Dyalogus SecūdusꝘ debituꝫ amoris quod hō reddit creatori ad hoīs meritū ⁊ ꝯmodū reuertit̉ ¶ Capl̓m. xx.A ymūdus. Sicut lucet benignitas magͣ creatoris. eoꝙ obligauerit ſibi hoīem ad amorē: rē maxime delectabilē: ita oēm excedit benignitatis mēſurā: ꝙ ip̄am amoris obli-gatōem ad ſolā hominis ꝯuertit vtilitate. Licet em̄ deus noſtrū ambiat amorē ⁊ vehemēter expoſcat: hoc tn̄ facit vt indehō ditetur. ꝓficiat. nobilitet̉. Uidemus em̄ ꝙ obſequiū crea-turaꝝ in magnā vertitur hoīs vtilitatem. ita ⁊ obſequiū amoris quod hō exhibet deo cū deo ꝓdeſſe nō poſſit (ip̄e em̄ bonorum noſtrorum nō eget) vt hoī proſit ncc̄e eſt Dominicus.Nō debet igitur homo ocioſus eē. ſed ſicut creaturaꝝ recipitvtilitatē: ita ⁊ ipſe opificē diligendo ſuis etiā debet ꝯmodis indulgere. Raymūdus. Debet vtiqꝫ. Duplex em̄ nccītas hoDuplici nccītate hō teneturmini incūbit. Indiget em̄ eſſe ⁊ vt ꝑſeueret in eſſe. ſecūdo indiſuuꝫ amare faget vt habeat fructuoſum atqꝫ optimū eſſe. A ſeruitio creatuctorem.raꝝ que natural̓r ⁊ ex neceſſitate ſeruiūt hoī: hō recipit eſſe etdurat in eē. ſed a ſeruitio amoris quod hō exhibet deo (qͥ libere ac voluntarie agit: atqꝫ iō meritorie) hō recipit fructuoſumatqꝫ optimū eſſe. Creature ſeruiūt tibi vt eſſe habeas: tu verodeo obſequeris vt optime habeas. Sed qꝛ preſtātius eſt optime eſſe qͣꝫ eſſe ſolū. ideo obſequiū hoīs eſt ſibi multo meliusqͣꝫ quod accipit a creaturis. Uerum quēadmodū creaturarūſeruitus eſt homini ꝯtinuo nccāria. ita ⁊ nccārium eſt hominiſeruire deo ſi velit vtiliter ꝑmanere Dominicus. Uehemēter aſſentior. Nam ſicut nccē eſt hoī corꝑaliter mori ſi ſuū illicreature obſequiū denegarint. ita ⁊ ſpūaliter eū mori ncc̄e eſtſi deo ſuo ſeruire ꝯtempſerit Qui ergo nō ſeruit deo vere mortuus eſt. nec quicqͣꝫ ꝓficit hoī obſequium creature: niſi ip̄e ſeruiat creatori. Hoc em̄ ſecūdo obſequio ceſſante pͥmuꝫ fruſtraimpēditur. Perdūt em̄ ſuam vtilitatem creature q̄ ꝓpter ho-minē inſtitute ſunt: ſi hō ſuo factori obſeqͥ contempſerit. Et talis homo quantuꝫ in ſe eſt caſſat ⁊ fruſtrat totum vniuerſumRaymūdus. Hinc manifeſte intelligis oportere homineꝑ amorem dn̄o deſeruire: vt dū ipſe diligēti obſequio deo col