De reſti. in inte.
oſtenſuri in fi. ⁊ dic ẜm Hoſt. ꝙ eccl̓ia hilerden̄. habeptionē ꝓ ſe rōne illius pͥuilegij qd̓ fuit reꝑtūincorrectū iō onus ꝓbandi ꝙ non erat dāda reſtō inIn glo. pe. ibi multa em̄ ꝓpter dicūbebat alteri ꝑtiſtantiam ⁊cͣ. vult gͦ glo. ꝙ ꝑemptoriū potuit h̓ mitti pͥma vice ꝓpter difficultatē geminādi citationes ꝯtīgētes ex viaꝝ longa diſtātia. debēt em̄ tūc ẜm Hoſtie. ⁊Io. an̄. apponi tres termini ī ꝑemptorio. ſꝫ tu vide praꝑ glo. in. c. ꝯſtōnem de ſen. excō. li. vj. ⁊ tene illam⁊ doct. ꝙ ceſſante cā non pōte. ſꝫ ꝯͣrium ē veꝝ dūmō ꝑemē cū interuall̓etentē maxitimū ſentiūt doc. intres citationesde illicita. xxiiij. q iij. ⁊ in. l.tn̄ limitatōem quā poſuile bo. glo. in cle. j. de vi. etclinare īn cā reſtōnis ⁊ reliquusꝑ glo. etit̉ reſtō ꝯͣhoc caſutu vide barictū Inno. etlis ꝯtēſa cōmire pot̓itꝙ ſi non ꝯparueriterat ꝯteſt.on poterciū. vt nōī. nō obſnīa nonn̄ ꝯͣ certāaucͣ. ſi oēs ꝑ eū all̓. qꝛint̓eſſe ſic̄ peꝑſonā ſꝫ in gehe̓ditateꝫ. vn̄aduerſus aditit minor cū vult reſtititem adu̓ſam. qꝛ nemo vr̄ſi nemo ꝯparet non ē dvelle p̄tende̓ int̓eſſe. ſecus qn̄ reſꝑſonā. vt h̓ ⁊ in. d. c. ij. de offi. iudi. Sꝫ dubiū ē circa ꝓbationē fiendā vtꝝ reqͥrat̉ plena ꝓbatio in hac cauſareſtōnis. Inno. refert h̓ duas opi. ꝯͣrias. nā qͥdā dixer̄tꝙ vbi qͥs petit ſolū reſtitui ꝯͣ aliqd̓ obſtaculū ſatis ē ꝙꝓbet ſemplene ſeu colorate leſionē. ſꝫ vbi vltra reſtōnem intēdit aliqͥd ꝯſequi puta vt retractet̉ ſnīa ⁊ almeliori forma ferat̉ tūc oꝫ plene ꝓbare. ¶ Alij dicūtſꝑ reqͥrit̉ plena ꝓbatio. ⁊ vr̄ hͨ opi. placere Inno. ⁊ eāſequor. Et pͦ adduco. c. j. sͣ. eo. vbi dr̄ ꝙ de leſione dꝫmanifeſte ꝯſtare. ad idem adduco. c. ex lr̄is. sͣ. eo. vbi ꝓbatur ꝙ fundans ſe ſuꝑ impedimēti cā dꝫ illam plenereſtō iure minoꝝ ſiue petat̉ iure maioꝝ dꝫ cā ſuꝑ quafundat̉ reſtō plene ꝓbari. ⁊ adde ad p̄cedentē qōnenglo. no. quā puto ſingularē. jͣ. c. ſe. in ꝟ. monaſteriuꝫ. q̄dicit ꝙ qn̄ petit̉ reſtō ꝯͣ ſnīam incōtinēti .i. an̄ lapſū. x.dieꝝ dꝫ peti incidenter ⁊ nō principal̓r. ⁊ ſi illa gl. eſſet
vera pōt inferri ꝙ qn̄ petit̉ reſtō ꝯͣ ſnīam incontinentinon ē opꝰ litē ꝯteſtari qꝛ tūc fit ꝯteſtatio qn̄ petit̉ pͥncipaliter ⁊ non incident̓. vt ē tex. in. d. c. ij. de offi. iudi.⁊ ſic ſcd̓o mō poſſet limitari dictū Inno. ⁊ bar. de quovide in p̄cedenti qōne. ¶ Exͣ glo. oppo. ꝯͣ tex. ⁊ vr̄ ꝙdebuit peti reſtō in integꝝ. ſꝫ debuit appellari qꝛ rendiū exͣordinariū ceſſat qn̄ ꝯpetit ordinariū. vt ī. l. ī cāeff. de mino. So. dic̄ Goſ. ꝙ hic non pot̓at appellari cūſnīa fuiſſet lata a principe. vt. ix. q. iij. in. c. cūcta ꝑ mundū. ⁊ in. l. vnica. ff. a qͥ. ap. nō li. nec ob. ẜm eū ſi dicatury poterat ſupplicari qꝛ adu̓ſus ſnīam principis admittit̉ ſupplicatio. vt ī auc̄. q̄ ſupplicatio. C. d̓ p̄ci. impe. of.⁊ in corꝑe vn̄ ſumit̉. qꝛ ſupplicatio ē remediū exͣordinarium. Et ex hoc dicto Gof. no. duo. pͦ ꝙ vbi cōpetūtduo remedia exͣordinaria vnuꝫ n̄ tollat̉ ꝑ reliquū ſꝫ p̄tētare qd̓ placet. ad hoc qd̓ le. ⁊ no. in. l. ſi cū excecd̓o nō. ⁊ tene mēti ꝙ aduerſusptione. ff. qd̓ me. cāuo remedia exͣordīaria. p̄tip̄is ꝯperte̓ reſtōnem. vel ſupplicare ꝯͣē qꝛ Inno. h̓ in ꝟ. ſupplicatōem.in ꝙ nō audit̉ qͥs ꝯͣ ſnīam prīcin. ⁊ ſic non hꝫ locū petitio reſtōt. nihil dicūtordia dicec ꝯͣrietatē. Sqͣ cā puī pͥncipis non allepbabilis cā⁊ eccl̓ie vel aliari a ſnīa pͥnolū qꝛ nō pōremediū ſuꝑreſtō ſꝫ dꝫ intee ⁊ benigniitit̉ puredꝫ fieri ſupꝰilla iuſta cāabil̓ cā. vtpuet̉ ꝯͣ ſnīam aliqͣſinatus eratr eccl̓ie vel qͥt ꝯparere tꝑe ſnīeqꝛ reſtōdicā in. c. ſe. ⁊ iſtd̓ r̄me diūet pͥnceps exin ꝓbabilē. vn̄ ip̄ōnis. vt. sͣ. c. ꝓxi. ergo apd̓ eūdērinceps de honeſtate debeat obgibꝰ. et in. l.n. l. princeps. ff. dt. c. cū omēs. de ꝯſti. ⁊ in hodigna vox. C. eo. f.⁊ in hoc caſu pōt etiam ſuꝑiiō p̄tendit̉ iuſta cā extrinſeca nōnis. qꝛ illud vt dixi ē fundatum.ma. ⁊ ī. l. j. ff. d̓ mi.j. ff. ex qͥ. c.eritatē ⁊ reducunt̉ ad ꝯcordiamnferioꝝ qͣliter poſſitcū poſſit appellari. ⁊ rn̄det notāliū minori exͣordinariū qn̄ ē tuir. l. in cāe cognitōne. vtputa qꝛī actꝰ tꝫ tenet̉ appellare. vnd̓terit petere reſtōnem lꝫ poſꝙ minor vel eccl̓anti hoc dicſus ſnīam lꝫ poſſitpōt iureādus tex. ī. c. j.tōem ad illā reguoptimā limi⁊. ij. e. ti. lediū exͣordinariū qn̄ dat̉ ordīariꝑ remediū ordinaiure qͥs ē tutire alid̓ r̄mediū. Itē dic ꝙ pīguiͣͣꝫ remediū appell̓onis qꝛī inchoare nec adirer̄mediū ordīariū nō tollit̓aliū iudicē foet. vt dixi. sͣ. c. ex lr̄is. ¶ Queroiſtd̓ exqͦ pīguattīgēdo difficilē ⁊ vtilē gl. Inn. nūqͥd petēs reſtōneꝫꝯͣ ſnīaꝫ vl̓ ꝯͣctū ſeu p̄ſcriptōꝫ poſſit intētare ſil̓ actōnepͥmā ita vt poſſint ꝯcurrē iſta duo remedia ſil̓. pōe exēplū petebā domū a te fuit lata ſnīa ꝯͣ me. ego minor vl̓eccl̓a peto reſtōnē ꝯͣ iſtā ſnīaꝫ nūqͥd poſſū fil̓ ītētare etꝓſeqͥ pͥmā actōꝫ petēdo et̓ iſtā domū mͥ adiudicari: etſolet iſta qō formari ꝑ alia ꝟba magꝭ obſcura vicꝫ nūqͥd offm̄ reſcindēs ⁊ actio reſciſſoria pn̄t ſimul intētari