De offi. dele.
offi. or. e. li. ⁊ vide qd̓ no. ī cle. ⁊ ſi pͥncipalis de r̄p. Uideetiā aliā no. limitatōeꝫ ad iſtū tex. quā ponit Inno. ī. c.rainaldus in pͥn. de teſta. vbi dicit ꝙ ſi vnus ex tribꝰ velpluribꝰ iudicibꝰ dixit opi. ſuaꝫ in pn̄tia ꝯiudicū nec potuit illos trahe̓ ad ſuā opi. ſed receſſit ⁊ noluit eſſe p̄ſensin ſnīa ferēda pn̄t alij iudices ſnīare. qꝛ ꝑinde ē ac ſi iſteeſſet pn̄s ⁊ ꝯͣdiceret qͦ caſu valet ſnīa pluriū. vt in. c. fi. d̓re iudi. ⁊ in. l. duo ex tribꝰ. ff. eo. ⁊ ſic ceſſat hͦ caſu rō. l. itēſi vnꝰ in fi. ff. de ar. ꝯͣriū tꝫ bar. in. d. l. duo. ⁊ illud dictuꝫputo verius. qꝛ pn̄tia omniū exigit̉ qm̄ adhuc iuriſditionis exercitiū ꝓ ꝑte bn̄ reperit̉ nūcͣ ſnīa lata a nō habētibus ptātem inſolidū. ad idē ego allego tex. ī. c. cū abde re iudi. li. vj. vbi dicit̉ ꝙ vnus ex pluribꝰ dꝫ ſnīre alijs mādantibꝰ al̓s nō tꝫ ſnīa. ſed ille terciꝰ nō mādauit nec ſnīaꝫ dixit. ergo tꝫ iſta ſic a collegijs data. Adde⁊ terciam limitationē. ſi .n. ſunt tres vel plures iudices etvnus iurat ꝙ ſibi nō pōt liquere de cā pn̄t alij ſnīare. vteſt tex. ſingularis in. d. l. ſi vni. ẜm vnū intellectū quē ſequit̉ ibi glo. ⁊ bar. ⁊ Inno. in. d. c. rainaldus. ⁊ d̓ ꝑordinarijs ⁊ de iſtis legatis qͣliter habeāt iuriſditidicā. jͣ. in. c. prudentiā ¶ In glo. fi. ibi facta reſtitutōne.vult ergo glo. ⁊ bn̄ ꝙ mulier petebat h̓ reſtitutōeꝫ mati ideo nō admittūt̉ accuſatores mr̄imonij an̄ reſtitutēs reſtitutōeꝫ habet.nem. Sed ꝯͣ hoc facit. nāvt. sͣ. e. ti. c. ꝯſultationre ſpoliatōeꝫ ⁊ poſſeſſionfi. ſed hic maritus nō abiecit vxorē ſed eā dimiſitatentiā iudicis. So. dicūt doc. ꝙ hec ſnīa fuit nullaab vno lata. ⁊ ſic volūt ꝙ ſpoliatꝰ p̄textu ſnīe nulle ꝑpetere reſtitutionē ⁊ verū dicūt. vt in. c. cū cā. jͣ. e. ⁊ diip̄o ꝙ ꝯiunx ſine legitima cā nō vult redire ad ſuū cōgalē videt̉ eū ſpoliare. vn̄ pōt agere poſſeſſorio. ad hͦvide bo. glo. in. c. lr̄as. de reſti. ſpo. et in. c. ſignaſti de diuor. ⁊ in. c. intelleximus. de adul. ⁊ nota bene has tres gl.⁊ idem Inno. in. c. veniens de regula. Ni. abb.Delegatꝰ qͥ ē dn̄s imAuſam que. petrātis recuſari pōt.coīs diuiſio. ſcd̓a ibi verū. ¶ Nota pͥmo ꝙ licite pōt recuſari iudex vt ſuſpectꝰ ex cā ꝓbabili nō ſolumqn̄ ip̄e ſolꝰ eſt iudex. l. p̄tor. ff. de iu. om. iu. ⁊ ī. c. ſiqͥs ꝯͣ defo. cō. ſed etiā cū hꝫ alios collegas. ⁊ facit iſte tex. ꝓ no. īc. jͣ. de iudi. ꝙ ſi in vniuerſitatē iudicuꝫ habeo aliquē ſuſpectū poſſuꝫ petere illū remoueri nō obſtāte ꝙ alij prferre ſnīam iuſtā. ⁊ facit ad q̄ſtionē nūquid ſi ſcholarqui dꝫ intrare examē hꝫ aliquē ex doc. ſuſpectū ex legitit illū recuſare? ⁊ credo ꝙ ſic qꝛ ſalteꝫ doc.ma cauſa poes. ⁊ no. bar. in ꝓhemio. ff. veteris. dixi pleſunt ibi vt teiſti de ꝓba. teſtes aūt debēt eſſe ſine omnine in. c. ꝓſuſpitōe. vt no. c. in lr̄is. jͣ. de teſti ¶ Scd̓o nota ibi dn̄seſt ⁊cͣ. ꝙ hn̄s aliquē in familiā ſuaꝫ pōt dici eiꝰ dn̄s. Exzlo. habes ſex caſus ligitimos recuſandi iudicē. vide. xij.quos ponit Io. an̄. in. c. legitima de ap. li. vj.ſpe. e. ti.§. ſuꝑeſt ꝑ to. Adducūt h̓ doc. aliū caſuꝫ cuudex ſueet in totū vel ꝑtē litigatorinā tūc nō pōt eſſe iudexicaret in facto ꝓprio. vt in. l. iul̓. ij. ff. de iudi. ⁊ qd̓h̓ dicit̉ hꝫ locū etiā in ordinario. vt in. l. qͥ iuriſditioni p̄eſt. ff. de iu. om. iu. vbi dr̄ ꝙ is qͥ p̄eſt iuriſditioni nec ſilnec ſuis ius dice̓ pōt facit. l. ſenatꝰ. ff. de offi. p̄ſi. plene ⁊xi in. c. cū ꝯtingat de fo. ꝯp. Nūquid aūt pōt eſſe arbiterſiue arbitrator? Doc. ꝙ ſic. qꝛ etiā in facto ꝓprio qͥs poteſt eſſe arbitrator. vt. l. ſi libertꝰ. ff. de oꝑ. lib̓. ⁊ in. c. quintauallis de iureiur. iſta tn̄ ratio nō ꝓcederet ī arbitro qꝛquis nō pōt eſſe arbiter in facto ꝓprio etiā ꝑte ꝯſentiente. vt in. l. pe. ff. de arbi. ſed dic ꝙ alio reſpectu pōt eē arbiter in cā familiaris qꝛ interuenit ꝯſenſus ꝑtiū. nā pn̄tꝑtes nō recuſare p̄dictū. ad hoc. c. inſinuāte. jͣ. e. vbi ꝑꝙ dn̄s pōt eſſe iudex in cā familiaris ſi nō fuit exceptr¶ Ultimo ſcias ꝙ Io. an. hic dicit ꝙ glo. nō caute loqͥtur dū in pͥn. dicit h̓ eſſe ar. ꝙ iudex pōt recuſari ſi ē dominꝰ impetrātis. nā ẜm eū hic ē exp̄ſſuꝫ ⁊ ſic non dꝫ diciar. ſil̓e noͣ. in. c. j. de pac. ⁊ ex hoc no. formoſuꝫ modū in-
ducēdi iura. vt vbi caſus nō eſt clarꝰ inducit̉ tex. in ar. ſꝫvbi tex. ē exp̄ſſus dꝫ ſimpl̓r allegari tex. poſſet tn̄ ẜm eūdici ꝙ hic nō fuit recuſatꝰ iudex ſed alter fuit ſubrogatus. ſed dic meliꝰ ꝙ pͥmo tex. ꝓbat de ſuſpitōne ⁊ ꝑ ꝯn̄sde recuſptōe. vt pꝫ ibi habeat ſuſpectū ⁊cͣ.Si deUm te conſulente̓. liegatushape ꝯmittit cāꝫ nō in totū ⁊ a ſubdelegato appellat̉ ad papaꝫ ꝑ hͦ nō impedit̉ ꝓceſſus delegati pUel clariꝰ ſic. A ſubdelegato delegati pape q̄ ſb̓deī appellari⁊uit nō in totū n̄ ad ꝑg. in qͦ nō⁊ nō diuidit̉ā appellari omiſſo medio.q. vj. Et rō huiꝰ ſpālitatꝭ eſt qꝛ delegapōt ad pac. ad romantotū repntat ꝑſongbabe qͥaclqui ſubdelegausͣ. e. ⁊ ideo exqͦ ꝑrrt ic d illā cām temeraria ē appelcū ſuū quoqui iā hētur papinterponit̉ ad ip̄m ꝑati. ⁊ idē caſus poiꝑ queſtizās facit meoScd̓o nota ꝙ deldū. vn̄ nō dꝫ appellari omiſſo iſto medio vt hic. hoc ſlit ſi iſtud mediū eēt inutile. vtputa ſi ſubdelegās eēt excoīcatus vel aliter impeditꝰ. nā tūc pōt appellari ad papā. vt ē tex. in. c. ſi is cui. jͣ. e. li. vj. Itēpapā fuiſſe moditio ſubdelegātꝭ. vt q̄gato. jͣ. e. li. vj. ¶ Tercio nogra. vt ē tex. in. c. ſi a ſta ibi vni vel pluribꝰ ꝙ vnꝰ delegatus pōt cām ſubgare vni vel pluribꝰ ꝯcor. jͣ. e. plis .j. rn̄ſo. ⁊ ean̄ ſubdeletione dicūt doc̄. ꝙ plures delegati pn̄pluribꝰ qͣꝫ ip̄i ſunt. Sꝫ ē dubiū ſatis nūꝗd vnꝰ exbus delegatis poſſit cām ſubdelegare plurivnus ſolus vt h̓. Inno. colligit h̓ ar. ꝙ ſic. refert alios tenere ꝯͣriū ꝓpter abſurditate q̄ poſſet ſequi ſi iſti plꝰſubdelegati diſcordarēt. Hoſti. dicit ꝙ iſta ꝯſiderdecet ⁊ expedit vt vni ꝯmittat. ſed ꝓpt̓ rōeꝫ. c. prudētiam. ꝟ. illa qͥppe. jͣ. e. dicit ꝙ pōt delegare pluribꝰ. nec ob.ſi diſſentiāt qꝛ ꝓuiſum ē ꝑ. c. fi. de re iudi. ſꝫ Io. an. dicitꝙ illud. c. nō ꝓuidet ī iſto caſu ⁊ bn̄ dicit qꝛ loqͥt̉ qn̄ plures iudices delegati diſcordāt in ſnīa ſꝫ nos loqͥmur qn̄plures ſb̓delegati vniꝰ delegati diſcordāt cū ꝓcedūt cūcollega ſubdelegātis. vtputa vnus ex duobꝰ delegatisſubdelegauit vices ſuas duobꝰ iſti ꝓcedūt cū collega ſb̓delegātis ⁊ diſcordāt ad inuicē qͦ caſu nō ē ꝓuiſuꝫ qͣlit̓ſit ꝓuidēdū? ⁊ ideo dicit Io. an. vtile eſſe ꝓuide̓ vt nonpoſſit vnus ꝯmitte̓ pluribꝰ niſi inſolidū. vt in ſil̓i dr̄ ī. c.pe. de elec. li. vj. ego credo ꝙ ꝯmiſſio optīe fieri pōt pluribꝰ ꝑ vnū. vt h̓ ⁊ sͣ. e. qͣꝫuis. ⁊ ꝙ oēs ſubdelegati ab vnotenēt locū vnius ita ꝙ nil valet niſi maior pars ꝯueniatin vnā ſnīam. Ad hͦ allego tex. cū glo. in. c. paſtoralis inpͥn. sͣ. de reſcrip. vbi bo. tex. facit cle. fi. de iurepa. ⁊ quodno. Io. an. in ſimili in. c. ſcriptū de elec. ¶ In ea. glo. ibi⁊ nō laicis. hodie ē ꝓuiſum in. c. ſtatutū in. §. in nullo dereſcrip. li. vj. vbi dicit̉ ꝙ illis ꝑſonis debet ꝯmittere delegatus pape quibꝰ ꝯmittit ip̄e papa. ⁊ que ſunt ille ꝑſone habet̉ ibi in pͥn ¶ Extra glo. dubitat̉ qͥd ſi ſubdelegatus reſeruauit ſibi executōeꝫ ſnīe ⁊ nō ſnīam nūquidhabeat locū iſte tex. Doc. ꝙ ſic. ⁊ hodie ē tex. in. c. ſi delegatus. jͣ. e. li. vj. vnde quēcūqꝫ articulū iuriſditionalē ſibi reſeruauit ſemꝑ remanet iudex ⁊ debet ad eū appellari a ſubdelegato ſuo niſi qn̄ negaret̉ iuriſditio ſua. vt ētex. in. d. c. ſi a ſubdelegato. Sꝫ hͦ caſu eſt dubiuꝫ nūqͥdſubdelegatꝰ poſſit cognoſce̓ an ſua ſit iuriſditio exqͦ nezatur iuriſditio ſubdelegātis? ⁊ de hͦ in ſpe. ī ti. eo. §. exipit̉. vbi ponit opi. ꝯͣrias ſed tene ꝙ pōt ꝑ tex. illius. c. ſia ſubdelegato ī ꝟ. admitte̓. ⁊ ibi hͦ ſentit Io. an. nec ob.ille tex. in eo ꝙ nō pōt appellari ad ſubdelegantē. qꝛ illud eſt ne appellās videat̉ ſibi ꝯͣrius. qꝛ exquo negat euhabe̓ iuriſditionē nō debet ad eū appellari ſed qn̄ coramſubdelegato ꝓponit defectū iuriſditōnis nō reꝑitur in