Sermo
quaſi ſpēs oui exterior. ⁊ ꝯtentū ſcꝫvitellū quaſi ſubſtātia oui interioret operās ſcꝫ natura. ⁊ operatū .ſ. cāro pulli. imo integruꝫ corpus pulliviui. Primū ſcꝫ teſta ſiue ſpēs exterior manet. Scd̓m ſcꝫ vitelluꝫ ſiueſubſtātia interior trāſit ⁊ mutat̉ inquartū ſcꝫ in corpus pulli viuum. ⁊hoc ꝑ tertiū ſcꝫ oꝑanteꝫ naturā. Etmira ſimilitudo qꝛ teſta diebꝰ aliqͥbus integra manēte. exterius videt̉quaſi adhuc ſit ouū qd̓ nō eſt ouuꝫ.ſꝫ viui pulli integrū corpus teſta velatū Sicut ergo in hac re columbaꝑ naturā: ſic in ſacramento altarisoꝑatur ſpūſſanctus ꝑ ſuam oīpotētem virtutē Hinc eſt ꝙ in columbeſpecie ſuꝑ xp̄m apparuit. Hinc etiāGen̄. pͥ. Spūs dei ferebat̉ ſuꝑ aqͣs.Uerum ſicut auis fouēs oua dicitgloſa. ergo ſi ponis ſub aue vnū velduo vl̓ plura oua vertit ea ꝑ naturāinterius in carnē teſta manēte exterius. q̄nto magis ſi ponas in altarivnā hoſtiā panis vel duas ſiue centū ſiue mille vel plurimas manentepanis exteriꝰ ſpecie. ſpūſſanctꝰ easrepente interius in corpus xp̄i ſuavirtute ꝯuertit. Augꝰ. Cū panis ꝑmanus hoīs ad illā viſibilē ſpeciē ꝑducat̉. nō tamē ſanctificat̉ vt ſit taꝫdignū ſacramentū niſi oꝑante inuiſibiliter ſpū dei. qꝛ ſicut de ꝟgine ꝑſpiritūſanctū vera caro xp̄i ſine cōitu eſt formata. ita per eundē de ſubſtātia panis miſtice idē corpus xp̄iꝯſecratur. Attēde ꝙ dicit de ſubſtātia panis: nō ꝙ ſit materia corporisxp̄i. ſed qꝛ panis cōuertit̉ in corpusxp̄i. vn̄ verſus. Corpus de pane: corpus de virgine. primum De ꝯuerſiuū. ſed materiale ſcd̓m. Hinc moraliter notandū eſt ꝙ cuꝫ irrōnaliscreatura .ſ. panis ꝑ verbū dei ⁊ ſpiritū eius in melius ꝯuertit̉ quantaſit peccatoris duricia qͥ multis ver
bis ⁊ ſpūſſancti circa ſe oꝑationibꝰad ꝯuerſionē non ꝑducitur. Hiere.v. Indurauerūt facies ſuas ſupͣ petram ⁊ noluerūt reuerti. Hec induratio finalis impenitētia eſt. Cuiꝰtriplex cauſa aſſignari pōt. pͥma longa ꝯſuetudo peccandi. ſecūda incredulitas de iuſticia dei. tertia ſeductio inimici. De prima Sap̄. xiiij.Cōualeſcēte iniqua cōſuetudine error tanqͣꝫ lex cuſtoditus eſt. Hiere.xiij. Si mutare p̄t ethiops pellē ſuāaut pardus varietates ſuas et vospoteritis bn̄ facere cū didiceritꝭ malum. Gloſa. Cōſuetudo peccādi qͦdāmodo in naturaꝫ tranſit. ſed qd̓hoībus impoſſibile eſt deo eſt poſſibile. vt nō ethiops vel pardus .i. lōgeui pctōres ſua naturam ꝑ ſe mutare videātur. ſed deus qui in illisoꝑatur. Augꝰ. Uocabas me dn̄e ⁊ſuſpirabam ligatus nō ferro alieno. ſed mea verro volūtate. velle eīmeū tenebat inimicus ⁊ inde mihicathenam fecerat ⁊ ꝯſtrinxerat me.quippe ex voluntate ꝑuerſa facta eſtlibido. ⁊ dū ſeruit̉ libidini facta eſtꝯſuetudo: ⁊ dū cōſuetudini nō reſiſtitur facta eſt neceſſitas. De ſcd̓oSoph̓. pͥ. Uiſitabo ſuꝑ viros defixos in fecibꝰ ſuis qͥ dicūt in cordibꝰſuis nō faciet bene dn̄s et nō facietmale. Gloſa. Tollūt deo ꝓuidentiam putātes ꝙ nec bonis bona necmalis mala poſſit reddere. ſed oīacaſu regant̉. Psͣ. Dixit inſipiēs incorde ſuo nō eſt deus .ſ. iuſtus iudexqͥ vindicet pctā. Un̄ ſeqͥtur. Corrupti ſunt ⁊ abhominabiles facti ſtꝭ.De tertio Ozee. v. Nō dabunt cogitatōes ſuas vt reuertant̉ ad dn̄mquia ſpūs fornicatōis in medio eorum ⁊ dn̄m nō cognouerūt. qͣſi diceret qꝛ ſpūs malignus obſidet eos ⁊excecat vt dn̄m nō agnoſcant. ⁊ promiſſionibꝰ falſis ſeducit. iō cōuerti