¶ Meritū xp̄i īduobꝰ modisinfinitum.
¶ Dyalogus Sextuset infinitus. ¶ Raymūdus. Dico pͥmo ꝙ multum alleuiabithāc culpā ꝑſonalē ip̄a ꝑimentiū ignorātia. Si em̄ noſſent nūqͣꝫ deū gl̓ie crucifigerēt Scd̓o meritū huiꝰ viri erit duobꝰ mōdis īfinitū Primo ex ꝑte oꝑantis q̄ ē ꝑſona īfinita. ſcd̓o ex ꝑtedei acceptātis Oē em̄ meritū acceptabile deo ē infinitū. morsigit̉ iſta erit infinita ⁊ ex ꝑte moriētis ⁊ ex ꝑte mortē acceptātisoīs aūt culpa et ꝑſonalis ⁊ actualis et originalis eſt ſolū infinita ex ꝑte dei in quē cōmittit̉. ſed nō ex ꝑte hoīs a quo cōmittit̉.Sic ergo ſapiētia vincet maliciā. ⁊ mors eius oēm nequiciamexpiabit. Debes tn̄ ſcire ꝙ iſte hūani generis redēptor non ſolū purgabit pctā noſtra infinita ſatiſfactiōe. ſꝫ etiā immēſa cordis ꝯtritiōe. Satiſfactio ꝑ mortē reſpicit offenſam dei iuſticiam. Sed qꝛ dei infinita benignitas etiā exaſperata eſt. ideo oꝫeā huius infinitis lachrimis gemitibꝰ ⁊ doloribꝰ mitigari. Nāquantū deus bonus eſt ⁊ amabilis tantū eſt ip̄a odibilis ⁊ aſꝑnabilis culpa. ⁊ ideo nccē eſt eā ſummis animi ꝯpunctiōibꝰ expiari ¶ Dominicus. Hoc poſteꝝ maxime oſtēdit qͣꝫ nccāriuꝫſit collapſo: cōfracto: ⁊ obdurato hoī talis medicus qͥ ſua morte. ſuo ſanguine. ſuis lachrimis ⁊ gemitibꝰ noſtris vulneribusmedeat̉. O vere dulciſſimū virū amoris brachijs ꝯplexandūSed queſo te. qūo hic ſe geret poſt ſuſceptam morte.¶ Qualiter vir iſte ſe habebit poſtmortē ad ſeip̄m ⁊ ad om̄es creaturas ¶Capitulū. lxij.☞Aymūdus. Primū ſcito ꝙ occiſus in mortē non poterita morte detineri. Cū em̄ ſit deus verus oīpotens. ſum-me ſapiēs. ⁊ maxime clemēs: ideo oīa faciet vt ſapientiſſimū ⁊optimū decꝫ. Sua ergo potētia ſe ſuſcitabit occiſum: vt ſicutſua mors ita ⁊ ſua reſurrectio noſtris periculis ſuffraget̉. Ni-hil em̄ ꝓdeſſet morte pleniſſime ſatiſfacere ſi remaneret in morte. Nam nemo hominū in illū crederet neqꝫ ſperaret nec ſe il-li cōiungeret quē videret morte proſterni. Quādo em̄ meammortē vinceret qui ſuam nō potuit ſuperare. Indecēs prete-rea eſt vt corpus tam ſanctū. tam mundū. tam glorioſuꝫ in ſordentē puluerē cōuertatur. quod ſponte ſine debito mortis inmortē ſe tradidit ꝓ mundi vita. ¶ Dominicus. Nūquid iteꝝ