Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
61r
Einzelbild herunterladen
 

De electōe.

videt̉ male ſentire de fide. Et nota ꝑpetuo illā glo.tenet̉ oēs. ſufficiāt in trāſitū lectiōis qͣꝫtū ad hamaͣꝫ In gl. j. in fi. vel dr̄ ẜm doc. ab apos qḋ eſt nūciꝰchryſis qd̓ ē auꝝ qͣſi nūcij deaurati. dicūt tn̄ nūcij pape ſunt tales: ſꝫ plūbati. ſꝫ dic nihilominꝰ pn̄t diciīuolute loquit̉: ī effectu tn̄ ſentit tr7 8baurati. qꝛ dāt plūbū r̄portāt alꝝtuꝫ de. c. qͣꝫpio. vbi dic̄ ſpūalia eſſe tradēda om̄i ꝯditōeceſſantē. Prima ſo. eſt iſta fuit cōditio ī effectu: ſꝫpotiꝰ q̄dā al̓s monitio. monuit vt iuramētūqꝛ palliū ex antiqͣ ordinatōe eſt alit̓ tradēdida ſo. a ſuꝑiori pōt apponi ꝯditio. nec tn̄ īducit̉ ſymonia. hec ſo. ꝓcedit in aliqͦ citra papā. qꝛ qͥſqꝫ inferiordꝫ ſpūalia pure ꝯferre ſic̄ iura diſponūt. vt ī. c. fi. pac. vide bo. glo. iūcto. tex. ī. c. in. c. q̄ſitū. de re. ꝑmu.aleat collatio bn̄ficij quamij.. e. li. vj. vbi diſcutit̉ anfacit ep̄us ſub ꝯditōe ſi vacat. cōcludit ibi dꝫ ep̄qͣꝫtū pōt pure bn̄ficia ꝯferre. vn̄ ibi retractant̉ electi fiūt ſb̓ ꝯditōe. facit regula actꝰ legitimi. re. iur̄. li. qd̓ ibi no. maxīe Dy. In papa ꝟo pōt dici in his pōt appone̓ ꝯdſunt ſymōiaca de iure poſitivt vult qꝛ eſt ſupͣ ius poſitiuū. vt ī. c. ꝓpp̄bē. ſꝫ ī his ſunt ſymōiaca de iure diuino pōt papappone̓ ꝯditōem quā inducat̉ ſymōia. ad qd̓ noͣ.ī. c. ex ꝑte.. de of. dele. ī. c. pridē.. de pact. Sꝫ aliꝯditōes ex natura eaꝝ peccatū īducētes pōt papaponere etiā alterādo naͣꝫ bn̄ficioꝝ. vt ī. c. ſi grati qd̓ ibi no. de reſcpͥ. li. vj..ſit ep̄us appone̓ onꝰ bn̄ficio eſt hic imꝑtinēs: dicēdū vt plene no. ī. c. ſignifica3. de p̄bē. ī. c. vnico. vt eccl̓iaſtica bn̄fi. Tercio ſoluitglo. ea tacite inſunt pn̄t expͥmi in traditiōe ſpūaliūſine aliqͦ vitio ſymōie. hāc ſo. nota tanqͣꝫ veriſſimaꝫ. eqͦtidie allegat̉ iūcto tex. idē no. ī. c. olim.. de reſti. ſpeip. hec em̄ ē regula iuris ſi ea ī. c. ad audientiā.vt inhereāt nihil oꝑar tacite inſuntff. de le. j. in. l. ꝯditōes. ff. de cōdi. demō.uit̓ ꝯͣriū qd̓munt̉ vt inſunt: al̓s ſecꝰ. ſic ſet de. l. ſi ita relictū. in. §. illi ſi volet. le. j. vbidr̄ ſi relinqͦ illi centū ſi volet legatū eſt ꝯditionale. ſecus ē ſi relinq̄ ſimpl̓r: tn̄ illa ꝯditio ſi volet tacite ineſtlegato legatariꝰ poſſit repudiare legatū. Sꝫ quō fitibi exp̄ſſio ꝓut tacite inheret. qn̄ relinqͣ ſi volet ſuſpēdo virtutē legati ī euentū ꝯditōis. vn̄ nihil acqͥrit̉ legatario anteqͣꝫ declaret volūtatē ſuā: vt ibi. ſꝫ qn̄ ſimpliciatū etiā ignorāti lꝫ ꝯmutabil̓r ſiter fit relictū acqͥdiſpoſitio ē pura ꝯditional̓voluerit acceptevt ī. l. pr̄. §. ſurdo. ff. de le. ij. Et vide ad p̄dicta bo.ī. c. vno. de ſpō. li. vj. Ex p̄dictis decidit̉ q̄ſtio. ep̄us ꝯͣlit̓ vni eccl̓iam curatā ſub ꝯditōe ſi reſignauerit primānūquid teneat al̓s collatio: Collect̉. ſic. ꝯditiotcite ineſt. ar. in. c. de multa. de p̄ben. dic̄ ineſt tacite effectu. tn̄ tenet̉ reſignare pͥmā. vt ī. d. c. de ml̓ta. Acꝓpoſitū iura antiqͣ diſpoſuerūt vt palliū tradat̉iiſi iuramēto p̄ſtito. nil noui hic deducebat̉ in ꝯditōeſꝫ expͥmebat̉ illud qd̓ inerat ex diſpoſitōe iuris Inin. vnitate in fi. Idē no. ī. c. nullꝰ.. iureiur̄..vij. quotꝭ. Sꝫ an̄ qn̄ gnaͣl̓r ſine peccato iurar̄ licꝫ:vt dixi ī. c. ſi xp̄us. ī. c. ſi ꝟo de iureiur̄ In glo. ī.excipit̉ aucͣtas: ibi aūt ī iuramēto. hoc ītellige ẜm dixi ī. c. veniētes. de iureiurā .ſ. de his depēdēt a plena diſpoſitōe pape. ī alijs aūt ītelligit̉ excepta aucͣtas ī iuramēto. īmo dicimꝰ papa pōt quēꝙͣ abſolue̓ a iuramēto ſine cauſa. vt no. glo. ī. c. qͣnto. de iureiur̄. Inno. ī. c. int̓. p. de renū. idē eſt ī oībꝰ ſunt de iure diuino. ꝯͣ illa ſine papa pōt diſpēſare. vn̄ ē tutus corā deo quo papa diſpēſauit. vt eſt glo. ſingl̓aris in. c. eſt.. de voto. hoc facit tex. in. c. ſunt qͥdaꝫxxv. q. j. Idem dic quo ad cōcilia gnaͣlia vt intelligaexcepta aucͣtas pape .ſ. in his dependent a plena ptā-

te pape. in his in quibus conciliū non eſt ſupra papā.qd̓ declara vt.. dixi. latiꝰ tetigi in qͣdā diſputatiōe.ẜm ea.. dixi puto limitādā glo. in. c. ſiqͥs pecuniamlxxix. diſ. diſputat vtꝝ papa poſſit accuſari de ſymonia. ꝯcludit. qꝛ ſymōia eſt ſtricte hereſis depapa pōt accuſari. Sꝫ limita vt p̄dixi: niſi eſſet talis ſymonia īduceret peccatū notoriū ſcādalizauerit alios ī ea eſſet īcorrigibil̓. vt no. gl. in. d. c. ſi papa. Inſumit̉ de corꝑe beati petri.traditio pallij īmediate dependet a romana eccl̓ia. idtex. vtit̉ hic illa dictōe tm̄. Nec ob. pr̄iarche dāt palliū archiep̄is ſibi ſb̓iectis. vt in. c. antiq. de pͥuil̓.dr̄ aſſume̓ de corꝑe b fit ſine atari qd̓ eſt ꝯſtructū in hoHoſt. tn̄ dicit referre ini cōſecratare ſit cōſeatū dicit ſe bis exꝑtū īceptōe pallij. qꝛ vnꝰ ex diaconis cardinalibꝰ de mādapape palliū tradidit. Et dicit ꝟba habent̉ ī. c. ad hoep̄i ſunt mēbra demeb Zuare ant dicit tex. archinoīē ſ. de aut. vſu be. g. picūt doc ꝙvnica eſt eccleſia vniuerſalis. xxiiij. q. j. loquit̉. cuiꝰ caput eſt ipſe deus ſeu papa loco dei. ceteri ꝟo prelati eccl̓ie particulares ſunt mēbra huiꝰ capitis vel mēbra ex mēbris. naꝫcut ī hūano corꝑe a brachio ꝓcedit manꝰ: a manu dtus: a digito vnguēs. ita a capite romane eccl̓ie procedunt ſedes pr̄iarchales: ab iſtis archiep̄ales: ab iſtis epiſcopales: ab eis inferiores prelati. Eſt ī ſūma vniuerſalis eccl̓ia vnū corpus prelati ecccl̓ie ꝑticulares ſuntmēbra huiꝰ corꝑis. Et aduerte qꝛ ſentiunt hoc tacitedoc̄. digitus ſit mēbꝝ. Sꝫ tu dic meliꝰ vt no. bar. in. l.ij. de pub. iudi. dixi in. c. j. cle. vel vo. in ſūma cōclude illud ꝓprie dr̄ mēbꝝ qd̓ hꝫ officiū ſe diſtinctū ī corpore. vn̄ ꝓprie manus eſt membrū ſed non digitus. ſeddigitus eſt pars membri. facit optime. c. ſingula. lxxxix.di In glo. ī fi. in fi. dic illud eſt ſpeciale in depoſitoī quo admittitur cōpenſatio propter rationem queNico.ibi redditurSi ſciſmaticꝰ adUia diligētia. vnionem eccle reuerſus eligit̉ in ep̄m electio tenet: ſed ex diſpenſatōe pōt cōfirmari. In ponit̉ q̄ſtio iuris. In ſecūda rn̄ſio: ibi duximꝰ. tria facit. Primo ꝯfirmaritioſe ꝑmittit ſi tria cōcurrāt. Secūdo de cōſecratōeuidet. ibi mādātes. Tercio ꝓteſtat̉ ibi ſalua No.incidēs ſemel ī ſciſma ſeu adherēs antipape pōt apliꝰ de iure eligi ſeu moueri ī ep̄m. diſpēſatiue tn̄ poterit vt hic. ī. c. nos cōſuetudinē. xij. di. .j. q. vij. cōueniētibꝰ.. §. ſe An aūt incidēs ī ſciſma ſit hereticꝰ: vide glo. ſingu. xxiiij. q. j. §. j. eſt pͥma glo. poſt glo. ſūme. dicit ſi credit papatū eſſe apud illū cui adheretEt idē dic ī eo tenet ſe papa. allegabat̉ multuꝫſingl̓ari gl. illa ī ſciſmate p̄terito. dicebāt illi ſe gerebāt ſūmis pōtificibus poterāt cōciliū iudicari. qꝛ papa pōt accuſari niſi de hereſi. vt in. c. ſi papa. xl. di. Sꝫ ī caſu iſto ſciſma eſt ſine hereſi. vt dicit illaglo. ſingularis. Sꝫ ex aduerſo rn̄debat̉ glo. illa poterat ꝓcedere in ſciſmate īueterato. ſꝫ illd̓ ſciſma fuiſſet ātiqͣtū. nec darēt operā efficacē vt tolleret̉ eratſine gͣuiſſima ſuſpitōe hereẜ. Itē poterāt rn̄dere melius ꝯͣriū ꝓcedat ī papa īdubitato. ſed exqͦ int̓ xp̄ianos dubitabat̉ qͥs eſſet verꝰ papa hec ptās diſcernendicōpetit cōcilio. vt eſt tex. ſingularis in. c. ſi duo fortetra fas. lxxix. di No. ſecūdo ibi abiurato ſciſmate vnūcaſuꝫ in crimīoſus penitꝰ dꝫ crimē abiurare .i. iuraidē fit ī caſu hereẜ. vt ī. c. qͦtiēs. .j. q. vij.mēto renūciare.heretici ſciſmatici debent recipi ad vnitatē eccleſie niſi prius abiurato crimine Tercio nota caſum inquo electio nulla tanqͣꝫ facta de ineligibili diſpenſatiueadmittitur cōfirmatur ſuꝑioreꝫ. regularit̓ auteꝫ ꝯͣ