¶ Capitulūxxviquantū ſeip̄m. ⁊ ideo tantū gaudet de bono alterius quātumgaudet de ſuo. Et quoniam illic erunt innumerabiles quosomnes vt noſipſos diligemus. hinc ſequitur ꝙ equaliter de illoruꝫ felicitate vt de noſtra gaudebimus Nōmodo ergo gaudium noſtrū duplicabit̉ aut triplicabitur. ſed in mille iubilosimo infinitos excreſcet ſupra mēſuram gaudiorum que de ꝓ-pria beatitudine ſinguli obtinebimus. Cum igitur nemo illicſit qui ſue felicitatis gaudium ad liquidū cōcipere poſſit. videnunc quomodo capiat in alijs tantoꝝ gloriā gaudiorū. Preterea cū illic quilibet plus immēſum deū amet qͣꝫ ſeip̄m ⁊ om-nes alios ſecum. inde ſeqͥtur ꝙ ſine comꝑatione plus gaude-bit de felicitate dei qͣꝫ de ſua ⁊ omniū aliorū ſecum. Certe nūcvidiſti magnitudinē ⁊ multitudinē gaudiorum poſt hanc vi-tam: Quid nūc animi habes ¶ Dominicus. Optimi nūc certe animi ſum. Sed de corporibus noſtris quid obſecro futū/ Gaudiū de rerum reris ¶ Raymundus. Noli hinc aliquatenus trepidare ꝑatiōe corporIp̄a em̄ anima q̄ in celis deū amat: amat ⁊ corpus ſuum. vultergo vt reꝑaretur ⁊ ſibi reſtituat̉ vt totus homo in integrū viuat ⁊ feliciter viuat. Quia ergo aīa vult vt corpus repareturideo ⁊ reparabitur. quia volūtatem ſe amantium deus faciet.et dep̄cationē eorū exaudiet. Ut igitur aīe gaudium cōpleat̉recipiet ſuum corpus nō quale nūc eſt graue. paſſibile. morta-le. ſed pulcrū. decorū. ſormoſum. inſtar ſolis lucidum. immortale. impaſſibile. agile. ſubtile. ſpūale. ⁊ anime oꝑationibꝰ maGaudium dexime conforme. Preterea cum aīa amet oēs creaturas inqͣnmūdi in meli-tum dei ſunt: vt de ſuo amore amplius gaudeat. iō totus mū-reformatione.dus debet in melius renouari ⁊ veſtē induere iocūditatis ⁊ ꝑpetue pulcritudinis. Nā ſicut totus hō in aīa ⁊ corꝑe ad ſub-limiorē ⁊ nobiliorē ſtatū reformat̉. ita et totus mūdus qͥ propter hoīem factus eſt qͣſi de regis ſui: hoc eſt hoīs felicitate congratulās: nouis incorruptōis veſtibꝰ induet̉ ¶ Dominicus.Merito id qͥdeꝫ. Sicut em̄ oīa ꝓfluūt ex amore. amor aūt generat de ſe gaudiū qͥ eſt fructꝰ eius: ita ex ꝯn̄ti ſt̓ in gaudio oīaſicqꝫ diſponunt̉ vt ex ip̄is ſeqͣtur gaudiū maximū qd̓ eſt fructꝰoīm. Sed qͥd tibi nūc ſubito ꝯtigit rogo ꝙ facies tua triſtibꝰrugis obfuſcat̉. Acerbū neſcio qͥd nunc loquuturus es.