Lexander prope ſtrangāNuuiū caſtramētatus ē. viſū ē aūt ei vt ip̄e ad dariū inAternunciꝰ iret. comitatꝰ gͦ ſolo eumēdo atqꝫ alio vno ſatellite. deuenit ad ſtrāgā fluuiū. qͥ fluuiꝰ plerūqꝫ ex vehemētia frigoris adeo ſtringit̉: vt etiā carris oneſtiſſimis viabilē ſe p̄beat. ibieumedum ſb̓ſiſtere iubēs tentoria darij adijt. qͥ tūc p̄uidēdi exercitꝰ cā ꝓceſſerat. cui reuertenti alexander obuiꝰ ait. En tibi aſſuminternucius alexādri cuiꝰ mādata ſunt talia. ego inqͥt arbitror euꝫregē qͥ minꝰ feſtināter ꝯtendit ad p̄liū ipſum ſue ignauie ⁊ diffidētie teſtē eſſe. qͣpropter rn̄deto. qd̓ tēpus agitādi dederis nob̓. tūcdariꝰ. Nanqd tuipſe ades alexander. qͥ nobis adeo cōſtanter cōfidenterqꝫ bellū indicis. Negat ille ſe alexādrū eſſe. ſꝫ eius internūciū confitetur. Tūc dariꝰ eius manū apprehēdēs ſecū duxit in regiā ad cenā. alexander ꝯtra dariū iuſſus ē diſcūbe̓. ꝯtigitqꝫ eū memorabile qͥddā face̓. nā qd̓cūqꝫ vas ad bibēdū ſūpſit. ebibito vinō in ſinuꝫ vas ſibi recōdebat. qd̓ cū dario aminiſtris indicaret̉. ⁊ille iratus eū furti argueret. reſpōdit alexander. hūc morē obẜuari in curia alexandri. ⁊ ſe putaſſe talē ibi obẜuari. placato rege ⁊ ſacto ſilētio. vnꝰ ex cōuiuātibꝰ paſargēs noīe. qͥ aliqn̄ in hoſpitio ſuſceptꝰ fuerat a philippo. cepit recognoſcere alexādrū. Qd̓ alexander ſentiēs vna cū poculis q̄ ſinu geſtabat. ꝓſiliēs exijt. ⁊ mox ꝓforibꝰ. vnū ex ꝑſis tenentē equū ſuū trāſfodit gladio ⁊ fuge conſuluit equo aſcenſo. perſe aūt inſecuti ſūt eū. ſꝫ eorū mollicio tardior⁊ alexādri curſus efficacior fuit. dariꝰ aūt dāno hoſtꝭ elapſi nimiomerore affectꝰ eſt. ¶ Ualeriꝰ libro. iiij. Alexāder darij caſtris inqͥbꝰ om̄s neceſſarij eiꝰ erāt. epheſtione ſibi gͣtiſſimo latꝰ ſuū tegēte ad eos colloq̄ntes venit. Darij vero mr̄ epheſtionē qꝛ ⁊ in ſtatura ⁊ forma p̄ſtabat more ꝑſarū adulata tanqͣꝫ alexandrū ſalutauit. admonita vero erroris ꝑ ſummā trepidatōꝫ ꝟba querebatexcuſatōis. Cui alexander. Nihil ē inꝗt ꝙ hoc noīe cōfundaris.nā hic alexander eſt o donū inclite vocis. maximi eī animi rex etiaꝫtotū orbē terraꝝ. aut victoris aūt ſpe pacis cōplexꝰ tā paucis verbis ſe cū comite ſuo ꝑtitus ē. ¶ Hyſtoria alexandri. Alexanderad fluuiū rediēs incidit in aliū locū nō cōgelatū. Un̄ ip̄e ⁊ equuseiꝰ ſil̓ in ꝓfunda ceruicātes ꝓſiliūt. erat aūt nox. ip̄e vero equo impulſo natās exijt. offenditqꝫ eumēdū. cui cunctū rei ordinē explicat ⁊ eodē narratu pͥncipes ſuos letificat. ſeq̄nti die inſtructā ordinatāqꝫ aciē iuxta ſtrangā collocauit.De vltimo cōgreſſu ⁊ victoria alexādri..xxxvj.Ntērea dariꝰ cū ſuis aduentabat. ¶ Iuſtinꝰ libro. xj. Et ecce repente cōfectū¶curis alexandrū an̄ pugnā ſomnꝰ arripuit. Cunqꝫ adpugnā ſolus rex deeſſet. a ꝑmemone egre excitatꝰ q̄rentibꝰ ſomnicās oībꝰ inter ꝑicula. Cū etiā in ocio ſomni ſꝑ ꝑtior fuerit. magnoqꝫ eē eſtu liberatū dixit. Somnūqꝫ ſibi a repētina ſecuritate datūꝙ .ſ. cū oībꝰ darij copijs ꝯfligeret. veritū lōgā belli morā ſi ꝑ ſe exercitū diuiſiſſent. ¶ Hyſtoriā alexādri. Statuit itaqꝫ alexandervt nemo de ſuis fluuiū trāſiret. datqꝫ locū ꝑſis trāſeundi. Cōmiſſoqꝫ p̄lio facta ē vtrinqꝫ ſtrages magna. tādē ꝑſe fugiūt dario p̄cedēte. Cūqꝫ om̄s ꝑiter fluuiū incōſulte irruerēt. ſtranga ſuū officiū officit. omneſqꝫ ingreſſos ſb̓mergit ⁊ necat. reliqͦs macedonesinſecuti obtruncāt. ¶ Iuſtinꝰ libro. xj. Raro in vllo p̄lio tātū ſanguinis fuſū ē. ¶ Hyſtoria alexādri. Dariꝰ aūt cū vinci ſuos videret mori ⁊ ip̄e voluit. ſꝫ a ꝓximis fugulſus ē. Suadētibꝰ deī deqͥbuſdā. vt pons cidui flumīs ꝓ aditu hoſtiū īpediēdo intercluderet̉. ait. nō ita ſe ſaluti ſue velle ꝯſultū. vt tot milia ſocioꝝ hoſtibꝰ obijciāt̉. debe̓ ⁊ alijs fuge viā pate̓ q̄ patuerit ſibi. ¶ Quintꝰcurciꝰ. Alexander aūt ꝑiculoſiſſima queqꝫ aggrediebat̉. ⁊ vbi cōfertiſſimos hoſtes acerrime pugnare ꝯſpexit eo ſe ſꝑ immer gebatꝑiculaqꝫ ſua in multis eē volebat. ¶ Marcianus li. vij. In alexādri victoria lunā ſcd̓a noctꝭ hora defeciſſe ẜuius nobilis in arabianūciauit. qd̓ in ſicilia in exortus primi ſplēdore cōſpectū ē. ſil̓r alpiano ⁊ frōteio ꝯſulibꝰ. xj. kl̓. maij defecit ſol. qd̓ in cāpania horadiei. vij. cōtigit. in armenia. xj. euenit qd̓ factū ē ſpere circūitū moras ꝑ inflexus rotuditatis variāte.ꝑſecutiōe darij. Hyſtoria alexandri.xxxvij.Unc dariꝰ omni ſpe meliori depoſita. ingreſſus regiā ſuā. humi ſeſe mirabilit̉dem qͥeſcēs ſcribit alexādro in hūc modū. dn̄o meo alexādro. daeiulabūdus ꝓſtrauit. lamētatiōe nimia fatigatus. tanrius ſalutē. Cōpetētius feceris ſi miẜatōeꝫ imꝑtiaris illis quos tibi fortūa ſubiugauit. q̄ſo igit̉ vt mr̄is cōiugiſqꝫ ac filiarū nr̄arū vtte dignū ē meminiſſe digneris. mihiqꝫ remittas eas. eius tibi beniuolētie viciſſitudīe ſpondeo vt theſauros oēs quoſcūqꝫ reges acpr̄es mei humi ſuffoſſos mihi relinq̄rūt. ip̄e tibi tradā. Perſaruꝫqͦqꝫ ac medorū ⁊ aliarū gētiū tibi regnū cōcedo. Qd̓ cū alexāder
ſe nō factuꝝ dice̓t. tūc dariꝰ poro regi ſcripſit vt ei auxiliaret̉ cōtra alexādrū. multa illi ꝓmittēs qd̓ alexandrū nō latuit. acceleratqꝫ dariū p̄uenire. anteqͣꝫ in caſpias portas intraret ¶ Marcianꝰlibro. vj. de geometria. Porte aūt caſpie ſunt cautiū p̄ciſiōes. ferreis trabibꝰ obſerate. q̄ verno tꝑe etiā ſerpētibꝰ obcludūt̉. ¶ Ioſephꝰ. Cūqꝫ ꝑſequeret̉ alexāder dariū ⁊ trāſire habe̓t mare pamphilicū. deo volēte legit̉ mare illud fuiſſe diuiſuꝫ qͥ regnū ꝑſarū ꝑeū delere voluit. ¶ Iuſtinꝰ libro. xj. ⁊ oroſius libro. iij. Hoc p̄lioalexāder ad ſe imperiū rapuit. qͥnto vel ſexto regni ſui anno cuiustāta felicitas fuit. vt poſt hͦ nemo rebellare auſus ſit. xxxvij. diebꝰpredā ꝑcenſuit. in vrbe deīde clauſa. lx. milia talētoꝝ inuenit ⁊ expugnat. ⁊ ꝑſipolim caput perfici regni vrbeꝫ ml̓tis annis illuſtrērefertāqꝫ orbis terraꝝ ſpolijs que nutui eius primuꝫ patuerunt.¶ Iuſtinus libro. xj. inter hec octingenti greci occurrerunt alexādro. qͦs dariꝰ captiuos tenuerat. truncata corporis parte. Quibꝰ cū dediſſet alexander redeundi copiā. maluerūt agros ibidē acciꝑe qͣꝫ fedū ſui cōſpectum reportare. ¶ Hyſtoria alexādri. Aderat aūt dario fugā molienti duo ſatrape. beſſas ⁊ ariobarzaneshi in gratiam alexandri eū ſolitariū opprimūt. ⁊ letaliter vulnerātaufugiūtqꝫ donec dinoſcerēt quo ſe res verte̓t.De morte eiuſdeꝫ ⁊ cōſūmatiōe pugnatorum in tribꝰ prelijs.Iuſtinus libro. xj.xxxviijNterea alexander ꝯperitdariū a cognatis ſuis cathenis ⁊ cōpedibꝰ aureis vinctū in vico parthorum cui nomē thara. ¶ Hyſtoriaalexandri. Ad quē iacentē cū veniſſet alexander ille manus ſupplices tendens ⁊ attrectans genuā alexandri vt poterat tādē ſiceum alloꝗtur. En mihi in tali fortuna ꝯſtituto. magnū adeſt mortis mee ſolaciū ꝙ in tuis manibꝰ o alexander regum fortiſſime ſpiritū effundā quare queſo ne inuideas mihi ſepulturā. quaꝫ mihicū ꝑſerſis tui macedones exeqͣntur rogo. dunem mr̄em meā ⁊ cilito vxorē in manus tuas cōmendo. filiam vero roxanā hac precetibi cōmendo. vt eā ꝯiugio tuo dignā cēſeas his dictꝭ ſpiritū exalauit. Alexāder vero ml̓tis lacrimis ad regiā dignitatē ritu ꝑſarūeū ſepeliri iuſſit. ¶ Oroſius libro. iij. Tribꝰ his p̄lijs totidēqꝫ annis qͥnquies decies centena peditū eqͥtūqꝫ milia cōſumpta ſunt ⁊hͦ ex eo regno illiſqꝫ populis. vn̄ iā ꝑ annos nō ml̓to plures decies nonies centena milia ꝓfligata referūt̉. ¶ Iuſtinꝰ libro. xj. Alexander in ꝑſeq̄ndo dariū amiſſos milites magnis funeruꝫ impēſisextulit reliqͥs ſocijs decē milia talētoꝝ diuiſit. ē qͦꝝ maior ꝑs eſtuamiſſa. inutiles facti qͥ ſuꝑfuerāt. pecunia oīs. cxc. milia talētoruꝫecbathanis ꝯgeſta ē eiqꝫ permēo prepoſitꝰ eſt. Interea agis rexlacedomoniorū in greciā rebellās ab antipatro opprimit̉ ¶ Quītus curciꝰ. Quod alexander audiēs hoſtes qͥdē vinci gauiſus eſtſꝫ antipatrū: viciſſe tacitꝰ qͥdē indignabat̉. ſue demptum glorie exiſtimās. quicqͥd ceſſiſſet aliene. ¶ Hieronimꝰ igit̉ anno. vj. regniſui anno ſecūdo olimpiadis. cxij. Alexāder int̓fecto dario babilonē obtinuit. In quo regnū perſarū deſtructū eſt. qd̓ ꝑmanſit annis. ccxxxj. ꝑ reges. xiiij. a pͦ cyro vſqꝫ ad vltimū dariū arſami filiūDe anaximene ⁊ de epycurio philoſophis.xxxix.Actor.O tempore anaximenesycurus clari habentur. nō eſt aūt iſte anaximenesphiſicꝰ diſcipulus anaximādri qui ſuperiꝰ poſitus eſtin olimpiade. lvj. ſꝫ anaximenes orator qͥ fuit magiſter alexandrimagnim arte oratoria qui a quibuſdā creditur hyſtoriā alexādrique ſine noīe ſert̉ ſcripſiſſe. de hoc refert valerius ꝙ cū alexandetad diruendam lapſa cum ciuitatē cū impetu ferret̉. progreſſū extra menia obuiā habuit anaximenē preceptorem ſuū ſcienſqꝫ ꝙpreces ire eius opponeret. iurauit ſe non facturū quicquid petiſſꝫPeto ergo inquit vt lapſacum diruas. ita ſalus vrbis vnius vaframenti beneficio obtenta eſt. Epycuri autē licet ipſe vt ait hięronīꝰ litteras nō didicerit. ⁊ artē diſputādi teſte boecio ignorauerit. tn̄ multa ip̄iꝰ egregie dicta reperiunt̉. ¶ Terculianꝰ in apologetico. Epycurus omnē cruciatū dolorēqꝫ depreciat. modicū qͥdē ꝯtēptibilē ꝓnūciando magnū vero non diuturnū.De ſentētijs epicuri contra corporis voluptates. .xl.ui. libro primo.Hieronimus contiHycorus aſſertor voluotatꝭ. qͣꝫqͣꝫ diſcipulꝰ eiꝰ methodorꝰ leonceon habue̓itvxorē. raro dicit ſapiēti ineunda cōiugia. qꝛ multa incōmoda admixta ſunt nuptijs. Et quō diuitie ⁊ honores ⁊ corpoꝝ ſanitates ⁊cͣ. q̄ indr̄ia noīamꝰ. nec bona nec mala ſūt. ſꝫ velutin meditullio poſita. Uſu ⁊ euētu vel bona vel mala fiunt. ita vtvxores ſitas in honoꝝ malorūqꝫ ꝯfinio. gͣue āt eē viro ſepiēti venire in dubiū vtꝝ bonā an̄ malā ducturꝰ ſit. ¶ Idē. ij. Ꝙ aūt n