Sermo

Eccl̓i. xix. Qui modica ſpernit paulatim decidet. Hebre. ij. Proptereaoportet nos abūdātius obſeuare q̄audiuimus ne forte ꝑeffluamꝰ Detertio Geneẜ. iij. Emiſit dn̄s adamde paradyſo voluptatꝭ vt oꝑareturterrā eiecitqꝫ eū: ſubaudi in exiliumterrene miſerie. Psͣ. Heu mihi qͥaincolatus meus ꝓlongatꝰ eſt Heb̓.xi. Iuxta fidē abraaꝫ yſaac ⁊ iacobet oēs ſancti antiqui defuncti ſuntnon acceptis repromiſſionibꝰ. ſed alonge eas aſpiciētes ⁊ ſalutantes ⁊confitētes. qꝛ peregrini et hoſpitesſunt ſuꝑ terrā. Qui em̄ hoc dicūt ſignificāt ſe patriā inqͥrere ⁊ ſiqͥdemillius meminiſſent de qua exierunthabebant vtiqꝫ tp̄s reuertendi. nonaūt appetūt meliorē .i. celeſtē. Hincflens canit eccl̓ia. Salue regina miſericordie. ad te clamamus exulesfilij eue ⁊c̄. Gloſa ſuꝑ illud IacobiNe indignemini ſi mali in mundoflorent: ſi vos patimini. quia nō eſtchriſtiane dignitatis in tꝑalibus exaltari. ſed potius depͥmi. mali nihilhabēt in celo. vos nihil in mundo.vn̄ ſpe illius boni ad quod tēditisquicqͥd ꝯtingat in via gaudere debetis. De quarto Gen̄. iij. In ſudore vultus tui veſceris pane tuo donec reuertaris in terraꝫ de qua ſumptus es. qꝛ cinis es ⁊ in cinerē reuerteris. Iob. x. Memento queſo ꝙ ſicut lutū feceris me ⁊ in puluerē reduces me. Hinc d̓r nobis in die cinerū. Memento hō quia cinis es ⁊in cinere reuerteris Eccl̓i. xiiij. Oīscaro veteraſcet ſicut fenuꝫ ⁊ ſicut folium fructificans in arbore viridi.Glo. Sicut fenū in terra ⁊ foliū inarbore naſcit̉. creſcit. vireſcit. matureſcit. areſcit. ⁊ deijcitur. ita caro nōſtra naſcit̉ ex ꝓgenie parentū. creſcitin puericia. floreſcit in adoleſcentiamatureſcit in iuuētute. areſcit in ſe-

nectute. deijcitur in morte ſic vt inpuluerē reuertatur. ſed hoc ſepe an̄qꝫ a reſcat ꝑ ſenectutē. qꝛ etiam iuuenes varijs mortibꝰ moriunt̉. Contra hec quattuor mala ordinant̉ qͣttuor tertij fructus dn̄ici corꝑis quiſaluāt nos a plagis mortis. ab eterna em̄ morte liberat. merita bonevite multiplicat. ad patriā vite deducit. ad eternā vitā corpus reſuſcitat. De pͥmo fructu Ioh̓. vi. Egoſum panis vite. patres veſtri māducauerūt manna in deſerto ⁊ mortuiſunt. hic eſt panis de celo deſcēdēsvt ſi qͥs ex ipſo māducauerit nō moriatur. Patres qͥ manducaueruntmanna oēs mortui ſunt tā mali qͣꝫboni. ſꝫ diſſimiliter. mali em̄ qui inmanna xp̄m nō intellexerūt nec crediderūt mortui ſunt morte eternaq̄ eſt in inferno. boni qͥ credideruntetiā mortui ſunt quadā morte lōgaqua in lymbo quaſi in vmbra mortis eterne detēti ſunt ⁊ vſqꝫ ad mortem ſaluatoris ab eterna vita ſeꝑati. Sed ſi quis māducauerit ex hocpane nō moriet̉. quia non ſolum abeterna morte q̄ eſt in inferno. ſed etiam ab illa longa q̄ fuit in lymbotute corꝑis xp̄i liberatur. Et inſuꝑhec breuis mors corꝑis in vitā eternam q̄ eſt in celo eidc̄ commutaturOzee. xiij. De manu mortis liberabo eos. De ſcd̓o fructu. Ioh̓is. vi.Panis quē ego dabo caro mea eſtpro mūdi vita. quaſi ꝓ multiplicandis meritis bone vite. Sicut em̄ ꝑuulus ꝑ cibum corꝑalē creſcit magnitudīe. robore. ⁊ decore. ſic fidelisꝑ cibum ſacramētalem ꝓficit meritis bone vite. Io. x. Ego ſuꝫ paſtorbonus. ego veni vt oues mee vitamhabeant ⁊ abundātius habeāt ꝑsUitā petijt a te ⁊ tribuiſti ei domine longitudinē dierum. vt ſcꝫ ꝓficiat de claritate in claritatē. de virtu