De reſcriptis

¶ In qͥnta ꝑte gl. q̄rit an̄ hēat locū iſte tex. in lr̄is īpetratis in cā appellatōis. ⁊ dicit ꝙ nō. qꝛ iudex appellatōnis ſolus hꝫ cōgͦſcere. Aduerte glo. ē vera vbi ſolū īpetōis. qꝛ nō iudex a qtraret̉ vnū r̄ptū in cā apdex ad quē hꝫ cognoſcevaliditate appin. c. dilectus. jͣ. e. ſꝫ ſi in cā appellatōis impetrarent̉ diuerſa r̄pta a ꝑtibꝰ a dubitaret̉ tūc de p̄ualiditate optime ſeruabit̉ iſte tex. ad hͦ. c. bone de cōfir. vti. Item qꝛiſte tex. nō diſtinguit inter cām appellatōis ⁊ cam pringͦ generaliter dꝫ obſeruari vbicūqꝫ dubitat̉ detōe reſcriptorū. xviiij. di. ſi romanoꝝ. ⁊. c. ſolitejͣ. de ma. ⁊ obe. ¶ Sexto ⁊ vltīo gl. q̄rit nunqͥd hodieꝓcedat deciſio huius. c. rō dubitādi ē ꝓpter. c. vt debitus. jͣ. de appel. dicit glo. ꝙ nō hꝫ hodie locū re integrais dixiſſet re nō integraꝑ illū tex. Dicitonū intellectū. Nam ſi tenereſꝫ dic ꝙ q̄s. ſtandū ſit hodie pn̄tatōi ſecuta.c. vt debit⁊ nō date. h̓nō hr̄et locū re integra. qꝛ ille eētiudex qͥ pͥmo faceret citationē. ſꝫ ſi negociū eſſet nō integrū. puta qꝛ ꝓceſſus eſſeꝫ inchoatꝰ corā pͥmis. ⁊ poſtt̉ ſcd̓e facientes mentionē de ꝓceſſumodū impetrapͥmarū. ſꝫ reuocet̉ in dubiū vtrū ſcd̓e ſint ſurrepticie. ⁊tunc ſuꝑ hͦ dubio p̄t ſeruari iſte tex. dic̄ ꝙ etiā re integra pōt ſeruari iſtud. c. tenēdo ꝙ dicta. c. plerūqꝫ. ⁊. c.ſi aut. nō ſūt ex toto correcta. de qͦ dic vt dixi in. c. j. sͣ.eo. Itē tenēdo ꝙ ſint correcta pōt ſeruari ſi vtriqꝫ iuy nō hr̄et locū p̄uentiodicēs ꝯcurrerēt in citatōe itaex p̄dictis hēs clariſſime intellectū huius. c. ⁊ gl. ¶ Ultra p̄dicta ad maiorē declarationē q̄ro. nunꝗͣd indiſtīcte dato dubio reuocatōis lr̄aꝝ ſit locꝰ huic. c. intātū.ꝙ al̓r ꝓceſſus factus nō valeat. So. Inn. ⁊ alij ſcribētellectus. c. ſꝫtes multa ⁊ varia dicunt ꝑ q̄ obſcuratvt clariſſime hēat̉ materia ponā qͥnqꝫ caſus. Primusqn̄ citatus ꝑ iudices alterius r̄pti ꝯꝑet ⁊ aſſumit iudicium ſuꝑ pͥncipali. nec opponit de ſuo r̄pto. ⁊ tūc indubie nō ē locus huic. c. qꝛ ꝑs nō opponēdo vr̄ ſuo r̄ptorenūciare qd̓ n̄ p̄t iuxͣ no. ī. c. ex ꝯqſtiōe d̓ reſti. ſpō. Itēceſſat hͦ caſu rō huius. c. ⁊ facit qd̓ dixi in. c. ceterū s. e.Scd̓s caſus cū retētis eiſdē terminis ꝑs citata ꝯꝑet ⁊excipit de ſuo r̄pto ⁊ patit̉ iudicē alterius cognoſcerede reuocatōe. ⁊ hͦ caſu valet etiā ꝓceſſus lꝫ non ſeruet̉forma huius. c. qꝛ ſi iudices pn̄t adinuicem ſibi deferrein hac cognitōne fortius p̄nt ꝑtes ipſe. qꝛ nil aliud dꝫvelle ſuꝑior niſi vt ꝑtes ad cōcordiā adducat. l. j. ff. deno. op. nū. facit. xxiij. q. v. ꝓdeſt. ⁊ ꝓ hͦ qd̓. sͣ. dixi. ⁊ no.in tercia ꝑte gl. Naꝫ vtriqꝫ iudices ꝑ ſe hn̄t iuriſditōꝫin hͦ incidēti lꝫ elidibilē ꝑ cōflictū exceptōis. ad hͦ. jͣ. e.ſuꝑ lr̄is. Tercius caſus cū ꝑs citata cōparet ⁊ opponitd̓ reuocatōe ſui r̄pti ⁊ petit ꝓcēdi vt h̓ dr̄. ⁊ iſte caſus ēml̓tū dubius. Inno. videt̉ hic velle ꝙ ꝑ hͦ nō ſit locushuic. c. dicit em̄ tunc eſſe ſeruandā formā huius. c. cumvtreqꝫ lr̄e ſunt iudici p̄ſentate ⁊ corā vtriſqꝫ excipit̉ etvtriqꝫ volunt ꝓcedere in cognitiōe. ſi aūt corā alterꝭtm̄ excipit̉ illi ſoli pn̄t cognoſcere ⁊ diffinire ſucatōe. Ad hͦ allegat. c. ſuꝑ lr̄is. jͣ. eo. Ego nō puctum ꝓcede⁊iſte tex. dat formā ꝓcedendi cū de reuocatōe lr̄arum ambigit̉. ſufficit ergo ꝙ ꝑs citata opaꝝ ⁊ rem deducat in dubiū ⁊ ꝑponat de reuetat ꝓcēdi ꝓut hic dr̄. hͦ idē videt̉ ſentire Inn. in. c. ceterū .sͣ. alle. vbi dicit ſaexciꝑe de reuocatōe lr̄arum.Et ſi nō admittit̉ excerio poterit appellare. quinīmoplus ibi dixitesēt ꝓteſtās ꝙ n̄ intēdit ꝯꝑarere niſi ꝓcedat̉ vt hic dr̄ etiā ſine appellatōe cōſeruat̉illeſa. ⁊ vide qd̓ ibi latius dixi. Quartus caſus cū retētis eiſdē termīs ꝑs citata cōparet ⁊ excipit de ſuo r̄ptoet iudices alterius inceperunt cognoſcere ſuꝑ hac coq̄ cōparuit ⁊ oppoſuit de ſuis lr̄is. ⁊ ꝙ ſui iudices inceperunt de hͦ cognoſcere ita ꝙ iſti p̄uenti ſūtin hac cognitōe. dubitat̉ nunqͥd iſti ſcd̓i ſunt admittē-

di in illa cognitōe iuxta formā iſtius. c. Inno. finalitercōcludit ꝙ ſic firmās cōcluſionē ꝙ qͣꝫdiu ꝑ alios iudices iſte articulus nō ē diffinitus ſemꝑ debet iudices alterius r̄pti admitti tam in cognoſcēdo qͣꝫ in diffiniēdoar. jͣ. e. cū cōtingat. qd̓ mihi placet. ar. huius lr̄e. Quintus ⁊ vltimus caſus qn̄ vtriqꝫ iudices ꝑ ſe ꝓcedūt ⁊ nōobſtātibꝰ exceptōibꝰ vtriuſqꝫ ꝑtis ſuꝑ p̄ualiditate lr̄arum ꝓcedūt ad ꝯtrarias ſnīas. vtputa qꝛ qͥlibet iudexalterius r̄pti excōicauit ꝑtē aduerſam nō ꝯparentē lꝫexcipiente. ⁊ hͦ caſu notāter dicit Inno. ꝙ dꝫ inſpici qͥ⁊ ẜm p̄ualiditatē iudicabit̉ ꝓceſſus irrituss vn̄ valebit ꝓceſſus lr̄aꝝ p̄ualentiū ⁊ alioꝝiudicū ꝓceſſus erit irritus. all̓. tex. no. in. c. ex lr̄is de odele. vide ad hͦ qd̓ plene dixi in. c. ceterū all̓. ⁊ no. p̄octa qꝛ ſine iſtis vix intelligi pōt iſte tex. ¶glo. deferendū in fi. vult gͦ glo. ꝙ iudices pn̄t ſibi deferre ſuꝑ incidēti abſqꝫ ꝑtiū ꝯſehͦ tenet hic cōiter doct. p̄terrior ē. qꝛ iſte tex. dat hanc fade ꝑtibus habita mentōe. ⁊ plusnō ꝯſentiūt in hac delatōne tn̄it̉ nō poterit appellare qꝛ nō p̄p̄tendere intereſſe cū iuſticiā ſuā poterit obtinere etiācorā iudicibꝰ vnius ſicut alteritti. Hoſti. tꝫ ꝯͣriuꝫqꝛ multū ꝓdeſt iudicē habere frabilē ſaltē in artrarijs. vt in. c. conſuluit. de offi. dele. Audio ꝙ al̓s fcōſultū ẜm opi. Inn. ſꝫ mihi plus placet opi. Hoſti. nāſi nō intereſt magis hr̄e vnū qͣꝫ aliū iudice fruſtra fieriſta ꝯtentio q̄ ē hic. Itē ſi pōt appellari a iudice vniureſcripti cū ꝓnunciauit ſua eſſe iuriſditionē. vt in. c. dilecti. ⁊. c. ſignificauerūt de excep. eodē mō dicendū ē h̓Item qꝛ a qͦlibet modico grauamine pōt appellari ẜmt in. c. fi. jͣ. de ap. ¶ In glo. in ver. pl̓esius canonioibi loco vnius ſuntNo. ſingulariter glo. ꝙ deputatiad vnū offm̄ ſunt oēs loco vnius. ⁊ iō ſi hn̄t ꝯuenire cūud offm̄ cū illi etiā ſint loco vnius nōdeputatis adſtat̉ maiori ꝑtnumero ꝑſonarū ſi pl̓es ſunt in vno officio qͣꝫ in alio. tn̄ glo. in fi. videt̉ hͦ aliqͣtenus limitare.tat ſꝫ Cōpoſ. cuius dictū cōiteret Uin. multū hicapprobat̉ ⁊ ē veriſſimū dic̄ ſꝑ eūdū fore ad arbitros niſi ſaltē maior ꝑs iudicū cuiuſlibet r̄pti ꝯueniat. exēplūſi ſūt deputati tres iudices in qͦlibet r̄pto nō ſtat̉ eorūdiffinitōi niſi ſaltē duo iudices vnius reſcripti ꝯueniant cū duobꝰ alteriꝰ reſcripti. nā ſi hēt̉ maior ꝑs cuiꝯn̄s hēret̉ interp̄tatiue ꝯſenſus oīm. qꝛ ꝙlibet r̄ptifacit ꝑs maior oēs facere vident̉. vt in. c. j. de his q̄ fi. ama. ꝑ. ca. ⁊ in. l. refert̉. ff. de reg. iur̄. nō aūt ſufficeret ꝙvnus ex iudicibꝰ vnius r̄pti ꝯueniat cū tribꝰ alteriꝰ reſcripti. qꝛ lꝫ hͦ caſu eſſet pars maior ꝑſonaꝝ nō tn̄ hētmaior ꝑs alterius r̄pti. naꝫ ille vnus ꝓ nihilo reputat̉exqͦ maior ꝑs illius rꝑti remāſit in ꝯͣdictōe. ⁊ ſic limitafi. gl al̓s male diceret. Et ex his hēs vnū dictū multuꝫſingulare qd̓ alibi nō ita bn̄ ꝓbat̉. ꝙ vbi conueniuntduo corꝑa ad aliqͥd explicādū nō ſufficit hr̄e maioreꝫꝑtē ꝑſōaꝝ ſꝫ reqͥrit̉ maior ꝑs cuiuſlibet corꝑis. rō qꝛ n̄pōt dici ꝙ illa corꝑa hͦ fecerint niſi habeat maior ꝑsvtriuſqꝫ. Et hͦ firmat hic do. An. ꝓ noͣbili dicto. ⁊ dictū vt dixi ē verū ⁊ pꝫ ad ſenſum. ⁊ ꝓ h̓ alle. no. ꝑ glo.et Io. an. in. c. vnico. ne ſe. va. lib. vj. vbi cōcludit̉ ꝙep̄s ⁊ capl̓m hn̄t aliqͥd agere nō valet actꝰ niſi cū ep̄cōcurrat maior ꝑs capl̓i. ſic̄ nō ſuffice̓t maior ꝑs caplſine ep̄o qꝛ veniūt vt duo corꝑa ſeꝑata. et pleniꝰ dedixi in. c. poſtulaſti de ꝯceſ. p̄ben. Idē ſentit Io. an. inalijs t̓minis ī. c. ſtatutū. jͣ. de elec. li. vj. vbi vide. ſecꝰ dicvbi ꝯuenirēt duo corꝑa in vnū vt ad illū actū facerētvnū corpꝰ. nā tūc ſtat̉ iudicio maioris ꝑtis ꝑſonarumita limito dictū p̄cedēs. pone exēplū in ſtudio bonon̄.vbi artiſte faciūt corpꝰ ꝑ ſe ⁊ iuriſte ꝑ ſe. ⁊ qn̄ꝫ in factꝭcōcernētibꝰ ſtudiū ꝯueniūt ambe vniuerſitates. nāꝯſtituūt vnā vniuerſitatē ⁊ nō duas rōe materie ſt̓cte tūc eī ſtaret̉ iudicio maioris ꝑtis ꝑſonarū. ⁊ hͦ ſētit