ueſtio xv. de vicijs oppoſitis dono ītellectus ſcꝫ de cecitate mētis et hebetudine ſenſusVtꝝ cecitas mentis ſit peccatumVtꝝ hebetudo ſenſus ſit aliud peccatuꝫ.a cecitate mentisVtꝝ hec vicia a peccatis capitalibꝰ oriāt̉ueſtio xvj. de p̄ceptis ꝑtinentibꝰ adp̄dicta ſcꝫ ad fidem et ad dona ſcīeet intellectuscredendi.Vtꝝ in veteri lege dare d̓ebuerūt p̄ceptaVtꝝ ꝯueniēter in veteri lege tradat̉ precepta ꝑtinencia ad ſcienciā et ītellectumueſtio. xvij. de ſpe qͣntū ad ip̄am ſpēVtꝝ ſpes ſit virtusVtꝝ obiectū eiꝰ ſit beatitudo eternaVtꝝ vnus homo poſſit ſperare beatitudinem alterius ꝑ virtutem ſpeiVtꝝ homo licite poſſit ſperare in homīe.Vtꝝ ſpēs ſit virtus theologicaDe diſtinctōe eiꝰ ab alijs v̓tutibꝰ theoVtrū ſpēs precedat fidēlogicis.Vtꝝ ſit poſterior caritateue. xviij. de ſpe qͣntū ad ſubiectū eiꝰVtꝝ ſpes ſit ī volūtate ſic̄ ī ſubiecto.Vtꝝ ſpes ſit in beatisVtꝝ ſpes ſit in damnatisVtꝝ ſpes ī viatoribꝰ habeat certitudīeꝫue. xix. de dono timoris qd̓ rn̄dꝫ ſpeiVtꝝ deus debeat timeriVtꝝ timor ꝯueniēter diuidat̉ in filiale ininicialem ſeruilem et mundanum.Vtꝝ timor mūdanus ſemꝑ ſit malus IVtrū timor ſeruilis ſemꝑ ſit bonusVtrū ſit idem in ſubſtancia cum filialiVtꝝ ad ueniente caritate excludat̉ timorVtrū timor ſit miciū ſciencieẜuilisVtꝝ timor inicialis ſit idem in ſubſtaciacum filiali.Vtꝝ timor ſit donum ſpūs ſanctiVtꝝ creſcat creſcente caritatēVtrū maneat in patriaQuid rn̄deat eī ī bt̄itudinibꝰ ⁊ fructibꝰueſtio xx. de ſpe qͣntū ad vicia oppoſita. et primo de deſperacōneVtꝝ deſperacio ſit peccatumVtꝝ deſperacō poſſit eſſe ſine īfidelitateVtꝝ ſit maximū peccatorumVtꝝ oriatur ex accidiaueſtio. xxj. de p̄ſumpcioneCui obie ctōīmitatur preſumpcioVtꝝ preſumpcio ſit peccatumtrū preſumpco opponatur ſpeiVtrum cauſet̉ ex mani gloriaueſtio xxij. de p̄teptis ꝑtinentibꝰ adſpem et ad donum etiā timorisVtꝝ fuerit dandū aliqd̓ p̄ceptum ꝑtinēsad ſpemad timoremVtꝝ fuerit dandū aliqd̓ preceptū ꝑtinēsue. xxiij. de ip̄a caritate ẜm ſeVtrū caritas ſit amiciciāVtrū ſit aliqd̓ cauſatum in animaVtrum ſit virtusVtrum ſit virtus ſpecialisVtrum ſit vna virtusVtrum ſit maxima virtutumVtrū ſine ea poſſit eſſe aliqua vera virtusVtrum ſit forma virtutumueſtio xxiiij. de caritate in ꝯꝑacionead ſubiectumVtrū caritas ſit in volūtate ſic̄ ī ſubiecto.Vtrū caritas cauſet̉ in homine ē xactibꝰp̄cedentibꝰ vel ex infuſioneVtrū infundat̉ ẜm capacitatē naturaliū.Vtrum augeat̉ in habente ip̄amVtrum augeat̉ per addicionemVtrum quolibet actū augeatur 2Vtrum augeatur in infinitūVtrum caritas vie poſſit eſſe ꝑfectaVtrū ꝯueniēter diſtinguant̉ tres gradꝰcaritatis. ſcꝫ īcipiēs. ꝓficiens. ⁊ ꝑfecta.Vtrum caritas poſſit diminuiVtrū caritas ſemel habita poſſit amitti.Vtrū amittat̉ ꝑ vnū actū peccati mortal̓.ue. xxv. de caritate qͣntū ad eiꝰ obiectū q̄ ſcꝫ ſint ex caritate diligendaVtrum ſolus deus ſit ex caritate diligendus vel etiā ꝓximusVtrū caritas ſit ex caritate diligendaVtrū creat̉a irracionales ſint ex caritatediligende.Vtꝝ aliq̓s ex caritate poſſit ſeip̄ꝫ diligereVtꝝ poſſit ex caritatē diligere corpꝰ ꝓpͥmVtrū pctōres ſint ex caritate diligendiVtrum peccatores ſeip̄os diligantVtrum inimici ſint ex caritate diligendi.Vtrū ſint eis ſigna amicicie exhibenda.Vtrum angeli ſint ex caritate diligend i.Vtrum demones ſint ex caritate diligediVtrū ꝯueniēttr enumerent̉ qͣtuor ex caritate diligenda ſcꝫ deus: ꝓximus. corpuspropriū. et noſip̄i.ueſtio xxvj. de caritate qͣntum ad ordinem diligendorumVtrum aliquis ordo ſit ex caritatēVtrū hō deat deū plꝰ diligere qm̄ ꝓxīmVtrum plus ꝙͣ ſeip̄mVtrum ſe plus qͣm ꝓximumVtrū debeat hō plꝰ diligere ꝓximum ꝙͣcorpus ꝓpriumVtrū plus vnū ꝓxim qͣm aliumVtꝝ plꝰ ꝓxim meliorē qͣꝫ mag̓ ſibi ꝯiūctūVtꝝ magis ꝯiunctū ſibi ẜm carnis affinitatem. vel ẜm alias neceſſitudinesVtꝝ magis filium qͣꝫ patrēVtꝝ magīs patrē qͣꝫ matremVtꝝ vxorem plus qm̄ patrem vel matrē.Vtꝝ magis beneficiatorē vel beneficiatū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten