Capitulum lxvij.valet qͣꝫ oēs creature: tanto magis obligat̉ hō ꝓ ſuſcepto xp̄oqͣꝫ pro oībus creaturis Cū em̄ xp̄s ſit ꝑſona infinite bonitatiset hūc largiēdo deus exhibuit hoī infinitū amorē ⁊ immēſamliberalitatē. iō duplici obligatōe infinita hō conſtringit̉ ⁊ chriſto redēptori ⁊ patri largitori. Que quidē obligatio multū differt a prima. Nā prima eſt naturalis ⁊ ꝓpter eſſe hoīs ⁊ ꝓptermundū. ſed iſta obligatio eſt ꝓpter bn̄ eſſe hoīs ꝑ ieſum xp̄m.Itē prima eſt ꝓpter hoīem factuꝫ de nihilo negatiuo. ſꝫ iſta eſtꝓpter hoīem collapſuꝫ in nihilo pͥuatiuo. De nihilo negatiuofactus eſt hō: qui corruēs in maliciā: in iniuſticiā: in turpitudinē: cecidit nihilū pͥuatiuū pͥuans ſeip̄m ſuo bn̄ eſſe. ſua gr̄a. ſuaiuſticia. Quādo igit̉ deus extraxit hoīem de iſto nihili ꝯferēsſibi ꝑ xp̄i mortē bn̄ eſſe ⁊ bn̄ viuere: tūc iterū fecit hoīem de ni-hilo. Primo hoīem fecit cū nō eſſꝫ: dein̄ refecit cū funditus periſſet. Ueꝝ qꝛ magis eſt hoīem reformare qͣꝫ facere ⁊ maiorisvalde pietatꝭ (vt em̄ nō crearet̉ nō demeruerat: ſꝫ creatus ⁊ ſuꝑbus ⁊ inobediēs factus meruit vt illud ꝑderet qd̓ factꝰ eratet illud ꝓpter qd̓ factus erat) iō in infinituꝫ āplius obligat̉ hōꝓ eo ꝙ tam gratuita miſeratōe moriētis xp̄i reſtauratus eſt: qͣꝫꝙ an̄ dei manu plaſmatus eſt Dominicꝰ. Merito id quidēNam in iſto oꝑe reparatōis noſtre deus ſuā vltimaꝫ oſtenditamiciciā. charitatē. amorē. dulcedinē: donās nobis ſuū ſibi filiū coequalē quē amara morte peremit vt nr̄is mortibꝰ ſubueniret. Sed rogo te qūo poterit hō finitus hanc infinitā ſoluere obligatōem Raymūdus. Duobꝰ modis: intellige q̄ dicoPrimo p̄t hanc obligatōem ſoluere ſi offerat deo ſuū amorē.ſuū timorē. ſuā laudē. ſuā deuotōem: ita tn̄ ꝙ cū iſtis ſil̓ et xp̄mofferat qͥ eſt ſufficiētia nr̄a: ꝑ quem pleniſſime deo reddimꝰ qd̓debemus. Ad hoc em̄ nob̓ a deo xp̄s largitus eſt vt ꝑ illū ſuꝑpleamus qͥcqͥd ip̄i nr̄is viribꝰ nō poſſumus. Semꝑ em̄ acceptat filiū pr̄. quē ſi omiſerimꝰ ⁊ ꝑ noſip̄os ad deū accedere volūerimꝰ reijcimur. repellimur. ⁊ vt ſuꝑbiſſimi iudicamur Qn̄icus Nec īmerito. qͥ em̄ ſine mediatore ad deū iratū reꝰ acceſſerit gͣuiori aīaduerſiōe ꝑcuſſus ſuꝑbie ſue penas dabit Raymūdus. Scd̓o p̄t hō hāc obligatōem ſoluere ſi mortē filij deiqua redēptus eſt grata ſꝑ memoria geſtauerit. Impijſſimū em̄
Nota qualiteriſta obligatioſolui poteſt