De electione. 86
teneret electio ẜm eū. ar. in. l. ſi ꝓcurator. ff. de iudi. puto hoc dictū Inno. ꝓcede̓ niſi p̄cederet electio capitulinam tūc nō video quō poſſit tenere electio cōpromiſſarioꝝ lꝫ ignorauerit eā qm̄ exqͦ res eſt integra ꝑſit apud capl̓m. vt in. c. duduꝫ. de p̄ben. li. vj. Sꝟo electio reperit̉ facta poſt pͥmā ergo nō debet tear. eius qd̓ le. ⁊ no. in matrimonio carnali in. c. fi. dera. li. vj. ¶ Et ex iſto tex. pōt colligi vna noͣbilis dria inter matrimoniū carnale ⁊ ſpūale. nā ad ꝯͣhendū matrimoniū ſpūale ſufficit dare mādatū aliquibꝰ in genere vthic. ſed in carnali matrimonio oꝑtet ꝙ det̉ ſpāle mādatum ad ꝯͣhendū cū certa ꝑſona al̓s mādatū nō eſt ſufficiens. vt eſt tex. nōneralit̓. ff. de ri. nuꝑ. ⁊ eſt glo.no. in p̄dicto. c. fi. quā tenebis ſemꝑ mēti. ¶ Ulteriꝰ q̄ritur nūquid vnus ſolus de capl̓o poſſit re integra reuocare cōpiomiſſuꝫ. Inlio. ⁊ L..gerene fiat cōpa pͥncipio pōt vnus ſolus Bboſ. dicunt vvt. sͣ. dixi. ita vnꝰ ſolus re integra debet poſſe cōpromiſin reuocare in. l. vranius. ff. de fideiuſſ. ꝯͣriū tn̄ tenuitGaſ. de cal. qꝛ exquo cōpromiſſuꝫ eſt faciꝑ totū capitulū cū iſti cōpromiſſarij ſint quaſi ꝓcuraores iſtiꝰ capituli ⁊ nō iſtiꝰ ſingularis tm̄ nō pōt ip̄e ſolus reuocare.⁊ hoc dictū plus placet mihi qꝛ exquo cōpromiſſimel tenuit oꝑtet ꝙ maior ꝑs ꝯcurrat in reuocatōin. c. j. de his q̄ fi. a ma. par. ca. ⁊. l. qd̓ maior. ff. ad murpromiſſarijs eſſet excōcip. Itē querit̉ quidmunicatꝰ nūqͥd vitiaret̉ tota electio? ꝯcludūt coīt̓ deꝙ aut ē excōīcatꝰ publice ⁊ nō tꝫ electio etiā alioꝝ. ar.c. fi. de ꝓciandū. de re iudi. Si aūt eſſet occuīc aut nō remte excōīcaiior pars in nō exciiſſarij ⁊ tūc etiā nōmunicatis. puta qꝛ erāt duotenet electio. ar. in. l. pedius. ff. de arbi. ſecus ſi maior ꝑsremanſiſſet in alijs. ad qd̓ facit qd̓ no. in. c. illa. sͣ. eo. ⁊ ind. c. fi. de ꝓcu. ⁊ h̓ no. qꝛ pn̄t adduci ad alios actus explivtrum excoīcatio vnius inficiatcandos ꝑ vniuerſtotū qd̓ fit ab vniuerſitate? ⁊ dicendū eſt vt. sͣ. ⁊ vt plenius dixi in. d. c. illa. ⁊ in. d. c. fi.ꝯſuetudirUm eccleſia.canonicoꝝctio ad ſolū capitulū ꝑtinere. h. d. ⁊ ſolet quotdie allegari. Primo poconſultatio. Secūdo reſpōſio ibi mādamus. ¶ Ni debito obſequio ⁊cͣ. iūctaquio canonicoꝝ. ⁊ dic ꝙ dicit̉ defraudari habito reſpelꝯſuetudinē eccl̓ie vt ſi ꝯſueuerūt eſſe plurimi cai nūc aūt ſunt pauciſſimi. ⁊ idem ſentit glo. in. c. exparte aſtenſis. de cōceſ. p̄ben. in fi. ⁊ vide qd̓ ibi dixi. ⁊ inijs regularibꝰ in quibꝰhͦ tene mēti iſta. tex. etiam.regulariter nō ſolet eſſe cermerus canonicoꝝ. nāex ꝯſuetudine ātiqua poteſt dep̄hendi vtrū eccl̓ia fraudetur in debito obſequio monachoꝝ. ⁊ adde quod dixiin. d. c. ex parte. ¶ Secūdo nota ibi elegit ⁊ inſtituit. ꝙelectio canonicoꝝ poteſt ꝑtinere ad vnum tm̄ puta adep̄m. nam h̓ obtinuiſſet ep̄s niſi canonici habuiſſent meliores ꝓbatōnes. ꝓbat̉ ergo per iſtū tex. ſic inductuꝫ ꝙſicut ex ꝯſuetudine poteſt electio canonicoꝝ ꝑtinere adſolum capitulū ita poteſt ꝑtinere ad ſoluꝫ ep̄m vt hic. ⁊facit. c. ea noſcit̉. jͣ. de his que fi. a p̄la. poteſt etiā ꝑtinerede iure ſpeciali ad aliū prelatū. vt in. c. fi. de inſti. vbi donatio p̄bendarū in eccl̓ia patracen̄. ꝑtinebat ad quēdaꝫabbatē. dixit tamē h̓ Hoſti. ꝙ nō ꝓprie dicit̉ electio cūꝑtinet ad vnū ſed potius canonicoꝝ creatio. hͦ dictū puꝓcedere quādo nō expectat̉ alterius ꝯfirmatio. namoteſt receptio ſeu creatio ꝑtinere ad capitulū ſine aliaꝯfirmatione ſuꝑioris. ⁊ ex ſola receptione creat̉ ius canonie. facit. c. cū ī eccleſijs. de p̄bē. li. vj. ⁊ qd̓ nō. Inno. īc. tranſmiſſam. sͣ. e. ti. vbi vide. ſed ſi expectat̉ alteriꝰ cōfirmatio. puta qꝛ ſic habet ꝯſuetudo vel priuilegiū tunc
dicit̉ quodāmodo eligere. vt in. c. nobis. de iurepa. qꝛ pͥmo elegit ⁊ poſtea pn̄tat. vn̄ exquo expectat̉ ꝯfirmatioſuꝑioris debet dici electio ⁊ nō creatio. ſed dictū Hoſt.ꝓcedit quo ad iſtū tex. in quo ep̄s p̄tendebat ptātē creādi canonicos. ⁊ vide Inno. vbi. s. ¶ Nota tercio ꝙ cāpōt eſſe in iudicio inter ep̄m ⁊ ſuū capl̓m abſqꝫ eo ꝙ capitulo det̉ curator ad litē licet glo. aliud ſenſerit in. c. ſignificauit. jͣ. de appel. ⁊ vide qd̓ ibi dixi. ¶ Nota ꝙ libelus pōt ꝯtinere plures petitōes ꝯͣ eundē reū. ꝯcordat. c.veniēs. de reſcrip. ⁊. c. querelā. sͣ. eo. cū ſi. ¶ Nota quinto ꝙ vtens iure ſiō dicit̉ alicui face̓ iniuriā licet reſiſtat volūtati etiā ſuꝑiꝛ iniuria eſt qn̄ aliqͥd nō iurefit in dedecus alterius.n. l. j. ff. de iniurtendit habe̓ ius nō dicit̉ facere iniuriā.n. l. nō videt̉. ff. de re. ix.dicit̉ ꝙ nō videt̉ vim facere qui ꝯtēdit in iudicio actōe ordinaria. ⁊ in hͦ no. iſtūta ibi anteqͣꝫ ep̄s memotex. iucta gl.bauit antiquiorē ꝑſeſſionē. acn. c. ſepe. de⁊ quod le. ⁊⁊ ꝑ Bar. in. l.2º. lHFiciItiuis bi seneralis ꝯſuetuda ꝑticularia ipifficeret generſuetudo ſineulariū locoꝝ. Hojͣ. de cenſi.anſeūt doc̄. Sed tu dic clazeneralis ꝯſibet extēdi ꝯͣ ius ꝯmū ad loticularia inuetudo. ⁊ ideꝫ putondicio lc qls multū oneroſa qꝛ nonſeralie c qui fuerūt diligētes in nōvbi ꝯſuetudodebet extēdi cin̄ cōſuetudinē. vt no. voluit Inno. in. c.i. ꝓ hͦ facit regl̓a odia. de re. iur̄. li. vj. ⁊. c. cūxeſicontra ratōem. ff. de legi. ⁊ inhis caſibꝰ poteſt ꝓcedere opi. Egi. nā iſta cōſuetudo ērrequiſito ep̄o eſt cōtra inonici eligant canotatim dicet̉ ſuꝑ glꝯſuetudo generalis ꝓuincie non ſufficit niſi adſit etiam ꝯſuetudo ſpālis loci. Etiſtum tex. dic ꝙ capl̓m hic nō fundabat ſe ſoluꝫ ſuꝑcꝯſuetudine generali ſed ſuꝑ alijs ꝓbationibꝰ quasinduxit ꝑ quas ꝓbauit intētiorvt patet in pͥma ꝑralis ſolū hic admte. c. in fi. vnde ꝯſuetudobatur intētioni capl̓i ideo tex. dixit maxime ſi ſitum ⁊cͣ. Idem em̄ fuiſſet ſi nō ꝯcurriſſet ꝯſuetudralis ⁊ hoc ꝓpter ꝓbationes capl̓i. ſed vbi ꝯſuetudo nōeſt ꝯtra ius nec aliter oneroſa tūc in dubijs particulariūlocoꝝ recurrēdū eſt ad ꝯſuetudinē generalē ꝓuihoc caſu loquit̉. d. c. ſuꝑ eo. Et aduerte quianon erat ꝯſuetudo quatenꝰ capl̓m vult acqͥreē iura cōtra ep̄m ſed potius eſt p̄ſcriptio de cuiꝰ natura eſt detrace p̄ſcribēti. vnde in tali ꝯſuetudine imeqͥreret̉ titulus ſicut in p̄ſcriptōe. de quolo. ſing. in. c. iij. de ꝯſue. li. vj. que ſic debet intelligi ⁊ limitari. ⁊ vide ibi latius ꝑ Io. an. in nouella. ¶ Inglo. j. ibi qꝛ non erant diſtincte p̄bende. vult ergo glo. ⁊bene ꝙ vbi nō ſunt diſtincte p̄bende ſeu certus numerus p̄bendarū ⁊ canonicoꝝ ibi nō fit deuolutio poteſtatis ad ſuperiorē ex negligētia habentis ꝓuidere ſeu cōferre. ⁊ hͦ ꝓbat̉ in. c. ij. iuncto. c. ex parte. de ꝯceſ. p̄bē. nādeuolutio ptātis fit vbi beneficiū vacat. vt in. d. c. ij. ſedvbi nō eſt certus numerꝰ non eſt dare vacatōeꝫ. vt in. c.dilecto. de p̄bē. ⁊ id qd̓ tenet h̓ glo. ſequit̉ aꝑtius h̓ Inno. dicēs ꝙende nō ſunt diſtincte non pōt epūsā licet poſſit ꝯpellere habētes ꝓuide̓ꝑ cenſurā eccleſiaſticā. ſed Hoſt. dicit ⁊ meliꝰ ꝙ licꝫ deuolutio hͦ caſu non fiat ip̄o iure pōt tn̄ ep̄s aſſignare t̓minū canonicis infra quē debeant eccl̓ie ꝓuidere de miniſtris qd̓ ſi nō fecerint poterit ep̄s lapſo termīo ꝓuidēar. opti. ī. c. irrefragabili. §. exceſſus. de offi. ordi. ⁊. c. quāto. ⁊. c. ad reprimendū eo. ti. ⁊. c. ſignificauit. de offi. del̓.facit tex. ix. q. iij. cū ſcimus. ⁊ hoc dictū cōmuniter tenet̉