Dyalogus Sextuscū impijs ⁊ ſceleratis. Hec hoīes nequiſſimi inſtigāte diabo-lo (qͥ occultas in hūc virū exercet inimicicias) ꝑpetrabūt: quomors iſta fiat oīm turpiſſima. ignominioſiſſima. ⁊ cūctis hoī-bus execrāda. Ipſe ꝟo hec oīa leto ⁊ deuoto aīo ſuſtinebit: ſciens qꝛ mors ſua nobis ꝯuertet̉ in vitā: ⁊ cōtumelia atqꝫ igno-Nota miſteriū minia trāſibit in gloriā Dominicus. Magnū ꝓfecto pietatis miſteriū: qͥ ꝑ tam enormē hoīm maliciā: noſtra eſt maliciaꝫdeſtructurus. Imo ꝟo ip̄a malicia deſtruet ſemetip̄am: ⁊ qͣn-to robuſtius ſuꝑ hūc virū incubuerit tāto ip̄a facilius in oībꝰpeſſundabit̉ Mors em̄ hec ſanctiſſima ſicut ꝑ iniquitatē ꝯmittit̉: ita ⁊ ꝓpter iniquitatē toleratur. ⁊ ſic poteſt vtrāqꝫ iniquitatem perimere: ⁊ qua ꝯmiſſa eſt: ⁊ ꝓpter quam ꝑpeſſa eſtDeclaratio qͣꝫ rōnabiliter ſequit̉ſaluatio humane nature ꝑ hanc mortē Capitulū. lxi.Aymūdus. Nūc facilit̓ licebit aduertere qūo hec morsſit noſtra vita: ⁊ iſta ꝑemptio ſit nr̄a ſaluatio. Naꝫ cū iſtequi hāc mortē patit̉ ſit deus ⁊ dei filius: ac ꝑinde infinite dig-nitatis: iō ⁊ mors iſta quā offert deo eſt in infinitū p̄cioſa ⁊ meritoria. Tenet̉ igit̉ iuſtus deus qͥ ꝑ hanc mortē in infinitū ho-noratꝰ eſt: p̄miū reddere infinitū. At qm̄ vir iſte cū ſit plenusoībus bonis: vtputa verus deus: iō ſicut nullo eget: ita nihilrecipere ꝓ ſe p̄t. Cū igitur nccē ſit deū aliqͥd quod maximuꝫ ſitlargiri ⁊ iſte reciꝑe nō poſſit: relinqͥtur gͦ vt iſto volēte ⁊ annuēte alicui alteri detur qͥ hoc bono maximo ſummoꝑe egeat ⁊ carere nō poſſit. Sed cui ꝯueniētius rogo dabit vir iſte mortisſue fructū ⁊ tanti boni heredes efficiet qͣꝫ parētes ⁊ ꝓpinquoset fratres ſuos qͦs videt ſumma pauꝑtate deficere ⁊ mille calamitatibꝰ fatigari. Dabit igit̉ hoībus infinita merita ſua qͥbusobligatōeꝫ redimāt. culpas ſoluāt. deū iratū mitigent: ⁊ a diaboli laqueis reſipiſcāt Ecce mi dn̄ice inuenit hūana natura inhoc vno hoīe qd̓ ſponte ⁊ nō ex debito deo tribuat qd̓ vere ſuum ſit. hoc dū tribuerit de dei manibꝰ ⁊ tormētis innumeris ſeredemit Dominicus Patet igit̉ ꝙ oīs hō qui ad grām hu-ius viri acceſſerit: ⁊ illi cū bono affectu inherere voluerit libe-rabit̉ ab om̄i quo irretitus eſt malo: ⁊ ad recōciliatōeꝫ pleniſſi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten