De offi. dele.
ta. de p̄ſum. ⁊ ī. c. ſcd̓o reqͥris. ī fi. d̓ appel. ⁊ hͦ ſatꝭ voluitiecra iuit toleoᵏ. ªInho. jͣ ē. c. ſi exenplū inr. d regula. ꝯicatꝰ ep̄s ſeneẜ exp̄ſſo noīe dignitatꝭ tm̄ certe excōicatio nō tranſit in ſucceſſorem. qͥa excōicatio nō fert̉ niſi tm̄ ꝓpt̓ ꝯtumaciā ſeu delictū qn̄qꝫgͦ nō debet extēdi ad ſucceſſorē qͥiuᶻ noͣ. ī. c. ep̄i. xj. q.nō reꝑitur contumut delinquēs. vn̄ ex maͣ ſubiectacomphēdimus ꝙ ⁊ diſponēs habuit reſpectū ad ꝑſonā⁊ nō ad dignitatē. ꝓ hͦ vide tex. cū glo. qͥ ē noͣbilis in. c.adu̓ſus. de īmu. ec. ⁊ ideo ſi excōīcat̉ vicariꝰ ep̄i nō tſit ī ſucceſſorē. vt noͣ. in. c. j. de offi. vica. li. vj. ad idē.de bo. glo. noͣ. in. c. ij. in ꝟbo mortuo. ⁊ in ꝟbo exp̄ſſeritē dicit. ꝙ ſi amicus ⁊ familiaris alicuiꝰde teſta. li. vj. qͥp̄ſſo nomiabbatis fecit eum executorē teſtamceſſorē. qͥane dignitatis tm̄ illud officiū nō triis. ⁊ ideo exqͦ ꝯſtatꝰilla officia ſolēt coīter iniūgi amicamicitia ⁊ familiaritate debemus p̄ſumere ꝙ diſpoſitofuerit ꝑſonalis. ⁊ hāc cōcluſioneꝫ noͣ. qꝛ facit ad multaad quā allego tex. aꝑtum ī. c. requiſiſti. de teſta. in. c. pōtifices. xij. q. iij. vbi dr̄ ꝙ ſi relictū ſit ep̄o vel alteri p̄lato a ꝯiucto videt̉ factu contemplatione ꝑſone ⁊ nō cōtemplatione eccleſie licet ſit exp̄ſſum nomē dignitatis.ſecus ſi fieret ab extraneo. Ad idē. c. dilecti iuncta glode foro cōpe. vbi ꝓbat̉ ꝙ ſi in cauſa eccleſiaſtica dat̉ reſcriptū exp̄ſſo noīe ꝓprio ꝯͣ p̄latū ꝙ ītelligit̉ reſcripidatū ꝯͣ dignitatē rōe maͣe ſubiecte. Si at̄ ex ꝟbis vex maͣ nō pt̄ ſumi cōiectura de qͣlitate diſpoſitōnis. qͥamaͣ et ꝟba ſūt ꝓportionabilia ꝑſone ⁊ dignitati. exemplū ī delegatōe cāe vel ī priuilegio. nā iſta ſolēt cōcediꝑſone qn̄qꝫ dignitati. vt ꝑ totū iſtū titulū ⁊ tūc diſtinibi ſub exp̄ſſis noībus locoꝝ et nō ꝑſonaꝝ. et exponeignitatū q̄ locis preſunt. ad idē. c. ſi gr̄oſe. de re.vj. vbi etiā tex. noͣbilit̓ idē ꝓbat reſpectu mādat ſi mādator diſponit ſub noīe ꝓprio vel eqͥpolc diſpoſitio nō trāſit in ſucceſſorē. ſecus em̄ ſi ſubnoīe dignitatis. vt ſi papa dice̓t. ſedes apl̓ica cōmittittibi hāc cāꝫ ⁊cͣ. ⁊ ꝑ hͦ ſoluit̉ cōtrariū quod formari pt̄ d̓c. licet. jͣ. e. licet Hoſt. alit̓ ſoluat ⁊ minꝰ bn̄. idē qd̓. sͣ. tenet Bar. ī. l. ⁊ qꝛ. p̄al. aut ē exp̄ſſū nomē ꝓpriū ⁊ appellatiuū ſil̓. vt qꝛ dicit carolo etiā ep̄o ſenen̄. ⁊ tūc eſt dubiūactꝰ habeat attribui ꝑſone an̄ dignitati. ⁊ qͥdā diy dignitati. qꝛ ip̄ius qͣlitas ē potētior ⁊ firmior. alijdixerūt ꝙ ſi p̄cedit nomē ꝓpriū diſpō eſt ꝑſonal̓. ſecꝰ ſidignitatis. ⁊ hāc opi. tenet glo. ī. l. cū ita. §. j. ff. deꝯdi. ⁊ demon. ⁊ Pe. ⁊ bar. ī. d. l. ⁊ qꝛ. ſꝫ Guil. diſtinguiVtꝝ diſponēs hēat familiaritatē ꝑſone ſeu noticiā ⁊ ꝓcedat ꝑmiſſa diſtinctō. aut nō habet noticiam ꝑſone. ⁊tūc videt̉ ꝯſideraſſe dignitatē. ⁊ ſic pōt ſaluari p̄cedēsopi. Hec opi. q̄ ſatis placet videt̉ ꝓbari ex duabꝰ legibus ſimul inctis. ff. de ſtipu. ſeruo. l. ſi cōis ſeruꝰ. al̓s incipit ſi ſeruꝰ coīs. vbi tex. ſingularꝭ ī hac maͣ facit drīamcū coīs ſeruꝰ ſtipulat̉ dn̄is ſuis vtꝝ p̄cedat nomē applatiuū an̄ nomē ꝓpriū dn̄oꝝ. alia. l. ē. ff. de re. du. qͥ habbat. vbi tex. vult ꝙ ſi exprimēs nomē ꝓpriū ⁊ nomē appellatiun alicuius errauit ī noīe ꝓprio aut appellatiuoin dubio ſi nō hꝫ noticiā ꝑſone videt̉ ꝯſideraſſe nomēappellatiuū ⁊ ꝙ ꝑinde ē ac ſi nomē ꝓpriū nō fuiſſet adiectū. Hec opi. placet do. An. h̓. ſꝫ ego allego Bart. qͥngbueut ˢc tenetī. d l. ſi coīs ſeruus. ⁊ dat ibi aliamhac otē ijtationē dicēs. ꝙ ſi ẜm alteꝝ diſpō eſſet inutilis debemꝰ īdubio dice̓ illud nomē fuiſſe ꝯtēplatū ẜmꝙ diſpō tꝫ. ꝓ hͦ. c. abbate. de ꝟ. ſig. ⁊. l. quotiēs. ff. de ꝟ.ob. ⁊ ꝑ hͦ dico ꝙ ſi ꝯmiſſio fuit facta exp̄ſſo noīe dignitatis ⁊ erratū fuit ī noīe ꝓprio nō eſt curādū de illo errore exqͦ diſponēs nō hēbat noticiaꝫ illius ꝑſone. ſecꝰ ſihabuiſſet noticiā ꝑ. d. l. qͥ habehat. ad p̄dictā diſtinctionē facit qd̓ le. ⁊ no. in. c. mādata p̄al. Ex p̄dictis videtmihi difficile ſuſtineri poſſe glo. in. c. ſtatutū. §. j. de re-
ſcriptis in .vj. in verbo canonicis. quam ibi ſequit̉. Archi. ⁊ Io. an. in nouella. licet quidā contra. dicit em̄ illaglo. ꝙ ſi delegatus poſt datā lr̄aꝝ deſinit eſſe canonicꝰꝑe cōmiſſioꝙ poterit cognoſcere de cā. ⁊ ꝙ ſatis ē qͥderet̉ alit̓ dinis erat capax. nā ꝑ p̄dictā diſtinctionē.cendū ꝙ ſi nomē appellatiuū p̄cederet vel p̄cederet propriū. ⁊ papa nō hr̄et noticiā ꝑſone ꝙ tunc cū diſpoſitioſit realis nō debet iſte poſſe cognoſcere ſi deſinit eſſe canonicus. ꝓ hͦ facit qd̓ noͣ. hic Inno. ⁊ ſequūt̉ cōit̓ doct.dicētes ꝙ vbi cōmiſſio ē facta loco ⁊ nō ꝑſone ſi ꝑſonatūc exn̄s ī dignitate trāſit ad aliā dignitatē n̄ cognoſcꝫip̄e ſꝫ ſucceſſor. Et ẜm hͦ incideret alia noͣbilis īueſtigatio nūquid ſuccedēs ī canonicatu debeat cognoſcere dcā mortuo canonico cui facta fuit delegatio: ⁊ iſte duedubitatōes nō declarant̉ ꝑ docͣ. nec h̓ nec ibi. Si auteꝫvelles ſaluare illā glo. pōt dici ꝙ poſtqͣꝫ cōmiſſio fit canonico videt̉ ſꝑ ꝑſonalis. qꝛ canonicꝰ determinat̉p̄ſſionē noīs ꝓprij. nā nihil valeret cōmiſſio ſi dicōmitto canonico ſenen̄. qꝛ eēt incerta. ⁊ ideo opus ē vtexprimat̉ nomē ꝑſone dicēdo. cōmitto petro canonico ⁊cͣ. ⁊ ſic vr̄ ꝙ nomē ꝓpriū ſit hoc caſu p̄potētiꝰ maxme qꝛ canonicus nō hꝫ ſucceſſorē ī onere ⁊ honorē ſꝫ capitulū ſibi ſuccedit. vt noͣ. glo. ⁊ Inn. in. c. ꝙ ſicut. d̓ ele.⁊ eſt tex. in. c. relatū. de teſta. ſecūs autē eſt ī alijs habētibus dignitatē ſeu ꝑſonatū. nam iſti hn̄t ſucceſſorem inonere ⁊ honore ī. c. paſtoral̓. §. j. jͣ. de of. or. ⁊ fingit̉ ſucn̄ p̄deceſſore. vt noͣ. Inno. ī. c.ceſſor eadēruſtra querit̉ vtꝝ trāſeat ī ſup̄all̓. ⁊ hoc trē. qꝛ eſt ꝑſonalis. ⁊ extinguit̉ cū ꝑſona et ea ſequiregula pͥuilegiuꝫ. de re. iur̄. ī. vj. ſꝫ tenēdo ꝙ cōmiſrealis eſt dubiū vtꝝ mortuo canonico ſuccedat in delegatōe ſucceſſor delegati. Do. an. n̄ firmat h̓ pedes ſꝫ dicit ꝙ ſi eccl̓a nō hꝫ numeꝝ certū tūc indubio etiā n̄ ſucedit ſucceſſor. qꝛ ꝑ morte extinguit̉ canonicus. vt ī. c.dilecto. de p̄ben. ſꝫ ſi eccl̓a hꝫ numeꝝ certū tūc dicit ꝙdeciſio pēdet ab alio vtꝝ canonicus habeat ſucceſſoreꝫ⁊ ſic ſimpl̓r trāſit. Sed ego ſupra dixi poſt Inno. ꝙ ꝓprie nō habet ſucceſſorē licet alteri ꝯferat̉ canonicatusſi cōmiſſio eēt facta canonicatui exqͦ canonicatus ilꝯfert̉ alteri nō apparet rō qͣre ille nō debeat cognoſce̓Et ex his reddit̉ vtraqꝫ opi. dubia et ſuſtētabil̓. et eēttutū tene̓ opi. vt ꝯmiſſio ſit facta ꝑſone et ceſſabūt oēsambiguitates. et ſaluab̓ illā glo. cuiꝰ dictū originalit̓ ēſpe. ī ti. de le. §. fi. ꝟ. qͥd ſi cā. Itē circa p̄dicta multū dibitat̉ ſi ꝯmiſſio fuit facta vicario ep̄i. vtꝝ ſi pendēte cādeſinat eſſe vicarius poſſit ip̄e cognoſcere vel cognitiotrāſeat ī ſucceſſorem. Glo. ij. ī cle. et ſi pͥncipalis. de reſcrip. nimis ſuccincte loquit̉ dicēs ꝙ ſi fuit exp̄ſſum nomē ꝓpriū pōt ip̄e cognoſce̓ al̓s ſecus. et nihil dicit vtꝝſucceſſor poſſit cognoſcere. nec etiā aperit ſi ſit exp̄ſſinomē ꝓpriū et nomē appellatiuū ſimul. tn̄ videt̉ loq̄ qn̄vtrūqꝫ fuit exp̄ſſum. ſꝫ ſi etiā papa nō hēbat noticia ꝑſone videt̉ illa glo. deſtrui ꝑ theoricā p̄dictā. Quidaꝫtn̄ ſimō tenuit ꝙ ſucceſſor nō pōt cognoſcere. Itē Pe.et bar. in. d. l. et qꝛ. et in. l. quod principi. ff. de le. ij. ſuent̉ noua cōſideratōne. dicunt em̄ ꝙ vicariꝰ nō hgnitatē noīe ꝓprio. qꝛ iuriſditō ſua eſt ep̄i. et facit idecōſiſtoriū cū ep̄o. vt in. c. ij. de cōſue. li. vj. hinc ē ꝙ ep̄oexcoīcato vel mortuo ceſſat poteſtas vicarij. Iteꝫ ep̄spōt reuocare vicariū ad libitū. ad hoc bo. glo. in cle. fi.de ꝓcu. et in cle. ij. de reſcriptis. noͣ. Io. an. in. c. pe. de offi. vica. vide tex. in. c. j. e. ti. li. vj. hoc ꝓbat ꝑ ſimile. namſi aliquid relinquit̉ principi legatū trāſit in ſucceſſorē.ſꝫ ſi relinquit̉ auguſte ſeu imꝑatrici nō trāſit ī imꝑatricē futurā. vt ꝓbat̉ in. l. ſi auguſte. de le. ij. et. d. l. ꝙpi. hoc ideo. qꝛ pͥnceps hꝫ dignitatē nomīe ꝓpriguſta choruſcat ex radijs imꝑatoris et nil hꝫ ex nomineꝓprio. Do. an. nō firmat hic pedes. ſed reꝑio Pau. d̓leaza. ī. d. cle. et ſi pͥncipalis. exp̄ſſe tenētē ꝯtrarium. vꝙ ſucceſſor ī vicariatū ſuccedit ī cognitiōe cauſe dele