lxiij.Capituluma deo donatus ſit: qͥbus ſit lachrimis ⁊ ſuſpirijs expetitus. dequo ppl̓o oriūdus. de qͣ femina natus: hoc ſolū nūc dicere cōuenit ꝙ ſolus ieſus xp̄s ip̄e ſit ille hō quē deus ꝓphetaꝝ oraculis longe an̄ ꝓmiſit: ⁊ in plenitudine tēpoꝝ fideliter miſit. Hiceſt ieſus xp̄s verus deus ⁊ verus hō in qͦ oēs ꝯditiōes ⁊ circūſtantie q̄ nccārie erant ꝓ humani generis ſatiſfactōe inuēte atqꝫ ꝯplete ſunt. Ipſe em̄ deū ſua bonitate ⁊ morte placauit. ip̄epcta multoꝝ tulit. ip̄e penas oēs remouit. tartara obcluſit. paradiſum aperuit. celos reſerauit. ⁊ captiuantē diaboluꝫ ꝓpriavirtute ꝯtriuit. Ipſe ꝯtra vicia ⁊ pct̄a oꝑe ⁊ ſermone p̄dicauitſcelera redarguit. radices maloꝝ oīm ꝓpriā ſcꝫ voluntatē. ꝓ-priū amorē. laudē ⁊ gloriā que ſtꝭ hoī cauſa ꝑditionis. ⁊ in deūinimiciciaꝝ penitꝰ deſtruxit ⁊ eliminauit. Et breuiter qͥcquidad ſalutē hūane nature eſſe p̄t fidelit̓. feruēter. humil̓r. ⁊ ꝑſeue-rāter oꝑatus eſt Dominicus. Talē igit̉ cū teneamus ieſuꝫxp̄m deū ⁊ regē verū: quē tam piū. bonū. māſuetū. ⁊ tāto amore flagrantē agnouimus vt ꝓ pctīs hoīm amaram ſuſtinueritmortē: merito illū oīs hō amare. venerari. colere. ⁊ laudare tenet̉ ⁊ huius grām q̄rere. huius corꝑi miſtico inherere. huic ſe-dulus obedire. in quo eſt oīs plenitudo bonitatis ꝟtutis. charitatis ſcīe. ſapiētie. meritoꝝ oīm ac p̄mioꝝ. Qui gͦ hūc virumcontemnit ꝑpetua manet in morte. Qui ꝟo huius nobiliſſimicapitis mēbꝝ efficit̉ in immēſam creſcit dignitatē. Unus em̄Nota dignitabonus chriſtianus melior eſt et p̄ſtantior qͣꝫ oēs qͥ viuūt in ter tē hoīs chriſtiara hoīes nō xp̄iani. Malus autem xp̄ianus eſt oīm peſſimus ni boni.Raymūdus. Hinc pulcre licet aīaduertere qͣꝫ iuſtus et qͣꝫbonus ſit oīpotens deus qͥ hunc hoīem hoībus eſt largitusNota qūo perIuſtus qͥ queſiuit iuſtū redēptōis p̄ciū: bonus qͥ in mortē vni xp̄m fcā ſit ho-cū tradidit filiū. Cū em̄ hō corruptus ⁊ in immēſum obligatꝰ minis reconcinō poſſet debitū infinitū ſoluere qd̓ debebat: deus benigniſſillatio.mus volēs ab hoīe placari gratis ꝯtulit ei nouū hoīem qui deus eēt ⁊ hoīe maior qͥ ſatiſfaciat ꝓ hoīe obligato hn̄s in ſe ine-ſtimabile preciū: vitā ſcꝫ innocētiſſimā atqꝫ ſanctiſſimā: quā cūin mortē indebitā deo ꝓ hoīe tradidit: debitū hoīs ſoluit: ⁊ deum hoī reconciliauit. Dedit em̄ hūana natura maxīo creatoriin iſto hoīe qd̓ ſuū erat: vt in alijs hoībus redimeret qd̓ redde