Capitulum lxxviij.eo ꝙ ignoremus magnitudinē virtutis eius Unde ſi non ti-bi videtur importunū: introducā breuiter aliqͣ incitamēta quehoīem dirigat ad pnīam Dominicus. Queſo vt id ociꝰ fe-ceris Raymūdus. Primū qd̓ hoīem ꝓuocat ad pnīam eſt:ꝙ ipſa pͥma ſupͣ modū placet altiſſimo deo. Nā cū deus nihilaliud deteſtat̉ qͣꝫ ip̄am pctī maliciā. eo ꝙ ſuꝑba ceruice contradeū rebellē ſe erigit: idcirco is ſumme venit in grām dei qͥ totocorde. ore. atqꝫ oꝑe pctm̄ īpugnat. ꝯfundit. deſtruit. explodit.Atqꝫ iō pnīa ſpūs ꝯtribulati eſt acceptiſſimū ſacrificiū deo etſuaue fragrās in ꝯſpectu eius. Scd̓m. ꝑ pnīaꝫ hō nō ſolū placet deo. ſed etiā vniuerſis amicis dei. Quia gaudiū fit angelisdei ſuꝑ vno pctōre pm̄am agēte. Tertiū. hō ꝑ pnīaꝫ qͥ erat penitus deſtructꝰ ⁊ ꝑditus ⁊ eterna morte ꝑemptus: reꝑatur. viuificat̉. ſaluat̉. ⁊ ſe ſuo cū gaudio reſtituit creatori: in eū finē dirigēdum ad quē ꝯditus ⁊ redēptus fuerat. Quartū. ꝑ pnīamhō ꝑtingit ad viſionē dei. ſummi dei. eterni dei. Pnīa em̄ eſt p̄cipuū atqꝫ optimū quo cor hoīs mūdat̉ qd̓ ſolū p̄t videre deūIō beati mūdo corde: ip̄i em̄ deuꝫ videbūt. Quintū. maximeinducere nos dꝫ ad pm̄am oculus diuine circūſpectōis qͥ oīaſecreta hoīs intuet̉. Debꝫ igit̉ ſummoꝑe ꝑtimeſcere ne teneat īcorde ſuo inimicū dei. ne ip̄m hoſpitet. nutriat. diligat. defen-dat. Quis hoīm in regno hyſpanie auderet hoſpitio reciꝑe etenutrire capitalē aduerſariū regꝭ ip̄o pn̄te. vidēte. ꝯͣdicēte. qͥsauderet ingredi domū regis ⁊ portare atqꝫ obijcere ocul̓ eiusimaginē depictā inimici ſui. Quis rurſuꝫ tā ingͣtus auderet viuere de mēſa regis: ⁊ ip̄o ſciēte alere in̄ hoſtē ſuū. Pertimeſcatigit̉ hō pctōr ne ſi deo vidente hoſtē ſuū hoſpitio cordis rece-perit vltionē exꝑiat̉ amarā ⁊ cū ip̄o hoſte in abyſſum rotet̉ in-ferni Dominicus. Quis nō miret̉ indulgētiſſimā dei clemētiaꝫ qͥ videt nos qͦtidie ſuos hoſtes hoſpitio reciꝑe. amare. nutrire. defendere. ⁊ tn̄ dulcis miſerator ꝑcit nobis. ⁊ inſuꝑ nosfouet. defendit. ꝓtegit Nos ſuis fauemus inimicis. ⁊ diaboloſuaſori ꝑtinacit̉ inheremus: ip̄e nos expectat. ꝓuocat. ⁊ ad veniā clemēter inuitat Raymūdus Pextū. ad pnīam nos īuitat iuſtiſſima ⁊ acerbiſſima pctōꝝ punitio: qͥcqͥd aut corde autvoce aūt oꝑe peccauimꝰ nccē ē an̄ dei hoīs tribunal examīari