De tranſac.
ti ⁊cͣ. dicta. l. bona fides. ¶ Extra glo. quero quō debꝫcognoſci an pactio ſit realis vel ꝑſonalis. So. ꝯcludpoſt doct. ꝙ aūt agit̉ de re temporali ⁊ tūc hͦ ꝯſideranō ſolū ex ꝟbis ſꝫ etiaꝫ ex mentē ꝯͣhētiū vtrū .ſ. qͥs volūerit ſe obligare ꝑſonal̓r an etiā heredes ſuos.ris gētiū. §. pactoꝝ. ff. de pac. plenius ꝑ bar. ī. l. ſtipultiones nō diuidunt̉. ff. de ꝟ. ob. aut agit̉ de rebꝰ eccleſiaſticis ⁊ tūc hͦ ꝑpendit̉ nō ſolū ex mente ⁊ ꝟbis ꝯͣhentum: ſꝫ ex ptāte iuris naͣm ſine ſuꝑioris aucͣte nō pōctor eccl̓iaꝫ ꝑpetuo obligare. reſtat gͦ vt pactio certur hoc caſu potius ꝑſonalis qͣꝫ realis vt res valeat eomodo quo valere poteſt.Non valet tranſactio ſueterea. iure pn̄tandi ꝑ quaꝫ notcenſus imponit̉ eccl̓ie vel antiquꝰ auget̉. Uelina ſic. Sicut ſuꝑ iure ſpūali ita ſuꝑ anhotabiliꝰnexo nō pōt tranſigi vt recedat̉ a lite interueniente aliqua tꝑalitate coīs diuiſio. ſcd̓a ibi cum igit̉. ¶ No pͦt̉ ꝓ iurepatronatꝰ. Uel pōt tex.e ſola pn̄tatione erat ꝯtentio que eſt parsatꝰ ⁊ non de toto patronatū iuxta noͣ. in. c.ꝑ glo. xvj. q. vij. pie mentꝭ.cundo ꝙ ſimittit̉ nō ſolū in mere ſpūetiā in ꝯnexꝭ ipſis ſpūaliabꝰ qd̓ tene mēti. naꝫ ius ꝑdi nō eſt mere ſpūale: ſꝫ annexū ſpūali. vt in. c. qͣntiudi. ⁊ tn̄ ſuꝑ hoc iure ꝯmittit̉ ſimonia. emens gͦ iutronatꝰ vel aliter illud acquirēs interueniēte aliqͦ tenporali ꝯmittit ſimoniā. ¶ Tercio noͣ ꝙ nulla eſt tiactio ſuꝑ ſpūali vel ꝯnexo interueniēte aliqͦ tempoꝯtra tex. videt̉ em̄ ꝙ non ꝯmittat̉ ſimoed opnia in tranſactōne ſuꝑ ſpūali ſꝫ ſpecies ſimonie. vt in. c.aut tex. innuit op⁊. c. ꝯſtitutus .s. etit ꝙ videt̉ ſimonia. verbū aūt vp̄ciſam veritatē. vt in. l. j. §. deiScd̓o oppo. et videt̉ ꝙ alio revi ⁊ vi ar.ſpectu hec tranſactio nō poterat ſuſtineri: qꝛ laici nonpoterāt ꝯferre vel augmentare penſionē in eccl̓ia. x. qjͣ. in. c. j. ⁊ ſeq̄n. ⁊. c. nouerint. ⁊. c. fi. de re. ec. nō alie. Sꝫdicit Inno. ꝙ laici nō ꝯferebant ſꝫ tacebant ⁊ ꝯſentibant. fatet̉ tn̄ ꝙ ſi iſti laici ꝑcepiſſent ab antiqͦ cenſuiillū remittere ⁊ cōferre religioſisin eccl̓ia potuiſſ.qd̓ dicit Hoſti. verū ex auctoriis ⁊ nō pactōe ꝑtiū. ⁊ bn̄ loquit̉ qꝛ al̓s ꝯmitteret̉ ſimonia vt hic. ſꝫ ſuꝑioris aucͣtas purgat viciuꝫ. vtIn gl. j. hͨ gl. videt̉ corrigiin. c. niſi depris aucͣte nō pōt ꝯſtitui eccl̓ia cenin qͣ dr̄ ꝙ ēis. tn̄ in delegato dic vt hr̄. s. eo. decetero. In ordio dicendū vt legit̉ et no. in. c. ꝓhibemus. ⁊ in. c. ſignificauit. de cenſi.ſpūali ſubiectiōe nōReterea. licet tranſigi cōis diuiſio.ſcd̓a ibi Rn̄demꝰ. ¶ Nō pͦ ꝙ vbi ꝯfeſſio emaub diuerſo ꝯſtructo ſeu diuerſis or̄onibꝰ pōt quisuerſe ꝑtis ꝯfeſſionē qͣtenꝰ facit ꝓ ſe recipere. et quaiꝰ facit ꝯtra ſe reijcere. Uel noͣ al̓r ⁊ ſic ꝙ pōt qͥs aduerſe ꝑtis ꝯfeſſionē reciꝑe ꝓ ſe ⁊ aliā ꝑtem ꝯtra ſe impugnare. de hac maͣ nota. pleniꝰ in. c. j. de cōfeſſ. li. vj. etꝑ bar. in. l. aurelius. in. §. item queſijt. ff. de li. leg ¶ Nōſcd̓o ꝙ ꝯfeſſio fratrū nocet eccl̓ie etiā vbi agit̉ de iureſb̓iectōnis. ex ſola em̄ ꝯfeſſione iſtoꝝ fratrū ferēda eātꝯͣ ecl̓iaꝫ ſnīa. ꝯcordat. c. dilectꝰ. de cap. mo. ⁊. c. ſb̓orta. d̓re iudi. cū ſi. ¶ Ultimo noͣ qd̓ dixi in ſummario ꝙ ſuper ſb̓iectōe ſpūali nō pōt interuenire trāſactio intellie interueniēte aliqͦ tꝑali. ſecus ſi daret̉ vel tenereturaliud ſpūale. vt no. glo. sͣ. eo. in. c. ſuꝑ eo. ⁊ ꝓbat̉ ī. c. veniens .s. e. ¶ Iteꝫ pōt colligi ex tex. ꝙ olim dn̄s ſeu ſuperior ſemꝑ p̄ſumit̉ dn̄s vel ſuꝑior niſi ꝓbet̉ liberatō.nā iſti frēs ꝯfitebāt̉ de p̄terito dicētes ſe olim fuiſſe ſb̓iectos ⁊ tn̄ ſnīa fert̉ de pn̄ti ꝯͣ eos qꝛ ⁊ hodie p̄ſumunt̉ſb̓iecti. aſſerenti em̄ liberatōnem incumbit onus ꝓban
di. vj. q. vlti. c. actor. ⁊ facit ad primū dcm̄. l. ſiue. C. deꝓba. ¶ Sed quero nunqͥd ſuꝑ ſubiectōne temporalipoſſit tranſigi. puta eſt ꝯtentio vtrū quis ſit ſeruꝰ an̄ liber. Conclude poſt hoſti. ꝙ aūt eſt dubiū de ſb̓iectōneſeu ſeruitute ⁊ pōt tranſigi. vt in. l. fi. C. e. aut ē certu⁊ nō valet tranſactio vt in. l. interpoſitas. C. eo. naꝫ inter ſeruū ⁊ dn̄m nō cadit obligatio. ⁊ ſic nō potuit dominus ſeruo obligari ꝑ tranſactōeꝫ dicta. l. interpoſitas. ⁊ ꝑ illā. l. ideꝫ dicendū in tranſactōne q̄ fieret intemonachū ⁊ abbatē. nō .n. valet talis tranſactio: qꝛ abbas nō pōt obligari monacho. facit qd̓ nō. Io. an̄. ī redic̄ Fede. ꝙꝓmiſit monacho ꝓmoto ad prioratū ſe non īuocaturū eū in vita nō obſtante illa ꝓmiſſione pōt illūreuocare. vt no. ipſe ꝯſilio. cclij. ⁊ dixi in. c. cū ad monaum. de ſta. regū. qd̓ nōSuꝑ mr̄iuionio tranſig¶ Parte̓. pōt. Uel pleniꝰ ſic. Iudedꝫ ſe interpone̓ ꝓ trāſactōne inter ꝑda p̄terqͣꝫ in caſibꝰ in quibꝰ iura hͦ nō adnmiper mr̄imonio. Diuidit̉. naꝫ pͦ hortat̉ legatū vtnat etiā in caſibꝰ exp̄ſſis a iure. in fi. dic̄ qͥd de caſibꝰ nōē xp̄ſſis. ibi in his. ¶ Nōͣ pͦ ꝙ offm̄ iudicꝭ ꝯſiſtit nōī decidēdo cās ẜꝫ iurꝭ regl̓as ſꝫ etiā ī ꝯponēdo int̓ ꝑꝑtes reducatdꝫ .n. iudex a pͥncipio conari qͣntū ꝑcͣ. di. ꝑ totū. etad ꝯcordiā ⁊ ad bonā ꝯpoſitōeꝫin. l. j. §. ⁊ pꝰ. ff. de no. ope. nū. ¶ Nō ſcd̓o ꝙ iudex pōt⁊ dꝫ ī penis imponēdis interdū detrahe̓ ſeueritati recedēdo a penis in iur̄ ſtatutꝭ ſi cā ltīma ſubeſt. vtputa qꝛmultitudo delinq̄ntiū eſt in cā ⁊ ſic ſine ſcādalo multitudo plecti nō pōt. ꝯcordātie pl̓ime ſt̓ in gl. Ideꝫ vbiſb̓eſt alia cā ltīma. ad ideꝫ. l. qͥd gͦ. §. pena grauior. ff. dehis qͥ noͣ. infa. vbi bar. dic̄ ꝙ etiā penā ſtatuti p̄t iudexmoderare ex cā ¶ Nōͣ tercio ꝙ in caſibꝰ nō recipiētibus diſpenſatōeꝫ nō dꝫ iudex laborare ad ꝯcordiā:fruſtra laboraret. ⁊ qͥ ſint illi caſus. jͣ. ſb̓ijciet̉. ¶ Itē rꝙ mr̄ioniū ē veꝝ nō ſolū apd̓ fideles ſꝫ etiā infideles. cōcor. jͣ. de ꝯſan. ⁊ affi. ī. c. d̓ infidelibꝰ. ⁊ ī. c. qͣnto. d̓ diuor.¶ Iteꝫ nō ꝙ in caſibꝰ iure nō exp̄ſſis dꝫ iudex ſꝑ inclīare in ꝑteꝫ hūaniorē ⁊ hr̄e eqͥtate p̄ oculis ⁊ pena imponere hīto reſpectu ad ꝑſonas cās loca ⁊ tꝑa q̄ declaravt in gl. fi. ¶ Ultīo nō ⁊ tenemēti iſtū text. ꝙ ex gnaͣliofficio ⁊ ptāte legato de late̓ ꝯpetit ptās diſpēſandi inhis q̄ diſpenſatōeꝫ recipiūt. ⁊ vide ad maͣꝫ plene ꝑ ſpein ti. de diſpē. §. ꝯn̄ter. vbi in pͥncipio dic̄ ꝙ legatꝰ de latere pōt diſpēſare ī caſibꝰ in qͥbꝰ dipēſant ep̄i archiep̄ipͥmates ⁊ priarche ⁊ qͥlibet aliꝰ iudex ordinariꝰ cuꝫ ip̄eſit ordinariꝰ ī tota ꝓuincia gerens vices pape ⁊ maioroībꝰ pꝰ papā de offi. leg. c. ij. li. vj. Itē diſpēſat etiā ī caſibꝰ in qͥbꝰ ep̄i ⁊ alij diſpēſare nō pn̄t .ſ. in oībꝰ q̄ pape n̄ſt̓ reẜuata. de qͥbꝰ in. c. qd̓ trāſlatōeꝫ. sͣ. de offi. le. et vide qd̓ ibi dixi. Cōtra ꝯcilia ꝟo gnaͣlia diſpēſare n̄ pōt⁊ ideꝫ tꝫ ibi Io. an̄. in addi. in ꝟ. legatꝰ. ꝓ hͦ. c. dilectusel. j. jͣ. de p̄ben. de legato ꝟo nō de latere dic̄ ibi ſpe.tabile verbū ꝙ nō diſpēſat niſi ī caſibꝰ iure exp̄ſſisſi priuilegiū hͦ ꝯcedit ſpāliter. facit qd̓ leg. ⁊ no. in. c. excōicatis. de offi. lega. Sꝫ q̄ro qꝛ tex. hic facit mentionēde eqͥtate quid eſt eqͥtas? So. Io. an̄. diffinit ẜm beatum Cyprianū ꝙ eſt iuſticia dulcore miſericordie temperata. ⁊ hanc diffinitōeꝫ etiā refert Spe. in tit. de diſpen. in. §. j. in ꝟ. equitas. Diffinit etiā ⁊ ſcd̓o mō ꝙ eſtrōnabilis modus ꝯtinens miſcd̓iam ⁊ rigorē. Et ex hispotes ſumere differentiam inter ius ⁊ equitatem. namius eſt deciſio que fit ẜm iuris regulas. equitas ꝟo ē q̄dam ꝯuenientia ⁊ quoddam temperamentū recedensex cā a coībus regulis iuris. vt no. bar. in. l. j. C. de leg.Et ſcias ꝙ quandoqꝫ rigor iuris ⁊ ip̄m ius ponunt̉ ꝓeodem. vt in. c. ſuꝑ lr̄is. ⁊ qd̓ ibi dixi de reſcripº. qn̄qꝫ ſt̓diuerſa. et ponit̉ rigor ꝓ exceſſu iuris quando ob aliquam cauſam ad terroreꝫ in aliqͦ caſu ius excedit cōes