Capitulumlxxxvibunt̉. qui vero xp̄m dn̄m ſecuti ſunt cuꝫ ip̄o in eternā gloriamſuſtollētur. Illi mergent̉ in ꝓfundiſſima abyſſo. iſti leuabūturin ēpyreo celo Illi ignibꝰ: iſti delicijs donabunt̉. Illi habebūtſocios demones: iſti angelos ſocios ſortient̉. Illi pre immēſisanguſtijs vlulabūt: iſti pͦ voluptatū magnitudine gratulabūtur Illis ſuꝑincūbit obſcuriſſima ⁊ ſempiterna caligo tenebrarū: iſtis aūt deus erit in lucē ſempiternaꝫ. ⁊ lucerna eoꝝ erit agnus. Certe nūc habes quod petiſti. collige ex his vltimū hoīscōplementū. Nā ſi bonus iudicatus fuerit ſortiet̉ eſſe optimūcū angelis in regno: ſin vero malus eſſe peſſimū ꝑpetuo poſſi-debit cū demonibꝰ in inferno Dominicꝰ Hoc extremo tuoſermōe elidit̉ peſtifera origenis in ſuo periarchon opinio. vbiaſſerit malos gehēne ſupplicijs eruditos ꝟtutes velle capeſcere ⁊ his exercitos regnū ꝓmereri ſuꝑnum Tu vero qui vtriqꝫppl̓o ſtatuiſti limites ſempiternos: huius viri ſomnia penitusvacuaſti. At qm̄ nūc finē me video attigiſſe oīm que volebā ⁊ad vltimā retributōem ꝑueniſſe: ago immortales grās dignationi atqꝫ induſtrie tue. Dignatōi quidē ꝙ volueris: induſtrievero qͣ me efficaciſſime inſtruere potuiſti. Dū viuo et ſpiritushos regit artus memor ero huius optime inſtitutiōis tue: vtſemꝑ meminerim me a ſummo creatore ꝯpoſitum. ceteris creaturis longiſſime prelatū. me mea inobediētie ſuꝑbia collapſuꝫmille tum calamitatibꝰ interceptum. xp̄i me miſeratōe redemptum. ſuo me examini reſeruatū. ⁊ pro meritis bonorū operumeterna premia recepturum. Uerum quia in longam noctemhanc vltimaꝫ diſputationis noſtre partem ꝓtraximus: vnumabs te mi raymūde efflagito: vt ea que inter nos nunc agitataſunt (eſt em̄ mihi fragilis memoria) libris mandes: quo et egoreminiſci: et poſteri hac vtiliſſima eruditione poſſint effici me-liores Raymundus. Quanqͣꝫ primus liber olim a me ſcri-ptus apprime ſufficiat: faciam tamē quod efflagitas. Nam exquo hec nūc noſtra diſputatio ſuccincta fuerit. plana. facilis.acuta. ⁊ lepore ſalibuſqꝫ reſperſa. ideo an̄ primā editionē mul-to libentius a pleriſqꝫ legetur. p̄ſertim cum illa prolixitate ſuifaſtidium legentibus generet: iſta recreet faſtiditos. Uerumqꝛ obſcura iam nox ad ſomnum nos euocat. cibo potūqꝫ anteP