Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

deſerere. vnde augꝰ dicit xix. de ci. deiociū ſāctū q̄rit caritas veritatis negociūiuſtū ſcꝫ vite actiue ſuſcipit neceſſitas caritatis. qm̄ ſarcina ſi nullus imponit percipiende atqꝫ intuende vacandū eſt veritati. ſi aūt imponitur ſuſcipienda ē ꝓptercaritatis neceſſitate. ſed nec ſic omninoveritatis delectatio deſerenda ē ne ſubtrahatur illa ſuauitas et opprimat̉ iſta neceſſitas. et ſic patet aliquis a contēplatiua vitā ad actiua vocatur. fitper modū ſubtractionis ſed per modumadditionisD ij. ſic ꝓcedit̉. vl̓ vitā actīa ſitmaioris meriti qm̄ ꝯtemplatiua.meritū emī d̓r reſpectu mercedis.merces aūt debetur labori ẜm illud j. adad corm. iij. vnuſquiſqꝫ ꝓpriā mercede accipiet ẜm ſuū laborē. ſed vite actiue attribuitur labor ꝯtemplatiue vero quies dicenī grego. ſuꝑ ezech̓. oīs qui ad deū conuertitur prius neceſſe ē vt deſudet in labore id eſt liam accipiat. vt poſt ad vidē principiū in rachel amplexibꝰ requieſcat. vita actiua eſt maioris meriti qͣmꝯtemplatiua. vitā contēplatiua eſtdam inchoatio future felicitatis. vn̄ ſuꝑillud ioh̓. vl. ſic volo manere donec veniam. dic̄ augꝰ. hoc aꝑcius dici p̄t. ꝑfectame ſequat̉ actio informata mee paſſioniſexemplo. inchoata vero ꝯtemplatio maneat donec venio perficienda venerovt Frego. dic̄ ſuꝑ eze. cōtēplatiua vitā incipitur vt in celeſti patria perficiaturſed in illa futura vita non erit ſtatusrendi ſed recipiendi meritis. vitātemplatiua minus videtur habere de rōemeriti qm̄ vitā actiua. ſed plus habet derōne premij H grego. dic̄ ſuꝑ eze. nul ſacrificiū eſt deo magis acceptū qͣm zelus aīaꝝ. ſed perzelū aīaꝝ aliquis ſe conuertit ad ſtudia vite actiue. videt̉ vita contemplatiua ſit maioris meritiactiua Sed contra eſt qd̓ grego. dic̄ invj. mora. magna ſunt actiue vite merita. ſꝫcōtemplatiue potiora Rn̄º dd̓. radixmerendi eſt caritas vt habitū eſt cumaūt caritas conſiſtat in dilectionē dei etꝓximi ſic̄ habitū eſt. diligere deū ẜm ſeē magis meritoriū diligere ꝓximū vt exſupradictis patet. et ideo illud qd̓ directius ꝑtinet ad dilectionē dei magis eſtmeritoriū ex ſuo genere qͣm id qd̓ directeꝑtinet ad dilectionem ꝓximi ꝓpter deumvita aūt cōtemplatiua directe immediate ꝑtinet ad dilectionē dei. dic̄ enī augꝰ.xix. de ci. dei ociū ſanctū ſcꝫ cōtēplatīevite querit caritaſ veritatis ſcꝫ diuine. cuipotiſſime vitā contēplatiua conſiſtit ſic̄dictū eſt. vita aūt actiua directius ordinatur ad dilectionem ꝓximi quia ſatagitcirca frequēs miniſterium vt d̓r luce x. etideo ex ſuo genere vitā contēplatiua eſtmaioris meriti qͣm actiua. et hoc ē qd̓ gg̓in iij. omē. ſuper eze. dic. cōtemplatiua eſmaior merito qͥm actiua quia hec in vſu pſentis oꝑis laborat in qūo neceſſe eſt ꝓximis ſubuenire. illa vero ſapore intimo veturā iam requiem deguſtat ſcꝫ in contēplatione dei. p̄t tn̄ contingere aliquis īopibus vite actiue plus mereatur qm̄ aliꝰin oꝑibus vite cōtemplatiue. puta ſi ꝓpt̓abundantia diuini amoris vt eius voluntas impleatur ꝓpter ip̄ius gloriā interdūſuſtinet a dulcedine diuine contemplaconis ad tempus ſeparari. ſic apl̓us dicebatad ro. ix. optaba ego ipſe anathemā eſſea xp̄o fratribus meis. qd̓ exponens criſoſti. in li. de ꝯpūctione dicit. ita totammētem eius dimerſerat amor xp̄i. vt etīahoc qd̓ ei ceteris oībus amabilius erateſſe xp̄o rurſus id ip̄m quia ita placeretxp̄o ꝯteneret. Ad. j. dd̓. labor exterior oꝑatur ad augmentū pmij accidentalis ſed augͥmētū meriti reſpectu pͥmij eſſencialis conſiſtit principaliter in caritatecuiꝰ qd̓dā ſignū eſt labor exterior tolleratus ꝓpter xp̄m ſed multo exp̄ſſius eius ſignū eſt aliquis p̄termiſſis oībus que adhanc vitam ꝑtinent ſoli diuine cōtemplationi vacare delectet̉ Ad ij. dd̓. ī ſtatu felicitatis future homo peruenit adfectū. et ideo non relinquit̉ locus ꝓficiendi per meritū. ſi tn̄ relinqueret̉ eſſet efficactus meritū ꝓpter caritatem maioreꝫ ſedꝯtemplatio pn̄tis vite quadā imperfectione eſt et adhuc habet qūo ꝓficiat. etideo non tollit rōnem merendi. ſed augͣnentum meriti facit ꝓpter maius exercicium caritatis diuine. Ad iij. dd̓. ſacrificium ſpiritualit̓ deo offertur aliquid eiexhibetur. inter oīa aūt bona hoīs deusmaxime acceptat bonū hūane aīe vt hocſibi ſacrificiū offerratur. offerre aūt debꝫaliquis deo primo quidē aīam ſuā ẜm illd̓ecc. xxx. miſerere anime tue placens deo.ſcd̓o aūt aīas alioꝝ ẜm illud apoc. vl̓. quiaudit dicat veni. quanto aūt homo aīamſuā vel alterius ꝓpinquiꝰ deo cōiungit.to ſacrificiū eſt deo magis acceptū. vndemagis acceptū eſt deo aliquis aīaꝫ ſuaet alioꝝ applicet contemplationi qͣm actōni. per hoc qd̓ d̓r nullū ſacrificiū eſtdeo magͣis acceptum qm̄ zelus aīaꝝ.fertur meritū vite actiue merito vite contemplatiue. ſed oſtenditur magis eſſe meritoriū ſi quis offerat deo aīaꝫ ſuā alioꝝqͣm q̄cunqꝫ alia exteriora dona