Capitulum Septimūvnus pater alter filius. Dominicus. Deliteſcat nūc ſabel-lius impurus hereticus qͥ dicit patrē ⁊ filiuꝫ ſolo inter ſe noīediſcrepare: nec in re ſed in voce ſolā facere diſtantiā: poſſeqꝫ eūqͥ pater eſt filius eē: ⁊ qui filius pater. Sed progredere queſoRaymūdus. Quia igit̉ totū eſſe diuinū tribuit̉ alteri ⁊ ni-hil penitus retinet̉ quin id cōicetur filio a ſuo patre. ideo interpatrē ⁊ filium eſt ſumma coequalitas: ſumma ꝯſubſtātialitasſumma coeternitas: poteſtas eadē: eadēqꝫ maieſtas Dominicus. En hinc funeſtiſſimus Arrius vehemēter elidit̉: qui dicit filiū ſuo patre minorē: nec genitū eſſe a patre. ſed an̄ mundicreationē a deo cōditum factūqꝫ. Sed aſſertio tua veriſſimaeſt: quia vbi inter patrē ⁊ filiū eſt vna ſubſtātia nō poteſt vnusaltero prior eē duratōe Nā licet vnus oriat̉ ab altero. tn̄ ſimi-liter ſunt ab eterno. Exquo em̄ diuine nature eſt largiri: iō abeterno fuit ip̄a elargiēs: ⁊ ab eterno recipiens: ſꝫ largiēs pateret recipiēs filius Sꝫ preſtolor mihi (quā pollicitus es) demōſtrari in deo trinitatē Raymūdus. En ſoluo ꝓmiſſum. Inom̄i natura intelligibili ⁊ ſpūali inuenitur ⁊ intellectus ⁊ volūtas Intellectus eſt naturalis. ⁊ naturaliter oꝑatur ⁊ ex nccīta Nota duplicēte. Uolūtas aūt libera eſt et ideo libere agit. Eſt ergo duplex in natura ſpūali ꝓductionē .ſ.in natura ſpūali ꝓductio vna nccāria ⁊ naturalis q̄ fit ꝑ modinature ⁊ volū-intellectus: alia libera ⁊ volūtaria q̄ fit ꝑ modū volūtatis Pr̄tatis.ma ꝓductio in deo eſt naturalis et nccāria. deus em̄ intelligē-do ſeip̄m ⁊ ſuā eſſentiā ꝓducit nccārio ſuā imaginē ſicut ſol radium. ⁊ largit̉ ſue imagini: hoc eſt ſue ſoboli totā ſuā ſubſtan-tiā. Et quia iſta ꝓductio eſt ꝑ modū nature. iō vocat̉ genera-tio. Et quia fit ꝑ modū intellectus: ideo ꝓductus vocat̉ verbūpatris: imago ⁊ ſapiētia patris. Quia vero qͥlibet ꝑ ſe ſubſiſtitideo vterqꝫ ꝑſona nuncupat̉. Porro qd̓ a volūtate ꝓducituramor eſt. ⁊ quia eſt vna volūtas patris ⁊ filij: iō a patre et filioamor ꝓcedit. qui eſt ſpūſſanctus Habes ergo in deo tres perſonas: patrē: ⁊ filiū: ⁊ ſpiritūſanctū Dominicus. Habeo fateor. ſed ſpūſſanctus qūo in trinitate perſona ſit paulo q̄ſo euidentius oſtēde. Raymūdus. Faciā breuiter. diximus ſup̄patrē eſſe largientē ⁊ filiū recipientē. ſed vbi ē largitor ⁊ receptor oportet ꝙ aliud inde ꝓcedat. qd̓ ſcꝫ nec ſit dare nec reciꝑe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten