De offi. dele.

ſuā iuriſditionē ꝑtinētes. ¶ Scd̓o no. ꝙ legatꝰ pōt p̄fici diuerſis ꝓuīcijs. Itē no. ex ſupͣſcriptōne qͣliter ſitſcribendū regi. ⁊ no. in tex. ibi tue magnificentie. Ad hͦverbū magnificētia ꝯuenit em̄ regi ſatis pꝫ exli etymologia. nā dr̄ magnificētia qͣſi magna faciēs etſic magnificus qͣſi magna ꝑtractās. ſꝫ nūqͣd legatꝰ habēs maxīe multa expedire poſſit ſibi ꝯſtituere vicariū⁊ certe dicēdū ꝙ ſic qꝛ ordinariꝰ ē. vt ī. c. ij. jͣ. eo. li.eqͥparat̉ p̄ſuli. vt ibi qͥ ꝯſtituebat vicarijolegatꝰſibi vicariū de offi. vica. li. vj. gͦ foſe. ¶ In glo. no. bn̄ iſtā glo. ad quā qͦtidie fit reiſſio ⁊ diuide eā ſic. nā pͥma tacite q̄rit nūqͥd legatusvel aliꝰ ordinariꝰ exn̄s ex t̓ritoriū ſuū poſſit excōicareabſoluere ⁊ cās delegare ⁊ ſil̓ia. et allegat ꝓ eī ꝟbo ad hͦ dicas ꝙ. ponit duas opi. t̓cia ibi ⁊dam qꝛ. ponit opi. ꝯriā. qͣrta ibi hͦ ꝯcedo. vr̄ ꝯfirmareopi. ſuā ⁊ rn̄det ad. q. de delegatiōe. Demū q̄rit nūqͥdpoſſit ꝯferre bn̄ficia. ⁊ mēs gl. ē vt exn̄s exͣ t̓ritoriū ſuūpoſſit excōicare nec abſoluere nec alia q̄ exigūt cāenitionē explicare ſꝫ ꝯferre bn̄ficia ⁊ cās delegare etiſditiōis volūtarie exercere pōt. ⁊ ē iſtareliqͣ q̄ ſbona doctrina. ⁊ ꝓbat̉ ſcd̓a ꝑs ī. l. ij. ff. de offi. ꝓcōſul̓.pͥma ꝟo ꝓbat̉ ī. l. fi. ff. de offi. p̄fec. vr. ⁊. ix. q.totū. Inno. reſpectu abſolutōnis dat hāc lindicēs ꝙ ſi exn̄s exͣ t̓ritoriū dep̄hēdit ſe erraſſe ī excōicādo potit abſolue̓. qꝛ abſolutio illa fiet ſine cāe cogni.ꝓ hͦ. c. ſacro de ſen. ex. Aliā limitationeꝫ reſpectuicatiōis ponit hoſt. dicēs ꝙ ī notorijs p̄t excōicare ſb̓ditū lꝫ ſit exͣ t̓ritoriū qꝛ notoria nō exigūt cāe cōgnitōnē. vt ī. c. euidētia. de accu. ⁊ ī. c. manifeſta. ij. q.Gaſ. de cal. h̓ tꝫ oppoſitū dicens ꝙ nihilominꝰ exerceiuriſditionē. ⁊ iō nō dꝫ poſſe h̓ attētare exͣ t̓ritoriū. credo ꝙ ī iſtis ⁊ ſil̓ibꝰ p̄t dari hͨ doctrina ꝙ ea q̄ expediūt̉ſine cāe cognitiōe ⁊ nō ꝓ tribunali pn̄t exerceri exͣl. ij. ⁊ iō tꝫ excōicatio ſi ep̄s inritoriū. vt ī. d. l. fi. ⁊le cāe cognitiōe ⁊ abſqꝫ eo ꝙ ſeſte excōicauit. vt ꝙet ꝓ tribunali illā fulminauit al̓s aūt ſi vellet ꝯtenſe ꝓcedere nō teneret ꝓceſſus etiā ſi nō excipiat̉. qiuriſditō inheret t̓ritorio. vn̄ exͣ t̓ritoriū nō ē iudex.j. ⁊ in. l. ij. de offi. ꝓcōſul̓. tꝫ bal. in. l. ſiqͥī. c. ij. de ꝯſtep̄i. audi. Quid aūt ſi exͣ t̓ritoriū hr̄etex ꝯſenſu. (ꝯſenſū iudicꝭ illiꝰ t̓ritorij. tenēt etiā h̓ cōiter doc̄. ꝙ vaꝛ ꝑtes īuite nonlet ꝓceſſus dūmō etiā ꝑtesiſionē doc. ⁊ vis de offi. or. li. vj. ⁊ bal. in. d.jͣ. dixi ī. c. p. ⁊. g. sͣ. ti. ꝓx. fac̄. c. iij. ix. q. ij. cā ſil̓ibꝰ. nāꝯſenſu ꝓprij iudicꝭ pōt qͥs exͣ t̓ritoriū iudicare ſb̓ditū alteriꝰ iudicis. vt ī. d. c. iij. fortiꝰ pōt iudicare ſb̓ditūꝓpriū ſꝫ ſine ꝯſenſu illiꝰ iudicꝭ nō p̄t. fallit ī caſu cle. qͣꝫuis de fo. ꝯpe. An aūt exͣ territoriū poſſet qͥs ꝯfirmareclectionē vel inſtituere ſibi pn̄tatū: dic ꝙ nō qꝛ illa exigūt cāe cogͦtionē. vt ꝓbat̉ in. c. fi. iūcta gl̓. de e⁊ idē qd̓ dixi. sͣ. ī ordīario ꝓcedit ī legato qn̄ lreuocatꝰ exit ꝓuīciā ſuā. vt ī. d. l. ij. de of. ꝓcō. arguēdo de ꝓcōſule ad legatū pape ꝓut arguit tex. in. c. ij.eo. li. vj. ſꝫ ſi legatꝰ exiret ꝓuinciā reuocatꝰ tūc illicouriſditio ſua. vn̄ nō poterit poſtmodū aliiſditiōis exercere. ⁊ ſic intellige gl. in fi. ⁊ no. h̓ ꝑ¶ Ultimo hic exͣ gl. quero de qōne quotidianaꝙ duo nō ſubiecti legato ꝓrogauerūt ſuā iuriſditionē in eū demū anteqͣꝫ finiret̉ iſta cauſa in qͣ factafuit ꝓrogatio legatus fuit remotꝰ a legatiōe qͥs hēbitfinire iſta cauſā ꝓrogatā. ⁊ eodē modo pōt queri ī delegato cuiꝰ iuriſditio fuit ꝓrogata ad alias res. qd̓ fieri pōt iuxͣ no. in. c. p. ⁊. g. ⁊ in. c. cū olim. el. ij. de offi. dele.Hoſti. inſtat ſꝫ tandē ꝯcludit dicēdo ꝙ aūt ꝓrogatōfuit facta nō exp̄ſſo nomīe ꝓprio ⁊ tūc trāſit ptās ī ſiceſſorē legatū. Aut fuit expreſſuꝫ nomē ꝓpriū ⁊ tūc iolegatus vel delegatus poteſt cauſaꝫ diffinire licꝫ ſit reuocatus ⁊ hoc dici ꝓbari per. c. qm̄ abbas. d̓ offi. dele.

ſed certe hͦ nō fuit bona cōſideratio qꝛ. c. qm̄ abbas loquit̉ in materia que poterat pariter ꝯcernere dignitatem ſeu iuriſditionē tm̄ ⁊ ideo ꝑſona nō ꝓrogat ſꝫ iuriſditio. ⁊ iō no. dicit Bar. in. l. termīato. C. de fruc. etit ſibi taxationē expēſaꝝli. expē. ꝙ ſi iudex reſeretiā expreſſo noīe ꝓprio nō ip̄e reuocatꝰ ſed ſucceſſorhabebit expēſas taxare qꝛ nō potuit hic niſi ꝯtemplatione officij ſꝫ tanqͣꝫ ꝑſona pͥuata nō pōt taxare exppriū vl̓ appſas. ⁊ illa diſtinctio an ſit exp̄ſſum nodit ẜm eū in maͣ que nō pōt ꝯcernere ꝑſolatiuū n̄nam ⁊ optime loquit̉. ⁊ latius dixi ī. c. qm̄ abbas. e. ni. ⁊ita dicendū vr̄ in ꝓpoſito. quare puto pro ꝯcluſiōe ꝙgatus remotꝰ nūqͣꝫ poterit cognoſcere qꝛ iuriſodelegata fuit ꝓrogata. nec ꝓrogata p̄t eſſe ſine pͥma qꝛ nō eſt ſpēs diſtincta ſꝫ eadeꝫ extēſa ad alias res..d. c. p. ⁊. g. vnd̓ nihil remanet ī delegēꝭpoſſit de illa cā cogͦſcere. Pe. vt reciſu tꝫ ꝙ ſic. qꝛ ꝓrogates habuerūteſpectū ad delegatū quēadmodū ꝯͣhentesSpe. in ti. detore habent reſzato. dixit ꝙ ſi delegatꝰ fuit readi. §. j. ꝟ. qͥd inpoſt lite ꝯtē. ip̄e cognoſcit ꝓpter reliqͥas pͥoris īī qd̓ ē falſuꝫ rōne ſup̄dicta. Ego puto ꝙ extīgiilla ptās ꝓrogata. qꝛ ꝓrogātes lꝫ ꝓrogauerīt iuritionē delegatā vident̉ tn̄ habuiſſe reſpectū ad ꝑſonādelegati ⁊ ad locū ꝓrogatiōis. vn̄ duꝝ ē ꝙ ꝓrogātesiuriſditionē ꝓrogatā ī frācia tenerent̉ ire ad curiā romanā vt finirēt cam. nā ſi p̄ciſe hūiſſet reſpectū ad delegātē a pͥncipio veniſſēt ad eū. et hāc opi. videt̉ taciteſentire do. an. lꝫ nō ml̓tū firmet pedes. ī legato dicēdūꝙ nūqͣꝫ poterit ip̄e cogͦſcere rōne p̄dicta qꝛ iuriſditioē ab eo remota. ⁊ h̓ tene qͥcqͥd ſenſerit ſpe. in p̄al̓. §. ꝟ.qͥd ſi duo piſani. nec etiā ſucceſſor poterit cogͦſcere deſtricto iure. qꝛ legatꝰ nō hꝫ ꝓprie ſucceſſorē ſꝫ extīguit̉ipſa dignitas eoip̄o ꝙ reuocat̉ et de nouo creat̉ cumalius ad eā deputat̉ in. c. dilecto de p̄ben.Pn̄te legato de latere miOleNteS. nor legatꝰ executiōꝫ officijſui dimittere dꝫ. ¶ No. pͥmo caſū in qͦ qͥs habet iuriſditionē nō tn̄ exercitiū vt cōtingit h̓ in legatopape qͥ nō dꝫ exercere iuriſditionē in pn̄tia legati d̓ latere. ¶ Secūdo no. ꝙ maior reuerentia debet̉ legatocardinali qͣꝫ alteri legato qͥ nō ē cardinalis ⁊ iō ponit̉ īinales ſint qͣſi de corpore ip̄ius papefi. lr̄e. naꝫ cū qdebet̉ eis maior reuerētia ob honorē ſedis apl̓ice. ⁊ ſatis bn̄ facit. c. ꝑ venerabilē. ⁊ qd̓ ibi dixi. jͣ. qui fi. ſint le.¶ No. t̓cio ar. op. ex tex. ⁊ quaſi exp̄ſſuꝫ ꝙ ꝑ dationēſecūdi legati nō reuocat̉ primꝰ. nā h̓ dicit̉ vt ſolū debeat ſuꝑſedere executiōi officij ī pn̄tia legati cardinalis. ergo durat officiuꝫ ſibi iniunctū. ⁊ hͦ exp̄ſſe tꝫ glo.o. cal. in. c. ſuā de offi. vica. viſus eſtxxv. q. ij. c. iij. ſedtex. rn̄debat ꝙ loquit̉ ī legatꝭ diſentire ꝯͣriū.uerſe ſpēi ſecus ſi eēt eiuſdē generis ſeu eiuſdē ſpēi.vtputa qꝛ ambo eēt de latere vel ambobꝰ rōne ꝑſone ſeu dignitatis iniūctū fuiſſet legatōnis officiū. ⁊ dehoc dicto doc. hic nullā mētionē agūt ⁊ ego puto hocdictū nō eſſe veꝝ. vn̄ intelligerē indiſtincte iſtū tex. ꝓt hic doc. ⁊ glo. p̄al̓. nec video bonā diuerſitaint̓ iſtos legatos. nā lꝫ legato de latē debeat̉ia nō tn̄ hꝫ diuerſū officiū lagatiōis. eaitio. ad hͦ. c. j. jͣ. e. li. vj. Itē ⁊ meliꝰ ſidādo ſecūdū legatū de late̓ qͥ hꝫ maiorē ī aliqͥbꝰ ptātēqͣꝫ alius legatꝰ nō de late̓ nō cenſet̉ reuocatꝰ p̄tius nō dꝫ cēſeri reuocatꝰ ꝑ dationē ſcd̓i eqͣl̓. ar. a maiori. de ele. cū ī cūctꝭ. ⁊ ī aucͣ. multomagꝭ. C. de ſacroſā.eccl̓ijs. facit etiā. l. ij. C. de teſta. tute. vbi hr̄ ꝙ pr̄ dādoaliū tutorē ī codicillis nō vr̄ reuocare pͥmū quē dedit īteſtamēto ſꝫ ambo pariter erūt tutores. ⁊ ex his poteſtſolui alia qō. nūqͥd ꝑ dationē ſcd̓i vicarij cenſeat̉ ipſeprimꝰ ip̄o facto reuocatꝰ. Io. cal. in. d. c. ſua. tenuit ꝙ