De electione.N

Nō pn̄t electores ī p̄iudiciū electi ꝯpromitaere ſꝫ ſi cōſenſerit electōni ſue vl̓ ꝯſentire velit nō obſtāte laudoī ꝯͣriū lato ē ꝯfirmādꝰ ſi alid̓ canonicū ſibi n̄ obſiſtat lnō ſit de gremio illiꝰ eccl̓ie quātūcūqꝫ ob hāc cām a minori ꝑte fuerit appellatū. ⁊ in hͦ vltīo eſt iſte tex. multūnoͣ. Diuidit̉. nā pͥmo factū ⁊ ꝑtiū allegatiōes. ſcd̓a ibidiſcretiōi. diffiniendū ꝯmittit. ¶ Nō pͦ ꝙ p̄latꝰ citraep̄m pōt eligi ī ep̄m nec ē neceſſe ꝙ poſtulet tanqͣꝫ dignitati ſue alligatꝰ qꝛ nō ē in vīculo mr̄imoniali oblinotuit. ⁊. c. ſi abbatē.lati fit in capl̓o.tn̄ fit ī choro vt ī. c. cū nobis. sͣ. e. ⁊ in hͦ ſtandū ē ꝯſuetudini vt ibi nō. ¶ No. t̓cio ꝙ ꝯͣ noīatū pōt ſingularꝭde eccl̓ia oppone̓ ne eligat̉ ⁊iſta cā ad ſuꝑiorēapellare ¶ No. ꝙ patiēs meimpediente morboadmīſtrare ī dignitate ē īeligibil̓. infirmitas em̄ īpeditꝓmouēdū ſi dubitat̉ de cōieſcētia nō tn̄ repellit iāꝓmotū ſꝫ dꝫ ſibi dari coadiutor. jͣ. de cle. egro. c. tua. ⁊in. c. de rectoribꝰ ¶ No. ꝙ canonici nō p̄n̄t ī p̄iudiciūelecti facere ꝯpromiſſuꝫ ſuꝑ electiōe vl̓ validitate electiōis iā facte etiā ſi electōis validitas reuocet̉ ī dubiū¶ No. ꝙ ꝑ ꝯſenſū electi ⁊ eligētiū ꝯͣhit̉ ſpūale ꝯiugiūint̓ eccleſiā ⁊ electū nō gͦ ad iſtud vīculū ꝯͣhēdū neceſſario reqͥrit̉ cōfirmatio vl̓ ꝯſecratio ſꝫ ex ſolo cōſenſueligentiū ⁊ electi ꝯͣhit̉. ꝑ cōfirmationē aūt ſubſequēteillud vinculū efficit̉ ratū qꝛ nō pōt ampliꝰ electꝰ renūciare ſine ſuꝑiorꝭ ꝯſenſu. vt ī. c. ij. de trāſla. pl̓. ꝑ cōſecrationē ꝟo dr̄ tale cōiugiū cōſūmari. vt in. c. fi. eo. ti.vbi bo. tex. vn̄ quēadmodū int̓ virū ⁊ vxorē ex ſolo cōſenſu ꝯͣhit̉ miū carnale. vt ī. c. ſufficit. xxvij. q. ijIta dicendū ī iſto cōiugio ſpūali.tāt eccl̓iā vt ī. c. reqͥſiſti. ⁊ ī. c.ceſſitate n̄ reqͥrit̉ ꝙ tꝑenſus p̄ſtꝑ electū eligētes ꝑdurēt ī pͥori cōſenſuexqͦ em̄ ſemel elegerūt pōt electꝰ poſtea cōſentire lꝫ electores nūc diſſentiāt qꝛ cū nō poſſint de iure diſſentire. vt ī. c. publicato. jͣ. e. ꝑinde eſt ac ſi ꝑdurarēt in pͥoricōſenſu. ⁊ ꝑ hūc tex. reprobat̉ opi. cuiuſdā doc. antioqͥ tenuit ī hͦ ꝯͣriū dicēs de neceſſitate reqͥri vt cōſenſueligētiū ⁊ electi cōcurrāt eodē tꝑe nec ſufficit ꝙ elecicōſentiat eo tꝑe qͦ electores diſſentiūt. a r. c. fi. de ꝓculi. vj. fatebat̉ tn̄ ꝙ electores debebāt cōpelli ad cōſentiēdū. ſꝫ hͨ opi. euident̓ reprobat̉ h̓. nec ob. c. filoqͥt̉ ī eo caſu qͦ is qͥ pͥmo ꝯſenſeritdiſſentire an̄ cōſenſū ꝑ aliā ꝑte p̄ſtitū. ſꝫ ī caſu nr̄oō pn̄t canonici reſilire exqͦ ſemel elegerūt ſt̓ em̄ fūcti officio eoꝝ. vt plene dixi ī. c. pe. de poſtu. p̄la. ⁊ faciūtdicta ad. q. nūqͥdī alijs actibꝰ ſeu gerēdis valeat ꝯͣctutes cōſentiūdiuerſo tꝑe. ⁊ pͦ pono ī mr̄imonio mulier cōſenſit hodie demū elapſis aliqͥbꝰ diebꝰ cōſenſit maſculꝰ nūquidpone ꝙ hodie cōſenſi vēditiōi de aliſenſiſti ſtatī ſꝫ int̓iecto tꝑe nunqͥd valeat tal̓ venditioſeu emptio. vide ad hͦ glo. no. in. l. cōſenſu. ff. de act. etob. ⁊ ī. l. j. de ꝯͣhē. ēp. ꝑ ſpe. ī ti. de ſpō. in pͥma colū. ⁊ vr̄ibi ꝯcludi ꝙ ꝯͣhētes debēt eodē tꝑe ꝯſentire. ſꝫ ꝯͣriū v.notari ꝑ hoſti. ⁊ Io. an. in. c. dilectꝰ. ⁊. c. ex lr̄is el. ij. deſpō. ſentiūt em̄ ꝙ ſi is qͥ pͦ cōſenſit ꝑduret ī ſuo cōſenſu nō hꝫ effice̓ ꝙ alteriꝰ cōſenſus diuſo tꝑe int̓ueniatnā dicūt̉ ꝯſentire .i. ſil̓ ſentire qꝛ ꝑſeuerādo in pͦ cōſenſu vr̄ ꝯſentire tꝑe ꝯſenſꝰ ab alia ꝑte p̄ſtiti. ⁊ ꝓ hͦ facitoptīe iſte tex. h̓. nā ꝯͣhit̉ h̓ mr̄imoniū ſpūale lꝫ ꝯſenſuseligētiū ⁊ electi nō int̓ueniat eodē tꝑe qꝛ canonici vident̉ ꝯſentire exqͦ nequeūt a pͥori ꝯſenſu reſilire. ⁊ adidē. c. fi. de ꝓcu. li. vj ¶ In gl. j. ibi dr̄ eē capl̓m vbi maior ꝑs. No. ſingl̓arit̓ iſtā gl. ꝙ vbicūqꝫ ē diſſenſio intillos de capl̓o ſuꝑ iuribꝰ capl̓aribꝰ capl̓m dr̄ eē vbi eſtmaior ꝑs ⁊ tanqͣꝫ capl̓m pōt̓ ꝯſtitue̓ ꝓcuratorē ⁊ aliaage̓ q̄ ꝑtinēt ad diſpoſitionē capl̓i. nā ī dubio p̄ſumit̉ꝓ maiori ꝑte donec minor ꝑs on̄derit cām legitimā ꝯͣ

maiorē ꝑtē. vt ī. c. j. de his q̄ fi. a ma. ꝑte ca. ⁊ ī. l. ꝙ maior. ff. ad munici. ⁊ ī. c. apl̓ica. lvj. di. nec ob. ſi dicat̉ colegiū ꝯſiſtere penes duas ꝑtes. vt ī. l. nll̓i. ⁊ ī. l. plane. ff.qd̓ cuiuſqꝫ vniuer. qꝛ illd̓ ꝓcedit dū collegiū ē ī ꝯgregando ſꝫ poſtqͣꝫ ē ꝯgregatū ⁊ diſceptatio ē int̓ eos diꝯſiſte̓ collegiū penes maiorē ꝑtē capl̓i. vt plene dixi inc. cū nobis sͣ. eo. Et noͣ. bn̄ glo. ī fi. ī eo ꝙ dic̄ ꝙ iſte ꝓcurator ꝯſtitutꝰ a maiori ꝑte hēbit expēſas a capl̓o lꝫſit litigiū cū ſingul̓ de capl̓o. Goſ. tn̄ nitit̉ īpugnare hͦdictū gl. motꝰ qꝛ nō dꝫ iſti ꝓuideri de bonis adu̓ſariorū. Hoſt. dic̄ ꝙ regularꝭ dꝫ expēſas hr̄e ab eccl̓ia etiālite pēdēte cū nō hēat vn̄ illas faciat. iuxͣ illud qḋ le. etno. in. c. olī. ⁊ ī. c. ex ꝑte. jͣ. de accu. Secularꝭ aūt litigabit de ſuo ⁊ ſi obtinebit recuꝑabit expēſas ab eccl̓a exͦ vtilit̓ geſſit negociū eccl̓ie. vt in. c. cū ꝓ cā de ꝓcu. ſꝟo ſuccūbit ſentiet ip̄e ⁊ ſocij dānū. Aduerte qꝛ hͨ dicta hoſti. puto ꝓcede̓ nō ī maiori ꝑte capl̓i ſed ī mīoriꝑte litigāte ꝓ eccl̓ia vn̄ poſſet ī hac maͣ ſic diſtīgui qut litigat maior ꝑs ⁊ hēbit expēſas ab eccl̓ia exqͦ litit ꝓ iuribꝰ eccl̓e. vn̄ p̄ſumit̉ moueri bono zelo ar. op.h̓. nā h̓ appellat̉ ca. vbi ē maior ꝑs lꝫ ſit diſſentio interes de capl̓o gͦ dꝫ ꝯſeqͥ oīa iura de capl̓o. ar. ī reꝫ de re. iur. li. vj. credo tn̄ ꝙ ſi maior ꝑscapl̓i fouet iuſtā cām īprobabilit̓ ꝙ ſatiſfacient dāncrio. ar. c. de ml̓ta de p̄be. ⁊ ī. l. nō eſt īeccl̓ie deC. d̓ admi. tu. ſꝫ reſctu mīoris ꝑtis ſatꝭ p̄t tenerecuſatꝰ ī fi. no. ex hac glo. duo. pͦioſus p̄ſumit̉ ꝑdurare ī eodeꝫ crimīe niſitꝰ. vt ī regl̓a ſemel malꝰ d̓ re. iur̄. li. vj. Itao vt ſermorboſus p̄ſumat̉ laboraniſi ꝓbet ſe liberatū. ⁊ in hͦ tene ment ꝯͣriū vt ſtatī dicā ¶ Scd̓o no.pulſus p̄textu morbi nō pōt ampliuseliginiſtaberatū. vn̄ repulſio fcā reſpcū vniꝰeccl̓ie faciad aliā eccl̓iā ſic̄ in ſnīa lata ꝯͣ electūſuꝑ crimīī. c. ſuꝑ eo. sͣ. e. Inno. ⁊ Hoſti. alit̓ diſtīdictū. dicūt em̄ aūt qͣs fuit repulſusmiā ⁊ ꝓceditpͥmū dictū. aut repuectu n̄ durabili tūc nō ſufficit ꝓbapulſū vel morboſū. ſꝫ oꝫ ꝙ ꝓbet̉ eū d̓ p̄borare. ar. h̓vbi papa nō mādat int repulſus licꝫ hͦfuiſſet obiectū ſed ſolūiqͥri de exn̄tia morbi.Do. an. d̓ō ē fundata intētio exgit tex. ī medio. ſꝫ ſiti dꝫ ꝓbarcte ꝙ onꝰ ꝓbādi incūbit eiſus. ar. hꝰ tex. ī fi. Itē qꝛ p̄ſtio trāſfertoꝓbādi inaduerſaritc. bn̄fi. ⁊ ſic ī effectu approplacꝫ. nā ea q̄ nō mutant̉ ſolocurſu tꝑis n̄ p̄ſumūitata. vn̄ ſuffic̄ ī illis ꝓbare ꝙcimꝰ ī eo qͥ ſemel fuit dn̄s vl̓ ſel̓poſſeſſor n̄ſumit̉ dn̄s vl̓ poſſeſſor niſi ꝓbet̉ ꝯͣriūvt le. ⁊ no. in. l. ſiue poſſidetis. C. de ꝓba. ⁊ dixi in. c. inpn̄tia. e. ti. morbꝰ āt n̄ tollit̉ ſolo tractu tꝑis iō p̄ſumit̉qͥs ī eodē ꝑdurare. ſic̄ dicīꝰ ī furioſo lꝫ eī ille ſit morbꝰcurabil̓ tn̄ ſel̓ furioſꝰ ſꝑ p̄ſumit̉ tal̓ niſi ꝓbet̉ ꝯͣriū. vtē tex. iūcta gl. ī. c. fi. deſib īteſ. ⁊ ī. c. indicas. ix. q. īit̉ ꝙ res int̓ alios iudicata n̄ dꝫ face̓ fieī alio caſu. vt ī. c. int̓ dilectos de fi. īſtru. qꝛ dico ꝙ lꝫ n̄faciat plenā fidē facit tn̄ p̄ſūptionē. vt dixi ī. c. veniēs.ij. de teſti. ſꝫ ſola p̄ſūptio ſufficit ad remouēdū ꝓmouēdū. ar. in. c. ſuꝑ eo. s. e. lxxxj. di. tātꝭ. ⁊ qͣꝫqͣꝫ morbꝰ nō ſitdelictū tn̄ ē defectꝰ. dꝫ em̄ clareˡ ꝯſtare de idonēitate ꝓmouēdi. vt in. c. cū nob̓. sͣ. e. ¶ In glo. ī ꝟ. nec ad eccleſiā. ibi Tan. dixit ⁊ melius. ⁊ hec opi. Tan. cōmuniterhic allegat̉ ꝑ doc̄. ⁊ eā approbat ꝯſuetudo ẜm Hoſti.⁊ teneas illam quicqͥd poſtea dixerit Hoſti. nā videt̉