Capitulum lxxxv.honorē. Et qꝛ iudiciū finalis retributōis eſt vltimū ⁊ cōpletūopus dei circa humanā naturā. ideo oꝫ vt in hoc vltimo ope-re deus agat palā manifeſtādo ſummū honorē ſue potētie. ſueſapiētie. ſue iuſticie. Potētia apparebit in tot corporū ſuſcita-tōe. ſapiētia in ꝯſciētiaꝝ diſcuſſione. iuſticia in meritorū eqͥſſi-ma diſtributōe Dominicus Hūc ſummū honorē deus nōacqͥreret exterius niſi humanā angelicāqꝫ naturā ad examē generale deduceret: in quo poſſent ſue potētie. ſapiētie. ⁊ iuſticieoꝑa ab oībus videri ⁊ ꝯmēdari Raymūdus. Preterea iſtd̓iudiciū vl̓e cū debeat eē ſumme honorificū. laudabile. gl̓ioſumoꝫ igit̉ vt illic fiant aꝑtiſſime oīm meritoꝝ declaratiōes. oꝫ qͦꝫvt ferant̉ ſentētie irreuocabiles: ⁊ final̓r dent̉ meritoꝝ oīm iu-ſtiſſime retributōes. Reqͥrit em̄ hoc iudiciū vt in meritoꝝ de-claratōibꝰ oſtēdat̉ in iudice rectitudo veritatis. in ſentētijs ir-reuocabilibꝰ auctoritas ⁊ ptās ſumme maieſtatis. ⁊ in retributiōe p̄mioꝝ ſiue penaꝝ plenitudo iuſticie ⁊ bonitatis. Prete-rea cū iſtud iudiciū ſit ſumme honoris ⁊ maieſtatis. iō nccē eſtꝙ fiat cū tāta ſolēnitate pompa ⁊ magnificētia thronis ⁊ ptātibus obſequētibꝰ vti talē infinite maieſtatis iudicē decꝫ. Oportet igit̉ vt ꝓpter iudiciariā ptātem (q̄ terrorē ingerit ⁊ formidinē) oībus appareat deus iudex formidatus. minax. terribilis.metuēdus: ⁊ vt hūc terrorē exerceat iuxta ſuā reuerēdiſſimammaieſtatē Dominicus Iſtud vere reqͥrit ꝯtēptus hoīm in-quoꝝ. qͥ deū iudicē ⁊ ſua mādata ſpernētes mille illū vicibꝰ of-fenderūt. Erit igit̉ oībus reprobis incōꝑabilis timor ⁊ tā im-mēſus vt nō poſſit augeri āplius. Puto tn̄ iuſtos cū ſecurā habeāt ꝯſcīaꝫ nihil hūc iudicē formidaturos Raymūdus Iuſtis illic tuta erūt oīa. Excipiēt tn̄ eū cū ſumma veneratiōe acreuerētia: vidētes altiſſimā eius excellētiam. maieſtatē. ſapiētiam. virtutē. dignitatē. Exqͦ em̄ iſtud opus iudicij eſt vltimumopeꝝ ſuoꝝ iō erit puriſſimū. excellētiſſimū. ſolēniſſimū. ſummehonorificū ſuꝑ oīa oꝑa manuū ſuaꝝ. Dn̄icus. Ex his aꝑtecolligimꝰ (cum opus iudicij ſit opus ſummi honoris. iuſticie.virtutis ⁊ bonitatis) ꝙ ad deū maxime ꝑtineat facere iudiciūet dare vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Sed qͥs erit iſte oīm iudex. ſcioqꝛ deus. ſed nunqͥd nō hō deus: vt ipſe ſit ⁊ iudex ⁊ retributorP i.