De electōe.

in ep̄m debet ꝯpleuiſſe. xxx. annū. naꝫ in anno. xxx. chriſtus fuit baptizatꝰ ⁊ incepit p̄dicare. ideo ad ipſiꝰ ſaluatoris inſtar iſtud tp̄s fuit p̄fixū in ep̄o. vt in. c. p̄ſbyter.i. glo. tn̄ ibi refert Io. chryſoſtomuꝫ tenuiſſe ꝙdū ꝯpleuerat tūc. xxx. annū: ſed ſolū attigeratxx. dies de. xxx. āno. Itē pōdera tex. dū reqͥrit̉ ꝙ ſit naus de legitimo mr̄imoio. nō em̄ reqͥrit ſolū ꝙ ſit legitiſ ꝙ ſit natꝰ d̓ legittimo mr̄imōio. An aūt pōt ꝓmoī ep̄m legitimatꝰ ꝑ ſequēs mr̄imoniū? hͨ lr̄a ſic ponfacit ꝙ nō. ſꝫ ꝯͣriū tenet glo. in. d. c. īnotuit. ⁊ dicicā ¶ Pro declaratōe lr̄e q̄ro q̄ ſcīa requirat̉ tāin ep̄o qͣꝫ in alijs hn̄tibꝰ dignitates vl̓ officia vl̓ bn̄ficiaa. So. Inno. ponit hic q̄dā bona dicta: ⁊ ī efudit ꝙ ꝗdā eſt ſciētia eminēs. q̄daꝫ mediocris.q̄daꝫ ſufficiēs. Eminēs ſciētia dr̄ illa ꝑ quā qͥs ſcit difficillimas q̄ſtiones explicare ⁊ diffinire in ꝓmptu ſine reuolutōe libroꝝ. Mediocris ꝟo dr̄ ꝑ qua difficiles q̄ſtiones decidunt̉ cū reuolutōe tn̄ libroꝝ. Sufficiēs auteꝫeſt legitima reqͥſita ẜm qͣlitatē officij ſeu bn̄ficij. vn̄ dicitur qͥs hr̄e ſcientiā ſufficientē qn̄ ſufficiēter pōt explere ea q̄ neceſſario īcūbūt officio ſuo. Et hͨ ſufficiētia cōarbitrio boni viri ẜm qͣlitatē loci vbi hꝫ iſte viꝯuerſari ⁊ ẜm qͣlitatē officij ſui. id̓o ad ꝓpoſitā q̄ſtionē ē dicēdū ꝙ papa debe̓t hr̄e maioreꝫ ſciam reliqͥsē totiꝰ xp̄ianitatis. Ep̄i ꝟo debēt habe̓t p̄poſitꝰ qͥteris teſtamēti cū oīpotēti teneant̉ redciā noui ⁊dere de fide rōnē. de quo vide bonū tex. xxiij. di. in. c. qͥaij. Itē ẜm Hoſt. debēt hr̄e ſcīaꝫ iuep̄us. lxij. di. in. c.debeāt iudicare p̄ẜtim ī cauſis maci cū ẜmbꝰ. vt in. c. j. de ꝯſan. ⁊ affi. Archidiaconi ꝟo ⁊ebēt ſcire iura ẜm Inn. cū habeāt ẜm illa iudie. Sꝫ hͦ ego intelligo in his archidiaconis ⁊ p̄poſitꝭitōem ꝯtentioſaꝫ. illi ꝟo qͥ ſolū hn̄t nudumidiaconꝰ ⁊ p̄poſitus ſenen̄. nō reqͥrerēt talem ſcīaꝫ. qꝛ vt dixi ſatis eſt vt habeāt ſufficiēte ſcīaꝫ: ⁊ſufficiēs appellat̉ ẜm qͣlitatē officij ⁊ dignitatis ſue. Iligioſi ꝟo ⁊ heremite magis indigēt ꝯtēplatōe qͣꝫ ſcige. ſupplet em̄ defectū ſciētie perfetia. ar. xvj. q. j.. c. ij. j. d̓ renūci. vnū dicit Inn. ꝙctio charitatiigna ſciētia. ⁊ dicit archi. in. d. c. labbate nō reqͥrit̉fficere ſibi cāire ⁊ legere. Collect̉. dicit hic hͦ veabeat curā aīaꝝ. Sꝫ ego nō video qͣl̓r poſſet primuꝫ dictū ſaltē de iure ꝓcedere: cū qͥlibet abbas habeatſaltē curā fori pnīalis reſpectu mōachoꝝ ſuoꝝ. De preſbyteris ꝟo dic̄ ꝙ debēt ſcire canōes pnīales. ⁊ illa q̄ habent̉ in. c. q̄ ip̄is. xxxviij. di. Ex p̄dictꝭ infert̉ ⁊ ex tex.oīno illiterati nō debēt ordinari. ⁊ ꝓbat̉ hodie clariꝰc. fi. d̓ tēp. or. li. vj. ſi tn̄ ordinarent̉ acciꝑent character.ẜm doc. qꝛ exquo qͥs eſt baptizatꝰ ē capax cuiuſlibet ſati. vt in. c. veniēs. de p̄ſby. nō bap. Parū aūt ſciēnō debēt ꝓmoueri niſi ẜm Inn. ſint dociles .i. aad addiſcendū. qd̓ ꝓcedit ẜm Hoſti. diſpenſatiue ⁊igna cauſa. qͣſi nō ſufficiat ꝙ qͥs ſit docilis ad hͦ vt ꝓueat̉. ⁊ bn̄ loquit̉. et credo huc intellectum habuiſſeSꝫ vt dixi ꝯſiderāda eſt multū qͣlitas loci. nā into hoībꝰ abiectis ⁊ modice ꝯditōis nō requirit̉ tāa ſciētia ſicut in eo qͥ p̄ponit̉ cure magnoꝝ viroꝝ. Cōcludit tn̄ Inno. vnū dictū notabile ꝙ peccat acceptansdignitatē vel officiū ſi nō hꝫ ſufficientē ſcīam ad exercēdum ea q̄ incūbunt illi dignitati vel officio. ⁊ videt̉ hocdictū ꝓbari vltra rōnē naͣlem in. c. nō eſt putāda. in fi. j.jͣ. j. Idem dic de ꝓmouēdis ad doctoratu. habētes eniꝫſufficientē ſcientiā nō peccāt petēdo gradū cū petāt facultatē cōicandi alijs ſcīam quā hn̄t qd̓ ꝑtinet ad charitatē. ſed in minꝰ inſtructis eſt peccatū p̄ſumptōis. ita dixit glo. in cle. ij. de magr̄is. quā nō. Un̄ ſcias ꝙ pauciſſimi digni attingūt gradū doctoratꝰ. vt no. ī. l. cūctos populos. C. de ſū. tri. ꝑ doc. all̓o in hoc dicta doctoꝝ: nō ꝙin hoc ſint neceſſaria: ſꝫ adinferendū ꝙ etiā illis tꝑibꝰ ꝓmouebant̉ indigni. ¶ In. glo. j. in fi. dic̄ ꝙ in ep̄o requi-

runt̉ multa alia q̄ hic exprimebant̉. Et ponit Hoſ. verſus. Anni triginta ſacer ordo pura volūtas. Et moruigrauitas ſapīa ſpōſa parētis. Cōcurrens famā decꝰ hodāt pōtificale. Et declarādo pͥmū. Anni. xxx. hoc ꝓbat̉hic. Sacer ordo. qꝛ ꝓmouēdus in ep̄m dꝫ eſſe in ſacris:ſaltē in ſb̓diaconatū. vt in. c. a multis. d̓ eta. ⁊ qͣli. Puravolūtas. qꝛ debet eſſe liber ⁊ nō ſeruꝰ. vt. jͣ. de ſer. nō or.ꝑ totū. Voꝝ gͣuitas. ꝓbat̉ hic ſapiētia. dꝫ em̄ hr̄e ſapientiā nēdū quo ad ſpūalia. vt in p̄all̓. c. qꝛ ep̄us. ſed etijquo ad tꝑalia. vn̄ ſimplex ⁊ inexꝑtꝰ nō debꝫ ꝓmoueriep̄m. ſi tn̄ fuerit ꝓmotꝰ nō dꝫ deijci ꝓpter hāc ſimplictateꝫ quo ad tꝑalia: ſꝫ dꝫ dari ſibi coadiutor. vt ꝓbaturxxxix. di. c. j. iūcto. c. qꝛ frater. vij. q. j. Spōſa parētis. qꝛdꝫ eſſe de legitimo mr̄imōio natus: vt hic. Cōcurrēs fama. qꝛ nō dꝫ opi. ꝓmouēdi in aliquo vacillari: ſꝫ dꝫ eſſefamē bone. vt in. c. tātis daniel. lxxxj. di. ⁊. d. c. omnipotēs. jͣ. de accu. ⁊ dicit Io. an̄. ꝙ ſi vltima ꝑs iſtoꝝ verſuidiceret pōtificatꝰ tūc dictio decꝰ poneret aliud requiſitum .ſ. ꝙ ꝓmouēdus debet eſſe decorꝰ .i. nō corꝑe viciatus. vt. jͣ. de cor. vica. ꝑ totū. Sꝫ ⁊ dꝫ etiā in eo ꝯcurrereilla. xij. c. apl̓ice regule ad Tytū. j. et. jͣ. ad Timothe. iij. qtractāt̉ a. xxv. di. vſqꝫ. ad. l. excluſiue. ⁊ a. lxxxj. vſqꝫ adeſſet a deo tacj. Tamē vt dicit Hoſti. ⁊ bn̄ requirēꝯcurrant talis. qꝛ defacili nō reꝑit̉ in hūanis hō inlia requiſita ¶ In glo. in ꝟbo multo fortiꝰ ibi nō p̄cellatalios ſciētia. intellige hoc ſane ꝓut no. glo. ī. c. viliſſimū.hic all̓. nam ſufficit ꝙ p̄latꝰ habeat ſufficientē ſcientiaꝫlꝫ reꝑiat̉ aliꝰ eo ſufficiētior. Et in fi. glo. no. iſtā glo. proargumēto a minori ex maiori ſumpto vt tale argumentum ꝓcedat etiā in iure vt hic. ⁊ in eo ꝙ glo. in fi. exemplificat de paulo ⁊ euſtachio. ītellige de paulo ꝗͥ fuit fortior euſtachio qͥ fuit ꝟgo. et lꝫ fuit fortior: tn̄ nō īreſiſtere ſtimulo carnis. gͦ nec euſtachiꝰ ¶ In glo. ij.bo exegerit ī fi. no. bn̄ iſtaꝫ glo. qꝛ quotidie allegat̉. ⁊ vide archi. in. c. ſi annū. de iudi. li. vj. vbi dicit ꝙ regularit̓annꝰ dꝫ eſſe ꝯpletus niſi aliud cauet̉ in iure. diſtīctio tn̄huiꝰ glo. cōiter recipit̉. Sꝫ ego multū ꝯſiderarē verbadiſpoſitōis. nā ſi diceret̉ ꝙ in. xviij. āno poſſet qͥs ꝓmueri ſufficit ꝙ attigerit vnū diē. xviij. āni. qꝛ veꝝ eſt d̓cere iſtū eſſe in .xviij. āno. ſecꝰ ſi diceret̉ ꝙ habeat. xviannū. de quo vide pleniꝰ ꝑ glo. in cle. generalēqͣli ¶ Extra glo. q̄ro. q̄ etas reqͥrat̉ in abbate? dic ꝙ iure clare non cauetur: ſed in abbatiſſa eſt tex. in. c. indēnitatibus. jͣ. eo. li. vj. vbi dicit̉ ꝙ debet eſſe. xxx. annorum.dic etiam ꝙ debet eſſe virgo. vnde vidua nō poteſt eſſeabbatiſſa quātumcūqꝫ caſte vixerit in monaſterio. de qͦvide glo. in cle. attendētes. de ſtat̓. regul̓. In abbate ꝟocōmuniter dicit̉ ſufficere ſi attingat. xxv. annuꝫ. peinferiora. jͣ. eo. c. nam iſta eſt etas requiſita in omībugnitatibus inferioribus. vnde exquo tex. in. d. c. indēnitatibus. ꝓuidit ſolum de abbatiſſa videt̉ voluiſſe relinquere abbatē in cōmuni regula aliorū prelatoꝝ. ⁊ nimirum. nam olim ꝓmouenda in abbatiſſaꝫ debebat eſſe ſexagenaria. nam tempus in eis debet ſupplere defectū ſxus ⁊ diſcretōis. In inquiſitore heretice prauitatis r̄ritur. xl. annus. vt in cle. volentes. de here. de quo miratur ibi glo. ꝙ in epiſcopo ſufficiat. xxx. annꝰ. qui eſt etiāinquiſitor heretice prauitatis a iure deputatus. vt in. c.ꝑ hͦ. de here. li. vj. vnde dicit ꝙ hoc eſt de arbitrarijs qͣſinō poſſet reddi ratio ſufficiēs inter ep̄m ⁊ inquiſitorē. ſꝫforte hoc cōtingit qꝛ ꝓmouēdi in ep̄os trāſent cuꝫ magna inqͥſitōe. naꝫ recipiunt̉ teſtes ⁊ diſcutit̉ priꝰ ꝓmotio in ꝯſiſtorio pape in collegio cardinaliū. Item qꝛ ꝓmotus ad tantā dignitatē p̄ſumit̉ ex oī ꝑte idoneꝰ. ſeofficiū inquiſitōis nō ꝯmittit̉ cū tāta indagatōe. ⁊ ideovoluerūt iura vt ſit maturus etate. ⁊ regulariter de etate requiſita in canonicis ⁊ alijs dixi plene in. c. ſuꝑ inordinata. de p̄ben ¶ Ulterius q̄ro qꝛ patiens defectū ī natalibus nō pōt ꝓmoueri ad ordines vel ad epiſcopū: nūquid poſſit ꝓmoueri in abbatiſſaꝫ: videt̉ pͦ ꝙ defectus