Dyalogus Primuspaululū ſublimius oculos attollamus. ⁊ qͥ iam ꝑ eē mundi addei eſſe ꝯſcendimus. ꝯgnouimuſqꝫ hūc mundū de nihilo ⁊ extꝑe a deo ꝓductū. indagemus q̄ſo adiutore deo vt ꝑ hanc manifeſtā ꝓductionē aliā inuenire poſſimꝰ multo iſta meliorē: diQꝭ mūdi ꝓdu gniorē: ſublimiorē Dominicus Nō erit meo iudicio grauectio arguit ali hanc ꝓductōem licet admodū occultā inuenire. ſi tn̄ mētis aciaꝫ in deo ꝓduem̄ acriter intēdimus Nā hec de nihilo mūdi ꝓductio panditctioneꝫ multoiſta meliorem. nobis excellentiā: potentiā: ſapientiā ⁊ bonitatem magni dei.Sed multo nobilior. altior. ⁊ melior ſine vlla ꝯparatōe eēt il-la ꝓductio de ſua infinita ⁊ altiſſima eēntia qͣꝫ ea que de nihiloeſt: tantoqꝫ p̄ſtantior quantū diſtat diuinū atqꝫ eternū eē a nihili. Uidemus ad oculū hoīem ꝓducere domū nō inquātumhō eſt ſed inqͣntum artifex eſt: ⁊ hanc domū nō de ſua facit natura: ſed materia aliena Producit quoqꝫ de ſua natura hoīemſimilē ſibi inquantū hō eſt viuentē: rōniſqꝫ capacē ad imaginēet ſimilitudinē ſuā. Sꝫ multo p̄clarior magiſqꝫ radicalis ⁊ cōueniens eſt hoī inqͣntū hō eſt ſibi ſil̓em in natura ꝓducere: qͣꝫmore artificis domuꝫ extra ſe de aliena ſub̓a formare Hoc exēplo duplicē in deo ꝓductionē eē mōſtramus. vnā qͣ vt artifexmūdū de nihilo creauit. aliā qͣ tāqͣꝫ deꝰ de ſua ſub̓a filiū ediditꝘ deus de ſua naturā deū ꝓduxe¶ Capitulū ſextumrit rōnibus aliquantis oſtenditurAymūdus. Solidū ſatis fundamentū poſuiſti. nūc ſuꝑeſt vt aliquātis rōnibus probē deū de ſua ſubſtātia deuꝓduxiſſe. Si deus voluit aliqͥd ꝓducere de nihilo: multo āpl̓us voluit aliquid ꝓducere de ſemetip̄o. ſi voluit ergo ⁊ potuitalioqͥn nō eſt oīpotens. Nūc ergo qꝛ ꝯplacuit ſibi mundū denō ente ꝓducere: multo magis ꝯplacuit ſibi de ſua ꝓpria natura filiū generare. Iſtud cogimur dicere ne illi aut impotentiaaut triſticiā aſſcribamus. In ſumma em̄ triſticia ⁊ impotētiadeus erit ſi generare filiū voluit ⁊ nō potuit. Preterea: qͣntocreature a deo ꝓducte magis ſtꝭ illi ſil̓es tāto eas magꝭ diligitatqꝫ ꝯplectit̉. Sūme ergo illū diligit quē de ſua natura ſibi ſimilē generauit. Vt gͦ ſit in deo ſummꝰ cōplacētie ⁊ amoris g-dus nccē eſt ponere aliū de ſua eēntia ꝓductū in qͦ ſibi ſummēꝯplaceat Dn̄icus. Satis hec rō pregnās eſt Nā ſi deꝰ gau