CapitulorumCapitulum. lix. Qualiter homo iſte poterit occidi ad dei ho-norem. ⁊ quis eum occidet.Capitulū. lx. De conditōibus et circūſtantijs quas hec morsprecioſa eſt habituraCapitulum. lxi. Declaratio qͣꝫ rōnabiliter ſeqͥtur ſaluatio hu-mane nature per hāc mortem. ⁊ quomodo mors chriſti om-nem culpam exterminat.Capitulum. lxij. Qualiter vir iſte ſe habebit poſt mortem adſeip̄m ⁊ ad omnes creaturas.Capitulū. lxiij. Ꝙ deus volet hominem ligari. et ꝙ ieſus chriſtus ipſe ſit iſte homoCapitulū. lxiiij. Que ſunt illa maxima dona que homo miſerabilis recipit a ieſu chriſtoCapitulū. lxv. Ꝙ iſta gratia eſt totū bene eſſe hominis: ⁊ eiuscarentia malum eſſe eius.Capitulū. lxvi. Ꝙ in homine chriſtiano ſunt tres generatio-nes ⁊ tres fraternitates diſtincte.Capitulum. lxvij. Qꝭ mors chriſti vnde homini gratia confertur ⁊ bene eſſe generat in homine chriſtiano vnaꝫ nouā obligatōem. Et qualiter ſolui poteſt iſta obligatioCapl̓m. lxviij. Q licet homo lapſus reparet̉ quantū ad beneeſſe anime. manet tamē malum pene in corpore.Capitulū. lxix. Quibus formis aut medijs chriſtianus acci-pit bene eſſe a chriſto ¶ Hic incipit materia de ſeptem ec-cleſie ſacramentis.Capitulum. lxx. Quomodo ꝑ primū ſacramentū ſcꝫ baptiſmidatur anime humane bene eſſeCapitulum. lxxi. De ſcd̓o ſacramēto. ꝙ ꝑ ſacramentū confir-matōis datur etiā bene eſſe anime humaneCapitulū. lxxij. De tertio ſacramēto. ꝙ ꝑ ſacramentū eūchariſtie ſupra modū bene eſſe ⁊ multiplex gratia donaturCapitulum. lxxiij. Oꝭ caro chriſti eſt penitus contraria corrupte carni primi hominis.Capitulū. lxxiiij. Declaratio ꝑ exempla qūo vnum corpus xp̄inumero poſſit ſimul ⁊ ſemel eſſe in pluribus locisCapitulum. lxxv. De quarto ſacramēto ſcꝫ peuitētie: ꝑ quam