De offi. dele. 8
ſionis. vt ī. c. querēti. jͣ. de verb. ſig. ⁊ idem dic de verboaīadu̓ſionē canoīca vt ſit latū ſicut ꝟbū ſeueritas eccleſiaſtica. vt no. Inno. ī. c. j. de homi. li. vj. ¶ Terciono. ex hīs ⁊ ex tex. ꝙ delegatꝰ pōt mulctare ⁊ aliā penāexͣordīariā et̓ impone̓. ¶ Ultīo no. ꝙ vno ꝯmiſſo oīavident̉ cōmiſſa ſine quibꝰ illd̓ explicari nō valet. ꝯcor.jͣ. eo. c. prudentiā. ⁊ ad hoc quotidie allegant̉ iſta. c. ccordat. l. ad rem mobilē. ⁊. l. ad legatū. ff. de ꝓeura. ⁊cui iuriſditio. de iuriſ. om. iu. Et noͣ. tex. ibi plenariāteſtatē. ⁊ dic plenariā .i. liberā ⁊ abſolutā. ⁊ ꝑ hͦ verbdixit Bal. ꝙ delegatus pōt ꝟtute delegationis elige̓ſibi nūciū ⁊ ꝯſtituere ſibi officiales ⁊ punire nūciū ſi facit falſam ambaſiatā ſeu relationē. Itē teſtes coraꝫ eodelinquētes vt in. d. l. nullū. C. de teſti. Sꝫ adu̓te quiaꝯͣriū tꝫ Inno in. c. dilectꝰ. jͣ. de penis. vbi dicit ꝙ ſi officiales delinquunt in offō dꝫ delegatus eos face̓ puniriꝑ ordinariū. ſꝫ ꝯcordādo dic ꝙ ſi impedit̉ iudicis iuriſtio ꝓcedit dictū Bal. ꝑ. c. j. sͣ. eo. al̓s ꝓcedit dictumnno. ¶ In gl. ij. ī fi. ego credo ꝓut. sͣ. dixi ī notabilibus ꝙ poterit ꝯtumacē coercere et̓ infligēdo penā exͣordinariā. puta mulctā ꝑ hͦ verbū dānare poſitū ī tex.⁊ facit qd̓ dixi. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ ſatis ſenſit hoſ. ſuꝑ tex. ⁊gl. fi. ibi q̄ depoſitꝭ. vbi dixit tex. ꝙ q̄ depoſitis accnō ſūt depoſita. vt ſi hō veſtitꝰ deponat̉ veſtis nō ctur depoſita. Et ibi alia non tā gūt ꝯͣriū de hoc broodico dic vt no. in regula acceſſor.Et ad. c. cōſtinultuꝫ notabiltuit. dic ꝙ ibi ponit̉ caſus ſinguldr̄ em̄ ibi ꝙ ſi aliqͥ religioſi dolo inducūt aliquē iuuenēad religionē vt lucrent̉ bona ſua ſi ille ſit inductus. etfacit ꝓfeſſionē tꝫ ꝓfeſſio ſꝫ bona nō veniūt ad monaſteriū. ⁊ hoc in odiū ip̄oꝝ. qꝛ nō ꝓpter deum ſꝫ ꝓpter bonatemꝑalia induxerūt illū ad moē religionē.ſe facta. dic ꝙ illQuare aūt tꝫ ꝓfeſſio exqͦdolus bonus cū ſit inuitatus ad ſeruitiū dei. ⁊ talis denō hꝫ vitiare actū. vt no. in. c. cū dilectꝰ. jͣ. qd̓ me. cā. ſcit. l. j. ff. de dolo. ¶ In ea. gl. ibi regula. vbi teſtator l.gauit libertatē ſeruo ⁊ eū cōſtituit heredē demuꝫ ademit libertatē. ⁊ dr̄ ibidē ꝙ ꝓpter hͦ nō ē adempta hereditas īmo neertas. qꝛ non pōt eē heres ſine lib̓tatevt ī. l. quidā. C. de neceſſarijs ẜuis. Et in fi. gl. dic̄ ꝙ cūſunt ſeꝑabilia ⁊ nō eſt eadē rō ī vtroqꝫ ꝯnexoꝝ nō pn̄tdici ꝯnexa. nā ī. c. j. jͣ. de eo qͥ dux. ī matri. vnus decepitaliū. qꝛ ſciēs ſe hr̄e cōiugē duxit aliā huiꝰ rei neſciaꝫ invxorē. ⁊ dic vt ibi plenius no. ⁊ vide qd̓ no. lxxxj. di. ſiquis ſacerdotum.Breue ē ⁊ ꝑ alia verba pōt ſicMalS. ſūmari. Si cā pl̓ibꝰ et ſimpl̓rē ꝯmiſſa qͥlibet delegare p̄t ⁊ n̄ diuidit̉. ¶ Nōcollegā lꝫ ip̄e collega velit ꝑ ſe ꝓcedere. gͦ pōt alt̓ eoꝝſubdelegare vices ſuas. ¶ Scd̓o no. ibi ſuo coniudiciꝙ pōt vices ſuas ſubdelegare college. ⁊ ſic ꝓcedit collega noīe ꝓprio .i. tāqͣꝫ delegatus ⁊ noīe ſui college tāꝫ ſubdelegatus. ⁊ ſic pōt diuerſa aucͣte vnus ⁊ idem inadē cā ꝓcedere. nūqͥd aūt iſte poterit ferre diu̓ſasſtētias. vn̄ tāqͣꝫ delegatꝰ reliquā tāqͣꝫ ſb̓delegatꝰ? vidpͦ ꝙ ſic. qꝛ exqͣ ſuſtinet vices pluriū dꝫ cēſeri iure plurimoꝝ. vt in. c. cū olim. d̓ re iudi. Sꝫ ſi plures ꝓcedūt incā pn̄t ferre diu̓ſas ſnīas. vt in. c. fi. de re iudi. gͦ ⁊cͣ. Cōtrariū tꝫ h̓ Uin. ꝑ. c. pe. de elec. li. vj. vbi tex. ſing. dic̄qhn̄s vocē noīe ꝓprio ⁊ noīe ꝯcanonici nō pōt illas voces diuidere in diu̓ſas. nā eadē ꝯſcīa qͣ putat aliqͥd iuſtum noīe ꝓprio dꝫ cēſere iuſtū noīe ꝯſocij ſeu ſb̓delegantis. ⁊ hͦ dictū placet ⁊ ē valde notabile extēdēs dc̄mc. pe. ⁊ idē dicēdū in ſil̓ibꝰ caſibꝰ. ⁊ tenebis et̓ hͦ menti.¶ In gl. ibi qͣꝫtū ad ptātē ꝯmittēdi. ſꝫ oꝑat̉ qͦ ad effectum vt alter ſolus poſſit ꝓcedere reliquo nolēte velnequeūte int̓eſſe. vl̓ dic̄ ꝙ rō dubitādi fuit. qꝛ exqͦ erātdeputati duo ſimpl̓r videbat̉ ꝙ vnꝰ nō poſſet ꝓcedē
ſine reliquo. qꝛ lꝫ habeāt iuriſditionē inſolidū exercitium tn̄ hn̄t ꝓ ꝑte. vt in. c. cām mr̄imonij. ⁊ no. in. c. prudentiā. jͣ. e. ſꝫ rō decidēdi ī oppoſitū fuit. qꝛ n̄ videt̉ ꝓcedere ſolꝰ exqͦ ꝓcedit cū ſubdelegato alteriꝰ vel hn̄s ſb̓pſegatoeIgnificaſti. qanit? qns cjqui non vult aut nō pōt is cui eā ꝯmiſerat exquedam. pͦ ponit̉ deciſa ꝯſultatio. ſcd̓o rn̄ſio ibi cōſultationi. ¶ No. primo ꝙ delegatꝰ pape pōt mādare ordinario loci vt ſuam ſnīam exequat̉. naꝫ qͦ ad cām ſibiꝯmiſſam ē maior oībꝰ poſt papā vt in. c. ſtuduiſti. jͣ. eo.repn̄tat em̄ ꝑſonā pape ⁊ qͦ ad illā cāꝫ dꝫ honorari vtpapa. xciij. d. c. fi. ⁊. jͣ. eo. ſane. ¶ No. ſcd̓o ibi ⁊ auctoritate ſibi cōmiſſa. ꝙ ex ſimplici cāe delegatōe recipit delegatus nedū ptātem cognoſcendi ⁊ decidendi ſꝫ etiamſnīam exequēdi. ⁊ facit iſte tex. ad qōem quā ponūt docto. sͣ. e. de cauẜ. vbi ꝯcludūt ꝙ ſi t̓minus fuit p̄fixꝰ diſfinitioni cāe p̄t delegatꝰ cām decidēs infra trienniū exequi ſnīam pꝰ t̓minū. qd̓ etiā tenet Hoſ. in. c. cōſifacit iſte tex. iūcto. c. q̄rēti. jͣ. e. nā vt ibi pꝫ pōt deferre ſnīam in vltimo die termini. ⁊ tn̄ a iure hꝫ anad executōem ſnīe vt in. d. c. querēti. ſecus ſi termifuiſſꝫ p̄fixus iuriſditōi. qꝛ tūc pꝰ t̓minū n̄ pōt ſe impedͥre ẜm Io. an. ī. d. c. de cauſis. qd̓ nō. ¶ Itē no. t̓cio ꝙdelegatꝰ pͥncipis habꝫ ea q̄ ſūt meri imꝑij. vn̄ pōt ſnīaꝫſuā executōi demādare ⁊ eā alteri etiā ꝯmittere. vt h̓ ⁊jͣ. e. in lr̄is. An aūt d̓legatꝰ īferior h̓ poſſit: Inn. tꝫ ꝙ n̄vt ī. l. a diuo pio. ff. de re iudi. vbi hͦ etiam ſētit bego pleniſſime dixi ī. c. ſiqͥs ꝯͣ cl̓icū de foro ꝯpe. ⁊ibi. ¶ Utīo no. ꝙ r̄ſiſtetes iudici delegato.puniri cuiuſcūqꝫ cōditiōis ⁊ dignitatꝭ ſint. 70 2º corpn̄tat ꝑſonā pape cui totꝰ orbis ſubſt. ix. q. iij. cūcta ꝑmūdū. ſecꝰ dic ī delegatōalt̓ ius. ille .n. n̄ p̄t animadu̓tniſi ī ſubditos delegātis vel ī delīquētes ī t̓ritorio ip̄idelegātꝭ vt no. sͣ. c. j. ¶ Sed q̄ro nūqͥd delegatus pͥncir̄ ꝑſe ſuā ſnīaꝫ exequi: vr̄ pͥmo qpis poſſit pͥncnō. qꝛ tex. iſte vr̄ dare ſibi ptātem ī defectū ordīarij nolētis vl̓ nequeūtis ſnīam exeqͥ. Sꝫ ꝯͣriū ē veꝝ. primo ꝑiſtū tex. dū dic̄ aucͣte ſibi ꝯmiſſa. ⁊ ſic ex pͥme uaptāte hͦp̄t. ad idē. c. ī lr̄is. ⁊. c. q̄rēti. ⁊. c. ex lr̄is. jͣ. e. ⁊ hͦ coit̓ tenet̉⁊ tenēt legiſte ī. d. l. a diuo pio. ⁊ ad iſtū tex. dic ꝙ factūnarrat. nā vt pl̓imū ꝯtingit ꝙ delegatus mandat ordinario executionē qꝛ ip̄e n̄ hꝫ officiales. ¶ In gl. j. in fiſed ꝑ hͦ gl. nō reſpōdꝫ ad iura. sͣ. allegata ī ꝯͣriū. D.dicūt ꝙ illa loquūtur d̓ delegato īferioris a pͥncipe. iſtiꝟo tex. ꝓcedit ī delegato pͥncipis. Uel dic ꝙ rō dubitādi fuit. qꝛ exqͦ cōmiſerat alteri executionē ſnīe videbatur fūctus officio ſuo. vt. jͣ. eo. c. ī lr̄is. ⁊ ſic videbat̉ꝙ nō poterat amplius ſe īpedire. Rō ꝟo decidendi inꝯrium elicit̉ ex gl. dicti. c. in lr̄is. q̄ dic̄ ꝙ ex ſola cōmiſſion nō cēſet̉ functus offō ſuo ſꝫ oꝫ ꝙ īterueniat actualis executio. qꝛ ꝟba ſūt ītelligēda cū effectu. vt in. c. relatū decle. nō reſi. ſed certe hͨ ſolutō ē ꝯͣ illum tex. vt ibidicet̉. Hoſt. dicit ꝙ forte h̓ reſeruauerat ſibi aliquidcoertionis ⁊ ſic remanſerat iudex. vt in. c. ſi delegatus.jͣ. e. li. vj. Uel ſpāle ē ne pͥncipis mandatū eludatur q̄niſi ſubſequat̉ executio cōmiſſionis poſſit ip̄e delegatre aſſume̓ iuriſditionē. Do. ant. dicit ꝙ res h̓ erat ingra iō potuit delegatus reuocare ꝯmiſſionē ⁊ reaſſuere iuriſditionē. vt in. c. qͣꝫuis. jͣ. eo. ti. lib. vj. Conclude hanc maͣm ſic ꝙ aut delegatus cōmittit executionēalicui tāqͣꝫ ſuo miniſtro n̄ aut faciēdo eū ſuū ſubdelegatū ⁊ tūc ꝑ hāc cōmiſſionē nō deſinit eſſe iudex quēadmodū ſi cōmitteret̉ alicui nūcio vt daret poſſeſſioneꝫad hͦ. l. executionē. ff. d̓ execu. rei iudi. ⁊. jͣ. e. ex lr̄is et inhͦ caſu ꝓpͥe intelligi pōt iſte tex. nā nō fecit iſte ordīarium ſuū ſubdelegatū ſꝫ ſibi ꝯmiſit executionē tāqͣꝫ minſtro implorādo offm̄ ſuū iō nō deſinit eē iudex. aut cōmittit delegatus erecutionē alicui faciēdo eum ſubdele