De electione

nis iſti capellani deberent intereſſe nō faceret̉ eis p̄iudiciū ꝓteſtatio canonicoꝝ niſi ipſi capellani ꝯſentirētCōſenſus aūt nō dedet p̄ſumi ex taciturnitate exquotractat̉ de re oneroſa ⁊ ꝑiudiciali. vt no. Inn. jͣ. e. in geneſi. ⁊ dixi plene in. c. nōne dep̄ſum. Et videt̉ de p̄di.jͣ. e. vbi alictis bo. text. ẜm cōem intellectū ī. c. ījd dicet̉. ⁊ vide ad materiā ꝓteſtatō10. Io. an.ꝰ Io. mo. in regl̓a ī gnaͣli in mer. ⁊ ꝑ bar. in. l. nō ſolū.§. morte. ff. de no. op. nū. ⁊ qd̓ dixi in. c. cū. M. de cōſti.⁊ p̄dicta no. ¶ Sꝫ ꝯͣ hͦ ⁊ ꝯͣ tex. op. al̓r vr̄ eī ꝙ etiā ſi capellani exp̄ſſe ꝯſenſerīt ꝓteſtatōi nō tn̄ ꝑ hͦ debuit eisvaleret ſꝫ exqͦ erāt in poſſeſſione debebāt int̓eſſe. qꝛ iudiſponit ꝙ rōne poſſeſſionis cōpetat facultas dandvocē. vt. s. plene dixi. gͦ ꝓteſtatio n̄ reſiſtebat. So. cōtrariū ē ſatis difficile neqꝫ tactū h̓ ꝑ doc. antiqͦs. ſꝫ do.an. varie ſoluit̉ ⁊ int̓ cetera videt̉ inniti duabꝰ ſolu. qͣꝝprima ē hͨ ꝙ iſti capellani nō ꝓbauerūt ſe eē in poſſeſſion eligēdi ſꝫ ꝙ ſolū coeleger̄t ſcrutatores. hͨ ſol̓. n̄ ē bonaͣ qꝛ tex. ſubijcit ꝙ etiā ſi aliqͦs elegiſſent ꝑ hͦ tn̄ nō cōſtitit ꝙ eis de iure hͦ cōpeteret vel ex cōſuetudine. Secūda ſo. ſua ⁊ melior ē ꝙ illud ꝟbū de iure poſitū in ꝓteſtatōe declarat̉ ꝑ id qd̓ ſubijcit̉ de ꝯſuetudine. namdmiſſi ſi d̓ iure vl̓ cōſuetudine h̓ eis cōpetat. vn̄bū cōſuetudo refert̉ ad ius ꝓprietatis ita illudverbuꝫ de iure debet referri ad ius ꝓprietatis non adpoſſeſſiōeꝫ tm̄. ⁊ hͨ ſol. ſatis pōt tolerari. tn̄ puto ꝙ iōfuit facta h̓ iſta ſtricta interp̄tatio. qꝛ ꝓ canonicis ꝓteſtantibꝰ faciebat ius cōe cum ad eos ſolos ſpectet poteſtas eligēdi. vt in. c. j. sͣ. eo. ⁊ in. c. cū dilectus de ꝯſuet.ad capellanos aūt ⁊ clericos nō poteratectare niſi d̓iure ſpāli. vn̄ iſti canonici tāqͣꝫ hꝰ iuris ꝓprietarij volebant cōflictare ⁊ certare cū iſtis capellanis ⁊ clericꝭ deiure eoꝝ. nā quēadmodū ſi in iudicio ꝓ vno cōſtat deꝓprietate ⁊ ꝓ alio de poſſeſſione ꝓnūciari dꝫ ī effectuin fauorē ꝓprietarij qꝛ ius ꝓprietatis tanqͣꝫ fortiꝰ abſorbet cāꝫ poſſeſſiōis. vt in. c. cū dilectus de cā poſ. ⁊ ꝓpri.⁊ in. c. cū eccleſia eo. ti. ita nūc exͣ iudiciū intendebāt iſticanonici vigore ꝓteſtatōis ꝙ cā ꝓprietatꝭ abſorcāꝫ poſſeſſionis vt illi .ſ. p̄ualeāt qͥ de iure vl̓ conſuetudine deberēt intereſſe. ⁊ ſic exqͦ ꝓ canonicis ꝯſtabat deiure ꝓprietatis ⁊ ꝓ capellanis de iure poſſeſſionis dūtaxat debuer̄t p̄ualere canoīci. ⁊ vid̓ ad hāc ſo. qd̓ tacite ſentit Io. an̄. ſuꝑ regl̓a in gnaͣli ī nona colū. ¶ Tercio ꝯtra p̄dicta ⁊ tex. op. videt̉ em̄ ꝙ ſaltē ex alio capite iſti capellani ⁊ clerici debebāt obtinere. qꝛ admittendo eos in capl̓o ad eligēdū vna cū eis vidēt̉ ꝑ ꝯtrariūfactū receſſiſſe a ꝓteſtatōe. vt in. c. M. de ꝯſti. Sol̓. gl.tangit h̓ cōtrariū ſꝫ nō ſoluit. ſimpl̓r em̄ dicit ꝙ h̓ valuit ꝓteſtatio. vt ptꝫ in fi. lr̄e. Inno. h̓ dicit ꝙ ꝓteſtatio h̓ fuit veſtita iuſta cā forte ne differret̉ multum electio in recipiēdo ꝓbatōes vtꝝ deberēt int̓eſſe. Hoſt.ꝟo dicit ꝙ hic ⁊ ibi fuit iuſta cā ſꝫ ibi receſſerūt a ꝓteſtatōe ꝑ cōtrariū factū hic ꝟo nō. ſꝫ declarat qͣre potiꝰreceſſerūt ibi a ꝓteſtatōe ꝑ ꝯtrariū factuꝫ ꝙͣ hic. Docar. dicit ꝙ hic nō fuerūt ꝓteſtati ꝙ volebat illos ſimplicit̓ admittere qͦ caſu admittēdo feciſſēt ꝯtrariū ſcn̄ſꝫ ꝓteſtati ſunt ꝙ eoꝝ vox nō valeret qͥ nō deberēt int̓eſſe de iure vel cōſuetudine vn̄ admittēdo eos nō fecerūt ꝯtra ꝓteſtatōem. Sed aduerte qꝛ nec in. c. cū. M.rien̄. fecerūt ꝯtra ꝓteſtatōem vt ibi dixi ꝓteſtātes. nā ibi canonici qͥ receperūt illos in canonicos n̄ venerūt directe ꝯtra ꝓteſtatōeꝫ ſꝫ cōtra id ꝙ cōſecutiueveniebat ad factū. nā de iure ē ꝙ ſi canonici aliqͦ recipiunt̉ vltra numeꝝ debeat eis ꝓuideri ex ſuꝑexcreſcētibus redditibꝰ. vn̄ illa ꝓteſtatio ꝙ expectaret vacatōeꝫp̄bendaꝝ nō erat cōtraria facto ſubſequēti ſꝫ volebattollere id qd̓ veniebat cōſecutiue ad ip̄m factū recept

non ſit contrariū ꝓteſtationi tamē eſt cōtrariuꝫ id qd̓venit cōſecutiue ad factū ⁊ hͦ ſufficit ad tollendū ꝓteſtatōem. vt ſingl̓r ꝓbat̉ in d. c. cū. M. ita videt̉ ꝙ debuerit cōtingere hīc. qꝛ de iure ē ꝙ exqͦ qͥs dat vocē electōni eiꝰ vox debeat cōputari in nūero. vt in. c. ſcriptuꝫsͣ. e. ꝓteſtatio gͦ facta non erat ꝯtraria facto hic ſubſecuto .ſ. admiſſiōis. Iō ſoluo alit̓ ⁊ ſic ꝙ in caſu. c. cum.M. dato illo facto receptōis ꝓteſtatio nō depēdebata facto ꝓteſtātiū ſꝫ a diſpoſitōe iuris cōis cui nō poterāt ꝓteſtātes renūciare. qꝛ velint nolint exqͦ recipiuntaliqͦs in canonicos tenētur eis ꝓuidere de redditibꝰ ſuꝑexcreſcētibꝰ vt ibi colligit̉. quare recipiēdo illos innonicos obligarūt ſe ꝑ cōſequētiā ad ꝓuidēdū ẜm dſpoſitōem iuris ⁊ ſic receſſerūt a ꝓteſtatōe. qꝛ ꝓteſtatio nō iuuat qn̄ factū non depēdet a ptāte ꝓteſtantis.Uide exēplū materiale ſi pater in cu qͦ tenet̉ alere flet ꝓteſtatio qꝛliū ꝓteſtat̉ ꝙ alit aīo repetencno. ī. l. alimēta. C.ex iuris neceſſitate tenet̉ illū alede neg. ge. ſꝫ in caſu. c. noſtri iſtud factū deductū inteſtatōe vt vox p̄ſtaret ſuffragium vel ne depēdelmera volūtate canonicoꝝ ⁊ capellanoꝝ merito exqͦtes acquieuerūt ꝓteſtatōni valuit proteſtatio ꝯtraquod veniebat cōſecutiue ad factū. Sed dicēs tu qͣreiſti capellani cōſenſerūt proteſtatiōi cū ꝑ eam p̄ret̉ iuri poſſeſſionis. Sol̓. glo. iſta in fi. dicit ꝙ īfecerūt cōpulſi ab aduerſarijs qͥ negabant illos ius habere. Hoſti. dicit ſe nō videre quō ad hͦ poterāt compelli. nā ſi cōfidebūt de ſua qͣrpoſſeſſione debebāt rn̄dere ſe nō cōſentire ꝓteſtatōui ⁊ nolle renūciare ſue qͣſi poſſeſſioni ⁊ cōminari vt ſi ꝓcederēt ſine ipſis ꝓrentur ſpoliatōem ⁊ cōtēptū. Et hͦ placet Io. an.gis qͣꝫ dictū boati. qui dixit ꝙ ſi iſti noluiſſent admitcū iſta ꝓē piudicaſſent eis cū ſe feciſſent alienosvt in. c. cinobis .s.o. ſꝫ tu tene primū dictū. qꝛ. c. cumnpliciter vocati nolūt venire ad elenobis. loctiōem ſꝫ iſti nō admittebant̉ ſimpl̓r ſꝫ cū proteſtatiōeiuri eoꝝēti. puto tn̄ ⁊ credo hͦ fuiſſe de mēte boati. ꝙ vbi ꝑ proteſtatōꝫ non detraheret̉ iuri iſtoꝝ ſeō̄ſeruatōem iuris admittētiū ꝙ tunc ⁊ſolū fieret adbent intereſſeꝓteſtatēīal̓s facerēt ſe alienos.Exemplū tu dicis ꝙ ex cōſuetudine preſcripta debeselectōni intereſſe canonici reſpondent nobis nō cōſtatde hac cōſuetudine nec ſufficit tp̄s ad recipiēdum ꝓbatōem ſed admittimꝰ te ſi et inquantū de cōſuetudīehͦ tibi cōpetat. ꝑ hoc em̄ nō p̄iudicat̉ iuri iſtiꝰ. p̄dictafaciūt ad qōeꝫ notabilē quā poſuit h̓ Inno. in quadāadditōe quā q̄ habet cōiter hꝫ alias additōes Inn. cōiter iō dixi qꝛ ſunt quedā additōes quas pauci habentinter quas vide indilectus. jͣ. vt li. pen. Et qō eſt pone comparuit quidā citatus corā iudice ⁊ proteſtatusfuit ꝙ nō intendit cōſentire in eū tanqͣꝫ in iudicē ordinariū vel delenegat ip̄m eē iudicē. nec ꝑ e a q̄ d̓cat vl̓ faciat intēdit recedere a ſua ꝓteſtatōne ⁊ ea prſuppoſita petit copiā iuriſditōnis ſue ⁊ libelli nūqͥddicit Inn. ꝙ fatuꝰ ē aduocatiteſtatio ſit licilit cliētulo vt ſic ꝓteſtet̉. nā exqͥ ſic ꝓteſtat̉ ſeu cōꝓnuncio. ⁊ ſic poterit illū cofacit ſe cōtumacē ⁊demnare de cōtumacia. ar. xj. q. iij. in. c. certū. ⁊ in. c. j. deiudi. ẜ ſi vult iuſtificare ꝓteſtatōem ſuā dꝫ addere ẜmnon intendit cōſentire niſi inquātū de iure tenea⁊ hͦ dictū Inn. cōiter ſequūtur legiſte ⁊ canoniſtet̉ noͣbile p̄ter do. an̄. h̓ qͥ dicit ſe n̄ videre vnd̓t iſtas cōtumacia l̓ fatuitas aduocati. nā exqͦlitigat lꝫ fuerit ꝓteſtatus nō pōt dici cōtumax necrādū de ꝓteſtatōne ꝟbali. qꝛ iudiciū reddit̉ in inuitū.vt. l. inter ſtipulātē. §. ſi ſtichū. ff. de verbo. ob. ⁊ in. c. ijtelleximus de iudi. quaſi dicat non obſtāte hac ꝓteſtatōne pōt cōdemnare in ſimili iudicio exqͦ litigat. et ſiciſta proteſtatio nō obeſt iudici vel aduerſario. quia exquo iudex habet iuriſditionem non requirit̉ cōſenſus