De electōe.
videt̉ male ſentire de fide. Et nota ꝑpetuo illā glo. ꝙtenet̉ ꝑ oēs. ⁊ hͨ ſufficiāt in trāſitū lectiōis qͣꝫtū ad hamaͣꝫ ¶ In gl. j. in fi. vel dr̄ ẜm doc. ab apos qḋ eſt nūciꝰ ⁊chryſis qd̓ ē auꝝ qͣſi nūcij deaurati. dicūt tn̄ ꝙ nūcij pape nō ſunt tales: ſꝫ plūbati. ſꝫ dic ꝙ nihilominꝰ pn̄t diciīuolute loquit̉: ī effectu tn̄ ſentit tr7 8baurati. qꝛ dāt plūbū ⁊ r̄portāt alꝝtuꝫ de. c. qͣꝫpio. vbi dic̄ ſpūalia eſſe tradēda om̄i ꝯditōeceſſantē. Prima ſo. eſt ꝙ iſta nō fuit cōditio ī effectu: ſꝫpotiꝰ q̄dā al̓s monitio. nā monuit vt iuramētūqꝛ palliū ex antiqͣ ordinatōe nō eſt alit̓ tradēdida ſo. ꝙ a ſuꝑiori pōt apponi ꝯditio. nec tn̄ īducit̉ ſymonia. hec ſo. nō ꝓcedit in aliqͦ citra papā. qꝛ qͥſqꝫ inferiordꝫ ſpūalia pure ꝯferre ſic̄ iura diſponūt. vt ī. c. fi. d̓ pac.⁊ vide bo. glo. iūcto. tex. ī. c.⁊ in. c. q̄ſitū. de re. ꝑmu. cūaleat collatio bn̄ficij quamij. jͣ. e. li. vj. vbi diſcutit̉ anfacit ep̄us ſub ꝯditōe ſi vacat. ⁊ cōcludit ibi ꝙ dꝫ ep̄qͣꝫtū pōt pure bn̄ficia ꝯferre. vn̄ ibi retractant̉ electiq̄ fiūt ſb̓ ꝯditōe. facit regula actꝰ legitimi. d̓ re. iur̄. li.⁊ qd̓ ibi no. maxīe ꝑ Dy. In papa ꝟo pōt dici ꝙ in hiso̓ pōt appone̓ ꝯdſunt ſymōiaca de iure poſitivt vult qꝛ eſt ſupͣ ius poſitiuū. vt ī. c. ꝓpp̄bē. ſꝫ ī his q̄ ſunt ſymōiaca de iure diuino nō pōt papappone̓ ꝯditōem ꝑ quā inducat̉ ſymōia. ad hͦ qd̓ noͣ. gͦī. c. ex ꝑte. jͣ. de of. dele. ⁊ ī. c. cū pridē. jͣ. de pact. Sꝫ aliꝯditōes ex natura eaꝝ peccatū n̄ īducētes pōt papaponere etiā nō alterādo naͣꝫ bn̄ficioꝝ. vt ī. c. ſi grati⁊ qd̓ ibi no. de reſcpͥ. li. vj. ⁊.ſit ep̄us appone̓ onꝰ bn̄ficioaͣ eſt hic imꝑtinēs: iō dicēdū vt plene no. ī. c. ſignifica3. de p̄bē. ⁊ ī. c. vnico. vt eccl̓iaſtica bn̄fi. Tercio ſoluitglo. ꝙ ea q̄ tacite inſunt pn̄t expͥmi in traditiōe ſpūaliūſine aliqͦ vitio ſymōie. ⁊ hāc ſo. nota tanqͣꝫ veriſſimaꝫ. eqͦtidie allegat̉ iūcto tex. ⁊ idē no. ī. c. olim. jͣ. de reſti. ſpeip. hec em̄ ē regula iuris ꝙ ſi ea⁊ ī. c. ad audientiā. d̓vt inhereāt nihil oꝑarq̄ tacite inſuntff. de le. j. ⁊ in. l. ꝯditōes. ff. de cōdi. ⁊ demō.uit̓ ꝯͣriū qd̓munt̉ vt inſunt: al̓s ſecꝰ. ⁊ ſic ſet de. l. ſi ita relictū. in. §. illi ſi volet. d̓ le. j. vbidr̄ ꝙ ſi relinqͦ illi centū ſi volet legatū eſt ꝯditionale. ſecus ē ſi relinq̄ ſimpl̓r: ⁊ tn̄ illa ꝯditio ſi volet tacite ineſtlegato cū legatariꝰ poſſit repudiare legatū. Sꝫ quō fitibi exp̄ſſio ꝓut tacite inheret. nā qn̄ relinqͣ ſi volet ſuſpēdo virtutē legati ī euentū ꝯditōis. vn̄ nihil acqͥrit̉ legatario anteqͣꝫ declaret volūtatē ſuā: vt ibi. ſꝫ qn̄ ſimpliciatū etiā ignorāti lꝫ ꝯmutabil̓r ſiter fit relictū acqͥdiſpoſitio ē pura ⁊ nō ꝯditional̓voluerit acceptevt ī. l. cū pr̄. §. ſurdo. ff. de le. ij. Et vide ad p̄dicta bo.ī. c. vno. de ſpō. li. vj. Ex p̄dictis decidit̉ q̄ſtio. ep̄us ꝯͣlit̓ vni eccl̓iam curatā ſub ꝯditōe ſi reſignauerit primānūquid teneat al̓s collatio: Collect̉. h̓ ꝙ ſic. hͨ ꝯditiotcite ineſt. ar. in. c. de multa. de p̄ben. ⁊ dic̄ ꝙ ineſt tacitecū effectu. tn̄ tenet̉ reſignare pͥmā. vt ī. d. c. de ml̓ta. Acꝓpoſitū gͦ iura antiqͣ diſpoſuerūt vt palliū nō tradat̉iiſi iuramēto p̄ſtito. nil gͦ noui hic deducebat̉ in ꝯditōeſꝫ expͥmebat̉ illud qd̓ inerat ex diſpoſitōe iuris ¶ Inin ꝟ. ꝓ vnitate in fi. Idē no. ī. c. nullꝰ. jͣ. d̓ iureiur̄. ⁊.vij. quotꝭ. Sꝫ an̄ ⁊ qn̄ gnaͣl̓r ſine peccato iurar̄ licꝫ:vt dixi ī. c. ⁊ ſi xp̄us. ⁊ ī. c. ſi ꝟo de iureiur̄ ¶ In glo. ī ꝟ.excipit̉ aucͣtas: ibi aūt ī iuramēto. hoc ītellige ẜm ꝙ dixi ī. c. veniētes. de iureiurā .ſ. de his q̄ depēdēt a plena diſpoſitōe pape. ī alijs aūt nō ītelligit̉ excepta aucͣtas ī iuramēto. īmo dicimꝰ ꝙ papa nō pōt quēꝙͣ abſolue̓ a iuramēto ſine cauſa. vt no. glo. ī. c. qͣnto. de iureiur̄. ⁊ Inno. ī. c. cū int̓. p. de renū. ⁊ idē eſt ī oībꝰ q̄ ſunt de iure diuino. nā ꝯͣ illa ſine cā papa nō pōt diſpēſare. vn̄ nō ē tutus corā deo cū quo papa diſpēſauit. vt eſt glo. ſingl̓aris in. c. nō eſt. jͣ. de voto. ꝓ hoc facit tex. in. c. ſunt qͥdaꝫxxv. q. j. Idem dic quo ad cōcilia gnaͣlia vt intelligaexcepta aucͣtas pape .ſ. in his q̄ dependent a plena ptā-
te pape. ⁊ in his in quibus conciliū non eſt ſupra papā.qd̓ declara vt. sͣ. dixi. ⁊ latiꝰ tetigi in qͣdā diſputatiōe. ⁊ẜm ea q̄. sͣ. dixi puto limitādā glo. in. c. ſiqͥs pecuniamlxxix. diſ. q̄ diſputat vtꝝ papa poſſit accuſari de ſymonia. ⁊ ꝯcludit ꝙ nō. qꝛ ſymōia nō eſt ſtricte hereſis de qͣpapa pōt accuſari. Sꝫ limita vt p̄dixi: niſi eſſet talis ſymonia q̄ īduceret peccatū notoriū ⁊ ſcādalizauerit alios ⁊ ī ea eſſet īcorrigibil̓. vt no. ꝑ gl. in. d. c. ſi papa. ¶ Inſumit̉ de corꝑe beati petri. qͥtraditio pallij īmediate dependet a romana eccl̓ia. idtex. vtit̉ hic illa dictōe tm̄. Nec ob. ꝙ pr̄iarche dāt palliū archiep̄is ſibi ſb̓iectis. vt in. c. antiq. de pͥuil̓.dr̄ aſſume̓ de corꝑe bnō fit ſine atari qd̓ eſt ꝯſtructū in hoHoſt. tn̄ dicit nō referre ini ⁊ cōſecratare ſit cōſeatū nā dicit ſe bis exꝑtū īceptōe pallij. qꝛ vnꝰ ex diaconis cardinalibꝰ de mādapape palliū tradidit. Et dicit ꝟba q̄ habent̉ ī. c. ad hoep̄i ſunt mēbra demeb Zuare ant dicit tex. ꝙ archinoīē ſ. de aut. ⁊ vſu be. g. picūt doc ꝙvnica eſt eccleſia vniuerſalis. xxiiij. q. j. loquit̉. cuiꝰ caput eſt ipſe deus ſeu papa loco dei. ceteri ꝟo prelati ⁊ eccl̓ie particulares ſunt mēbra huiꝰ capitis vel mēbra ex mēbris. naꝫcut ī hūano corꝑe a brachio ꝓcedit manꝰ: a manu dtus: a digito vnguēs. ita a capite romane eccl̓ie procedunt ſedes pr̄iarchales: ab iſtis archiep̄ales: ab iſtis epiſcopales: ab eis inferiores prelati. Eſt gͦ ī ſūma vniuerſalis eccl̓ia vnū corpus ⁊ prelati ecccl̓ie ꝑticulares ſuntmēbra huiꝰ corꝑis. Et aduerte qꝛ ſentiunt ꝑ hoc tacitedoc̄. ꝙ digitus ſit mēbꝝ. Sꝫ tu dic meliꝰ vt no. bar. in. l.ij. de pub. iudi. dixi in. c. j. qͥ cle. vel vo. ⁊ in ſūma cōcludeꝙ illud ꝓprie dr̄ mēbꝝ qd̓ hꝫ officiū ꝑ ſe diſtinctū ī corpore. vn̄ ꝓprie manus eſt membrū ſed non digitus. ſeddigitus eſt pars membri. facit optime. c. ſingula. lxxxix.di ¶ In glo. ī fi. in fi. dic ꝙ illud eſt ſpeciale in depoſitoī quo nō admittitur cōpenſatio propter rationem queNico.ibi redditurSi ſciſmaticꝰ adUia diligētia. vnionem eccle reuerſus eligit̉ in ep̄m electio nō tenet: ſed ex diſpenſatōe pōt cōfirmari. In pͦ ponit̉ q̄ſtio iuris. In ſecūda rn̄ſio: ibi duximꝰ. q̄ tria facit. Primo ꝯfirmari gͣtioſe ꝑmittit ſi tria cōcurrāt. Secūdo de cōſecratōe ꝓuidet. ibi mādātes. Tercio ꝓteſtat̉ ibi ſalua ¶ No. pͦincidēs ſemel ī ſciſma ſeu adherēs antipape nō pōt apliꝰ de iure eligi ſeu ꝓ moueri ī ep̄m. diſpēſatiue tn̄ poterit vt hic. ⁊ ī. c. nos cōſuetudinē. xij. di. ⁊ .j. q. vij. cōueniētibꝰ. cū. §. ſe ¶ An aūt incidēs ī ſciſma ſit hereticꝰ: vide glo. ſingu. xxiiij. q. j. §. j. ⁊ eſt pͥma glo. poſt glo. ſūme.q̄ dicit ꝙ nō ſi credit papatū eſſe apud illū cui adheretEt idē dic ī eo qͥ tenet ſe ꝓ papa. ⁊ allegabat̉ multuꝫ ꝓſingl̓ari gl. illa ī ſciſmate p̄terito. nā dicebāt illi qͥ ſe gerebāt ꝓ ſūmis pōtificibus ꝙ nō poterāt ꝑ cōciliū iudicari. qꝛ papa nō pōt accuſari niſi de hereſi. vt in. c. ſi papa. xl. di. Sꝫ ī caſu iſto ſciſma eſt ſine hereſi. vt dicit illaglo. ſingularis. Sꝫ ex aduerſo rn̄debat̉ ꝙ glo. illa poterat ꝓcedere in ſciſmate nō īueterato. ſꝫ cū illd̓ ſciſma fuiſſet ātiqͣtū. nec darēt operā efficacē vt tolleret̉ nō eratſine gͣuiſſima ſuſpitōe hereẜ. Itē poterāt rn̄dere ⁊ melius ꝙ ꝯͣriū ꝓcedat ī papa īdubitato. ſed exqͦ int̓ xp̄ianos dubitabat̉ qͥs eſſet verꝰ papa hec ptās diſcernendicōpetit cōcilio. vt eſt tex. ſingularis in. c. ſi duo forte cōtra fas. lxxix. di ¶ No. ſecūdo ibi abiurato ſciſmate vnūcaſuꝫ in qͦ crimīoſus penitꝰ dꝫ crimē abiurare .i. cū iuraidē fit ī caſu hereẜ. vt ī. c. qͦtiēs. .j. q. vij.mēto renūciare.heretici gͦ ⁊ ſciſmatici nō debent recipi ad vnitatē eccleſie niſi prius abiurato crimine ¶ Tercio nota caſum inquo electio nulla tanqͣꝫ facta de ineligibili diſpenſatiueadmittitur ⁊ cōfirmatur ꝑ ſuꝑioreꝫ. regularit̓ auteꝫ ꝯͣ