Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
138v
Einzelbild herunterladen
 

De offi. dele.

qꝛ teſtes ſūt meliores. vel dicūt ꝟiſil̓iora fit illa int̓ptatio ſꝫ ꝓnūciat̉ meliꝰ ꝓbāte. idē tenet Inn. devide qd̓ latiꝰ dixi in. c. tu. de teſti. dicit em̄ Inn. lteſtes vtriuſqꝫ ꝑtis reducant̉ ad cōcordiā multiplicitatē actꝰ. tn̄ int̓ teſtes vniꝰ cōfeſſionē alteriꝰ fitcordia. qꝛ cōfeſſio tm̄ nocet cōfitēti aūt ꝓdeſt. qͥa pōt qͥs ſe ꝯfiteri ſꝫ ꝯͣ ſe ſic. vt. xiiij. q. iij. ī pͥn. ī. l. deetate. ff. int̓. ac. Exēplū ſi ꝓbatōes ep̄i hr̄ent excōicauit an̄ appellatōem ſꝫ excōicatꝰ dicit pꝰ appellatōeꝫ fiat cōcordia vt p̄ſumat̉ fuiſſe bis appellatū. ſecꝰ aūteēt vbi excōicatus ꝓbaret poſt fuiſſet excoīcatus. vtī. d. c. tu. Itē ad ꝓpoſitū glo. rn̄det Io. an. al̓r ep̄s admittit̉ ad ꝓbandū excoīcationē fuiſſe lataꝫ arppellationē. qꝛ poſitiones rn̄ſiones interrogaoēs poterit ꝓbari ſemel tm̄ fuerit appellatū. ſic cſabit p̄ſumptio actus geminati. vt in. c. Ioānes. fi.inſtru In glo. in. nihilominus. ex hac glo. duoſingl̓r. primū ſi iudex admittit exceptionētionē qͣs ipſe debebat admittere tenet̉ poſtmodūnūciare ẜm illas ꝓbatōes. al̓s ꝑs excipiēppellandi niſi ꝓteſtatōe iudex admiſiſde iure deberēt admitti aliter. Io. an. imdictū glo. dicēs ſe videre ſuꝑ fundetio exqͣ exceptio ex ſui naͣ cōcludit. pone exēexcipit cōtra actorē debeat admitti ad agēdū. qꝛerat excōīcatus minori iudex forte imꝑitiā aceptionē ꝓbationē. ẜm dictū glo. iudex debe̓t repelleactorē. qd̓ vr̄ iniuſtū ẜm cum exceptio cōcludat. ſi reus dice̓t iudici qͣre me admiſiſti ad ꝓbandū?: pōtiudex dicere tu qͣre te ingeſſiſti: culpa compēſādaē. l. ſi ambo. ff. de cōpē. ī. c. intelleximꝰ. de adul. Itē iudex pt̄ reuocare interlocutoriā ſuā iniuſtā. vt ī. c. cumceſſante. de app. in. l. qd̓ iuſſit. de re iudi. nec ſi appellet̉iudex appellatōis debet ꝓnūciare appellāte. exqͣ exptio concludit intentū ſuū. cu Io. an. cōiter trāunt doc. Sed ego ſaluādo vt̓uſqꝫ dictū .ſ. glo. Io.an. diſtinguo ſic. aut exceptio ex ſui naͣ cōcludit. ꝓcedit opi. Io. an. aut exceptio ex ſe cōcludit ſꝫ debebat admitti. qꝛ tꝑe incompetēti ꝓpoſita ⁊cͣ. tūc exqͦfuit admiſſa ꝓbata dꝫ ẜm ꝓnunciari al̓s poſſet appellari vt ſingl̓r dicit glo. quā ſic intellectā neſcio alibi. pono multiplex exēplū. ꝯͣ executōꝫ ſnīe tranſiuerat in iudicatā opponit̉ exceptio īiuſticie ꝓbat̉certe licet debuiſſet admitti exqͦ trāſiuerat ī iudicatā. vt in. c. inter monaſteriū. de re iudi. tn̄ exqͦ de facto fuit admiſſa debet iudex ꝓnūciare ſuꝑ iniuſticia de cognouit. ſingl̓r voluit Inno. ī. c. dilecta. ℟p. in. c. Bertoldus. de re iudi. qꝛ ea re de iudex cognouit ꝓnūciare debet. vt in. l. de re. ff. de iudi.. c.ſuꝑ. de cau. poſ. ꝓpͥe. tene mēti dictū. Ex hēs caſū in ſnīa retractat̉ p̄textu iniuſticie licet trāſiuerit ī iudicatā. vide aliū ꝯſil̓em caſū Inno. ī. c. qꝛ pleriqꝫ. de īmu. ec. vbi noͣnter dicit ſi cōfeſſionē ꝑtis victricis cōſtat ſnīam eſſe iniuſtā debet iudex retractare obſtāte trāſiuerat ī iudicatā. Ex qͥbꝰ potes collige̓ noͣbilē theoricā ſꝑ menti tenendā ſitra p̄ſūptōnem iuris de iure de facto admittit̉ ꝓbatōin cōtrariū patiēte eo cuiꝰ int̓eſt debet a tali p̄ſūptōeꝓbatōem cōtrariā recēdi. Idē qn̄ de ꝯͣrio cōſtat confeſſionē ꝑtis cuiꝰ int̓ eſt. vltimū ꝓbāt legiſte ī aut̓. ſꝫ ncc̄e. C. de dona. an̄ nup. Pone aliud exemplū pꝰpublicatas atteſtatōes admittit̉ exceptō recipit̉ ꝓbatio directe cōtraria pͥme ꝓbatiōi. licet a pͥncipiodebuiſſꝫ admitti ꝓpt̓ ꝑiculū ſubornatōis teſtiū. vt ī cle.Io. an. in. d. c. fraternitatis. Idē putarē in qualibet exceptione dilatoria que de facto fuit admiſſa poſt litemconteſt. vnde in his ſimilibus caſibus optime pōt ſaluari dictū huius glo. ſcd̓m dictū noͣ. qd̓ colligit̉ ex hac

glo. ē iudex dubitat an exceptio ſit admittēda velne debeat admittere ꝓteſtatione ſi inqͣꝫtū de iure ſit admittēda aliter. hoc hodie multū inualuit in pͣctica. idē in ꝓbatione ẜm glo. Un̄ ī articulis etint̓rogatorijs iudex ſolet dicere admitto ſaluo iure imꝑtinentiū admittendoꝝ. hinc Hoſt. format qͦtidianā qōem. pone reus excepit. iudex ꝟo dicit volorn̄deas ſaluo iure tuo. pone exemplū. Reus excipiebattines. ideo tenebat̉ rn̄dere. Itex dicit rn̄deas ſaluo iure tuo. Uel reꝰ excipiebat capoſitio erat imtra actorē dilatorie. Iudex dicit volo tu rn̄deas libello ſaluis exceptōibꝰ tuis. nūquid teneat̉ reus rn̄derepōt em̄ rn̄de reꝰad mandatū iudicis? Et di exceptōe meanolo rn̄dere niſi prius ꝓnū.ar. bo. i. c. exhi ſi iudex cōpelleret poſſetēniſi iudex exin. l. ſi is a. ff. vtbita. de iuderet cōtredubiū vtꝝū tractu. noͣ bn̄bi ī actis. proteſt.dictū exnoͣ. ī. c. ad diſſoltione proiſtingui ẜm euꝫuendū. de deſpō. im poſtea poſt aut exceptio eſtpoſita ꝑuerteret̉ odebet iudexvult cōteſtet̉ litēcedere ad vlteris. putavt in. d. c. exhibnit̉ dilatoria ſoluipbet̉ poſt litꝭ ꝯtꝭ.rn̄deas ſalua except hoc ꝑuertit̉ ordo iurꝭ. noͣ. in. c. paſtoralis. de excep Inno. in. l. exceptōe. C. de ꝓba. vel ſi p̄cipit̉ vt rn̄deat poſitionibus ſaluo iure ſuo. Itē tercio dr̄ diſtinguendū vtꝝ probatio exceptionis offerat̉ incōtinēti vel petat̉ lōgior dilatio. vt p caſu debet iudexcedere ad vlteriora. ſcd̓o ſic. noͣbis ſingl̓r dicta.qͦtidie ꝟſāt̉ ī iudicijs. In glo. fi. ī fi. tene hāc glo. Sꝫq̄ro iure pꝰ abſolutōem excoīcatꝰ petit excoīcatōꝰnūciari iniuſtā vel excoīcator petit ꝓnūciari iuſtā. Sodicit Inno. conditōe huiꝰ decre. vl̓ cōditōe. c. ſacro. ſen. ex. vl̓ pt̄ īplorare officiū iudicꝭ ſuꝑ. ī tn̄ ẜmHoſt. ē vis. qꝛ ē ncc̄e ꝓponere actionē ſꝫ ſatꝭ ē fictū ſimpl̓r narrare. vt ī. c. dilecti. de iud̓. Op. ꝯtͣ pͥn.c. ī eo fuit admiſſa petitio alternatiua tāqꝫ incerta debebat reijci. vt ī. c. ij.. iij. de libel. obla. conq̄rebat̉ iſte fuerat excoīcatus poſt appellationeꝫ vel al̓siniuſte. et ſic firmabat ſe ſuꝑ certo ꝯtͣ. l. ait p̄tor. ff.iniur̄. em̄ debet qͥs vagari ī petitōe ſua dāno aduerſarij vt ibi. facit. c. vt qͥs duas. de elec. li. vj. Soluit Inno. dupliciter. iſta ꝟba de qͥbꝰ ī pͥn. c. fuerunt ꝟba conq̄rētis ſeu reſcpͥti ſꝫ ꝟba cōſultātis. vn̄ illa ꝟba debēt reſolui ī dicta ꝑticularia. vt ſit ſenſus rebat̉ qͥd iurꝭ qn̄ aliqͥs cōquerit̉ ſe fuiſſe excoīcatupoſt appellationē. Itē qͥd iuris ſi cōquerit̉ ſe fuiſſe iniuſte excoīcatū citra omnē appellationē. hinc eſtpa in rn̄ſione ſeꝑatim rn̄det ad iſtas qōes. iſte inctus ſatis congruit lr̄e. qꝛ ex ſequētibꝰ declarant̉ precedentia. vt in. c. inter dilectos. §. ceteꝝ. de fi. inſtru. et inl. ſi ſeruus pluriū. ī fi. de le. j. Secūda ſolutio notabilior vbi poteſt quis certificari. qꝛ depēdet certificatio ex facto alterius tūc admittit̉ libellus alternatiuus. forte em̄ ep̄s priuatim excoīcauit iſtū. nec poterathr̄e copiā excōīcationis. et ſic poterat eſſe certus anfuiſſet excoīcatus ante appellatōem vel poſt. ideo potrit cōqueri alternatiue. vt habet̉ in lr̄a. et hūc intellectuprobat tex. in. c. cōſtitutus. de ī inte. re. et ibi Inno. ettex. ī. l. j. §. aūt. ff. quoꝝ le. facit qd̓ noͣ. Bar. ī. l. carmelia pia p̄al. et ī. d. l. j. et tene mēti hūc tex. ẜm iſtū ītellectū. pͥma ſol̓o magꝭ cōgruit lr̄e vt p̄dixi. Scd̓o