De reſti. in inte.

deciſā facti narratōꝫ. ſcd̓a ibi nos intellectis. ip̄iꝰ diffinitionē. t̓ciā reſtōnis petitōem ibi ſnīam. qͣrta ip̄iꝰ conceſſionē cū certa ꝓuiſionē ibi qd̓ eidē. ¶ No. pͦ ꝙ adu̓ſus ſnīam a papa pōt peti in integꝝ reſtō ⁊ ab eo qͥ tuam. Ex quo infero duo. primo ꝙ nō excuſat̉ qͥsfuit auſus petere reſtōnem tꝑe quo vixitip̄a qͥ ſnīauit. nā vides ꝙ iſte ꝓcurator obtinuit reſtitionē ab eodē papa qͥ ſnīam tulit. volēs ergo ſe excip̄textu timoris dꝫ allegare ⁊ ꝓbare cāmoris iuxͣ ea q̄ dixi ī. c. sͣ. ꝓxi. ⁊ dic vt ibi. ¶fero ꝙ ꝯͣ ſnīam pape pōt nedū ſupplicari ſed etiā pereſtō in integꝝ. ⁊ iſtū tex. allegaui s. c. ꝓxi. nā hic nulfuit facta mētio de ſupplicatōne. vn̄ dic vt dixi. sͣ. c. ꝓximo. ⁊ aliqͥd dicet̉. jͣ. ¶ Scd̓o no. ꝙ petēs reſtōnē acuerſus neceſſariā ꝓbatōem omiſſam quā intēdit nuncfacere ꝑ teſtes nō eſt opꝰ aliter ꝓbare leſionē. nam exqͦꝯſtat ꝙ ꝓbatio illa allegata erat neceſſaria dꝫ fieri reſtitutio abſqꝫ alia ꝓbatione. hic em̄ papa indulſit r̄ſtiit teſtes vtꝝ aliqͥd ſcirēt d̓tutionē nec prius examinap̄ſcriptōne. ⁊ cōcor. c. auditis. sͣ. eo. ⁊ vide qd̓ ibi dixi.¶ Tercio no. ꝙ ꝓpter ſuſpitionē ortā ꝯͣ excipiēteꝫ ſerpetentē aggrauat̉ ꝯditio ipſiꝰ nō tn̄ ꝓpt̓ quālibet ſuſpitionē dꝫ iudex repellere exceptōem ꝑemptoriaꝫ vthic ē tex. optimus. nā h̓ allegabat̉ exceptio p̄ſcriptōis⁊ erat p̄ſumptio malicie ꝯͣ ip̄m allegantē tipapa noluriptiōis. vr̄it ꝓpt̓ illā p̄ſumptōꝫ exclude̓ excepteio. in. c. pꝰallego iſtū tex. ꝓ caſu aꝓbandū dielectionē ī fi. d̓ ꝯceſ. p̄becili p̄ſumptōe nō admittereptoriā tn̄ nō dꝫ exclude niſi exti qꝛ tractat̉ de magnoſumptio. vt ī. c. lr̄as. deſum. ¶ Ultīo no. ibi effectuꝫſnīe. ꝙ executio ē effectus ſnīe. reliqͣ veniūt expediēdacū glo. ¶ In glo. j. ibi n̄ curat de iſta ſolēnitate. no. bn̄iſtā glo. q̄ ſolet multū allegari iūcta tex. ex qͣ hēs ꝙ lꝫ d̓iure ciuili nō teneat ſnīa lata ꝯͣ dn̄m ſi ꝓcurator ⁊ nōdn̄s erat ī iudicio. vt ī. l. j. C. de ſen. ⁊ interlo. om. iudi.Secꝰ tn̄ ē de iure canonico. qꝛ de hac ſubtilitate nō curat̉. nā hic fuit ſnīa lata ꝯͣ monaſteriū lꝫ ꝓcurator eſſꝫī iudicio. ⁊ doc. ſimpl̓r tranſeūt cū glo. tn̄ bar. ī. l. ſtipulatio iſta. ī. §. ſi ſtipuler. al̓. in. §. ſiqͥs inſulā. ff. d̓ ꝟ. obl̓⁊ in. l. j. p̄alle. mordet iſtā glo. dicēdo ꝙ in hͦ nō ē diu̓ſitas int̓ ius canonicū ⁊ ius ciuile. qꝛ et̓ de iure ciuili valet ſnīa ꝯͣ dn̄m ſi ī iudicio int̓uenit nō vt ſimplex procurator ſꝫ admīſtrator ltīmus putatutor curator p̄latus vel ſindicꝰ. rō ē qꝛ iſti tāqͣꝫ hn̄tes ltīmam ⁊ generadmīſtratōnem pn̄t ꝟba ꝯͣctus ꝯciꝑe ī ꝑſonā dn̄i.l. eū qͥ. §. ſi actori. ff. d̓ ꝯſti. pecu. eodē mō ī iudicio pn̄tꝟba ꝯcipi ī ꝑſonā dn̄i ſi tales admīſtratōes int̓ueniūtnā in iudicio qͣſi ꝯͣhimꝰ. ī. l. iij. §. idē ſcribit. ff. de pecu. ſꝫprocurator ſimplex qn̄ ꝯͣhit nō dꝫ cōciꝑe ꝟba ī ꝑſonāꝓpriā qꝛ regularit̓ nō acqͥrit dn̄o. ſꝫ dꝫ dn̄o ceictōem. de qͦ vide plene ꝑ gl. ī. c. qͣꝫqͣꝫ. de vſuris.vj. merito ī iudicio debēt ꝟba ſnīe ⁊ alioꝝ actoꝝ r̄feri ad ꝑſonā ꝓcuratoris ⁊ nō dn̄i. ⁊ hͨ ē rō. d. l. j Et no.bn̄ hͨ dicta q̄ ī ſe ſatꝭ vera ſūt. ſꝫ qͦ ad tex. nr̄m ꝓcedūt intelligēdo ꝙ iſte fuiſſet ſindicꝰ gnaͣlis monaſterij. ſꝫ tehoc nō aꝑit īmo appellat eū ꝓcuratorē. vn̄ ſi intelligret̉ ꝙ erat ſimplex ꝓcurator dictū bar. nō ꝓcederet h̓ſꝫ dictū gl. qͥd aūt iuris ſit hīto reſpectu ad ius canonicū: dic vt plene no. ī. c. q̄relam. sͣ. de elec. ¶ In gl. in ꝟ.monaſteriū. no. ſingularit̓ iſtaꝫ gl. vſqꝫ ad ꝟ. ar. ꝯͣ. ex qcolligunt̉ due limitatōes ad iura dicētia procuratorenō poſſe ſine ſpāli mādato petere reſtōnem ī integruꝫ.Illa em̄ iura debēt intelligi qn̄ reſtō petit̉ pͥncipal̓r vtagat cām ꝑ ſe principal̓r inchoare. vtputa qꝛ petit̉t ꝯͣ ꝯͣctū vel ꝯͣ ſnīam qͥ trāſiuit ī rē iudicatā ꝑ lapſumdecēdij. ſecꝰ aūt qn̄ incidit ī cām. nā tūc pōt peti ꝑ ꝓcuratorē qͥ fuit litē ꝯteſtatꝰ ī illa cā ar. h̓. ⁊ hͦ voluit Inn.⁊ oēs doc. ⁊ cōit̓ et̓ ſequūt̉ legiſte. ī. l. illd̓ all̓. ī gl. ⁊ alle-

āt no. ī iſto. c. ⁊ pōt ad hͦ dictū optime adduci. c. pe. jͣ.. nā ſicut ī mādato iuriſditōnali fit illa diſtīctō an reitutio petat̉ principalit̓ vel incident̓ eodē mō dꝫ diſtingui ī mādato ꝓcuratorio. nā ī multis iſta duo eqͥparat̉ iuxͣ no. in. l. qꝛ. ff. de iuriſ. om. iu. ⁊ intelligo ꝙ requirat̉ ſpāle mādatū ex ꝑte .ſ. petētis reſtōneꝫ. ſꝫ ex ꝑtedefendētis nō reqͥrit̉ ſpāle mādatū ẜm Inn. h̓. ⁊ bn̄ facit. d. l. illd̓. qd̓ nō ¶ Scd̓o pͥncipalit̓ noͣ. ex gl. ꝙ reſtōpetita pꝰ ſnīam an̄ lapſum. x. dieꝝ dr̄ venire incidēterqꝛ exqͦ ſnīa adhuc nō trāſiuit ī rē iudicatā nō vr̄ prorſus ceſſaſſe mādatū ꝓcuratoriū. vn̄ quēadmodū pōt ꝓcurator. jͣ. decendiū appellare ſine nouo mādato. vt īc. nō iniuſte de ꝓcu. ita pōt petere reſtōnem in integrōiūctū mādato cū reſtō eqͥpolleat appellatiꝫ. eo. ex lr̄is. ⁊ hͦ dictū nō attingūt legiſte. inoni vt dixd. l. illd̓. doc. et̓ nr̄i dubitaſſe vident̉ vtꝝ hoc ꝓcedat d̓iure. nā exqͦ ſnīa ē lata nō vr̄ ampliꝰ iſta cā ſubſiſtere. gͦē opꝰ reſtōnem petere principal̓r. Sꝫ ꝯͣ dictū gl. hoſt.opponebat fortit̉ de. c. innotuit de elec. vbi dr̄ ꝙ habēsnādatū ad petendā ꝯfirmatōem electionis nō admittit̉ ad petēdā diſpenſatōnem in ꝑſonā electi niſi hēatſpāle mādatū. ⁊ ob hoc dixit hic hoſ. ꝙ forte iſterator hēbat ſpāle mādatū. vt qꝛ dicebat̉ in mādanem in integꝝ tā an̄ ſnīam qͣꝫ pꝰ ſicutpoſſet pemoris ē. ⁊ no. bn̄ incident̓ hoc dictū. nā ſentit ꝑ hͦ hoſt.atum ſpāle lꝫ nō ſit reſtrictū ad certuꝫꝙ ſufficiat mde qḋ latius dicā ī. c. ſe. vel forte ẜarticulū. de qͦh̓ nō fuit oppoſitū. Inno. et̓ dubitauit. nā pͥmo vvelle ꝙ ꝓcurator qͥ fuit litē ꝯteſtatus poſſit pete̓reſtōnem cū non poſſit remoueri ſine cāe cogniin. c. ij. de ꝓcu. in. vj. poſtea ꝟo dicit ꝙ ꝓcuratomittit̉ ſine ſpāli mādato. Sꝫ Hoſt. rediēs ad dgl. rn̄det ad. c. innotuit. ꝙ diſpēſatio nō ē ita coniūctamādato ſuꝑ ꝯfirmatōe petēda ſicut reſtō ī integꝝ ē catio innitit̉ iuri. diſpenſatio deiuncta cāe. nādet a gr̄a. nā nō multū p̄iudicat̉ ſi differt̉ diſpēſatiī ex toto depēdet a gr̄a. vt. jͣ. dicā. ¶ Itēreſtōit ītegꝝpoſſet inferri magnū p̄iudiciū ſi ꝓcurator qͥ ē pn̄s nonpoſſet pete̓ iſtā reſtōnem. ⁊ tādē vident̉ doc. magꝭ inclinare ī ꝑtē huiꝰ glo. q̄ multū mihi placet ꝑ eqͥꝑatōꝫ quāsͣ. feci ad appell̓oneꝫ. ⁊ qꝛ incōtinēti fiūt vidēt̉ ineſſe. vtī. c. officij. de elec. ⁊ ī. l. lecta. ff. ſi cer. pe. vn̄ ſatꝭ vr̄ hͨ petitio incide̓ ī cām exqͦ īmediate pꝰ ſnīam petit̉ an̄qͣꝫ mem. ⁊ ī fauorabilibꝰ debemꝰ face̓ benignivt ī regula odia. de re. iu. li. vj. ¶ Terll̓r gl. oppoīt de. l. ſi actor. C. de app. ⁊ n̄ induc̄cio pͥncinec ſoluit. ⁊ facit iſte text. in ꝯͣriū hͦ mō. ibi em̄ dr̄ ꝙ ſiactor datꝰ a curatore fuit ꝯdēnatꝰ appellat ip̄e actorſꝫ curator ꝓſequitur cām qͣſi innuat ꝙ ip̄e actor qͥ iaꝫtꝰ nō ꝓſequat̉ cām appell̓onis. ita vr̄ dicēdūlēnato vt n̄ poſſit ꝓſeqͥ cām reſtōnis. ſꝫbi ī gl. nā actor n̄ ꝓſequit̉ cām appellatiſi tn̄ vellet bn̄ poſſꝫ. vt in. d. c. nō iniuC. de ꝓcura. ⁊ circa illd̓ qd̓ dictū fuit deito reqͥſito dic̄ h̓ Inn. ar. illiꝰ. l. actor. ꝙ hn̄īſtratōꝫ vt ſūt tutores curatores īconopn̄t pete̓ reſtōnem ſine ſpāli mādatoa iure admīſtratōꝫ quēadmoduꝫī ſine ſpāli mādato. vt i. l. ij. C. d̓ iur̄. ca.ſpe. e. ti. §. ij. ī ꝟ. p̄latꝰ. ¶ Itē adde adp̄dicta dcm̄ Io. an̄. pꝰ hoſt. jͣ. c. ꝓxi. vbi dic̄ ꝙ pꝰ lapſūx. dieꝝ et̓ a tꝑe int̓locutorie n̄ dr̄ ꝓcurator reſtōne petere incident̓. qꝛ exqͦ int̓locutoria trāſiuit ī rē iudicatāreqͥrit̉ ſpālis petitio qꝛ n̄ p̄t dici ꝙ incidat cū iā ille articulꝰ trāſiuit īrē iudicatā qd̓ nō. ¶ Itē pr̄ p̄t pete̓ ꝓfilio reſtōneꝫ ī integꝝ ſine ſpāli mādato. ſecꝰ āt ē ī alijsꝯſāguineis niſi minor ſit tal̓ vite cui merito eēt bonisint̓dicendū. vt ī. l. pr̄i. ff. de mīo. Et ex p̄dictꝭ poſſes formare diſtinctōꝫ an̄ ⁊ qn̄ qͥs admittat̉ ſine ſpāli mādato ad petēdā reſtōnem. nam ſi hꝫ ltīmaꝫ admīſtratiōꝫ