¶ Dyalogus Quartus¶ De obligatōe hoīs erga honorē¶ Capitulum. xxxvij.et laudem ⁊ nomen deiAymūdus. Sequit̉ em̄ profecto ꝙ qꝛ deus oīa oꝑaturpropter ſuū honorem ⁊ gloriā. idcirco hō qui nouit ⁊ p̄tdeū honorare merito pre ceteris creaturis id facere tenet̉. Tenetur em̄ ⁊ obligat̉ multipliciter. Primo exquo ſolus pōt meHomo teneritorie oꝑari. ideo aſtringit̉ om̄ia ſua oꝑa operari ad honoreꝫdeū honorareet gloriam ⁊ nomē dei. Secūdo obligat̉ velle ⁊ operā dare vtdei nomē fiat creſcat ⁊ ꝯtinue multiplicet̉. Tertio obligat̉ nōſolum conari vt fiat ⁊ ꝑficiatur honor dei. ſed etiam conari vtfiat optimo ⁊ ꝑfectiſſimo modo quo id ip̄e oꝑari ⁊ velle poteſtQuarto obligat̉ non ſolū vt ab ip̄o: ſed ab oībus rebus precipue hoībus honor ⁊ gloria dei maxime creſcat ⁊ compleatur.¶ Dominicus. Certe niſi hō id ⁊ voluerit ⁊ ꝓ viribꝰ effeceritnō agit vt creatura dei nec vt ſenſatus homo. ſed ꝯtra ordinatōem ⁊ mentē dei tanqͣꝫ ꝑfidus ⁊ amens ⁊ inimicus. ¶ Ray-mūdus. Quinto obligat̉ ponere ſeip̄m ⁊ dare vitā: corpus: etaīam: ⁊ quicqͥd habet. ſcit. ⁊ poteſt ad laudē ⁊ honorē dei. Uerum qꝛ ad honorem dei ſeqͥtur vtilitas hoīs. ideo quotiēs hōdei querit honorē: ſuam tūc oꝑatur vtilitatem. Quādo ergohō pro dei honore ponit vitā ſuam: tūc facit ſibijp̄i cōmoditatem maximā. ſummū lucrū. ſummū compendiū. ¶ Domini-cus. Nihil igitur ꝑdit qui ꝓ dei honore ſe ſuaqꝫ tribuit. qꝛ omnia illi in centuplū reſtituit deus ¶ Raymūdus. Ita eſt planeSexto obligat̉ hō credere verbis dei: ⁊ honorare quicqͥd loqͥtur aut pollicetur aūt iubet aut vetat aut cōminat̉. Oeptimoobligat̉ de dei oꝑibus oībus ſemꝑ in bonitate ſentire. ⁊ om̄iain optimā partē interpretari. Octauo obligat̉ corde ⁊ ore bo-na de deo dicere ⁊ magnifice om̄ia extollere ⁊ lingua palam p̄dicare que ſuū reſpiciūt honorē: ſuū nomen: ſuam gloriam. ſuam famam. Et quāto magis ad dei ꝑtinent honorē: tanto debent amplius p̄dicari ¶ Dominicus. Ueriſſima ſunt ⁊ ſalu-berrima ⁊ nccāria cuncta que loqueris. Utinā hec in cordibꝰhoīm conualeſcāt: vt deū rerum oīm conditorem corde: ore: ⁊opere ſemꝑ honorificent ⁊ exaltēt. ¶ Raymūdus. Unuꝫ ſꝑ e