¶ Dyalogus Sextusruerit ¶ Raymūdus. Idem ꝓbamus rōne debiti. Bonis em̄oꝑibus debet̉ laus fauor ⁊ honor. malis ꝟo e diuerſo vitupe-riū ignominia ⁊ opprobriū. Hinc etiā oꝫ ꝙ oꝑa bona q̄ ꝓpterdeū ſunt facta tanta recipiant a deo laudē ⁊ gloriā qͣ nō poſſitamplior eſtimari. ⁊ oꝑa iniqͣ in iniuriā dei ꝑpetrata tā grandēexecratōem cōfuſioneqꝫ ſortiātur qͣ neq̄at grādior poſſe donari. Ut igit̉ hec in ſummo fiāt: nccē eſt vniuerſale iudiciū ꝓferriin cōſpectu oīm hoīm ⁊ angeloꝝ qͥ norunt inter bonū malūqꝫdiſcernere qͦ iuſta oꝑa ab oībus approbent̉. laudent̉. ⁊ publi-ce honorent̉: que ꝟo reproba ſtꝭ cū ſumma oīm execratōe ex-plodant̉. exſibilent̉. cōfundant̉ ¶ Dominicꝰ. Vt iſtud fiat qd̓dicis ncc̄ē eſt oīm illic corda ꝯſciētiaſqꝫ palā cunctoꝝ ocul̓ pateſcere. vt boni cōeꝫ mereant̉ acciꝑe laudē: ⁊ mali publicā ꝯfuſionē ¶ Raym̄. Ueꝝ tu dicis. libri em̄ .i. ꝯſcīe aꝑient̉ ⁊ mortuiiudicabunt̉ ex his q̄ ſcripta fuerint in libris. Tertio ꝓbamusiudiciū futuꝝ ex cōditōe opeꝝ maloꝝ. Nā oꝑa iniqͣ ſupplicijspuniri debēt ⁊ ignominijs. Nō em̄ ſola pena debet̉ pctīs: ſedetiā aꝑta cōfuſio. cū plerūqꝫ hoīes magis timeāt ꝯfundi qͣꝫ torq̄ri. Ea nāqꝫ eſt oīm ſceleꝝ ⁊ maloꝝ opeꝝ cōditio vt celari ve-lint ſꝑ ⁊ abſcōdi. Quia igit̉ nemo malignꝰ vult ſecretā fraudisſue neqͥciaꝫ agnoſci: iō vt pctā oīa q̄ nūc ſunt occulta extremaet publica retributōe feriant̉: nccē eſt vniuerſale apparere iudiciū in qͦ oīa maloꝝ furta. fraudes. artes ⁊ ingenia tāta clarita-te cūctoꝝ oculis patebūt vt ſole clarius videātur ¶ Qn̄icus.Ha qͣꝫ inſaniſtꝭ qͣꝫ vere vecordes qͥ nunc ſua ſcelera vni hoī inꝯfeſſione aꝑire refugiūt: q̄ in illo tremēdo iudicio tā lucida demōſtratōe cōfuſibiliter expādent̉. Quāto ſatiꝰ eſt nūc ea clamꝓdendo occulere: qͣꝫ ea poſtmodū cū ſummo rubore palā oſtēdere. ⁊ oſtēdendo perire ¶ Raymūdus Iſtud certe ꝓmerēturqͥ hic nolūt vllatenus de pctō cōfundi: ꝓpriā laudē gloriāqꝫ q̄rētes. qͥbus eterna caligo ⁊ cōfuſio reſeruat̉. Quarto ꝓbamꝰiudiciū futuꝝ ex gaudij triſticieqꝫ natura. Neceſſe eſt em̄ vt iuſtus de ſua iuſticia taꝫ magnifice gaudeat vt ꝑfectius gauderenō poſſit: ⁊ impius de ſua neqͥcia tā grandē habeat triſticiā vtea nō poſſit maior hr̄i. Vt aūt iſtud ſic fiat ncc̄ē eſt vniuerſaleiudiciū ꝓmulgari: in quo boni ab oībus laudati ſummū gau-
icincir