De reſcriptis
et iſtud applaudet lr̄e ⁊ ẜm hoc ꝓceſſit illud cōe ſūmariū de qͦ. s. Sed cōtra hͦ inſtat̉ fortiter ſi lr̄e ſurrepticinō ſunt nulle aut nō fuit exceptū ⁊ appellatū ⁊ nō dꝫ arritari qꝛ ꝑs videt̉ acqͥeſcere illis lr̄is ⁊ exceptioatoria cōtra iudicē nō p̄t opponi poſt lit. ꝯte. qͥnīmo fuit opi. Bar. ⁊ pl̓imorū ꝙ niſi opponat̉ in principio nō pōt poſtea opponi qꝛ litigando corā iudice ſuꝑalijs vr̄ approbare ꝑſonā iudicis de qͦ dicendū vt pleneno. in. d. c. inter. ⁊ in. l. ij. ff. ſiqͥs in ius vo. ⁊ in. l. quidamcōſulebāt. ff. de re iudi. So. ob hͦ ꝯͣriū vario mō intelligit̉ iſte tex. quidā intellexerūt ꝙ lr̄e ſurrepticie ſūt ipſo iure nulle iō ſine exceptōe ꝓceſſus nō valet vt ſentitiſta gl. ij. ſꝫ iſta opi. tollit̉ ꝑ ea q̄ plene dixi in. c. ceterū. sͣ.eo. Scd̓a opi. ſeu lec. ꝙ iſte lr̄e erāt furtiue ſiue falſe hͨlec. nō cōgruit textui qꝛ dr̄ ꝙ fuerūt impetrate ꝑ ſurreptionē. Itē pōderat̉ qꝛ nō faciebāt mētionē de pͥoribꝰigat̉ ꝙ hic fuerat exceptū ⁊ aTercia lec. vt intelatū a pͥoribꝰ iudicſꝫ tunc oꝑtet dicere ꝙ ꝓceſſiit nullus ꝑ. c. ſuꝑ qōnū. in fi. de of. dele. ⁊. c. ſi a iudice.c. nō ſolū de app. li. vj. ⁊ ſatis pōt ſuſtētari iſte intellectet ad iſtā lr̄am cū dicit irritandū. dicit ꝙ refert̉ ad factū nō ad ius qꝛ ſepe irritāt̉ ea q̄ de iure ſunt nulla ⁊ inc. ex ꝑte de teſti. ⁊ in. c. accedēs .j. iucta gl. vt li. nō ꝯte. ethunc intellectū hactenus fui ſecutus. Quartū intellectū ſingl̓r ponit Inn. faciēs nouā dr̄iam inter lr̄as ſurepticias ⁊ obrepticias. appellat ſurrepticias qn̄ faexp̄ſſo vel veritate ſuppreſſa lr̄e fuerūt īpetrate ⁊ īiꝓcedit ꝯtrariū qd̓. sͣ. formaui. obrepticias ꝟo appqn̄ ꝑ inuolutionē verborū puta yronice vl̓ callidedo lr̄e effugiūt deliberatā ꝯſcīam pͥncipis. nam tūc iſtelr̄e dolo ſunt obtēte iō ꝓceſſus dꝫ eſſe nullus citra oēnexceptionē ſicut in ſnīa lata dolo pn̄tis ꝯͣ abſentē vt eſtex. no. in. l. ſi p̄tor. §. marcellus. ff. d̓ iudi. Et hāc dr̄iamiſcue vident̉ vti iſtis vocabulis. vbat̉ imo legestenebis ſemꝑ mēti. nā apto iule Iſiqͥs obrepſerit. cū materia ſua. ff. de fal. iſte tn̄intellectus nō multcongruit iſti lr̄e qꝛ exp̄ſſe hic dr̄ ꝙ fuerūt impetrateſurreptionē. Itē pōderat̉ ꝙ in ſcd̓is nō fiebat mentideprioribꝰ ⁊ in eo ꝙ dr̄ ꝙ p̄ter ꝯſcīam noſtramdici ꝙ iō p̄ter ꝯſcīam pape qꝛ ſi papa fuiſſet reſſet nō delegtus ꝙ prioribꝰ illū articulū q̄ſcd̓is ad hͦ. c. ex ꝑte. jͣ. de offi. dele. lec. tn̄pōt ſuſtineri exqͦ lr̄e nō ꝓceſſerunt de ꝯſcīa delibpape ⁊ tenebis ſemꝑ iſtā lec. menti. Cogitaui nūcquintū intellectū ⁊ nouū quē credo verū ꝙ aut lr̄e ſurrepticie cōcernunt p̄iudiciū priuatū ⁊ tūc habeaꝙ niſi excipiat̉ ꝓceſſus tenet. aut cōcernunt vtiliad publica ʰᵐē ffe nō tm̄ ad vtilitatē priuatā qͣꝫtupadica lta.jguauerūt ⁊ tunc dico ꝙlꝫ ꝓceſſus teneat geſtus ꝑ ſcd̓as exqͦ iudices habebat iuriſditionē licꝫelidibilē tn̄ ſuꝑior ex officio ſuo pōt illū ꝓceſſum irritare qꝛ omiſſio exceptōis aꝑte nō dꝫ piudicare neqꝫ viāp̄cludere qͦ minus index ex officō ſuo poſſit irritare qn̄cunqꝫ ſaltim anteqͣꝫ ſnīa tranſeat in rem iudicatā ꝓ hͦglo. no. ſuꝑ verbo abſentia in. c. j. de elec. lib. vj. q̄ dicitꝙ lꝫ ꝑs nō poſſit poſt litē ꝯtē. exciꝑe cōtra ꝓcuratorēet eū onerare ad ꝓbandū mandatu ꝑ. l. pomponius. in§. rati. ff. de ꝓcu. iudex tn̄ ex officio ſuo pōt ne iudiciūſit fruſtratoriū ⁊ ſic iſte tex. pōt intelligi ꝓprie dum dic̄irritādū ⁊ habet̉ ſingularis ⁊ noua limitatio in hac materia. Sed cōtra p̄dicta opponit̉ exqͦ em̄ iſti putabant̉iudices debuit ex cōi errore valere ꝓceſſus. vt in. l. barbarius. ff. de offi. p̄te. ⁊ in. l. ſi forte. ff. de offi. p̄ſi. Solu.Inn. ponit vnā ſingularē limitatōꝫ ī hac maͣ dic̄ eī ꝙmaͣ legis barbariꝰ. nō hꝫ locū ī delegato. rō diu̓ſitatisqꝛ cora ordīario ꝟſat̉ vtilitas pl̓imoꝝ cū ml̓ti ex ncc̄itate habeāt adire ordīariū ⁊ iō cōis error fac̄ vale̓ geſtaſꝫ ī delegato nō ꝟtit̉ niſi vtilitas duorū ſeu ꝑtiū. Guil.de cu. ſecutꝰ ē hāc ſnīaꝫ ī delegato ad vnā cām ſecꝰ indelegato ad vniu̓ſitatē cāꝝ qꝛ ille ꝯꝑat̉ ordīario vt no.glo. in. c. cū cām. de app. ⁊ no. in. l. cū p̄tor. ff. de iudi. mo
derniores hic cōiter impugnāt hͦ dictū Inn. ⁊ nō īmerito. nā tex. vr̄ in oppoſitū. iij. q. vij. §. tria. in ver. verumet in. l. ij. C. de ſen. ⁊ interlo. om. iudi. vbi cā fuit dele gata ſeruo qͥ putabat̉ liber. ⁊ cōcludit̉ ſnīam nō debere irritari lꝫ poſtea detegat̉ ꝙ eſſet ſeruus. Ad idē. l. j. C. deteſta. vbi ſi ſeruus fuerit in teſtē adhibitus in vno teſtōnō viciat̉ teſtm̄ ſi tꝑe cōfectōis ille putabat̉ liber īꝑignat etiā hͦ dictū Inn. Bar. in repetitōe. d. l. barbardo. An. hic diſtinxit ꝙ aut defectus ſurgit ex ꝑſona iudicis ⁊ tolerātia oꝑat̉ ita in delegato ſicut ī ordinarioſicut in iure p̄all. Aut ſurgit ex cōmiſſione ⁊ tunc toletia ſeu error nō facit valere geſta in delegato et ſicintelligi iſte text. nā ẜm eū ſi tolerare indifferenteroꝑaret̉ in delegato ad qͥd reqͥret̉ vt dato iuriſditōnisctu debeat pͦ ꝓnūciare ſe iudicē. vt noͣ in. c. ij. de diduerte hͦ rō lꝫ vera ſit in ſe nō tn̄ ponit alielegato nā idē eſt in ordinario. nā ſi coraꝫꝑ errorē litigauit aliqͥs de nō ſua iuriſditōe nō valꝫſus niſi pͥus ſe iudiceꝫ ꝓnūciauerit vt ꝓbat̉ in. l. ſiorē. ff. de iuriſ. om. iudi. ꝑ Bart. in. l. ij. ff. de in iust dubito multū in hac materia qͣre cōis error falere geſta in. l. barbarius. ⁊ no. in. d. l. ſi ꝑ erroreꝫ.vn̄ circa hͦ poſſet ſic ad pn̄s dici ꝙ aut cōis error ē cirtotale fundamentū iuriſditōisnō eſt ⁊ valēt geſta iuriſditionalia ꝓpter cōemvtilitatē pl̓imoꝝ. vt in. d. l. barbarius. aut eriigit reſpectu vnius ꝑſone tm̄ ⁊ tūc talis error nō fapalere geſta ⁊ ſic intelligerē. d. l. ſi ꝑ errorē. ⁊ hͦ iō q̄hͦ caſu nō verſat̉ vtilitas pl̓imoꝝ nec publica. ſꝫ nūc incidit maior qō qͣre nō ita dicamꝰ in delegato p̄t dici ꝙcū ſuꝑior cōmittit cām in ipſa ꝯmiſſione verſat̉ ius publicū ⁊ vtilitas publica qꝛ cōmittit iure publico. l. iij. ff.de iuriſ. om. iu. nō. Bar. in. d. repeti. l. barbarius. lꝫ aliic ſenſerit do. An. ſꝫ pͥmū verius. vn̄ ꝯmiſſio factare publico nō dꝫ vitiari ꝓpter vitiū ꝑſone iudiciseſtinū ſꝫ qn̄ error eſſꝫ extrinſecus .ſ. circa ꝯmiſſionēccū nō ſit rei ꝓbabilis ignorātia nō dꝫ tenere ꝓceſus. ſꝫ dubiū eſt qn̄ ignorātia eſſet ꝓbabilis ⁊ forte poſſet dici valere ꝓceſſu niſi ius in penā ip̄m caſſet ⁊ ſic loquat̉. c. j. de r̄p. li. vj. vel qn̄ altera ꝑtiū fuiſſet in culpa ⁊validitate reſpectu ipſius ad iſtū tex. pōt rn̄detelligēdo ꝓut. sͣ. dixi ꝙ ex officio ſuo ſuꝑior irritauit ⁊ qꝛ ꝑs impetrās fuerat in culpa. ¶ In glo. iij. in fi.facit ad qōnē an̄ doctor poſſit legere ꝑ ſubſtitutū de qͦvide ꝑ Io. an. in regula qͥ ꝑ aliū. in mercū. ⁊ ꝑ Bar. inmo eſt qͥ neſciat. ff. de de ¶ In gl. in ver. iurisinē ibi ⁊ p̄cipue qꝛ illa fuit forma mandati. No. ſinex. ẜm iſtū intellectū glo. ꝙ ſi ordo iurisſꝫ cōtra hͦ facit. nā ſi exprimit̉ ꝙ ineſt nil noui oꝑat̉ exp̄ſſio vt in. l. cōditōis q̄ extrinſecus. ff. de cōdi. et demō.et no. in. c. ſignificaſti. jͣ. de elect. Itē ⁊ fortius iſte ordovt pͥus cognoſcat̉ de ſpoliatōe qͣꝫ de ꝓprietate vel alijsarticulis nō eſt ſubſtātificꝰ vn̄ ſi ꝑuertit̉ ⁊ nō apponat̉tenet ſnīa. vt in. l. j. C. de appel. ⁊ generalit̓ tradit̉ ꝙuerſio cāe ad cām nō vitiat ipſo iure vt no. in. l. ꝓlaC. de ſen. ⁊ ꝓbat̉ in. d. l. j. ſi gͦ iuris ordo nō eſt in hͦ ſubſtātificus gͦ nec forma appoſita in r̄pto ex qͦ continet idiriū ē difficile do. An. dicit ꝙ nō expͥmeqd̓ ius cōe. ſobat̉ iſtaut īhereat de iure qꝛ a iure īeſtc̄itate. Si ꝟo deducit̉ in formamde iuſticipoīs tūc ieſt ille oorma ⁊ nō de iuſticia tm̄ ⁊ tenemēti hͦ dictū ꝓ qͦ fac̄ ſingl̓are dictū bar. ī. l. diē ꝓferre.in. §. ſtari. ff. de arbi. vbi dr̄ ꝙ ſi ꝯpromittit̉ ī arbitrū hͦexp̄ſſo vt ꝓcedat de iure tm̄ n̄ vꝫ ꝓceſſus ſeu ſnīa ſi arbit̉ ꝓceſſit ꝯͣ ius qꝛ n̄ ẜuauit formā ꝯpromiſſi. Sꝫ illd̓dictū bar. reprobauit Fran. de artio. i. l. ſiqͥs arbitratucutꝰ do. An. ī. c. qͥntauallis. de iuff. de ꝟ. ob. ⁊ i.reiur. mō tus. quia illud ineſt a iure vt arbiter procedat ẜm ius licet ſecus in arbitratore ideo illa expreſſioin cōpromiſſo nil oꝑat̉ dicit tn̄ ibi ꝙ illd̓ ineſt a iure de