Druckschrift 
Viola animae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dyalogus Sextus impijs ſceleratis. Hec hoīes nequiſſimi inſtigāte diabo-lo ( occultas in hūc virū exercet inimicicias) ꝑpetrabūt: quomors iſta fiat oīm turpiſſima. ignominioſiſſima. cūctis hoī-bus execrāda. Ipſe ꝟo hec oīa leto deuoto aīo ſuſtinebit: ſciens qꝛ mors ſua nobis ꝯuertet̉ in vitā: cōtumelia atqꝫ igno-Nota miſteriū minia trāſibit in gloriā Dominicus. Magnū ꝓfecto pietatis miſteriū: tam enormē hoīm maliciā: noſtra eſt maliciaꝫdeſtructurus. Imo ꝟo ip̄a malicia deſtruet ſemetip̄am: qͣn-to robuſtius ſuꝑ hūc virū incubuerit tāto ip̄a facilius in oībꝰpeſſundabit̉ Mors em̄ hec ſanctiſſima ſicut iniquitatē ꝯmittit̉: ita ꝓpter iniquitatē toleratur. ſic poteſt vtrāqꝫ iniquitatem perimere: qua ꝯmiſſa eſt: ꝓpter quam ꝑpeſſa eſtDeclaratio qͣꝫ rōnabiliter ſequit̉ſaluatio humane nature hanc mortē Capitulū. lxi.Aymūdus. Nūc facilit̓ licebit aduertere qūo hec morsſit noſtra vita: iſta ꝑemptio ſit nr̄a ſaluatio. Naꝫ iſtequi hāc mortē patit̉ ſit deus dei filius: ac ꝑinde infinite dig-nitatis: mors iſta quā offert deo eſt in infinitū p̄cioſa meritoria. Tenet̉ igit̉ iuſtus deus hanc mortē in infinitū ho-noratꝰ eſt: p̄miū reddere infinitū. At qm̄ vir iſte ſit plenusoībus bonis: vtputa verus deus: ſicut nullo eget: ita nihilrecipere ſe p̄t. igitur nccē ſit deū aliqͥd quod maximuꝫ ſitlargiri iſte reciꝑe poſſit: relinqͥtur vt iſto volēte annuēte alicui alteri detur hoc bono maximo ſummoꝑe egeat carere poſſit. Sed cui ꝯueniētius rogo dabit vir iſte mortisſue fructū tanti boni heredes efficiet qͣꝫ parētes ꝓpinquoset fratres ſuos qͦs videt ſumma pauꝑtate deficere mille calamitatibꝰ fatigari. Dabit igit̉ hoībus infinita merita ſua qͥbusobligatōeꝫ redimāt. culpas ſoluāt. deū iratū mitigent: a diaboli laqueis reſipiſcāt Ecce mi dn̄ice inuenit hūana natura inhoc vno hoīe qd̓ ſponte ex debito deo tribuat qd̓ vere ſuum ſit. hoc tribuerit de dei manibꝰ tormētis innumeris ſeredemit Dominicus Patet igit̉ oīs qui ad grām hu-ius viri acceſſerit: illi bono affectu inherere voluerit libe-rabit̉ ab om̄i quo irretitus eſt malo: ad recōciliatōeꝫ pleniſſi