De electione

tū ꝓpriū qn̄ illud nō tenuit ex defectu ptātis. ⁊ ad hͦt allegari iſte tex. de qͦ dicendum vt. jͣ. latiꝰ dicam.¶ Ultīo no. ꝙ ante ꝯfirmatōeꝫ appellat̉ qͥs electꝰ habita electōe collegij. Idē dic pꝰ ꝯfirmatōeꝫ an̄ cōſecratōeꝫ. vt in. c. tua. jͣ. de his que fi. a p̄la. Sed quero qͥdlatis ꝗͥ hodie ꝓuident̉ ꝑ papā nunqͥd iſti ſtatirrare cū ſint ꝑ papā ꝓnūciati? dic ꝙ ſic qꝛtalis ꝓuiſio hꝫ vim electōnis ⁊ ꝯfirmatōis. vt no. in. c.cū olim de cā poſ. dic tn̄ ꝙ non dꝫ recipi tanqͣꝫ p̄latusniſi ꝑ lr̄as pape faciat fidē de ꝓuiſione ſibi facta al̓s reipiētes eū incurrūt penā. vt ē hodie ꝓuiſū in quadaꝫiat aliquēxtrauagā. dic̄ tn̄ ꝙ īmediate cū papap̄latū ſtatim ille ſic ꝓnunciatus ē verus p̄latꝰ. qꝛ ad eēgr̄e nō reqͥrit̉ lr̄a ſꝫ ſolū ſufficit factū principis. ſꝫ lr̄a eſtibſtātia ꝓbatoria nō aūt de ſubſtantia gr̄e. vt no.il. in. l. hūanū. C. de legi. ꝑ Io. an̄. ⁊ archi. in ꝓemiovj. vn̄ hodie nō ſufficeret ꝓbare ꝑ teſtes ꝙ papa ꝓnūciauit aliquē ep̄m ad hoc vt recipiat̉ in eccl̓ia tāꝙ ep̄sſꝫ oꝫ vt ꝓbet̉ ꝑ lr̄am pape mō p̄dicto. ¶ In glo. fi. ī fi.no. gl. q̄ ſolet allegari cū querit̉ an̄ ⁊ qn̄ qͥs poſſit veīreꝯtra factū ꝓpriū. Pe. de fantu. ponebat h̓ aliā theoricā dicēs ꝙ aut factū ē nullū rōne ꝯferlitatē dehabeat ptātē diſponēdi vel nō ſerbitā ⁊ pōt qͥs venire ꝯtra factū ſuūſit nullū. all̓. c. diuerſis fallacijs de cle. ꝯiuga. Secust̓ diſpoſuit. vt in. c. īnotuit. jͣ. e. Inno dat aliā theoricā dicensꝙ vbicūqꝫ factū ē improbatū a iure ſꝑ qͥs p̄t venire cōtra factū ꝓpriū vt h̓ ⁊ in. c. ſi qͥs p̄ſbyteroꝝ de re. eccl. n̄alie. nō ob̓. ẜm eūdē. c. diuerſis fallacijs. qꝛ ibi factū nōerat oīno nullū ſꝫ poterat aliqͦ mō ſuſtētari. vel illud ꝓcedit in odiū ep̄i qͥ ſciēter ꝓuidit de bn̄ficio clerico cōito. vel tercio ꝓcedit illud diſpēſatiue ẜm eū. Sꝫꝙ cū iſta ſit via brocardica ⁊ diſcurrat ꝑ ml̓tosos caſus nō pōt ſub certa regl̓a diſtringi ſꝫ ẜmatē factoꝝ aliqn̄ lꝫ venire ꝯtra factū ꝓprium a⁊ in iudicijs pōt iſta qō diſcuti ml̓tis modis ⁊ reſpectu ꝑtiū. nā in iudice p̄t dubitarſpectu iudioan poſſit venire ꝯtra ſnīam ſuā int̓locutoriā ⁊ diffinitiuā. de qͦ dicēdū vt dixi in. c. cū ceſſante de ap. ⁊ in. c. ī literis. jͣ. d̓ offi. dele. reſpectu ꝑtis poſſit dubitari circa cōfeſſionē ⁊ libellū nūqd̓ poſſit venire ꝯͣ id qd̓ ſel̓ fec̄. d̓ qͦin. c. fi. de cōfeſ. ⁊ in. c. ij. de libel. obla. eodē mō poſſꝫ dubitare reſpectu teſtiū nūquid pn̄t variare. de qͦ in. c. p̄terea detti. cog. Circa facta extra iudiciū poſſet etiādubitariin cōtractibꝰ noīatis qͣꝫ īnoīatis ⁊ alijs diſpoſitōnibꝰ ſumentibꝰ vim ex facto vniꝰ ꝑtis tm̄. Sedꝓ aliquali introductōe ⁊ cōcordia iuriū que alleganin glo. potes ſic diſtinguere ſumēdo aliqͣ dicta Cal̓. īc. ſi qͥs p̄ſbyteroꝝ p̄al. ⁊ hoc ꝑ doc̄. ꝙ aut qͥs vult venire ꝯtra factū ſuū noīe alieno ⁊ ad cōmodū alteriꝰ. aunoīe ꝓprio ⁊ ad cōmodū ꝓpriū. prīo caſu aut ē remotab adminiſtratōe ⁊ nō pōt venire illo noīe. vt in. c. monemus. xij. q. ij. vbi ptꝫ ꝙ p̄latus qͥ male alienauit nonpōt noīe eccl̓ie r̄petere male alienata ſi fuit remotꝰ abadminiſtratōe. aut nō fuit remotus ⁊ tūc pōt venire cōtra factū ꝓpriū exqͦ agit noīe adminiſtratōis ſue ⁊ ſcm̄ſuū pōt improbari. ſecūs aūt vbi legitimū factū ſuū explicaſſet. vt in. d. c. ſiqͥs p̄ſbyteroꝝ. ⁊. xij. q. ij. nō liceat. ⁊in. c. ij. de pe. cū ſi. ¶ Scd̓o caſu prīcipali qn̄ vult venire noīe ꝓprio ⁊ tūc aūt īminet ꝑiculū aīaꝝ vl̓ fauor publice libertatis ⁊ pōt venire ꝯtra factū ꝓpriū exqͦ de iuillud nō pōt dānari vt in. c tenor. ⁊ in. c. ꝯſanguineire iudi. ⁊ in. l. interrogatā. C. de libe. cā. ẜm vnū intellectū. aut nō īmīet tal̓ fauor ⁊ tūc aūt ſcm̄ n̄ tenuit auttenuit ſꝫ ē caſſandū prīo caſu aut vult veīre ꝯtra in iudicio aut extra iudiciū. primo caſu ſi allegat turpitudīeꝫſuam nō debet audiri. vt in l. ſi creditoribꝰ. C. de ſerpig. manumiſ. ⁊ in. c. inter dilectos de dona. aut excipiēdo allegat turpitudinē ſuā ⁊ auditur. ff. de condi. obtur. ca. in. l. iiij. ⁊ vide in hoc qd̓ pleniꝰ dixi in. c. cū ſuꝑ

de ꝯceſ. p̄ben. ⁊ ꝑ bar. in. l. iureiur. §. ꝓcurator. ff. de iureiur. Si extra iudiciū aut factū nō tenuit ex ꝑſona facientis ⁊ pōt ꝯtrauenire. ar. h̓. aut nō tenuit ex ꝑſonarecipiētis ⁊ diſtinguit̉ vt. sͣ. ꝙ aūt ſciēter hoc fecit ⁊ n̄pōt ꝯtrauenire in odiū ſui. ⁊ ſic pōt intelligi. c. diuerſisfallatijs. Ex qͦ infert̉ ꝙ ſi p̄latus ſciēter ꝯtulit bn̄ficiuꝫindigno nō p̄t ip̄emet reuocare factū ſuū. q̄tellectu illiꝰ. c. diuerſis. Aut ignorant̉ fecituenire vt in. c. innotuit. jͣ. eo. Si ꝟo factū nō eſt nullū.ſꝫ eſt caſſandū tūc nō pōt qͥs venire ꝯtra factū ꝓpriumvt in. l. pꝰ mortē. ff. de adop. ⁊ dic ꝙ in regl̓arit̓ ī cōtractibꝰ noīatis nō ē locus pnīe exqͦ ſel̓ tenuerūt etiā re integra ẜm Inno. vt in. l. ſicut. C. de ac. ⁊ obli. qꝛ contractus a principio ſunt mere voluntatis ex poſtfactoeceſſitatis vt ibi. Fallit in cōtractu mādati. vt indati. §. recte. nam reuocat̉ re integra vt ibi. ſcd̓ofallit in cōtractu depoſiti qꝛ pōt deponēs depoſitū reuocare ad libitū. vt in. l. j. ff. depoſiti. ⁊ in. c. j. eo. ti. Fallit tercio in ſocietate. vt. l. ſi eſt ſociꝰ. §. fi. ff. ꝓ ſocio. ſitn̄ intēpeſtiue reuocat̉ ſocietas pōt agi ad intereſſe vtibi niſi ſubſit cā reuocādi vt qꝛ ſociꝰ eſt rixoſus vl̓ al̓s īhoneſte viuit in domo. vt eſt tex. no. in. l. ſi cōuenee. nā ex his cauſis pōt ſociꝰ repelli a ſocietatē. Inctibꝰ ꝟo innoīatis pōt dari hec regula ꝙ admittit̉ penitētia re integra ⁊ etiā re nō integra ſꝫ ſuccedit obligatio ad intereſſe. de qͦ plene le. ⁊ no. in. l. ſi pecuniā.cōdi. ob cau. ⁊ dicā aliquid de iſtis cōtractibꝰ inin. c. cū int̓. jͣ. eo. ⁊ rō eoꝝ ſumit̉ ex dictis gl. qꝛ irctibꝰ noīatis ius acqͥrit̉ ꝑti iō nō ē licitū ꝯtrauenire. ſecus aūt ī īnoīatis. ¶ Sed ꝯtra tex. oppo. vr̄ em̄ ꝙ iſteelectꝰ nō poſſit reuocare qd̓ fec̄. qꝛ nemo iudex in factoꝓprio. vt in. l. vnica. C. ne qͥs in ſua cā. docto. dant tresſolutōnes. Prīa ꝙ iſte reuocauit tanꝙͣ actor ⁊ nō tāqͣꝫ iudex. Scd̓a ꝙ in notorijs ceſſat ſuſpitio. vt no. i.c. ex ꝑte de ꝟ. ſig. Tercia ſo. ꝙ in facto eccīe ſue pōt pͥlatus eē iudex. ij. q. vij. ſi qͥs gͦ. ⁊ no. in. c. j. de penis li. vj.Hec ſo. ē bona in ſe ſꝫ nō ꝯgruit lr̄e. qꝛ cū iſte nō eſſetadhuc cōfirmatus nō poterat ꝓcedere vt p̄latus etiāin notorijs. ⁊ ſic ē falſa etiā tercia ſo. dic gͦ ꝙ iſte renūciauit qd̓ geſſit nō tāqͣꝫ iudex ſꝫ tanqͣꝫ actor. vel de factoſicut de facto adminiſtrauit. vl̓ hͦ faciet h̓ auctoritateſedis apl̓ice.Onſiderauimus. facta ꝑlappellatōeꝫ ⁊ prīa nō caſſata vl̓ ꝯͣ pͥuilecleſie caſſāda ē. Diuidit̉. nā p̄mittit cās caſſatiocūdo vtrāqꝫ electionē caſſat ibi qͣpropt̉. t̓cio mādat eccleſie ꝓuideri ibi vob̓. ¶ No. pͦ ⁊ tene mēti ꝙ electio facta pꝰ appellatōeꝫ exͣiudicia lē n̄ ē ip̄o iure nulla ſꝫ veītirritāda ſi appellatio fuit legitīa. Exqͦ īfert̉ ꝙ geſtaappellatōeꝫ exͣiudicialē nō ſunt ip̄o iure nulla lꝫ verunt retractanda ſi fuerūt facta pꝰ appellatōeꝫ legitīaꝫ⁊ in hͦ iſte tex. ē vald̓ no. ⁊ intellige ꝙ appellatio fuit interpoſita a ꝑte. ſecus fi fuit int̓poſita a iudice lꝫ extraiudiciū. qꝛ tūc geſta ꝯtra appellatōeꝫ ſunt nll̓a. vt ꝓbabat̉ in. c. dilecti. ⁊. c. dilectis. jͣ. de ap. vbi excōicatio latapꝰ appellatōī exͣiudicialē fuit nulla. ⁊ ad limitatōneꝫp̄dictoꝝ vide qd̓ dixi in. c. j. de ap. ⁊ in. c. cōſuluit eo. ti.vbi pleniꝰ tetigi. ¶ No. ſcd̓o ⁊ tene etiaꝫ mēti ꝙ geſtacōtra pͥuilegia eccl̓ie nō ſūt ip̄o iure nulla lꝫ veniat retractāda. nā electio prīa fuit h̓ facta cōtra tenorē pͥuilegioꝝ ⁊ nihilominꝰ tenuit lꝫ fuit ī cā caſſatōnis. Ex qͦhēs noͣbilē dr̄iaꝫ int̓ pͥuilegia ⁊ iura cōia. nā attētatū cōtra ius cōe regulariter ē ip̄o iure nullū. vt in. c. vides. x.di. ⁊ ī regl̓a q̄ ꝯtra ius fiūt d̓ re. iur. li. vj. ⁊ in. l. nō dubiuꝫ. C. d̓ le. Secꝰ ī attētato cōtra priuilegia vt h̓ no. ꝓbat̉. nā lꝫ pͥuilegia ſint pͥuate leges. iij. di. pͥuilegia tn̄ ꝑſt̄ leges cōes. Itē pͥuilegia cōſiſtūt ī facto ⁊ p̄n̄t ꝓbabilit̓ igrari. iura ꝟo cōia cōcernūt cōmodū publicū nec