpoſuit ire poſt eos. ſed p̄miſit nūciuꝫ familiarem ſuū ⁊ amiciſſimū gaio. ꝑ quē direxit epiſtolā in qua continebatur. ꝙ herodes tetrarcha etiā viuente tyberio amiciciā firmauit cū rege ꝑthoꝝ vt eſſet rebellis romano imꝑio. Et in argumentum huiꝰ rei ſignificauit ei. ꝙ in ciuitatibꝰ ſuis habebat arma q̄ ſuſficerent. lxx. milibꝰ hoīm. cūqꝫ veniſſet herodes tetrarcha. ⁊ herodias vxor ſua ad gaium. ⁊ ſatis honorifice recepiſſet eos. ſuꝑuenitnūcius herodis agrippe. ⁊ porrexit epl̓aꝫ gaio. Perlecta aut epl̓agaius aliunde incipiens. cepit inquire̓ de ſtatu herodis tetrarche.⁊ vtrū in ciuitatibꝰ ſuis eſſet tanta copia armoꝝ quātam ip̄e audierat. ⁊ nō negauit. Et tūc credens gaius veꝝ eſſe quod ſignificauerat ei herodes agrippa. relegauit eum in exiliū vxori aūt ſue qꝛ eratſoror herodis agrippe. quē maxime diligebat. dedit libertatē redeundi vt haberet terrā ſuā. Ipſa vero comitata eſt virū in exilio. dicens. Quia nō dimitteret eū in aduerſis. cui cōmunicauerat in ꝓſperis. ⁊ deportati ſunt in exiliū lugdunum. vbi poſtea miſerabiliter mortui ſunt. Et dedit gaius galileā quā habuerat herodes tetrarcha herodi agrippe. ⁊ ita habuit tres tetrarchias..cxxxj.De philone ⁊ ſcriptis eius.cuſebius in hiſtoria eccleſiaſtica libro ſcd̓o.Uius gau tēporibꝰ philōinſigniſſimus ſcriptorum florebat. qui nō ſolum in noſtra verūetiam in grecorum ph̓ia primus inter primoshabebatur. hic autē genere quidem a ꝓauis hebreus. apud alexādriam in omnibus claris ⁊ nobilibus viris clarior ac nobilior erat.In diuinis autem legibus et patrijs inſtitutis. quantus qualiſuefuerit. ex his que nobis librorum ſuorum tradidit monumētis omnibus clarum eſt. ¶ Hieronimus in libro de illuſtribꝰ viris. Philon iudeus natōne alexandrinus de genere ſacerdotū. idcirco a nobis inter ſcriptores eccleſiaſticos ponit̉. quia librū de prima marcieuangeliſte apud alexandriā eccleſia in noſtroꝝ laude verſatꝰ eſt.non ſolum eos ibi. ſed in multis ꝓuincijs eſt memorans. ⁊ habitacula eoꝝ dicens monaſteria. Ex quo apꝑet talem primū xp̄o credentium fuiſſe eccleſiam. quales nūc monachi eſſe imitantur. hunaiunt ſub gaio caligula rome ꝑiclitatū. quo legatus gentis ſue miſſus fuerat. cūqꝫ ſecunda vice veniſſet ad gaium. in eadem vrbe locutum eſſe cum apl̓o petro. eiuſqꝫ habuiſſe amicicias. ⁊ ob hāc cauſam etiam marci diſcipuli petri apud alexandriā ſectatores ornaſſe laudibꝰ. Extant huius p̄clara ⁊ īnumerabilia oꝑa. in quinqꝫ libros moyſi ſcꝫ de cōfuſione linguaꝝ. li. vij. De natura ⁊ inuentione. li. j. De his que ſenſim p̄camur ⁊ deteſtamur li. j. De eruditōneli. j. De herede diuitiaꝝ li. vij. De diuiſione equalium ⁊ contrariorum. li. j. De tribus virtutibus li. j. Cur quorundam in ſcripturismulta ſint nomina li. j. De pactis li. ij. De vita ſapientis lib. j. De