De his que vi me.
obligare. ſꝫ viuēte viro nō poterat exquo erat iuuenis:⁊ remāebat ī ſeculo. vn̄ ſaltē ep̄s ex ſuo officio pōt reuocare mulierē de mōaſterio qͣntumcūqꝫ maritꝰ ſibi dediſſet licentiā. vt in. c. j. jͣ. de ꝯuerſio. ꝯiug. ideo ſequēs ſolutio glo. nō eſt tuta. ⁊ de hac materia dic vt plene dixiin. d. c. pͦ. ⁊. c. ex ꝑte. e. ti ¶ Ultimo no. ex glo. ibi ꝙ viuete viro metꝰ mortis durare intelligit̉ ⁊cͣ. ꝙ mulier aliqͥvite mariti ſi nō ꝓgerēs metu mariti excuſat̉ toto tꝑiū. qꝛ videt̉ ſꝑ timuiſſe maritū. hͦ intelligo qn̄ maritꝰ erat ita potēs ꝙ veriſil̓r mulier timuit.ſi mulier potuiſſꝫ fugere ad locū tutū nō eſſet excuſatatoto tꝑe mariti vite. ad hͦ qd̓ nō. Inn. in. c. ij. de reg¶ Sꝫ q̄ro ꝓ declaratōe glo. ⁊ tex. nūquid ſtatim n̄tuo marito videat̉ ratificare ingreſſuꝫ niſi illico exiuerit de mōaſterio? Quidā dicūt ꝙ expectat̉ ꝑ mēſeꝫ. ar.j. q. j. ꝯſtat. aliqͥ ꝙ ꝑ annū. Hoſti. ⁊ cōiter doc. dicunt hͦeſſe arbitrariū. ar. in. d. c. de cauſis. de of. deleg. habebitem̄ iudex arbitrari ex qͣlitate perſone ⁊ ex diuturnitatbauerit ingreſſuꝫ ſtādo aliqͦ tꝑe ꝑtꝑis an̄ tacite apmortē mariti. ⁊)tu Inno. in. d. c. ij. de regula. vbi ⁊cit ꝙ niſi qͥs ſtatim exeat mōaſteriū ceſſante mētu videt̉approbare ingreſſuꝫ. nō em̄ reqͥrit̉ ꝙ incōtinenti habe̓tcurrere. ar. in. l. ꝙ dicimꝰ. ff. de ſo. ⁊ ideo bonꝰ vir habebit hoc arbitrari ¶ Extra. gl. opp. ꝯͣ tex. videt̉ em̄ ꝙ hecmulier nō fuit obligata cū nō emiſerit aliqd̓ votuꝫ: necfecit ꝓfeſſionē. vt in. c. clerici. jͣ. de reg. So. dicit Inno.ꝙ ex qͦ ſolēniter recepit velū videt̉ fuiſſe ꝓfeſſa: ſicut dicimus in recipiēte habitū ꝓfeſſoꝝ. vt ī. c. j. de regu. li. vj.Et ponit Inno. hic notabile dictū faciēdo dr̄iam intervotū exp̄ſſuꝫ ⁊ ſuſceptōem habitꝰ: dicēs ꝙ votū ſeu ꝓfeſſio obligat vouentē niſi ꝓbet̉ metꝰ qͥ habuerit cadere ī ꝯſtantē viꝝ. nec alit̓ releuat ꝓteſtatio. qꝛ ꝓteſtatiodebꝫ eſſe veſtita iuſto timore. Secus dicit in ſuſceptōehabitꝰ. qꝛ ad tollendū p̄ſumptōem tacite ꝓfeſſiōis ſufficit qͣliſcūqꝫ metꝰ. vn̄ etiā mine parentuꝫ excuſant. xx.q. iij. p̄ſens. Et eſt rō diuerſitatis ẜm eū. qꝛ votum ſeu ꝓeſſio fit ꝑ ꝟba expreſſa qͥbꝰ ſtādū eſt donec legittime ꝓbet̉ oppoſitū. ſꝫ ex ſuſceptiōe habitꝰ orit̉ ſola p̄ſumptioꝓfeſſiōis q̄ defacili tollit̉ ꝑ ꝯͣriā p̄ſumptōeꝫ. Nam vnap̄ſumptio ꝓfeſſiōis elidit aliā. ⁊ qn̄qꝫ adinuicē collidunxp̄ſumpt̉. ⁊ no. ī. c. trāſmiſſe. jͣ. qͥ fil̓. ſinttur. vt ī. c. li.le. ⁊ notabis bn̄ hoc dictū ¶ Sꝫ ꝯͣ p̄dicta videt̉ iſte texmilitare. nā hic interuenit ſola veli ſuſceptio: ⁊ tn̄ papamādat hͦ inqͥri ſi timore mortis mulier īducta fuit. et ſicvidet̉ ꝙ nō ſufficiat oīs mētꝰ ad excludēdā p̄ſumptiōꝫſurgentē ex ſuſceptōe habitꝰ. So. pͦ credo poſſe dici qſi ſolēniter mulier recepit velū ꝑinde eſt ac ſi ꝟbo ꝓfeſſionē feciſſet. ſecꝰ aūt qn̄ ſine ſolēnitate ſuſcepiſſet qͥs habitu. vel dic ꝙ tex. hic̄ narrat factū. qꝛ ita ml̓ier dicebatꝯtigiſſe. ſꝫ forte prima ſolutio verior ⁊cͣ.Qui ꝑ mētū amiſſiōis pr̄imonijUOAS. ſuo bn̄ficio renūciat illud repeteEre pōt. Prima ꝑs narrat factū. ſecūda dat iudixem: ibi vn̄ qꝛ ¶ No. pͦ ꝙ ꝑditio oīm bonoꝝ infert iuſtūmētū. ⁊ idē dicit Goff. de maiore ꝑte bonoꝝ. ꝓ quo facit. c. frequēs. de reſti. ſpo. li. vj. nā ibi ī actu odioſo equiparant̉ oīa bona ⁊ maior ꝑs bonoꝝ. Idē videt̉ dicēdiin caſu nō fauorabili vt p̄tendēs iuſtu mētū poſſit recuperare q̄ ꝑ mētū ꝑdit. ⁊ in hͦ tene mēti iſtū tex. nā ſepe tyrāni inferūt mētu circa pr̄imoniū ¶ Tercio nota ibi deberet in irritū reuocari. ar. optimū ꝙ renūciatio bn̄ficijꝑ mētū facta tenet: lꝫ poſſit peti illiꝰ reſtitutio ꝑ actōemqd̓ metꝰ cauſa. Et nota ẜm iſtū intellectū ꝙ lꝫ ꝑ renūciatōem ꝑdat̉ titulus: tn̄ reſtitutio q̄ fit ꝑ actōem qd̓ metus cā reſtituit in priſtinū ius ſine noua collatōe ⁊ abſqꝫpriuatōe fiēda de illo cui īterea fuit collatū: qd̓ tene meti. ⁊ de hoc. jͣ. latiꝰ poſt glo ¶ Ultimo no. ibi cū integritate reſtituas vniuerſa. ꝙ ꝑ actōeꝫ qd̓ metꝰ cā dꝫ fieri integerrima reſtitutio eoꝝ q̄ qͥs ꝑdidit ꝑ mētū. debꝫ gͦ ha
ad intereſſe qd̓ qͥs ſuſtinuit ꝓpter mētū. nam hec actioqd̓ metus cā principal̓r dat̉ ad intereſſe. vt in. l. ſi cū exceptōe. in. §. qͣdruplicat̉. ff. eo. ti. ¶ Sꝫ q̄ro hic qͥd ſi abbas iſte nō miſiſſet iſtos milites: ſꝫ rogaſſet iſtū ſacerdotem vt renūciaret: nūquid rogamīa iſtiꝰ habuiſſent īducere iuſtum metum? Sol̓. dico ꝙ rogamīa regularitervel etiā verba ꝯminatoria nō inferūt iuſtū mētū. qꝛ metus ꝯſiſtit in atrocitate facti. vt ī. l. metū. ⁊ ī. l. ad īuidiā.Ce. ti. vbi pꝫ ꝙ etiā dignitas alteriꝰ ꝑtis nō eſt iuſta cāp̄ſumēdi mētū. Iſtud fallit ī tyrāno qͥ ſolitꝰ eſt ſeuire ineos qͥ ſuis p̄cibꝰ nō parēt. tūc em̄ rogamīa tyrāni habētur ꝓ p̄cepto ⁊ inferūt iuſtū mētū in parēte. ad hͦ honaglo. i. l. j. ff. ꝙ iuſſu. tenet bar. ī tractatu de tyrāno. ⁊ ideꝫdic̄ in ep̄o vel alio p̄lato potēte qͥ ſolet ſeuire ī clericosſuis votis nō obtēperātes. ſic intelligēda eſt glo. ī. l. j.q̄ onerāde. ff quaꝝ reꝝ actio nō dat̉. Hinc vulgaridr̄ ꝙ rogamīa ſuꝑioris ſunt p̄cepta: ſꝫ intelligo mō p̄dicto. ⁊ hec notabis. ¶ In glo. no. bn̄ hāc gl. qꝛ eſt mgr̄a inmateria ſua ⁊ quotidie ad eā remittit̉ cū q̄rit̉ an ea q̄unt ꝑ mētū teneant̉. ⁊ vt clare habeas glo. pͦ gl. colliex tex. vnū notabile ꝙ ea q̄ fiūt ꝑ mētū amiſſiōis rerumdebēt reſcindi ¶ Secūdo glo. q̄rit an hic habeāt locumin illis rebꝰ ſine qͥbꝰ vita corꝑalis amittit̉. vult ꝙ exquoillis bonis qͥbꝰ timet ſpoliari exnō pōt qͥs ſuſtletū. nā vita nr̄a corꝑalis nō pocuſat̉ ſi qͥd fenēto temꝑaliū. vn̄ alibi dicit tex.teſt ſuſtētibꝰ diu eſſe non pn̄t. vt. jͣ. q. iij. ſiꝙ etiā ſpūalia ſi.in. l. aduocati. C. d̓ aduo. diqͥs obiecerit. Hinca ſunt alia vitā: qͣſi dicat vt coruer. iudi. ꝙ bona tꝑſicut mortis metꝰ excuſat: vt ī. c.pora ſunt ſeruāda. vꝑdēdi bōa temꝑalia. ¶ Idemcū dilectꝰ. jͣ. e. i.rauē iacturā in rebꝰ ſuis. Et no.dicit glo. ſi timet pedū excuſat mētꝰ ꝑdēdi oīa bōa:in hͦ glo. q̄ ſi inuē iacturā. vtputa ſi timet ꝑdereſꝫ etiā ſi timettē bonoꝝ. vt. sͣ. dixi. An aūt excuſet metꝰ excōgl. ī. d. c. cū dilectꝰ ¶ Tercio glo.oēs cauſatōes. vbi metꝰ pauꝑtacte nō ſoluit: ſꝫ dicit ꝙ. c. iſtud lon̄ ſe ꝓpt̓ timorē libertatis velcatū: īmo poꝫ ꝯmittere ſn. c. ſacris. jͣ. e. Hinc dicit tex. iurꝭitu nup. ꝙ nō eſt ignoſcendū muis turpē vitā elegit. Et eſt rō. qꝛrit̉ aīa. nā om̄e mortale ē dignūe cū corpꝰ ſit mortale ⁊mortis dꝫ qͥs potius eligereetuā .ſ. aīe. ¶ Quartoan̄ ea q̄ fiūt ꝑ mētūitiue cū limitatōe: tn̄ diit̓ tenēt dūmōnā tūc ſi ſine culpa inoꝝ q̄ acta ſunt ꝑ actōeꝫ qḋ mēttū tenēt geſta ⁊ nō ꝯpetit aliex. de hͦ vltimo eſt ſingula. quier. ff. eo. vbi dr̄ ꝙ ſi liberta cō⁊ p̄textu ne reuocaret̉ ī ſeruiſuo nō ſuccurritur ſibi ꝯͣ illā ꝓutis fecerit. ⁊ hͦ id̓o qꝛ ip̄a ſibi ingratitudinē. et dn̄s iuſte mīabat̉tutē. Ab hac regula glo. exomꝰ in mr̄imōio: ⁊ eſt duplex ſpālpit hic ſex caſus. Itas ẜm glo. in mr̄imōio. Primo ꝙ nō tenet ſi metu fuitꝯͣctū. Secūdo ꝙ etiā ſi culpa ſua qͥs īcidit in mētū: nihilominꝰ mr̄imoniū eſt nullū ꝑ. c. veniēs. de ſpō. qꝛ matrimoniū ꝯͣhit̉ libero ꝯſenſu. ⁊ vbi interuenit metꝰ tollit̉qͣlitas libertatis. vt ī. c. cū locū. d̓ ſpō. Cōtra hͦ glo. oppde. c. int̓ cetera. xxij. q. iiij. vbi tex. videt̉ īnuere ꝙ mamoniū tenet. ⁊ eſt ille tex. multū ſingularis in hac maria. Glo. hͦ ⁊ ibi multipl̓r ſoluit. Et pͦ ꝙ ibi nō interueuit iuſtꝰ metus qui poſſit cadere in cōſtantē virum. hec