De procurato.
in. d. c. ex ꝑte decani. ¶ Ultimo extra glo. querit̉ nūꝗdſufficiat iudicē vel aduerſariū aliūde ſciuiſſe reuocationes doc. coīter ꝯcludūt hic ꝙ nō ſed dꝫ reuocās certiorare iudicē vel aduerſarium ne det̉ aduerſario materiamalignādi ⁊ ꝓtelandi iudiciū. ¶ Ni. abbas.Habet multa dicta etPn inluſte. coiterno ſunat̉ ſed peꝟba pōt ſic ſūmari. Filiuſfamilias pōt eē ꝓcurator in iudicio etiā ad futuras lites ⁊ ꝓcurator datꝰoccupauit negociuꝫcū pluribꝰ ſimul inſolidū p̄fert̉ ſippellareſecꝰ ſi diuerſo tꝑe fuit datꝰ h̓ primo ꝓcurat.nūciaredebet a ſnīa niſi ex cā excuſet̉ quo caſu dꝫ d̓de ſnīa appellatōeꝫ tn̄ ꝓſequi nō tenet̉. ⁊ ſex ſunt dictapͥncipalia iſtiꝰ tex. ſcd̓m ibi qͣꝫuis. terciū ibi qͥ licet. quarꝯtuit. ſextū ibi licet. ¶tum ibi ꝙ fieri. quintū ibililias pōt eſſe ꝓcuratpͥmo regulā ꝙ etiārius etiā in iudicio nec reqͥrit̉ pr̄is ꝯſenſus. hͦ intelliseſt maior. xxv. an. qꝛ ꝓcurator ad iudicia nō dꝫ adrti ante iſtā etatē. vt in. c. qͥ generalit̓. jͣ. eo. li. vj. ⁊ an hͦ inī ſcd̓o ꝙ ꝓcuratordiſtincte ſit verū dicā cū gload futuras. conpōt ꝯſtitui nēdū ad lites pn̄tecor. l. iij. ff. eo. Et ex hͦ notant̓ dicit ſpe. eo. ti. §. iij. ꝟ. qͥtſi ꝓcuratorio. ꝙ ꝓcurator ſimpl̓r ꝯſtitutꝰ videt̉ ꝯſtitutes ⁊ ad futuras liteqꝛ nō apparet rō qͣre magissqͣꝫ ad futuras. ꝓ hͦ. c. qꝛ cirat̄ ꝯſtitui ad pn̄tes lica. jͣ. de puil̓. nō .n. ē hec materia odioſa ſꝫ fauorno. Inno. ī. c. ſedes de reſcrip. ¶ Tercio nota ꝙ ſi pl̓res ſimul dant̉ ꝓcura. pōt vnꝰ ſine alio ꝓcuratōis offiuerūt dati inſolidū qꝛ h̓ imciū exerce̓. ſed iportat illa clauſula inſolidū .i. qͥſqꝫ habeat ſolidā ptāet ꝙ qͥſqꝫ poſſit face̓ id qd̓ poſſet dn̄s face̓ ꝑ ſe intell.c. ſi duoquatenꝰ ſe extēdit mādatū. ⁊ vide hodide ꝓcur. li. vj. ⁊ in. c. pe. de elec. ſecꝰ ſi ſuitūc vnꝰ nihil pōt ſine alio vt in dictis iuribꝰ. ¶verbo qd̓ fieri. ꝙ ꝑ datōeꝫ ſcd̓i ꝓcuratoris reuocat̉ tacite primꝰ alio tꝑe datus. ꝯcor. tex. in. l. ſiqͥs cū. §. fi. ff. e.⁊ ꝑ hūc tex. dicit glo. ī. c. iij. xxv. q. ij. ꝙ dādo papa ſcd̓mlegatū videt̉ reuocare pͥmū. vel dic ⁊ melius ꝙ hec fuitpall̓. tenet ꝯtrarij. c. ſua de offi. viovt ibi pleniꝰ dixlentes de offi. leg. ⁊ ⁊vbi etiā tētigi an dādo ſcd̓m vicariū videat̉ ep̄s reuocaſſe pͥmū. ⁊ intellige iſtū tex. qn̄ fuit datus ſcd̓s ante litem ꝯte. ſecus ſi poſt. tūc .n. nō videt̉ reuocatꝰ primꝰ cuꝫari ſine cauſe cognitōe. vt in. c. ij. jͣ. eo. lnō poſſit re. ⁊ Bar. in. d. l. ſiqͥs cū. ¶ Nota invj. ⁊ idē ſenatū factū ꝓcuratori ſuꝑ certa litebo potuit. qctoto ꝑ ſnīaꝫ ſed durat in cā appellatōnrator vult qꝛ eadē eſt cā appellatōis cū pͥncipali ſedt̉ ꝓcur. ꝓſeqͥ appellatōeꝫ licet teneat̉ appellarō fuit qꝛ coīter cā appellatōnis vētilat̉ in alioloco ⁊ in alio iudicio. ideo ꝓcura. nō videt̉ ſe obligaſſevt ꝓſequat̉ in alio loco. ⁊ tene mēti iſtū tex. in fi. Nā legiſte multū dubitarūt vtrū ꝓcura. teneret̉ ꝓſeqͥ qꝛ tex.ilis in hͦ nō clare loquūt̉. Sed tex. iſte aꝑte decidit hūc caſuꝫ. ¶ In glo. j. ibi niſi eēt minor. vult gͦ glo. indiſtincte ꝙ mīor nō admittat̉ vt ſit ꝓcura. ꝓ extraneo.Hoſti. h̓ inſtat. Sꝫ tene tu dictū glo. ꝑ. c. ꝗ generalit̓pall̓. dicit tn̄ Io. an. hͦ ꝓcede̓ ſi opponat ſꝫ ſi nō opponatur ꝙ ē mīor tūc pōt ꝓcede̓ opi. ꝯͣria. ⁊ hͨ limitatio eſſetnotāda ad illud. c. qͥ generalit̓ ſi eēt vera. Sꝫ do. an. tenet indiſtincte ꝙ ꝓcura. eē nō pōt etiā ſi nō opponat̉ ctnō habeat ꝑſonā ſtādi ī iudicio ꝑ ſe. ⁊ hec opi. videt̉ verior. ad qd̓ adduco theoricā Bar. in. l. filiuſfa. ī. §. veterani. ff. eo. vbi no. dicit ꝙ qn̄ qͥs nō pōt eſſe ī iudicō necꝓ ſe nec ꝓ alio ꝙ tūc lꝫ nō opponat̉ nihilominꝰ nō valetiudiciū. ar. in. l. ij. ff. qͥ ſatiſda. cog. minor aūt nō pōt eſſeetiā ꝓ ſe in iudicio ſine curatore. vt in. l. clarū. C. de aucͣp̄ſtā. ⁊ no. in. c. ſi annū de iudi. li. vj. Et ex his potes ſumere bonā regulā ad noͣta in. c. in nr̄a. sͣ. eo. an teneat iudiciū agitatū cū eo qͥ nō poterat eſſe ꝓcura. ſi nō fuerit
oppoſitū. Nā ſi poterat eſſe ꝓ ſe ī iudicio valet ſi n̄ fuitoppoſitū. ſic ꝓcedat glo. in. l. ita demū. C. eo. ⁊ qd̓ ibi no.glo. de femīa. aut nō poterat eſſe in iudicio etiā ꝓ ſe ⁊ nōtenet iudiciū. Exemplū in ẜuo furioſo ⁊ pupillo. ⁊ ex hͦinfero ꝙ ſi religioſus acceptauit ꝓcuratōeꝫ ſine licētiaſui ſuꝑioris ꝙ nō tenebit iudiciū cū eo agitatū licet alit̓a q̄ ibi dixi ⁊ teſenſerat boati. in. d. c. in nr̄a. ⁊ ſne mēti theoricā p̄all̓. ¶ In glo. ij. ibi ⁊ dꝫ exp̄ſſe ꝯſennā reguẜ ⁊ maxīe in obligātibtire. rō eſt qꝛ ī oneall̓. ī glo.lariter tacēs habet̉ ꝓ ꝯͣdicēte. vt no.ſecꝰ in re ꝯcupiſcibili ⁊ honorabili ſeu ꝯmodoſa q̄tacēs habet̉ ꝓ ꝯſentiēte. vt ī. l. qͥ platit̉. flgeneſi de ecc. ⁊ trāſumptiue ꝑtheorica Inno. i.j. plene dico in. c. nōneula q̄ tacet⁊ limita hͦ dic̄.jͣ. eo. nā ſi ſcient̓oſtr̄m quo ꝯſtituit̉ ꝓcurator videt̉ tacite ſe qibi tex. no. et hͦ ideo qꝛ vltrad illud oſpoſitiuus. ad ideꝫ facit. c..ꝑ. ca. ⁊ ex hoc cape vnam bonamat̄ de p̄iudicio alicuiꝰ ſi vltra tacitheoricaꝫ ꝙ vlui videt̉ venire ad ꝓbationtire. ⁊ ita no. bar. in. l. ora. ha. Et ex hoc infert̉ ꝙ ſi ſciēter recepi lr̄aquibꝰ dicebat̉ ꝙ erā debitor ſuus neqꝫ illico reclamaui videor ꝯſentire. ad hoc bonꝰ tex. in. l. ſi filiuſfa. ff.ad mace. ⁊ ibi ꝑ bar. qd̓ notabis. ¶ In glo. iij. ibi ſed idēvidet̉ dicēdū hec glo. recedit a ꝯcluſione quā prius feceglo. ⁊ diſtingue vt pleniꝰ horat. vn̄ tene qd̓ p̄mittdie habet̉ in. c. ſi duoe. eo. ti. li. vj. ¶ Sꝫ exco de notabili q̄ſtione. pone ꝙ dati ſunt dures inſolidū ad negocia nūquid vnꝰ poſſiante mandatū eis fibitū ab alio ſiue debitū ſit ꝯtractſilio. clxxv. ⁊ ibi cuctum ſiue poſtea. Fe. ꝯſilio. cxix.quibuſdā legiſtꝭ ꝯcludit ꝙ ſic qꝛ exqͦ ſunt dati inſolidūquiſqꝫ hꝫ ptātem ſicut dn̄s ⁊ cū poſſit vnus poccuparegociū. vt in. d. c. ſi duo. videt̉ ergo ꝙ exigēdo a ꝯpꝫratore p̄occupauerit negociū ⁊ ſic nō poterit ille algare ſe ꝓcuratorē. Et ex hͦ etiā ꝯcludit ꝙ nō poterit ille exactus poſtmodū reexige̓ qꝛ iam fuit puētus a cōſocio. ⁊ ꝓpter hoc videt̉ ſentire Fe. ꝙ poſſit vnꝰ exige̓ abalio etiā id qd̓ exegit ab alio tāqͣꝫ ꝓcurator. Sꝫ hac materi ā reꝑio pleniꝰ tactā ꝑ Barto. in. l. que ꝓprio. §. fi. ff.eo. Nā in hͦ duo tex. vident̉ ꝯͣrij. ille etiā. §. fi. videt̉ velle ꝙ vnus poſſit ab alio exige̓ ſed tex. in. l. ſequē. que incipit qͥ duos. dicit totū oppoſitū. ⁊ ꝓ ꝯcordantia multedant̉ ibi ſolutōes ſed tādē ꝯcludit bar. ꝙ aut plures ꝓati ſimpl̓r ⁊ tūc certū eſt ꝙ vnꝰ nō pōtcuratores ſuiab alio exige̓ qꝛ nec etiā ab extraneo. nā regl̓arit̓ vnꝰ nōpōt aliquid agere ſine alio. vt in. d. c. ſi duo. hͦ verū niſieſſent dati ad diuerſa. vt qꝛ vnus hꝫ ꝓcurare ea q̄ ſuntin ciuitate alius ea q̄ ſunt in rure tūc in ſpectātibꝰ ad ciꝯſtitutꝰ in rebꝰ ciuitatis pōt exigere abuitateꝫ iſte ꝙalio ſi eſt debitor dn̄i reſpectu eoꝝ q̄ ſunt in ciuitate ett dati inſolidū ⁊ tūc aūt ad exigēdum etecōtra.vnus pōt ab alio exigere. ad hoc. l. ſi plures. ff. de admi.tu. ⁊ no. ꝑ glo. in. l. ij. C. eo. aut ſunt dati generalit̓ ad negocia ⁊ nō pōt vnus ab alio exigere. ita intelligit. d. l. qͥre al̓s auteꝫ ſeſt dn̄s qui pōt exigduos. h.duo tutores exquo vnꝰ ſoluit debitumcus. vnore qꝛ nō eſt ibi dn̄s qui poſſit ſibi ꝓuidere. vt in. d. l. ſi plures. Et ex hoc notabilit̓ inferturꝙ ſi ſunt duo executores vltime volūtatis pōt vnus exigere ab alio qd̓ debet exquo ꝑ ſe nō ſoluit nec ibi ē dn̄squi poſſit ſibi ꝓuide̓. ⁊ hoc bn̄ notabis ad intellectuꝫ. c.fi. in. §. j. de teſta. li. vj. ¶ In glo. ī verbo diuerſis ibi advnā aūt litē. Nota hic glo. vſqꝫ ad finē cū querit̉ nūcplures litigātes ſuꝑ eodē ſi ſunt actores vel rei teneatꝯſtituere vnū ꝓcuratorē vel quilibet poſſit dare ſuuꝫ ⁊glo. bn̄ loquit̉ ſꝫ nō tradit generalē doctrinā. ſꝫ ſiqͥs con