De maio. ⁊ obe.
¶ No. ſcd̓o ītelligēdo ꝙ iſte cleme̓s de qͦ ī ſupͣſcriptōefuit diſcipulꝰ petri ꝙ diſcipulꝰ dꝫ recitare ⁊ defendereopi. mgr̄i ſui ẜm Io. an. d̓ qͦ vide bo. tex. cū gl. xxiiij.ꝫ btīſſimus. le. ⁊ no. in. l. q̄lē. cū. l. ſe ff. d̓ arbi. q̄intellige ſi opi. ē ꝟa. nā iuxta ph̓m magis eſt amicādūveritati qͣꝫ mgr̄o. dixit em̄ de platōnē amicꝰ plato ſꝫ magis amica veritas. ⁊ vide ad maͣm iſtiꝰ tex. bo. tex ī. c. ſicut aūt. xj. q. iij. ¶ In gl. no. hāc ex qͣ pōt decidero cuiiure tenet̉ rex ꝯfiteri. ſi em̄ reſidētia ſua eēt infra certāparochiā tūc eſt de illa parochia ⁊ tenet̉ ꝯfiteri p̄ſbytero parochiali lꝫ hodie cōit̓ habeāt reges ex priuilegiovt poſſint ſibi eligere ꝯfeſſores ſed de iure ē qd̓ dixi. vtin. c. oīs vtriuſqꝫ ſexus de pe. ⁊ re. qͥ qͥdē tex. cū generaliter loqͣt̉ hꝫ locū ī qͥbuſcūqꝫ hoībꝰ. ſi vero reſidētia nōeſt infra certā parochiā tūc tenet̉ ꝯfiteri ep̄o. ⁊ idē dicde qͦlibet qͥ non eſt infra parochiam ar. bo. in. c.de deci. facit qd̓ no. Hoſt. in. c. conquerente. sͣ.or. ¶ No. ſcd̓o ex glo. ꝙ reges tenet̉ ſolue̓ decimas ꝑſonales ⁊ p̄diales. ⁊ ꝓ fi. glo. vide tex. in. c. cuꝫ quis. §..ij. de ſepl̓. li. vj. ⁊ quod noͣ. glo. in. c. ad apoſtolice. jͣ. dedecimis.Nō obediens canonicis īſtitutisli. A. icurrit īobediētie notā .i. īfamiam.⁊ pone caſū. Ep̄s hildeſemēẜ vocatꝰ ad aliamſed ē ep̄alē ꝓpria auctoritate ſe ad illā trāſtulit ⁊ redargutꝰ dicebat ꝙ fecerat ꝓ ꝯmodo illiꝰ eccl̓ie qꝛ niſi forte tranſiſſet eccl̓ia illa fuiſſet paſſa dānū graue in tꝑaliapa vo eū redarguit h̓q. ꝙ qtra licentiā paꝯmodū tꝑale nō devenire ꝯͣ canones diſponēpe nō dꝫ ep̄s ep̄atū ſuū dimitte̓. vt in. c. ij. de tranſſa. p̄la. cū ſi. forte iſte ep̄s ꝓ ſuo ꝯmodo ꝓprio ſe tranſtulit.No. pͥmo ꝙ nō dꝫ qͥs poſtponere ſpūalia tꝑalibus.ſpuala em tex. ad comēdationē obediētie. ⁊ fac̄ ꝓpore di Itē pc. Petªτꝯcernūt aīam qꝛ p̄cioſior ē corcōi vulgari ꝙ melius ē obedire qͣꝫ ſacrificare. ⁊ rō ē ꝗaꝑ victimā ſeu ſacrificiū qd̓ fiebat in veteri teſtō mactabat̉ caro aliena. ꝑ obediētiā ꝟo volūtas ꝓpria depͥmit̉vt dicit tex. in. c. ſciendū. viij. q. j. vn̄ maximū ē obediētia meritū qꝛ nihil difficilius qͣꝫ vincere ſeip̄m. ¶ No.ſcd̓o ibi inobedientie notā. ꝙ veniēs ꝯͣ canones incurrit infamiā ⁊ pōt intelligi de infamia canonica q̄ ꝓuenit ex oī pctō mortali qͦ ſublato tollit̉ infamia ꝓ qͦ vid̓qd̓ le. ⁊ no. vj. q. j. oēs. ⁊ ſe. ⁊ qd̓ dixi in. c. teſtimoniū. jͣ.Lteſti.Eſt multū allegabile ⁊ hoc dicit īOllte. ſumma. Imperiū nō p̄eſt ſacerdotio īmo ſubeſt ⁊ ei obedire tenet̉. vel ẜm abbate. Ep̄s nō dꝫ ſubeē pͥncipibꝰ ſꝫ p̄eē. Primo ponit admirationē imꝑatoris ⁊ auctoritatē q̄ mouebat̉. ſecūdoibi veꝝ. exponit illā. t̓cio ibi potuiſſes. ad declarādump̄rogatiua ſacerdotij īducit auctoritatē Hiero. qͣrtoibi p̄terea. aucͣtoritatē Geneẜ. qͥnto h̓ āt. ꝯcludit ꝯͣ imatorē. ſexto ibi nos aūt. ſe excuſat ꝙ nō increꝑauit diēs ꝙ increpare pot̓at ⁊ hͦ aucͣtoritatibꝰ. ſeptīo ibi vtꝝrelinqͥt imꝑatore ſuo iudicio. ¶ No. pͦ ex ſupͣſcriptioator dr̄ illuſtris. Idē dic de rege francie. jͣ. deouit aliqua tn̄ appellāt papā ⁊ imꝑatorē ſuꝑilluſtres. vt no. in. l. j. ff. de offi. eiꝰ. dixi in. c. qd̓ ſedes d̓ off.or. ¶ Scd̓o no. drīam int̓ cām ⁊ occaſionē. naꝫ cā ẜmHoſt. infert ſuū cauſatū. occaſio ꝟo nō. Itē cā ꝯſiſtitī iure ⁊ ē rōnabil̓. occaſio ꝟo ī facto eſt irrationabil̓. vn̄ꝓuer. xvij. occaſionē q̄rit qͥ vult diſcēdere ab amico. ēgͦ occaſio quedā illicita excuſatio. ⁊ tene menti ad hociſtū tex. ¶ No. ꝙ in interp̄tatione cuiuſcūqꝫ ſcriptureſeu cuiuſcūqꝫ diſpōnis tria ſunt attendenda ꝑſona .ſ.loquēs ⁊ illiꝰ cui loqͥt̉ ⁊ vis locutiōis. ex qualitate gͦ ꝑſonaꝝ colligit̉ mens diſponentis. ¶ No. quarto ibi ſequeret̉ ex hͦ. ꝙ valet arg. ab abſurdo. ſil̓e in. c. ex ore d̓pui. idē ſi ſeqͥt̉ aliqua inhumanitas vt in. l. furti. §. pactū. ff. de his qͥ no. infa. dꝫ ergo iſta diſpoſitio intelligi
vt nulla ſequat̉ inhumanitas nulla abſurditas ⁊ ꝓ hiseuitādis reſtringenda eſt gnaͣlis diſpoſitio et fac̄ hͦ acdeciſionē huius qōnis de qua per Bar. in. l. oēs ppl̓i. ffde iuſti. ⁊ iu. dicit ſtatutum quicunqꝫ extraxerit ſāguinem in platea puniat̉ tali pena barbatōſor qͥdā extraxit ſanguinem flobotomiam faciendo nūqͥd inciderit⁊ in ſtatutū? certe ex generalitate ꝟboꝝ dicendū eſt ꝙinciderit ſꝫ reſtringēda eſt hec generalitas qꝛ abſurdū⁊ in humanū ē dicere ꝯͣriū. ¶ No. quīto ꝙ ẜuus dr̄ humana creatura. ſic arguit h̓ papa nā auctoritas ꝑhꝫ vt clerici debeāt eē ſubditi oī humane creatureilla auctoritas intelligeret̉ general̓r ſeq̄ret̉ abſurdū .ſ.ꝙ etiaꝫ ſeruus cū ſit hūana creatura hr̄et imperiū ī clericos. ¶ No. ſexto ꝙ imꝑator ē ſupͣ illos clericos qͥ abeo tenent tēporalia. ⁊ intellige de hn̄tibꝰ tꝑalia in feuā rōne feudi cōpetit iuriſditio ēt in clericos. vtū de fo. ꝯpe. ſecus aūt ſi cleticus hꝫ tꝑalia ſed nin feudum. illa em̄ nō ſubijciunt̉ imperatori ſed ſequūꝑ ſonā ⁊ foꝝ ip̄oꝝ clericoꝝ. vt in. c. nouerint. x. q. j..aduerſus ⁊ in. c. nouimus. jͣ. de īmu. ec. ⁊. hͦ involuit Inno. hͦ qd̓ no. ¶ No. ibi pōtifex in ſpūalibusqꝛ d̓ iure diuino papa ⁊ nō imꝑator preeſt ſpiritualibꝰqͦ infert̉ ꝙ clerici ſunt de iure diuīo exempti ab imtore cū ſint res ſpūales. eo em̄ ipſo ꝙ qͥs ordinat̉ īclericū efficit̉ res ſacra ⁊ tranſfert̉ ī ſorte dn̄i. x. q. j. cuiportio. ⁊ ſic ipſo facto eximit̉ a ptāte imperatorisemo nulla dignitas ſecularis ſil̓is eſt ſacerdotio. vttex. in. c. duo. xcvj. di. ſed vileſcit hodie dignitas clericatus ꝓpter numeroſitatē. vt dic̄ tex. in. c. legimꝰ. xciij.di. olim aūt qꝛ nō oēs indiſtincte ꝓmuebant̉ erāt inmaximo honore. ¶ No. ſeptimo vnū modū cognoſcidi maioritatem dignitatis ⁊ officij. nā quāto quis melioribus preeſt tāto maior eſt cenſendus ſic arguit h̓ pilibꝰ. ſꝫ ſpūalia ſt̓pa. nā pōtifex p̄eſt ſpūalibꝰ rex ꝟo ītemporalibus digniora gͦ pōtifex ē maior rege qꝛ maioribꝰ ⁊ dignioribus rebꝰ preeſt qd̓ no. ⁊ idē inuit tex.in aucͣt̓. d̓ defen. ciui. ¶ No. ibi ſuꝑ bonos et mnō ſolū mali ſed ēt boni ſūt ſub iuriſditione ſuꝑioris. ⁊hͦ etiā ꝓbat̉ in aucͣte petri. ſubditi eſtote ⁊cͣ. nā ſcribebat oībus indifferent̉. ꝙ gͦ dr̄ ꝙ lex nō ē impoſita iuſtovt in. c. lꝫ d̓ reg. xix. q. ij. due ſūt. dꝫ intelligi de lege peccati nō aūt de lege iuriſditionis. fatendū tn̄ eſt ꝙ exercitiū iuriſditiōis nō cōpetit ꝯͣ bonos. vn̄ ſi nō eēt pctn̄nō oporteret hr̄e ſuꝑiorē ſed omnes humanitꝰ eēnt eoles. vt in. c. de ꝯſtantinopolitana. xxij. di. vide ad predicta bo. glo. in. c. ad noſtram de here. ⁊ ꝑ Inno. in. c. paſtoralis. sͣ. de offi. or. ¶ No. ibi tanqͣꝫ percellenti iuctaglo. ꝓ ſignificato iſtius dictionis tanqͣꝫ. nam ꝓprie nōeſt veritatꝭ expreſſiua ſed improprie. ſic dictio quaſi vthabet̉ in enāgelio quaſi vnigeniti a patre ⁊cͣ. denotatem̄ ibi veritatem ⁊ nō ſimilitudinē: de quo vide qd̓ no.in. c. ꝓut de do. ⁊ contu. ¶ No. ibi ſacerdotali ꝓſapiadeſcēdēti. ꝙ olim erat honorabile deſcēdere ex proſapia ſacerdotū. hodie ꝟo r̄putatur ignominioſum ⁊ hͦꝓpter ꝓhibitionem eccleſie coitus ſacerdotalis ē dātus. xx. ⁊. ij. di. ꝑ to. ⁊ sͣ. de fi. p̄ſby. ꝑ totū. Iteꝫ notaibi ꝯſtitui te ſuꝑ gentes ⁊cͣ. ꝙ nō ē abſonū vt ſacerdotium preſit in temporalibus. nam vt vides in veteri teſtamento deꝰ prefecit hieremiā ſacerdotē ſuꝑ genteꝫ ⁊ rgna. ⁊ vide ad maͣm qd̓ no. Inno. in. c. lꝫ ex ſuſceptofo. cōpe ¶ No. ibi ꝓpter deū. ꝙ meritoriū ē illū recogͦſcere in ſuꝑiorē ⁊ maiorē qͥ nō eſt. eſt em̄ terciꝰ gradushumilitatis ſubijcere ſe minori. de qͦ vide bo. gl. ī cle. j. d̓relig. do. ¶ No. ibi duas inſtituit dignitate.et imꝑator dicunt̉ hr̄e dignitatē ⁊ ſic papatꝰ ē ditas. ⁊ hͦ verū lato ſūpto vocabulo. nā ꝓprie ē dignitatū culmē. ⁊ idē dr̄ ī ep̄atu. vt in. c. venerabili de p̄ben. ⁊dic ꝙ in diſpoſitiōe reſtringibili appellatione dignitatis nō venit ep̄atus glo. ē no. ⁊ mēte tenenda. c. ij. de p̄-