Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
185v
Einzelbild herunterladen
 

De his que vi me.

obligare. ſꝫ viuēte viro poterat exquo erat iuuenis: remāebat ī ſeculo. vn̄ ſaltē ep̄s ex ſuo officio pōt reuocare mulierē de mōaſterio qͣntumcūqꝫ maritꝰ ſibi dediſſet licentiā. vt in. c. j.. de ꝯuerſio. ꝯiug. ideo ſequēs ſolutio glo. eſt tuta. de hac materia dic vt plene dixiin. d. c... c. ex ꝑte. e. ti Ultimo no. ex glo. ibi viuete viro metꝰ mortis durare intelligit̉ ⁊cͣ. mulier aliqͥvite mariti ſigerēs metu mariti excuſat̉ toto tꝑ. qꝛ videt̉ ſꝑ timuiſſe maritū. intelligo qn̄ maritꝰ erat ita potēs veriſil̓r mulier timuit.ſi mulier potuiſſꝫ fugere ad locū tutū eſſet excuſatatoto tꝑe mariti vite. ad qd̓. Inn. in. c. ij. de reg Sꝫ q̄ro declaratōe glo. tex. nūquid ſtatimtuo marito videat̉ ratificare ingreſſuꝫ niſi illico exiuerit de mōaſterio? Quidā dicūt expectat̉ mēſeꝫ. ar.j. q. j. ꝯſtat. aliqͥ annū. Hoſti. cōiter doc. dicunteſſe arbitrariū. ar. in. d. c. de cauſis. de of. deleg. habebitem̄ iudex arbitrari ex qͣlitate perſone ex diuturnitatbauerit ingreſſuꝫ ſtādo aliqͦ tꝑetꝑis an̄ tacite apmortē mariti.)tu Inno. in. d. c. ij. de regula. vbicit niſi qͥs ſtatim exeat mōaſteriū ceſſante mētu videt̉approbare ingreſſuꝫ. em̄ reqͥrit̉ incōtinenti habe̓tcurrere. ar. in. l. dicimꝰ. ff. de ſo. ideo bonꝰ vir habebit hoc arbitrari Extra. gl. opp. ꝯͣ tex. videt̉ em̄ hecmulier fuit obligata emiſerit aliqd̓ votuꝫ: necfecit ꝓfeſſionē. vt in. c. clerici.. de reg. So. dicit Inno. ex ſolēniter recepit velū videt̉ fuiſſe ꝓfeſſa: ſicut dicimus in recipiēte habitū ꝓfeſſoꝝ. vt ī. c. j. de regu. li. vj.Et ponit Inno. hic notabile dictū faciēdo dr̄iam intervotū exp̄ſſuꝫ ſuſceptōem habitꝰ: dicēs votū ſeufeſſio obligat vouentē niſi ꝓbet̉ metꝰ habuerit cadere ī ꝯſtantē viꝝ. nec alit̓ releuat ꝓteſtatio. qꝛ ꝓteſtatiodebꝫ eſſe veſtita iuſto timore. Secus dicit in ſuſceptōehabitꝰ. qꝛ ad tollendū p̄ſumptōem tacite ꝓfeſſiōis ſufficit qͣliſcūqꝫ metꝰ. vn̄ etiā mine parentuꝫ excuſant. xx.q. iij. p̄ſens. Et eſt diuerſitatis ẜm. qꝛ votum ſeueſſio fit ꝟba expreſſa qͥbꝰ ſtādū eſt donec legittimebet̉ oppoſitū. ſꝫ ex ſuſceptiōe habitꝰ orit̉ ſola p̄ſumptioꝓfeſſiōis defacili tollit̉ ꝯͣriā p̄ſumptōeꝫ. Nam vnap̄ſumptio ꝓfeſſiōis elidit aliā. qn̄qꝫ adinuicē collidunxp̄ſumpt̉. no. ī. c. trāſmiſſe.. fil̓. ſinttur. vt ī. c. li.le. notabis bn̄ hoc dictū Sꝫ ꝯͣ p̄dicta videt̉ iſte texmilitare. hic interuenit ſola veli ſuſceptio: tn̄ papamādat inqͥri ſi timore mortis mulier īducta fuit. et ſicvidet̉ ſufficiat oīs mētꝰ ad excludēdā p̄ſumptiōꝫſurgentē ex ſuſceptōe habitꝰ. So. credo poſſe dici qſi ſolēniter mulier recepit velū ꝑinde eſt ac ſi ꝟbo ꝓfeſſionē feciſſet. ſecꝰ aūt qn̄ ſine ſolēnitate ſuſcepiſſet qͥs habitu. vel dic tex. hic̄ narrat factū. qꝛ ita ml̓ier dicebatꝯtigiſſe. ſꝫ forte prima ſolutio verior ⁊cͣ.Qui mētū amiſſiōis pr̄imonijUOAS. ſuo bn̄ficio renūciat illud repeteEre pōt. Prima ꝑs narrat factū. ſecūda dat iudixem: ibi vn̄ qꝛ No. ꝑditio oīm bonoꝝ infert iuſtūmētū. idē dicit Goff. de maiore ꝑte bonoꝝ. quo facit. c. frequēs. de reſti. ſpo. li. vj. ibi ī actu odioſo equiparant̉ oīa bona maior ꝑs bonoꝝ. Idē videt̉ dicēdiin caſu fauorabili vt p̄tendēs iuſtu mētū poſſit recuperare mētū ꝑdit. in tene mēti iſtū tex. ſepe tyrāni inferūt mētu circa pr̄imoniū Tercio nota ibi deberet in irritū reuocari. ar. optimū renūciatio bn̄ficij mētū facta tenet: lꝫ poſſit peti illiꝰ reſtitutio actōemqd̓ metꝰ cauſa. Et nota ẜm iſtū intellectū lꝫ renūciatōem ꝑdat̉ titulus: tn̄ reſtitutio fit actōem qd̓ metus reſtituit in priſtinū ius ſine noua collatōe abſqꝫpriuatōe fiēda de illo cui īterea fuit collatū: qd̓ tene meti. de hoc.. latiꝰ poſt glo Ultimo no. ibi integritate reſtituas vniuerſa. actōeꝫ qd̓ metꝰ dꝫ fieri integerrima reſtitutio eoꝝ qͥs ꝑdidit mētū. debꝫ ha

ad intereſſe qd̓ qͥs ſuſtinuit ꝓpter mētū. nam hec actioqd̓ metus principal̓r dat̉ ad intereſſe. vt in. l. ſi exceptōe. in. §. qͣdruplicat̉. ff. eo. ti. Sꝫ q̄ro hic qͥd ſi abbas iſte miſiſſet iſtos milites: ſꝫ rogaſſet iſtū ſacerdotem vt renūciaret: nūquid rogamīa iſtiꝰ habuiſſent īducere iuſtum metum? Sol̓. dico rogamīa regularitervel etiā verba ꝯminatoria inferūt iuſtū mētū. qꝛ metus ꝯſiſtit in atrocitate facti. vt ī. l. metū. ī. l. ad īuidiā.Ce. ti. vbi pꝫ etiā dignitas alteriꝰ ꝑtis eſt iuſtap̄ſumēdi mētū. Iſtud fallit ī tyrāno ſolitꝰ eſt ſeuire ineos ſuis p̄cibꝰ parēt. tūc em̄ rogamīa tyrāni habētur p̄cepto inferūt iuſtū mētū in parēte. ad honaglo. i. l. j. ff. iuſſu. tenet bar. ī tractatu de tyrāno. ideꝫdic̄ in ep̄o vel alio p̄lato potēte ſolet ſeuire ī clericosſuis votis obtēperātes. ſic intelligēda eſt glo. ī. l. j. onerāde. ff quaꝝ reꝝ actio dat̉. Hinc vulgaridr̄ rogamīa ſuꝑioris ſunt p̄cepta: ſꝫ intelligo p̄dicto. hec notabis. In glo. no. bn̄ hāc gl. qꝛ eſt mgr̄a inmateria ſua quotidie ad remittit̉ q̄rit̉ an eaunt mētū teneant̉. vt clare habeas glo. gl. colliex tex. vnū notabile ea fiūt mētū amiſſiōis rerumdebēt reſcindi Secūdo glo. q̄rit an hic habeāt locumin illis rebꝰ ſine qͥbꝰ vita corꝑalis amittit̉. vult exquoillis bonis qͥbꝰ timet ſpoliari ex pōt qͥs ſuſtletū. vita nr̄a corꝑalis pocuſat̉ ſi qͥd fenēto temꝑaliū. vn̄ alibi dicit tex.teſt ſuſtētibꝰ diu eſſe non pn̄t. vt.. q. iij. ſi etiā ſpūalia ſi.in. l. aduocati. C. aduo. diqͥs obiecerit. Hinca ſunt alia vitā: qͣſi dicat vt coruer. iudi. bona tꝑſicut mortis metꝰ excuſat: vt ī. c.pora ſunt ſeruāda. vꝑdēdi bōa temꝑalia. Idem dilectꝰ.. e. i.rauē iacturā in rebꝰ ſuis. Et no.dicit glo. ſi timet pedū excuſat mētꝰ ꝑdēdi oīa bōa:in glo. ſi in iacturā. vtputa ſi timet ꝑdereſꝫ etiā ſi timet bonoꝝ. vt.. dixi. An aūt excuſet metꝰ excōgl. ī. d. c. dilectꝰ Tercio glo.oēs cauſatōes. vbi metꝰ pauꝑtacte ſoluit: ſꝫ dicit. c. iſtud lo ſe ꝓpt̓ timorē libertatis velcatū: īmo po ꝯmittere ſn. c. ſacris.. e. Hinc dicit tex. iurꝭitu nup. eſt ignoſcendū muis turpē vitā elegit. Et eſt. qꝛrit̉ aīa. om̄e mortale ē dignūe corpꝰ ſit mortalemortis dꝫ qͥs potius eligereetuā .ſ. aīe. Quartoan̄ ea fiūt mētūitiue limitatōe: tn̄ diit̓ tenēt dūmō tūc ſi ſine culpa inoꝝ acta ſunt actōeꝫ qḋ mēt tenēt geſta ꝯpetit aliex. de vltimo eſt ſingula. quier. ff. eo. vbi dr̄ ſi liberta p̄textu ne reuocaret̉ ī ſeruiſuo ſuccurritur ſibi ꝯͣ illāutis fecerit. id̓o qꝛ ip̄a ſibi ingratitudinē. et dn̄s iuſte mīabat̉tutē. Ab hac regula glo. exomꝰ in mr̄imōio: eſt duplex ſpālpit hic ſex caſus. Itas ẜm glo. in mr̄imōio. Primo tenet ſi metu fuitꝯͣctū. Secūdo etiā ſi culpa ſua qͥs īcidit in mētū: nihilominꝰ mr̄imoniū eſt nullū. c. veniēs. de ſpō. qꝛ matrimoniū ꝯͣhit̉ libero ꝯſenſu. vbi interuenit metꝰ tollit̉qͣlitas libertatis. vt ī. c. locū. ſpō. Cōtra glo. oppde. c. int̓ cetera. xxij. q. iiij. vbi tex. videt̉ īnuere mamoniū tenet. eſt ille tex. multū ſingularis in hac maria. Glo. ibi multipl̓r ſoluit. Et ibi interueuit iuſtꝰ metus qui poſſit cadere in cōſtantē virum. hec