De tranſac.

tempus quo iſte eſt futurus aduocatus. ¶ Item nō p̄ſtitit patrociniū ſuꝑ tranſactōne ſꝫ ſuꝑ cauſali. Et circa hoc dicit Inno. aliud notabile verre .ſ. tenendū ꝙ is qui fuit deſcriptus in inſtrumēto alicuiꝰ ꝯtractus. vt teſtis pōt eſſe poſtea aduocatꝰ cū agitur ad executionem illius ꝯtractus nec inſtr̄m vacillatex eo qꝛ aduocatus eſt ibi deſcriptus vt teſtis. dicit tn̄ꝙ ſi dubitaret̉ in aliqͦ de viribꝰ inſtrumēti nō poſſꝫ iſteaduocatus teſtificari ꝙ nunc eſt aduocatꝰ. ⁊ ſic nō mirabile ꝙ vox iſtius aduocati deſcripta facit fideꝫ etiamtꝑe aduocatōnis tn̄ vox ſua viua nō admittit̉. ⁊ facithoc ad qōneꝫ quā ponit Io. an̄. in regula cuꝫ qͥd vnavia in mercul̓. vbi q̄rit nunqͥd notariꝰ ꝓcurator poſſitin cā quaꝫ ꝓcurat ꝓducere inſtr̄m qd̓ ipſe priꝰ fifauorem dn̄i. ⁊ dic vt ibi. ⁊ facit materiā qd̓ no.l. deferre. §. idem reſcripſerūt. ff. de iur. fiſ. Et exvt teſtis adminiculat̉ inſtrumēto. hͦ tn̄ non colligit̉ hicqꝛ tꝑe deſcriptōnis iſte erat ſuſpectus. dictū tn̄ pōt eēverū qꝛ regula tradit̉ ꝙ ibi teſtis nō debuit examinarippter ſuſpitōneꝫ tn̄ ſi fuerit examinatꝰ facit aliqd̓ indicium. vt no. bar. in. l. maritus. ff. de qō ¶ Scd̓o nota⁊etiā tene menti ꝙ mediator alicuiꝰ ꝯtractus pōt deſcribi vt teſtis in inſtrumēto illius ꝯtractus. et ſic ꝓxenet.pōt eſſe teſtis in inſtrumēto licet nō poſſit teſtificari voce viua. vt no. in. c. j. de teſti. li. vj. ⁊ ī autē. de teſti. §. qꝛ⁊ pōt eſſe diuerſitatꝭ ratio qꝛ in inſtrumēto deſcride ꝯſenſu vtriuſqꝫ ꝑtis qͣ rōne poſſet eē teſtis etiā voce viua. vt in iuribꝰ palle. Iteꝫ tollit̉ ſuſpitio ꝓpt̓ fidiinſtrumēti ¶ Noͣ tercio ibi auctoritate. ꝙ aucͣtas qn̄ſonat in factum ⁊ nō in ius. nam aocatus nō pōtctorizare in tranſactōe capiēdo tranſactōneꝫ ꝓprieꝓ ꝯſenſu auctorizabili qͥ reqͥrit̉ a ſuꝑiore qꝛ aduocatus nō eſt ſuꝑior. ſꝫ hic ſonat in factuꝫ qꝛ fuit iſte adiutor ⁊ mediator illiꝰ tranſactōnis ⁊ forte dictauit inſtr̄mẜm hoſti.Item no. ibi in clericū tonſuratū. ꝙ clerinſure ē capax bn̄ficij. ⁊ ꝙ prīa tonſura eſtcus primeordo facit. c. cū ꝯtingat. de eta. ⁊ qͣli. et qd̓ noͣ. in ꝓemioſexti. ¶ Iteꝫ noͣ. ꝙ laicꝰ nō eſt capax bn̄ficij nec p̄t impetrare bn̄ficiū anteqͣꝫ ordinet̉ niſi fieret ſpālis mentōin reſcripto. vt qꝛ papa mādaret ꝓuideri alicui ſcholari perito cupiēti aſcribi militie clericali. et tūc dꝫ pꝫordinari ⁊ poſtea bn̄ficiū ſibi ꝯferri. de qͦ vide qd̓ dixic. cū adeo. de reſcrip. ⁊ in. c. fi. de p̄ſump. et in. c. ij. de iru. ¶ In glo. j. no. glo. iūcto tex. qꝛ in canonibꝰ nonlita iſtā gl. qn̄ qͥs ſciēter fuit aduocatꝰꝓ actoretūc videat̉ renunciare iuri qd̓ hꝫ in illa cāſecus ſi fuit aduocatus rei. ita limitat gl. in. l. inter. ff. derei vend. qd̓ ego intelligo qn̄ aduocatus ſtetit in merisfinibꝰ defenſionis dicendo actori ius nō ꝯpetere. ſecusſi inſtitit dicēdo ꝙ reo ius ꝯpetit ⁊ petēdo ꝓ eo ꝓnūciari. nā tūc eadē rō eſt in aduocato rei q̄ eſt in aduocato actoris. Et aduerte qꝛ ex eo ꝙ glo. h̓ dicit ꝙ iſte patrocinādo tacite renūciauit iuri ſuo videt̉ ſentire vnelec. ad iſtū tex. ꝙ iſte aduocatus impetrauit ſuꝑ iſta eocleſia tanqͣꝫ ſibi debitaꝑꝑpriꝰ. naꝫ al̓s nō poterat renciare iuri qd̓ nondū hēbat. ⁊ ideꝫ ſentit gl. pe. jͣ. eo. ſeꝫHoſti. ſequit̉ iſtū intellectū. nō eſt tn̄ verꝰ in ſe. naꝫ vticit Io. an̄. ⁊ bn̄ cum iſte eſſet tūc laicꝰ nō poterat hr̄eius in eccl̓ia. dictū glo. tn̄ eſt verū in ſe ſꝫ nō qͦ ad tex. etideo tene aliū intellectū quē ponit h̓ Inno. ꝙ iſte impetrauit hāc eccl̓iaꝫ vt vacantē. ⁊ poſtea cū exciꝑet̉ ꝯtreeū ꝙ aliꝰ erat poſſeſſor iſte explicauit ꝙ erat poſſeſſoiniuſtus ⁊ ſimoniacus qꝛ eam tenebat vigore tranſaetonis illicite ſꝫ alia pars replicauit ꝙ cū ipſe fuiſſet acto⁊ mediator illius tranſactōnis ⁊ teſtis ibideꝫ deſcriptnō poterat allegare ꝯtra illam tranſactōeꝫ quia ſic alle garet turpitudinem ſuaꝫ. Item litera erat ſurrepticia cum dixiſſet ſe clericū cum nondū eſſet tonſuratus.

⁊ ꝑ hec papa impoſuit iſti impetratori ſilentiū. ⁊ ex hithabes declaratum intellectū huiꝰ. c. ⁊ fuit mirabilis deciſio ꝙ auctor ⁊ mediator alicuiꝰ ꝯtractus nō pōt contra illum ꝯtractū aliquā inualiditudinē allegare qd̓ tene menti. ¶ In glo. ij. in fi. no. hanc glo. ex qͣ habeturdeciſio quotidiane qōnis. an teſtis deſcriptus in aliquoinſtrumēto p̄iudicat. ſibi reſpectu eoꝝ que ꝯtinent̉ inipſo inſtrumēto. ⁊ ꝯcludit glo. ꝙ nō niſi qn̄ ſcienter auctoritatē p̄ſtitit qꝛ fuit auctor in illo inſtrumēto. vt inſꝫ glo. iuris ciuilis aliter deſtinguūt. dicūt .n. ꝙ autdeſcribebat̉ qd̓ poterat teſtis impedire ꝯͣdicendo⁊ ſibi p̄iudicat. aut nō poterat impedire ⁊ nullū p̄iudiciū facit. exemplū primi qn̄ obligat̉ in inſtr̄o res ipſiusteſtis. nam nō poterat ſine ſuo ꝯſenſu res pignori ſupponi. l. rem alienā. ff. de pig. act. ⁊ noͣ. ī. c. nōne. de p̄ſūp.Exemplin venditōe. naꝫ inuito dn̄o pōt res ip̄iꝰvendi qꝛꝯtractū venditōis nullū p̄iudiciū fit dn̄o qꝛſolū obligat̉ ꝑſona ad tradēdū. vt in. l. rem alienā. ff. d̓ꝯͣhen. emp. ita no. glo. ⁊ ſeqͥ vr̄ ibi bar. in. l. fideiuſſor. §.pater. alle. in glo. ⁊ in. l. gaiꝰ p̄alle. Gof. in. c. cū inter. dere iudi. al̓r diſtinguebat ꝙ aut teſtis intēdebat ſe obligare ⁊ obligat̉. vt in. l. ſi nō obligari. C. d̓ admi. tu. aunō aduertit qͥd in ſcriptura ꝯtinet̉ vel ſb̓ſcripſit vt teſtis ⁊ nō obligat̉ qꝛ hoc nō credebat. ar. l. nec ignorās.C. de dona. hͦ vltimuꝫ videt̉ ſequi do. an̄. Uel pōt diciẜm eū ⁊ al̓r ꝙ aut fuit actor ⁊ ſciens ⁊ facit ſibi p̄iudiciū ſecus ſi ſolū ſciens. ⁊ hͨ videt̉ opi. huiꝰ glo. ſatꝭ credo poſſe has opi. reduci ad ꝯcordiaꝫ hoc mō. ꝙ aut ininſtrumento ꝯtinebat̉ aliqͥd in p̄iudiciū iuris ipſius teſtis ⁊ tūcins ſibi nō p̄iudicat. vt. d. l. CaiꝰIdem ſi fuit ſciens ⁊ nō poterat impedire actū ꝯͣdicetdo aut poterimpedire actū ꝯͣdicendo ⁊ tūc facit ſibip̄iudiciuꝫ vt. d. l. ſi fideiuſſor. aut de p̄ſenti nō Yſabat̉aliqd̓ ſuū intereſſe ſꝫ pōt petere intereſſe reſpectu iurispoſtea q̄ſiti. puta qꝛ emit rem que priꝰ fuerat a tercō pignorata ⁊ tūc aut fuit auctor illius ꝯtractus ⁊ nō pōtare illiꝰ inualitatē. vt patꝫ ẜm lec. Inno. aut ſolum fuit teſtis deſcriptꝰ ⁊ poterit allegare inualiditateqꝛ teſtis ſolū teſtat̉ de his q̄ ſunt facti ⁊ nō de his q̄ ſūtiuris. vt in. c. teſtes. iiij. q. iij. ⁊ cautum eſt ad euitandasopi. vt nunqͣꝫ qͥs patiat̉ deſcribi in inſtr̄o ſi ex illo pōtp̄tendere aliqd̓ p̄iudiciū. ¶ In glo. iij. in fi. vel dic̄ qrie tranſactio q̄ tn̄ de iure fieri nō poibi interuenitterat ⁊ ollle impetrauerat illud būficiumvvacans ītus: qꝛ exquo fuit mediator trāactōnispōt eam impugnare qꝛ allegaretturpitudinē ſuā. ar. in. c. j. de teſti. li. vj. ¶ In glo. fi. ī fi.⁊ dic̄ ꝙ hic recepit ordinē poſtmodū vt hīc īnuūt ꝟbatex. ibi nondū. quaſi īnuāt ꝙ poſtmodū fuit ordinatꝰ ⁊hoc eſt indubitatū ſi dixit ſe clericū cū nō eēt. qꝛ ſurreptio in bn̄ficio reddit gr̄aꝫ nullā ip̄o facto. vt in. c. j. ⁊.de fi. p̄ſby. li. vj. Ideꝫ dicerē ſi tacuit ſe eſſe laicum exoſubticuit illam qualitatē q̄ exp̄ſſa lr̄as nō habuiſſet litere ſunt ſurrepticie. vt in. c. poſtulaſti. in fi. de reſcri. nechabilitas ſuꝑueniēs hꝫ lr̄as ꝯualidare. vt ē text. in. c. ſieo tꝑe. de reſcrip. li. vj.Suꝑ eccl̓iaſtico bn̄ficio n̄Uper eo. pōt trāſigi. ſꝫ amicabiliterꝯponi ſic. ⁊ quotidie allegat̉ iſte tex. cōis diuiſio. ſcd̓a ibi tale. ¶ Nō pͦ regulaꝫ ꝙ nedū ſuꝑ bn̄ficieccl̓iaſtico ſed nec ſuꝑ aliqua re ſacra ſeu ſpūali pōt interuenire tranſactio. videt̉ .n. in ſe ꝯtinere ſpeciē ſimonie: qꝛ poſſꝫ ꝯtingere ꝙ ex datōne ſeu ꝓmiſſionē rei tēporalis qͥs ꝯſequeret̉ iſtud ius ſpūale. vt dixi latiꝰ. sͣ. e.ti. in. c. ꝯſtitutus. ¶ Noͣ ſcd̓o ex hͦ ⁊ ex tex. ibi ſpeciemꝙ tranſactō ſuꝑ re ſpūali vel bn̄ficio nō eſt oīno ſimoniaca: ſꝫ videt̉ hr̄e ſpēm ſimonie. ⁊ hūc tert. allegaui. sͣ.eo. ꝯſtitutꝰ. ¶ Nō tercio dr̄iaꝫ inter tranſactōeꝫ ⁊ cōpoſitionē. naꝫ tranſactio fit cū recedit̉ a lite aliqͦ dato