De electione. Ao

papa aūt videns iſtā queſtionē ꝓtrahi in longū compulit partes ad compoſitionē. vn̄ vigore cōpoſitōnisille. R. ſenior renūciauit electioni de ſe facte ⁊ de manibus pape ſuſcepit prioratū ad cuſtodiam illius moeo dum viueret poſſidendum ſed reuerſusteriuꝫ non fuit ab aduerſarijs receptus īmotractarunt eum. ⁊ demum euadens manus eorūappellauit ne aliqua fieret electio in monaſterio dicēsꝙ intendebat redire ad ſuum ius priſtinum exquo aduerſarij noluerunt ſeruare cōpoſitionem. Item ꝓpterillum exceſſum cōmiſſum in ꝑſonam iſtius. R. ⁊ quoſdam alios cardinalis legatus qui erat in partibꝰ tuliſentētiam interdicti in monaſteriū ⁊ in monachos ip̄iSed hoc non obſtante monachi celebrarunt diuiproceſſerūt ad electionem abbatis illum. R. iunioeligēdo. denuo propter p̄dicta queſtio fuit delata adſummū pontificem ⁊ pro parte. R. ſenioris opponebātur pͥncipaliter duo contra electioneꝫ factam de. Iiuniore. primo quia fuerat attentata poſt appellationem interpoſitā ab ipſo. R. ſeniore. ſecundo quia fuerat facta ab ipſis monachis interdictis ⁊ ſuſpenſis. etad faciēdam fidem de interdicto portauit ille. R. ſenior quaſdā litteras p̄poſiti ⁊ capituli conſtantien̄. exparte ꝟo. R. iunioris negabat̉ interdictū ⁊ allegtur ꝙ dioceſanus loci ipſum electum cōfirmauerbenedixerat. vnde nō erat veriſimile ꝙ munus bn̄dictionis impendiſſet ſi fuiſſet facta electio de ſuſa ſuſpēſis ꝯtra appellationē dicebat̉ ꝙ illa appenō valuit. qꝛ exquo monaſteriū vacationē ſuā imonē illiꝰ. R. ſenioris nō poterat ꝑ appedire ne fieret electio. Papa auditis partiū allegationibꝰ qꝛ cōſtitit ſine aliqͣ ꝓbatione ꝙ illa appellatiofuit minus legitima qꝛ non poterat appellare ne fieretelectio exquo renūciauit iuri ſuo ꝓnūciauit illāalationē fuiſſe minꝰ legitimā. Sed qꝛ de ſnīa inteiō poterat in curia fieri plena fides licꝫ adeſſumptiōes ꝯtrarie ſe inuicē collidētes papa ꝯmiſit illū articulū expediendū in ꝑtibꝰ ẜm formā hic cōtentā.gumentū optimū et qcpreſſumNō pͥmoex. ꝙ papa pōt in bn̄ficialibꝰ cōpead ꝯponendū. An aūt h̓ liceat indiſtincte vel cudici dice̓t̉ cū glo. j. tene tn̄ menti iſtin hoc alius ita exp̄ſſus. C 3electus in p̄latū pōt electionē ſuā ꝓſequi ⁊ ſuꝑ ea litigare. cōcor. c. cū dilectꝰ de ꝯſue. ⁊. c. ij. de ī inte. reſti. ciſi. eſt ergo religioſus huiꝰ iuris capax ¶ Noͣ tercio ibidum viueret poſſidendos. ꝙ papa pōt prioratūgioſo abnualē ſeu clauſtralē cōcederin quo ꝑte ſue tꝑe poſſidendū. ⁊ ſic hareligioſus eſſe ꝑpetuus in priuſtrali ſeu npapā etiaꝫ abbas ꝓprius nōnuali alius tn̄ qlioratibꝰ nhͦ modo ꝑpetuare regilioſū īlibus qꝛ eſt ꝯtra iuris diſpoſitionē. vt in. c. cum ad molicui de ſta. regu. ſentit Inno. in.naſteriū in. §vide latiꝰ ꝑ Fedē. de ſe. ꝯſi. cclifi. qui cle. velxi in. d. c. cū ad monaſteriū. vn̄ pōt abbas remouelem priorē nō obſtante ꝙ illū poſuerit ad vitā ſuā. Etnota iſtū tex. diligēter ꝓ limitatiōe. c. porrecta. ⁊. c. adnoſtrā de ꝯfir. vti. vel inuti. vbi habet ꝙ nō poteſt religioſo ꝯfirmari prioratus ad vitā ꝓcedūt em̄ illa iura niſi papa aliud faciat ex certa ſciētia vt hic. qd̓ tenet etiā Inno. hic. ⁊ noͣ. in. c. niſi de p̄ben. ¶ Quartonota ꝙ nō valet appellatio int̓poſita ab eo cuiꝰ nō intereſt appellare. ⁊ ad hoc quotidie ſolet allegari iſta litera. ꝯcor. ij. q. vj. c. nō ſolent. ¶ Nota in ꝟ. ſane iūctaglo. ꝙ lr̄e teſtimoniales p̄lati ⁊ capl̓i faciūt p̄ſumptionē nō modicā lꝫ nō faciāt plenā ꝓbationē. facit. c. īnetuit. jͣ. eo. ⁊. c. veritatꝭ de dolo ⁊ cōtu. dixi plene in. c. pceſſionē de ꝓba. ¶ Nō ibi munꝰ bn̄dictiōis. ꝙ abbaselectus ⁊ ꝯfirmatus bn̄dicit̉. ep̄us aūt ꝯſecrat̉. vt. sͣ. c.

ꝓxi. an aūt iſta benedictio abbatis ſit ex toto ſimplexan partim ordinaria? vide ꝑ glo. in cle. attendētes deſta. regu. ¶ Itē nota ꝙ vbi cōcurrūt due p̄ſumptiones quaꝝ altera nō p̄ponderat inuicē ſe elidunt. ſecvbi altera eſſet vehementior. vt in. c. lr̄as de p̄ſumptꝭ.bonus aūt iudex arbitrabit̉ an ⁊ qn̄ ſint pares vel altera potētior qꝛ nō pōt ſuꝑ hoc dari certa regula ſicutdicimus in alijs ꝓbationibꝰ. vt in. l. iij. ff. de teſti. ⁊ ī. c.in noſtra. e. ti. ¶ Ultimo noͣ ꝙ ſuſpenſi ab officio nonpn̄t eligere. poteſtas ergo eligēdi inheret officio. deplene no. in. c. cum dilectus de cōſue. et intellige tex. i.ſuſpenſis ab homīe vel a canone inferente penā. ſecusin ſuſpenſis a iure ſuſpenſiōe ſimplici. puta ꝓpter participiū cū excōicato. nam iſti poſſunt eligere ſꝫ nō eligide quo dicendū vt plene no. in. c. ſi celebrat de cle. ex.miniſ. ¶ In glo. ibi magꝭ vacillabat. Aduerte qꝛ glo.aperit vtrū papa poſſit indifferenter de iure comre partes ad cōpoſitionē. vnde ꝯtra tex. videt̉ facere. jͣ. qd̓ metus cā ꝑ totū. nam cōpulſus ad aliqͥciendū poteſt agere ad reſcindendū actū actiorme. cā. ⁊ cōcor. ff. qd̓ me. cā per totum. So. forte meticōtrarij dixerunt Tan. ⁊ Gof. hic ꝙ iſta fuit cōpulſioꝯditionalis ⁊ nō p̄ciſa. ſed hoc nō ſoluit ꝯtrariū qꝛactio qd̓ me. cā dat̉ ꝓ vi cōditionali. Itē ꝯpoſitiopōt fieri ꝑ vim p̄ciſam qꝛ animus homīs nō qteſtatē alterius. vnde tex. hic dixit ꝙ ordinaitū .i. inſtāſentit licꝫ inuitus. Inno. exponit litterātia precū deuictū. quaſi dicat ꝙ papa nōpouendū ſꝫ quodāmodo deuiciiſtantia p̄pis nō inducūtEx quo noͣ ꝙ preces inſtantiſactū nō pōt quis aliuſtū mētū. vnde ad reſcindenbene notabis. qlegare maximas p̄ces pͥncipis qego intelligo niſi eſſet talis princeps qui ſolebat itūc putotractare ſuis precibus nō acquieſcētes. natus. ſic inꝙ iſte preces excuſant ⁊ habent vim iuſtellige tex. iuncta glo. in. l. j. §. qui honorande. ff. quarū re. ac. non dat̉. Tercio ſoluit idē Inno. ꝙ papa q̄egit iſtum ad cōponendū ꝓpter mala que ſciebat d̓que ꝓbari nō poterāt. dicit tn̄ ꝙ alteri qͣꝫ pape hͦ nōlicuiſſet. ¶ Nota ſingulariter hͦ dictū ꝙ papa poteſtdiſponere ex ſciētia quā habet vt pͥuata ꝑſona. quodego intelligerē in his q̄ plene pendēt a poteſtate ſua.ſecus aūt in alijs. vt in cle. paſtoralis de re iudi. hinc dicit ſingularit̓ Bal. poſt glo. in. l. fi. C. de legi. ꝙ nō ēp̄ſumēdū ꝓ ſnīa pͥncipis ſi ꝓcedit ꝑte nō vocata ⁊ ē& fenſiōe nō admiſſa. an̄ aūt poſſit papa ꝯpellere ꝑtesad componendū: vide primo glo. in. l. j. ff. de noͣ. ope.nūc. in. §. poſt. que generalit̓ loquēs de iudice. dicit ꝙnō poteſt compellere partes ad cōponendū ⁊ illa glo.cōiter tenet̉ licꝫ aliud ſenſerit glo. in aucͣ. vt dif. iudi.in. §. ſi ꝟo ꝯtigerit. Tamen in principe puto ꝙ poſſitꝯpellere in his que pendent a poteſtate ſua. vt in iſtisbn̄ficialibus ⁊ alijs iuribus eccleſiaſticis. qꝛ papa ī iſtishabet plenitudinē poteſtatꝭ. vt in. c. ad honorē de aucto. ⁊ vſu pallij. maxime qꝛ ius eſt dubiū ꝓpter pendētiam litis. ⁊ facit glo. in. c. ꝑ principalē. ix. q. iij. que dilare ep̄m ſuo epiſcopatu quā glo.xit papaꝫ polimita ⁊ reſtringe ꝓut dixi in. c. fi. d̓ ꝯfir. vti. vnde fortius poterit cogere ad cōponendū cuꝫ dubius ſit eūtus litꝭ. vt in. l. qd̓ debet̉. ff. de pecu. ⁊ in. c. fraternitade frigi. In his ꝟo que nō dependēt a plena poteſtate pͥncipis puta ꝙ cauſa nō ſubſiſtente nō poſſit compellere ad cōponendū. qꝛ debet vnicuiqꝫ ius ſuū reddere ꝑ ſnīam legitimā. vt. sͣ. in pemio. Cauſa tamē legitima ꝯpellendi ꝑtes ad ꝯponendū in quo libet iudie eſt qn̄ partes diu litigauerūt ⁊ queſtio ē multū dubia. nam tūc etiam iudex ſecularis pōt cōpellere ꝑtesad cōponendū vel ad ꝯpromittendū et negligentiamipſius poterit iudex eccleſiaſticus ſupplere excōicādoꝑtes niſi veniant ad cōcordiam. ꝓ hoc vide tex. noͣ. in