Dyalogus Secūdusnō ſolum qꝛ eſt. ſed qꝛ etiā tibi nccāria eſt. Amplius tn̄ debesHō tenet̉ age ꝓ aqͣ quāto ipſa ē terra nobilior ⁊ clarior. Multo āplius ꝓ acre grās deo ꝓ re. ꝓ igne: pro ſole: ꝓ ſideribꝰ: ꝓ plātis: ꝓ animātibꝰ Pro hijshijs qͥ creaturomnibus maximas et multiplices debes agere grās. Primoin ſe boni accpro oībus ꝑfectionibꝰ quas a ſuo opifice receperūt. Secūdoperunt.pro vtilitate ⁊ neceſſitate quā tibi impartiūt. Tertio ꝓ dignitate ⁊ gloria qua cūctis p̄emines creaturis. que qͣꝫuis magnamingenuitatē habeant: multo tamen te inferiores ſunt. Et quianō cognoſcūt ſe habere qd̓ habēt: ideo neſciūt quio ſuo opifi-ci debeant. Uerū quia hō id ſolus agnoſcit ⁊ quotidie ꝑfrui-tur eaꝝ beneficio. idcirco homo tenet̉ agere gratias creatori.et eam illi beniuolētiam repēdere quā ſingule pro ſe creaturetenent̉. quia ip̄e ſolus id nouit ⁊ poteſt. Vt aūt melius me ca-pias hoc recipe exemplum. Si tu eſſes ſolus ſapiens in ciui-tate tua. ⁊ ceteri om̄es aut fatui eſſent aut pueri. ⁊ rex hiſpaniarum ꝯferret toti ciuitati magnū aliquod bn̄ficium qd̓ in ſingulis diſtribui neceſſe ſit. nōne tu qͥ ſolus pre ceteris es ſapiēs teneris agere gratias regi largitori. ne ingratitudine populi ꝓ-uocatus minas inferat ciuitati. Qd̓ ſi nō feceris ⁊ teip̄m qͥ digRota ſummāobligationisnus es ⁊ reliquos om̄es miſerabiliter ꝑdis. It nūc ꝯgnoſcein ſumma magnitudinē obligatōis tue. ꝯſidera diligēter multitudinem. diuerſitatem. vtilitatē. neceſſitatem. nobilitatem ⁊bonitatem omniū rerum trium graduū. Uide qͣꝫ innumera-biles qͣꝫ nobiles ſint res primi gradus. Uide nobiliorē gloriam rerū ſecundi gradus. Uide quoqꝫ ingentē pulcritudinemet multitudinē rerum tertij gradus. Uide p̄terea omnium ſi-mul numeꝝ ſine numero. menſuram ſine mēſura. ⁊ ex infinitamultitudine ⁊ ꝑfectione earū infinitam intellige hoīs obligationē. Quid nunc animi habes. Dominicus. Uideo heumiſerum hominem hijs beneficijs non tam leuari qͣꝫ oppͥmi.Raymūdus. Opprimitur plane ſi gratus non fuerit et be-niuolus. Dominicus. Et quomodo poterit gratias ageretantas: tam immenſas.Quo homo eſt etiaꝫ obligatusdeo ꝓ hijs que accepit in ſeipſo¶ Capitulum. xvij.