De procuratō.A

¶ In gl. ī ꝟbo ꝓ nulla ī fi. No. bn̄ iſtā. gl. q̄ qͦtidie ſolꝫallegari. Ex qͣ hēs ꝙ citatꝰ nō cōparēs etiā in pͥmo termino dꝫ ꝯdēnari in expenſis factis ꝑ aduerſariuꝫ. necdꝫ expectari vt ſit ꝯtumax in ſcd̓a ⁊ t̓cia citatōe. ⁊ idēno. iiij. q. v. c. quiſqͥs. ⁊ vide ad maͣm glo. in. c. honoratus. lxxiiij. di. ꝑ bar. in auc. qͥ ſemel. C. qūo ⁊ qn̄ iudex. ⁊ꝑ Cy. in. l. ſancimꝰ. C. de iudi. ꝑ gl. in. c. j. de do. ⁊ ꝯtu. li.vj. ⁊ optime facit tex. in. c. ij. de teſti. cogen. ꝑ queꝫ tex.dicūt quidā hͦ ꝓcedere etiā ſi tres t̓mini in vna citatōeponant̉. vtputa qꝛ dr̄ in citatōne citamꝰ te vt̓ ꝯpareasinfra. x. dies quoꝝ dieꝝ tres damus ꝓ primo terminotres ꝓ ſecūdo ⁊ reliquos ꝓ tercio ⁊ ꝑemptorio. Si .n.iſte nō ꝯpareat in pͥmo dꝫ ꝯdēnari adu̓ſario ī expēſisfactis occaſione primi t̓mini. et hͦ dictū placet h̓. Abb.⁊ Spe. in ti. de cita. §. viſo. ꝟ. qͥd ſi res. Quidā tn̄ vt h̓refert Io. an. in hͦ vltimo tenēt ꝯͣriū dicētes ꝙ cum iſtacitatio ſit qͣſi alternatiua ſatis ē ꝯparere in aliquo iſtorū terminorū. ar. in regula in alternatiuis. de reg. iu. li.Io. an. dicit ꝙ hec opi. pōt ꝓcedere in expēſis citationis. qꝛ cū vnica ſit citatio lꝫ ꝯtineat tres t̓minos ſaē ꝙ ꝯpareat in aliqͦ t̓minoꝝ. qꝛ ꝑ hoc apparet ꝙ ciꝯ fuit fruſtra facta. nō ſꝑ vnica citatio debꝫ eēita ⁊ reſeruat̉ ꝯdēnatio in fi. cāe. Idē ē ẜm eū qn̄p̄cipit̉ infra tres t̓minos ſub certa pena vt ſatisꝯparere in aliqͦ termino ad euitatione pene. qͥa peꝯcernit oēs tres t̓mīos ſꝫ in p̄ceptis factis de ꝯparēꝫ locū ꝯͣria opi. vt ſi nō ꝯparuit in pͥmo t̓mino dꝫnari in expenſis qͣs fecit aduſariꝰ in comparēdoaruit in ſecūdo ſꝫ in terlemnabit̉ in exctis infra pͥmū ⁊ ſecūdūt̓ iſtiꝰ ꝯtūaciamſariꝰ fruſtra fecit expēſas. ⁊ notab̓ hec dicta. qͥaſunt qͦtidiana ⁊ maxime qd̓ dixi de pena ad certos terminos. vn̄ dicendū ꝙ pena nō cōmittit̉ niſi pꝰ lapſumoīm t̓minoꝝ. ¶ In gl. pe. no. bn̄ hāc gl. ꝙ cā ſuꝑ eccl̓adicit̉ grauis ita vt nō teneat̉ impeditus mittere procuratorē. qd̓ intellige niſi eccl̓ia vacet. nā tunc ꝓpt̓ periculum vacationis dꝫ mittere procuratorē. vt ſupra dix¶ Scd̓o no. ex gl. qual̓r capiat̉ cā grauis in maͣ nr̄a. d̓em̄ cā grauis ꝓpter arduitatē cāe ⁊ ip̄ius magnitudīeꝫſeu p̄iudiciū. ⁊ hͦ idē tꝫ h̓ Hoſt. pones multa alia exempla. vtputa qꝛ ē cā mr̄imonialis. vt in. c. j. de ꝯſan. ⁊ af.vel agit̉ de oībus bonis vel de maiori ꝑte bonoꝝ. vt inc. j. de do. ⁊ ꝯtu. li. vj. vel ē cā q̄ infamat q̄ ē ml̓tū aīadu̓tenda. vt in. l. infamis. C. de mino. lib. x. vel alia ſimilisInno. ꝟo intellexit cām grauē .i. intricatā ⁊ inuolūtaꝫq̇ defacili nō pōt explicari ꝑ procuratorē. ⁊ etiā iſte intellectꝰ ē bonus ī ſe. ⁊ tꝫ glo. in. c. j. v. q. iij. vtroqꝫ ergomō cā pōt dici grauis. ¶ In glo. fi. in fi. glo. ſoluit ꝯͣrium tribꝰ modis. ⁊ q̄libet ſolutio pōt verificari inˡ caſuſuo. ⁊ reducēda ſūt ad id qd̓ dixi. sͣ. poſt notabilia. naꝫſi iudex erat certificatus d̓ impedimēto tūc tene ſcd̓aꝫſo. ꝙ ſnīa hic fuit nulla. ⁊ ſic nō potuit trāſire in rē iudicatā. l. j. ⁊. ij. C. qn̄ ap. nō ē neceſ. ⁊ in. c. j. jͣ. de re iudic̄.Sꝫ ſi iudex ignorabat impedimētum tūc qꝛ tenet ſnīadꝫ audiri ꝑ reſti. in inte. ſi nō fuit appellatū. qꝛ etiā maior reſtituit̉ in integꝝ ex iuſta cā vt. sͣ. dixi. ⁊ ſic ꝓceditpͥma ſolutio. Itē certū ē iudicē ex offō ſuo poſſe reuocare int̓locutoriā iniuſte latā. vt in. c. cū ceſſante. d̓ ap⁊ an in reuocatōe int̓locutorie debeat iudex citare ꝑtehic tenere ꝙ nō. dicit em̄ ꝙ nō ē ſeruādus ordo iuris īſnīa interlocutoria. ⁊ ſolet allegari hoc dictū Inn. Sꝫin cōtrariū facit qꝛ in p̄iudiciū abn̄tis nihil ē innouandū. vt in. c. j. de ca poſ. ⁊ ꝓpri. in. c. int̓ quatuor. d̓ ma. etobe. ⁊. iij. q. ix. c. caueāt. ⁊. c. oīa. Et iō diſtingue meliusal̓s non tenet. aut nō leditur ius abn̄tis. vtputa qͥa iudex vult ꝓlongare terminū ⁊ nō eſt neceſſe ꝙ ꝑs citet̉.

tāgit qͣtuor genera abntiaꝝ ⁊ an̄ ⁊ qn̄ cōpetat reſtō.Sꝫ tu dic̄ clarius vt no. bar. poſt glo. in. l. fi. ff. de in inte. reſtit. Ap̄nīa lata cūt inſinuationeꝑcuratore reuocato ⁊ de hoc certificato nō p̄iudicat dn̄o.h. d. ẜm ꝯmunē intellectū. Et pͥma ꝑs ponit ꝑtis narrationē ſuꝑ qͣ ſcd̓a dat iudices ibi ceterū. ¶ No. pͥmoiūcta glo. j. ꝙ lꝫ procurator fuerit ꝯſtitutus ꝑ lr̄as ſeuinſtr̄m nihilominus pōt ꝑ dn̄m viua voce reuocari. etſic no. ꝙ non reqͥrit̉ ſcriptura in reuocādo procuratorem etiā ſi procurator fuiſſet ꝯſtitutꝰ ꝑ ſcripturā. ⁊ adhͦ qͦtidie ſolet allegari iſte tex. ⁊ facit ad ml̓ta. ¶ Scd̓onota ⁊ tene mēti qꝛ alibi ⁊ nō ita bn̄ ꝓbat̉ ꝙ hn̄ti vniteſtē ꝓ ſe pōt deferre iuramētū deciſoriū in ſupplem̄ꝓbationis. ⁊ ſic vnicus teſtis facit ſemiplenā ꝓbatōꝫ.⁊ hoc tenuit glo. ī. c. fi. d̓ iureiu. ⁊ in. l. ī bone fidei. C. e. ⁊in. l. admouēdi. ff. eo. ſꝫ tex. eſt hic aꝑtus. Et colligiturqͥdē ſingulariter ex iſto tex. ꝙ iuramētū ē deferendū eiq̇ hꝫ ſemiplenā ꝓbationē ꝓ ſe ⁊ nō aduerſario. ſed iudicio meo iſte tex. hoc non ꝓbat. nam altera ꝑs n̄ eratinformata de iſta reuocatōne cū fuerit facta ſolū in p̄ſentia duoꝝ clericoꝝ ⁊ ſic non poterat aduerſario deferri iuramentū veritatis. Sed dubiū eſt qn̄ vtraqꝫ ꝑē eque de facto informata cui ſit deferendū hoc iurartum actori .ſ. an reoquo plene dixi in. d. c. fi. et dicvt ibi. ¶ Tercio nōtiā ī cā nō leui pōt deferri iuramentū ꝑti in ſiementū ꝓbationis. nā hec cā nonerat leuis cū verctāda ſnīa. ⁊ facit iſte text. adintellectū eoꝝ q̄ no. in. d. c. fi. Itē no. ẜm vnū intellectūꝙ ſpoliatus vigore ſnīe nulle pōt intētare poſſeſſoriuꝫpetēdo reſtōnem. Et colligit̉ hoc notabile intelligēdoiſtū tex. ꝙ archidyaconus poſſidebat p̄bendā qͣmodū in executōne ſnīe fuit ſpoliatus ſꝫ p̄tendeſtōnem. Ego in hoc articulo itaudex ſciebat ſnīam eē nullā vel errauit in iureꝯcedat notabile ſup̄ collectū. qhoc caſu non excuſat. vnd̓ pōt petieū reſtō ſicut ꝯͣ priuatū vt le. ⁊ no. ī. c. ꝯquerēte. d̓ reſti.ſpō. ⁊ in. c. cū cā. de offi. deleg. Aut iudex putabat veriſimiliter ſnīam aliquā. puta qꝛ ignorat procuratoremreuocatū ⁊ tūc non pōt agi int̓dicto vn̄ vi ſeu poſſeſſorio qꝛ iudex nō dr̄ vim inferre. vt ē tex. iūcta glo. no. infi. vij. q. j. pn̄tiū. ſꝫ tūc pōt agi ꝑ viā nullitatis ⁊ peti reſtitutio officio iudicis vt ſentit hic Inno. Scd̓s intellectus ꝙ iſte archidyaconus erat actor petēdo a prīcipio reſtōnem hubende qua fuerat ſpoliatus ſꝫ ꝓcura. lꝫ reuocatus immiſcuit ſe cāe ⁊ ꝯͣriam ſnīam reportauit qꝛ fuit reus abſolutus. Sꝫ archidyaconus p̄tendens ſnīam de nouo inſtabat vt fieret ſibi reſtitutio. ⁊ẜm hūc intellectū nō colligit̉ pͥmū notabile. ¶ Ing.ibi lr̄as reuocabat hec glo. reſpicit antiquā decretalē in qͣ dicebat̉ ꝙ iſte ꝯſtituebat illū procuratorē ꝑ litteras ſuas qd̓ fieri pōt. vt in cle. j. e. ti. ⁊ has lr̄as reuocauit inhibēdo ſibi ne aſſumeret cāe cognitionē. ¶ Oin fi. glo. vult ergo glo. intelligere tex. ꝙ reuocatio ꝓcuratoris ꝑuenit hic ad noticiā aduerſarij. ⁊ hoc dicitvt euitet ꝯͣriū. c. mādato. jͣ. eo. vbi dat̉ regula ꝙ nō valet reuocatio procura. dati ad iudicia niſi reuocatō ꝑuenerit ad iudicē vel aduerſariū. Inno. ꝟo ponit limitationē ad illā regulā dicēs ꝙ aut procurator fuit ingreſſus iudiciū ⁊ tūc noticia reuocatōnis debet ꝑuenire ad iudicē vel aduerſariū. aut res eſt integra ⁊ tūc ſatis ē ꝙ ipſe ꝓcurator certificet̉. Sed glo. in. c. ij.vj. aliter dicit. Aut em̄ aduerſariꝰ erat certificatimādato vel certificari poterat. ⁊ tūc ſibi vel iudici ē intimanda reuocatio al̓s autem ſecus. ⁊ eſt dictum ſatisprobabile. Garto. in. l. vnica. C. de ſatiſdando latius