De electione A
aliquorū nō tenet̉ ſeqͥ illorū ꝯſiliū. ſꝫ ſatis eſt petere cōſiliū debito tꝑe ⁊ expectare rn̄ſum. qd̓ vr̄ ꝓbari in. c. cūolim. jͣ. de arbi. nā cōſiliū ex ꝓprio ſignificato n̄ obligatdi. in. §. h̓ et ſi legibꝰ. ſecus ē ẜm gl. pe. ſi tenet̉ce cōſiliū ⁊ cōſenſū ſeu cōſenſū tm̄. qꝛ tūc oꝑtet ſequi illoꝝ cōſenſuꝫ. ⁊ in hͦ no. illā glo. Et ex iſtis duabꝰglo. hēs dr̄iam inter cōſiliū ⁊ ꝯſenſum. ſꝫ capiēdo dictaBar. in. l. j. §. ſi pl̓es. ff. de exer. diſtingue latiꝰ ꝙ aut tenet̉ qͥs aliqͥd facere cū ꝯſilio aliquoꝝ aut cum cōſenſuſeu volūtate pͥmo caſu aut cōſiliū poſtulat̉ ab eo qͥ nōhꝫ ſanū intellectū ⁊ capit̉ ꝯſiliū ꝓ conſenſu. vt in. l. p̄beribꝰ. ff. de ſuſpec. tu. vn̄ ſi caueret̉ ſtatuto vt pupilcertū qͥd faciat cum cōſilio duorum agnatorum capit̉ibi cōſiliū ꝓ ꝯſenſu. qꝛ pupillus nō hꝫ diſcretū iudiciūfacit. c. venerabili. iūcta gl. jͣ. de of. dele. qn̄qꝫ neceſſit.petēdi ꝯſiliū īiūgit̉ al̓s hn̄ti ſanū iudiciū. ⁊ tc̄ aūt illecōſiliū dꝫ reqͥri ē ꝑticeps illius officij. ⁊ tūc cōſiliū etiācapit̉ ꝓ ꝯſenſu ⁊ de hͦ eſt tex. iūcta gl. in ꝟbo cū ꝯſilioin. d. c. venerabili. dꝫ eī p̄latus tractare rē cū cōſilio cōadiutoris ſui. intelligit̉ em̄ de ꝯſenſu. qꝛ coadiutor eſtt nō ē ꝑticeps officij ⁊ tūc ſatis ē reqͥrere ꝯſiliū nec tenet̉ ſeqͥ. ⁊ hͦ caſu ītellige iſtū tex. cū g.et tex. in. d. c. cū olim. ⁊ voluit Bart. in. d. §. ſi pl̓es. necē dria vtrū dicat̉ cū cōſilio an de ꝯſilio lꝫ Ci. lenſerit ꝯͣriū in. l. id qd̓ p̄ꝑibꝰ. C. de ep̄i. ⁊ cler. vbi dicit ꝙ ſi deꝯſilio aliofacere certū qͥd tenet̉ ſeqͥ ꝯſiliūſecus ſi fuit dicnū ꝙ īter hͦ nō fit dr̄iatꝫ Io. an. in reex cōſilio ī mere. ⁊ vult bar.ſi pl̓es. ⁊dicta limita iſtā gl. Scd̓o caſu pͥncipali qn̄ reqͥrit̉ aliquoꝝ ꝯſenſus ſeu volūtas diſtīgueꝙ aut ille cuiꝰ ꝯſenſus reqͥrit̉ nō p̄t eſſe ꝑticeps officiet nō ē neceſſe īaſſēſū ne ꝑ aliā viā eidē ꝑmittat̉qd̓ vna vigat̉. vt in regula cū qͥd vna de re. iur̄li. vj. ⁊ in. l. or̄o. ff. de ſpō. ꝓ hͦ. l. quidā decernēs. §. pap̄.ff. de admi. tur. Exēplū olim mr̄ nō poterat eē tutrix ſiat in teſtō ꝙ tutor nihil faceret ſine cōſenſu mr̄is nō artat̉ tutor ſeqͥ cōſiliū mr̄is. qꝛ indirecte fuiſſet tutrix. ⁊ ꝓ hͦ noͣ. dicit Bart. in. d. §. ſi pl̓es. ꝙ ſi teſtator diſpoſuit in teſtō vt executor ſuꝰ nihil faceretſine cōſenſu alicuiꝰ fr̄is minoris. ꝙ nō tenet̉ executor ſequi ꝯſenſū illiꝰ. qꝛ dite nō p̄t frat̓ minor eē executorteſti. vt in cle. exiui. de ꝟ. ſig. ſecꝰ dic ſi dixiſſet cū ꝯſilioqꝛ ꝯſiliū nō artat. vt. sͣ. dixi in p̄cedēti mēbro. Aut iſtecuiꝰ cōſenſus reqͥrit̉eſſe ꝑticeps officij. et tūc aūt hͨneceſſitas petēdi cōſeſū iniugit̉ ab hoīe ei qͥ hꝫ ptātēa lege. ⁊ tūc cōſenſuō neceſſitat qꝛ nō potuit hō auferre ptātem liberā datā a lege. vt in. l. ti.pͥn. ff. de admi. t.t. c. tua. jͣ. de teſta. Aut hͨ neceſſitas petēdi cōſenſū iniūgit̉ a lege vel ab hoīe hn̄te ptātem ab hoīe. ⁊ tunc dꝫ iſte ſcoͥ aſſenſū ⁊ volūtatē illoꝝar. x. q. ij. hͦ ius porrectū. ⁊ ꝑ gl. in. c. vnico ne ſe. va. li. vet in hͦ caſu intellige gi. an̄pe. Sꝫ dubiū ē ꝗd ſi hn̄s p̄ſtare cōſiliū vel cōſenſū nō vult p̄ſtare iſtud cōſiliū vl̓cōſenſū. dicit h̓. Abb. in terminis lr̄e ꝙ ſi h̓ abbas noīaret ꝑſonā idoneā ⁊ iſti nō vellēt cōſentire iuſta cā nonallegata poterūt canonici appellare ⁊ eligere ⁊ tene mēti hͦ dictū. Nam in ml̓tis locis ē ſtatutū ꝙ mulier nonpoſſit ꝯͣhere etiā mr̄imoniū ſine ꝯſenſu duoꝝ agnatorū. agnati reqͥſiti ꝑ mulierē nolūt ꝯſentire ẜm iſtā opi.ab. poterit illa mulier appellare ad ſuꝑiorē. qd̓ vr̄ ſentire Bar. in. l. fi. ff. de app. reci. Sꝫ an̄ poſſit ſtatiꝫ ꝯͣherepoſt appellationē an teneat̉ expectare iudiciū ſuꝑiorisad que appellauit? puto diſtinguēdū ꝙ aut in dilatōeimminet ꝑiculū ⁊ ꝓcedit opi. Abb. aut nō īminet ꝑiculum puta qꝛ ſuꝑior eſt pn̄s vl̓ quid ſil̓e ⁊ tunc dꝫ expectare ſuꝑioris iudiciū. vt eſt de mēte Bar. in. l. ſi cū dotem. §. eo aūt tꝑe. ff. ſo. ma. ⁊ in. l. fi. C. de bo. q̄ lib. ⁊ ī. d̓§. ſi pl̓es. tn̄ qͦ ad qōnem .sͣ. formatā diſtingue ſic latīpoſt Bar. in. §. ſi pl̓es p̄al. ꝙ aut eſt p̄ſtandū cōſiliumaut ꝯſenſus. pͥmo caſu aūt ē pn̄s ille qͥ dꝫ ꝑſtare ꝯſiliū
ita ꝙ pōt cogi. ⁊ tunc cōpellit̉ conſulere exqͦ aſſumit̉ aiure vt quidā cōſultor. Et idem hͦ caſu ſi tenet̉ p̄ſtarecōſenſum. nā exqͦ ꝯſenſus nō requirit̉ tāqͣꝫ in re ꝓpriaſꝫ vocat̉ vt quidā ꝯſultor ex diſpoſitōe legis ſeu ſtatuti pōt cogi ad cōſentiendū. vt in. d. §. neceſſitatis. ⁊ ſi n̄vellet ꝯſentire poterit iſte dare licentiā. vt no. in. d. §.eo aūt tꝑe. ⁊ in locis p̄all̓. Item pōt dici ꝙ vbi cōſiliuꝫnō neceſſitat ſatis ē cōſiliū reqͥrere ⁊ ſi nō vult cōſulere pōt ꝓcedere ſine cōſilio. vt. sͣ. dixi. ſꝫ vbi conſiliū capit̉ ꝓ cōſenſu ſerua qd̓ ꝓxime dixi. Si aūt is cuius aſſenſus requirit̉ nō eſt pn̄s ita ꝙ cogi nō pōt. ⁊ tūc autiſte aſſumit̉ inter viuos ex diſpoſitōe hoīs aut in vltima volūtate. pͥmo caſu cū aſſumit̉ inter viuos ex diſpoſitōe hoīs nō pōt ꝓcedi ſine eius cōſenſu. vt in. l. ſiqͥarbitratu. ff. de ꝟ. obli. Exēplū do tibi librū ꝓ eo p̄cieqd̓ talis fuerit arbitratus ſi ille nō arbitrat̉ nō pōt ꝓdi ad ꝑfectionē actus. Si vero aſſumit̉ in vltima vluntate ⁊ iſte nō vult aut nō pōt cōſentire tunc pōt ꝓcedi ſine illius cōſenſu. de qͦ dicendū vt in. l. fi. C. ꝯmu.autē ſi iſte cuius conſilium requirit̉ dedde le. Qmalū cōſnūqͥd excuſent̉ faciētes actū cū malo cōſlio? Cōp. h̓ ꝙ nō. qꝛ cōſiliū nō obligat. vt. sͣ. dixi. et iōẜm eū ſi canonici elegiſſent ſciēter indignū cum cōſilioiſtoꝝ incent in penā. c. cū in cūctis .s. eo. qd̓ noͣ. Etidē ſentir. in. d. §. ſi pl̓es. vbi etiā dixit ꝙ ſi iudexiētis nō excuſabit̉ ſi fueritt qͥd ſi aſſūpſit cōſultorē de aſī ſindicatū ſi fuerit ſenalū cōſiliūpoſſit appellari a tali ſnīaꝑ Bar. inerit. ff. de re iudi. ⁊ cuiꝰ expēſis debeat peti cōſilin̄ iudex vult ꝓnūciare cū cōſio ſapiētis. ⁊ vide q̄o. Bar. in. l. ſi poſtulauit. ff. deadul. ⁊ in fi. gl. ⁊ ſi dicat̉ ad qͥd reqͥrit̉ iſtud cōſiliū ſi nōtenet̉ illud ſedicendū ꝙ poſſet illos trahere in ſuaꝫſnīam. Naibi ſalus vbi multa cōſilia Prou̓. xxiiij. ⁊in. l. itē ſi vnus. §. fi. ff. de api. et ad id qd̓. sͣ. dixi ꝙ vbiqͥs eligit̉ ex diſpoſitiōe leali ad cōſentiendū in factoalieno ꝙ cōelli p̄t ꝑ ſuꝑiorē ſi nō vult ꝯſētire ⁊ optīefacit tex. ⁊ qd̓ ibi no. in. c. nullus. jͣ. de iurepa. Et ꝑ hͦ habes bonā practicā ſi canonici nolūt ꝯſentire ep̄o in caſibꝰ in quibꝰ reqͥrit̉ eoꝝ cī pn̄t cōpelli ꝑ ſuꝑiorē. vt. sͣ. dictū eſt niſi alleimn rōnabilē in ꝯͣrium.In gl. in ver. cōpetentilā. vbi tex. innuitī niſi trāſeatīfixū. ⁊ illi. l. ꝯcordati. vj. Sꝫ ſoꝯͣrietatē iſtorū iuriū ꝓutno. gl. in. c.niſſa. jͣ. e. li. vj. ⁊ ꝑ legiſtas in. l. hͦ aūt. ff. deꝟ. ob ¶l. in ver. expectatū ibi ſꝫ aſſēſus nō exigit̉dic ꝙ nec eufficit expectare rn̄ſū. glo.h̓ in fi. ⁊ claī tractatu. ¶ In eademit̉ ad aliquā formā. Inte lligevt eligāt cū cōſilio ⁊ aſſent̉ canonici ſeruare aliquāā ſi eligerēt ꝑ formā ſcrutiutāt meliorē. viij. q. j. lꝫligere illū in quē iſtiſi ſeruari p̄t qꝛ nō valetolunt. vt in. l. qualē. ff. deiō inducunt̉ ſpū dei ſꝫilūt tn̄ doc. vt capiāā meliori mō qͦ pn̄t. ſecio aliquoꝝ. qꝛ tunc cumtū eligendū vt ſupra dixi debēt ſeruare aliquā ex illis formis. vt voluit hic gl.in ſeq̄nti ꝑticula ⁊ bn̄. ⁊ ſequunt̉ hic cōiter doc. lꝫ qͥdāvtile reqͥrere iterū poſt ſcrutiniū publicatū an̄qͣꝫ ſeqͣt̉qōis electio. vt dixit iſta glo. ⁊ bn̄.Electꝰ a maiori ꝑtec. Pngregato. captiſiēidaoneꝰ ꝯfir