Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
84r
Einzelbild herunterladen
 

De electōe. 84

eo. ti. ⁊ li. vbi pleniꝰ ꝓſequit̉. facit regula acceſſoriuꝫ. dere. iur̄. in. vj. Et qꝛ vbi fūdam̄tū deeſt nihil ſuꝑedificaripōt .j. q. j. cū paulꝰ. ⁊ ſic tene opi. quaꝫ pͦ ſenſit Io. an̄. ꝙiſte nō ſit verꝰ p̄latꝰ: ſiue electio ſit nulla qͣlitercūqꝫ: ſiueꝯfirmatio: niſi ꝯfirmatio ſit facta ex certa ſcīa ꝑ hn̄temptāteꝫ purgādi oēꝫ defectū electōis. ⁊ ad maͣm vide qd̓le. ⁊ noͣ. ī. c. ſi ꝯfirmatōeꝫ. jͣ. e. li. vj. vbi tractat̉ an electioremāeat valida ſi caſſat̉ ꝯfirmatio ⁊ qͥd ecōtra.Electio ꝑ minorē ꝑtē capituUditis. i facta nō tenet nec ꝑ ſb̓ſeq̄ntem ꝯſenſuꝫ ratificari pōt. h. d. ẜm cōeꝫ intellectū. Prima ꝑs pōit diffinitōis cāꝫ. Secūda diffinit ibinos igit̉. Et ꝓ ītellectu lr̄e p̄mitto ꝙ ī hac eccleſia baiocen̄. erāt duo pͥncipaliores .ſ. decanꝰ ⁊ cātor qͥ fouebantꝑtes ī capl̓o. ⁊ dū eēt ī tractatu electōis decanꝰ aīadu̓tēs ꝙ cātor cū ſuis ꝯͣdiceret voto ſuo noluit noīare archidiaconū quā habebat ī aīo eligēdi: ſꝫ malicioſe noīauit q̄ndā mgr̄m ſuū ricardū ſubdiaconū. cātor ꝟo etiāmalicioſe noīauit archidiaconū quē ſciebat gratū alteri ꝑti. tandē fuit īterpoſita appellatio ne decanꝰ ꝓcede̓tad electōem ſine ꝯſenſu capl̓i vl̓s ꝑtis. ſꝫ hac apibꝰ qͥ non faciepellatōe nō obſtāte decanꝰ cū ſuibāt maiorē ꝑtē capl̓i receſſit a noīatōe ipſiꝰ. R. ſb̓diaconi ⁊ elegit dictū archidiaconuꝫ in ep̄m. ⁊ etiā appellauitne quicqͥd ꝯͣ illā electōem attētaret̉. Poſtmodꝑtis ꝯſenſerūt electōi facte de adam canōici aduechidiacono: ita ꝙꝯputatis archidiaconus habuitmaiorē ꝑtē capl̓i. Iſtis aūt electoribꝰ recedētibꝰ cantorcū ſuis ꝓceſſit ad aliā electōem nō obſtāte electiōe quaꝫfecerat de archidiacono ⁊ elegit illū. R. ſb̓diaconū. Papa ꝟo vtrāqꝫ electōꝫ duxit irritādā. Nec expͥmit̉ ī tex.rō decidēdi: ideo glo. vario mō ītellexerūt iſtu tex. et intātū intricat̉ ꝑ glo. ītellectꝰ huiꝰ. c. qd̓ dixit Hoſ. iſtudc. potuiſſe audiri: ſꝫ nō ītelligi vſqꝫ ad tꝑa ſucit ꝙ nec etiā ꝑ glo. ſuas habet̉ clare ītellecttu dic vt dicet̉. j No. pͦ ex pͥncipio ibi auditis ⁊ꝓceſſuꝫ alicuiꝰ cauſe nō ꝓpt̓ctis ꝙ lꝫ qͥs aīnerita cauſe. pdit̉ eū intellexgͦ ꝯcurre̓ auditꝰ alicuiꝰ rei abſotellectꝰ ſeu ītelliia. ⁊ facit ꝓ teſqͥ dicūt ſe audiuiſſe aliqd̓ īſtrumētū legi vt nō ꝑ hͦdat̉ neceſſario ipſos ītellexiſſe. nā audire ⁊ ītellige̓ ſt̓ diuerſa: qd̓ colligit̉ hic ex copula et q̄ de ſui natura hꝫ copulare diuerſa. vt no. glo. ſuꝑ rubrica. ff. de iur̄. ⁊ fa. ig⁊ p̄ gl. in. c. q̄relā. jͣ. de ſymo. pōt tn̄ qͥs audire nudū ꝟbrum ſonū ⁊ tn̄ nō ītellige̓ verboꝝ efficaciā. No. ſecundo ꝙ noīantes aliquē ī tractatu electōis nō tenent̉ illūnoīatū eligere: ſꝫ p̄n̄t ab eo recede̓ aliū eligendo. Rō qͥꝑ noīatōeꝫ ſimplicē nō eſt acqͥſituꝫ aliqd̓ ius noīato. vꝓxi. ī pͥn. ſolēt em̄ an̄ ſcrutiniū fiendū de electōe noi aliqͥ de capl̓o qͥ vident̉ apti et idonei ad regimēvacatis nō tn̄ ꝑ hoc eligunt̉: ſꝫ p̄ponunt̉ vt fiat d̓eis ſcrutiniū ſi placet capl̓o. ⁊ hoc mō fuerūt pͦ nomīatiarchidiaconꝰ ⁊ ſb̓diaconꝰ. iō licuit ab eoꝝ noīatōe recedere No. tercio ꝙ decanus hꝫ pͥmā vocē in capitulo.hoc tn̄ intelligūt doc. ⁊ bn̄ ꝓcede̓ ex ꝯſuetudine loci ꝑtcularis. nā in hͦ ſtandū eſt ꝯſuetudini: qͣ ceſſante is qui ēmaioris aucͣtis hꝫ primā vocē. allegant doc. ad hoc. xvj.di. Iſidorꝰ. Sꝫ tu dic clariꝰ ꝙ ceſſante ſtatuto vl̓ ꝯſuetudine canonicꝰ prius inſtitutꝰ in eccl̓ia. ⁊ ſic antiqͥor reſpectu inſtitutōis dꝫ p̄eſſe alijs. vn̄ ad eū ſpectat cōuocatio capl̓i: ⁊ eſſe primū in voce ⁊ ſb̓ſcriptōe: ⁊ ī ſedēdo⁊ in alijs ꝯſil̓ibꝰ. facit ad hoc. c. ſtatuimꝰ. de ma. ⁊ obe.qd̓ no. Inn. in. c. j. e. ti. ⁊ vide qd̓ ibi dixi. nam hn̄tesgnitatē in eccl̓ia d̓ iure nō ſunt de capl̓o niſi al̓s ſint caionici. ſoli em̄ canōici faciūt capl̓m ⁊ vnū corpꝰ cū ep̄o.vt in. c. nouit. ⁊. c. qͣnto. de his q̄ fi. a p̄la. vide ꝑ Inno. īc. ij. de inſti. ⁊ qd̓ ibi dixi. ⁊ ī. c. cū olim. de re iudi. Addeetiā ad p̄dicta glo. ſingularē in. c. a collatōe. de ap. li. vj.q̄ dicit ꝙ ſi ep̄us hꝫ vocē in. c. tanqͣꝫ cānōicus nō dꝫ habere primū locū in capl̓o. qꝛ nō eſt ibi vt ep̄us: ſꝫ pͥor ca-

pituli debꝫ habere primū locū. ⁊ no. glo. illā ſingularemqꝛ ſepe ꝯtingit ꝙ hn̄tes dignitatē ſunt in quibuſdā collegijs ꝑſonalibꝰ nō tanqͣꝫ habentes dignitates: ſꝫ tanoꝑticulares de collegio. ideo nō debent iſti hr̄e primū locum in collegio: ſed rector collegij. Et ꝑ hāc glo. potesdefendere cōſuetudinē q̄ viget fere in omībꝰ ſtudijs vtep̄us qͣntumcūqꝫ maximꝰ ex quo ſcholaris eſt non p̄cedit rectorē ſtudij. qꝛ nō eſt in hoc collegio ſcholariū vtep̄us: ſed tanqͣꝫ ſcholaris. Itē nota ꝙ electio a pͥncipionulla. puta qꝛ facta a minori ꝑte capl̓i non pōt ꝯualidari ꝑ ſubſequētes cōſenſus alioꝝ ꝑticulariter preſtitos. ⁊ad hoc quotidie allegat̉ hec lr̄a. Et ex hoc habes caſulr̄aleꝫ in quo cōſenſus nō pōt interuenire ex poſtfactoetiā ad cōualidandū actū vt exnūc. cuiꝰ ꝯͣriū no. in. c. cūcōſuetudinis. de ꝯſued dic vt. jͣ. dicā. In glo. in ꝟ.i electio iſta nō erat nulla ipſo iucum tn̄ ex poſtfactore. hic colligit̉ vnus intellectꝰ ad tex. qͣre non tenuit ſeūda electio exquo fuit facta poſt primā irritā ⁊ nullaꝫ.nam electio q̄ nō tenet ipſo iure nō debet p̄ſtare impedimentū ſecūde. vt in. c. bone. ⁊. c. dudū. sͣ. e. Glo. ſoluēdo rn̄det ꝙ prima electio nō erat hic ipſo iure irrita. ⁊hoc tex. in fi. vbi papa vtrāqꝫ electōem irritauit.tenuit. Cōtrariū tn̄ ſenſit glo. ſequēs. ⁊ glo. in ꝟtam. ⁊ vt p̄dixi iſte glo. multū variarūt ītellectū huiꝰ. c.Et poſſunt colligi ex hac glo. qͣtuor lec. Prima lecturaelectio tenuit hic ꝓpter ratihabitōem ſubſeq̄notuiſſet irritari ꝓpter pendentiā appellatōis. ſecūda aūt electio nō valuit. qꝛ fuit facta poſt primā noncaſſatā ⁊ ꝯͣ appellatōem. ſed hec lectura nō eſt bona cupapa exp̄ſſe hic dicat ꝙ pͥma electio fuit nulla neqꝫ potuit ꝯualidari ex cōſenſu quorūdam ſuꝑueniēti. ⁊ ſuntiſta ꝟba papę nō partis. qꝛ papa hic loquit̉. vt pꝫ ī pͥn.c. ideo glo. ſequēs cū alia ſequēti receſſit ab hoc intellectu tenēdo ꝙ prima electio fuit nulla ipſo iure. nec poſubſequēti ꝯſenſu etiam ſi appellatiohoc ꝓbat̉ ex illa dictōe maximen hoc no. bn̄ glo. ſequēteꝫ ꝓ intellectu huiꝰ dictōis maxime. q̄ qn̄ ſtat ꝓprie ponit ideꝫrijs. qn̄ ꝟo ponit̉ ꝓ tm̄ ſtat improprie. ⁊ idemno. in. c. qm̄ freq̄nter. jͣ. vt lit̓. nō ꝯtēſ. in ꝟ. maxime. Secūda lectura colligit̉ hic ex glo. fi. in ꝟ. ſꝫ ſi dubiū eſt. cūeffectu hoc intēdit ꝙ aut pͥma electio eſt euidēūc nō requirit̉ aliqͣ caſſatio. ſed pōt ꝓcedi adc caſu ꝓcedunt ꝯͣria. Aut pͥma electio eſtuidēter īmo eſt ꝓbabilis dubitatio ſuperūc non debet ꝓcedi ad ſecundā niſi priꝰ caſſet̉habebat colorē validitatis. ⁊ ī hoc caſu poteſttex. nam anteqͣꝫ emanaſſet deciſio huius decre.il̓r dubitari vtrū electio facta a mīori pardari ꝑ ſubſeq̄ntes cōſenſus alioꝝ. debuitctari caſſatio ſeu declaratio ſuꝑioris āted ſecundā. ⁊ no. bn̄ hūc ītellectu qui mihiet. ꝓ quo allego glo. fi. in. c. ꝯſtitutus. jͣ. dtenet aꝑte. vide etiā gl. in. c. int̓ dilectos. 1Xpoſtmodū. in fi. j. de exceſ. p̄la. ſentit Inn. in. c. cū t̓ra. sͣ.ē. ⁊ qͣꝫqͣꝫ ip̄e Inno. ⁊ quidā alij in. c. cōſiderauimꝰ. sͣ. e. vtrecitat hic Io. an. tenuerūt ſufficere ad validitatē ſecūde electōis ꝙ notoriū ſit pͥmā eſſe nullā tꝑe ſentētie. tamen mihi plus placꝫ p̄cedens dictū qn̄ prima non erateuidēter nulla. ſed poterat de eadē dubitari. Tercia lectu. colligit̉ ex hac glo. in ꝟ. quidā tamē hic diſtinguūtꝙ aut prima electio eſt nulla iure actōis ⁊ exceptiōis etnō impedit ſecundā. aut eſt nulla iure actōis ſed nō exceptōis. ⁊ iſta impedit ſecundā vt hic. ſed hec lec. vt dicit Io. an. ⁊ bn̄ eſt inutilis. quia nō apparet qn̄ eſt nullaiure actōis ⁊ non exceptiōis. licꝫ do. An. dixit poſſe diciꝙ tūc eſt nulla iure actōis ⁊ exceptōis quādo non tenetetiam de iure naturali. quia nō interuenit cōſenſus eligentiū liher ſaltem. eſt autē nulla iure actionis ſed nonexceptōis quādo electio tenuit de iure naturali licet ſit