ꝙ ad magnificēciā ꝑtinet facere aliquidmagnū ſic ex ip̄o noīe apparet. facere autem dupliciter pōt accipi. vnoº ꝓpͥe. aliomo ꝯmuniter. ꝓpe aūt facere dicit̉ oꝑarialiquid in exteriori materia ſic̄ facere donū vel aliquid aliud huiōi. ꝯminiter autem d̓r facere ꝓ quacūqꝫ actōe. ſiue tranſeat in exteriorē materiā ſic̄ vrere et ſecare. ſiue maneat in ip̄o agente ſic̄ intelligere et velle. ſi gͦ magnificēciā accipiat̉ ẜmꝙ factōeꝫ alicꝰ magni īportat ꝓut factoapͥe dr̄ ſic magnificēcia ē ſpēalis v̓tꝰ. opꝰenī factibile ꝓducit̉ ab arte in cuiꝰ quidēvſu pōt attendi vna ſpēalis rō bonitatisꝙ ip̄m opus factū ꝑ arte ſit magnū ſcꝫꝙͣtītate. p̄cioſitate. vel dignitate. qd̓ facmagnificēcia. et ẜm hoc magnificēcia eſtſpēalis vtꝰ. ſi vero nom iagnificencie acipit̉ ab eo ꝙ eſt facere magnū ẜm ꝙ facere ꝯmuniter ſumit̉ ſic magnificēcia nōeſt ſpēalis v̓tꝰ. Ad. j. 8º dd̓. ꝙ ad quālibet v̓tutē ꝓpͥe ꝑfectā ꝑtinet magnū facere ex ſuo genere ẜm qd̓ facere ꝯmuniter ſumit̉. nō aūt ẜm ꝙ ſumit̉ ꝓpͥe. ſꝫ hoceſt ꝓpͥum magnificēcie Ad ij. dd̓. ꝙ admagnanimitatē ꝑtīet nō ſolū tendere inmagnū ſꝫ etiam in oībus v̓tutibus magnūoꝑari. vel faciēdo vel qualitercūqꝫ agendo. vt De in iiij. eth̓. ita tn̄ ꝙ magnanimitas circa hͦ reſpicit ſolā rōem magni. alieautem v̓tutes q̄ſi ſint ꝑfecte magnū oꝑant̓. nō prcipaliter dirigūt intecōem ſuāad magnū. ſed ad id qd̓ ē ꝓpͥum vnicuiqꝫv̓tuti. magnitudo aūt ꝯſequit̉ ex ꝙͣtitatev̓tutis. ad magnificēcia vero ꝑtinet nonſolū facere magnū ẜm ꝙ facere ꝓprie ſumit̉. ſꝫ etiā ad magnū faciendū tendereaīo. vn̄ tullius dic in ſuā rheto. ꝙ magnificencia eſt reꝑ magnaꝝ et excelſaꝝ cū aīquādā ampla et ſplendida ꝓpoſicōe cogitacō atqꝫ adminiſtracō vt cogitacō referat̉ ad iteriorē itecōeꝫ. admīſtraco aūt adexteriorem execucionem. vnde oportetꝙ ſic̄ magnanimitas ītēdit aliqd̓ magnūin omni materia. ita magnificēciā ī aliquooꝑe factibili. Ad iij. dd̓. ꝙ magnificēcia intendit opus magnū facere. oꝑa autem ab hoībꝰ facta ad alique fine ordinant̉. nullꝰ aūt finis humanoꝝ oꝑm eſtadeo magnꝰ ſic̄ honor dei. et iō magnificentia p̄cipue magnum epꝰ fac in ordinead honorē dei. vnd̓. ph̓s dic̄ in iiij eth̓. qꝛhonorabiles ſumptꝰ ſunt maxīe qui ꝑtinent ad diuina ſacrificia. et circa hoc maxime ſtudet magnificꝰ. et iō magnificencia ꝯiungit̉ ſanctitati qꝛ p̄cipue̓ eiꝰ effectꝰ ad religiōꝫ ſiue ad ſanctitatē ordīat̉.d iij. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ materia magnificencie non ſit ſumptꝰ magni.circa enim eandem materiam non ſuntdue v̓tutes ſꝫ circa ſumptꝰ eſt liberalitasvt ſupra hītum ē. gͦ magnificencia nō eſtcirca ſumptꝰ. Pioīs magnificus ē liberalis. vt dr̄ ī iiij. eth̓. ſꝫ liberalitas magiseſt circa dona ꝙ circa ſumptꝰ. gͦ etiā magnificencia nō p̄cipue̓ eſt circa ſumptusſed magis circa dona Pͣ. ad magnificeciā ꝑtinet aliqd̓ opus exterius facere nonaūt quibuſlibet ſumptibꝰ fit aliqd̓ exteriꝰ opus etiā ſi ſint ſumptꝰ magni. putacū aliquis multa expendit inxennijs mittendis. gͦ ſumptꝰ non ſunt ꝓpͥa materiamagnificencie. P. magnos ſumptꝰ nōpn̄t facere niſi diuites. ſꝫ omnes v̓tūtespoſſunt habere etiā pauꝑes. qꝛ virtutesnō ex neceſſitate indigēt̉ exteriori fortuaſed ſibiip̄is ſufficuit vt ſene. dic̄ m. li deira. gͦ magnificencia nō ē circa magnosſumptꝰ. Sꝫ ꝯtra ē ꝙ ph̓s dic̄ in iiij. eth̓ꝙ magnificēciā nō extendit̉ circa omnesopes que ſunt in pecunijs ſic̄ liberalitasſed circa ſumptuoſas ſolū in quibꝰ excellit liberalitatē magnitudīe. gͦ eſt ſolumcirca magnos ſumptus. Rnº dd̓. q admagnificenciā ſic dictū eſt ꝑtinet intendere ad aliqd̓ magnū opus faciendū adhoc aūt qd̓ aliqd̓ magnū opus ꝯuenienter fiat requirunt̉ ꝓporcionati ſumptus.nō enī poſſunt mag̓ oꝑa fieri niſi cum magnis expenſis. vn̄ ad magnificenciā ꝑtīetmagnos ſumptꝰ facere ad hoc qd̓ opusmagnū ꝯueniēter fiat. vn̄ et ph̓s dicit in.iiij. eth̓. ꝙ magnificꝰ ab equali ideſt a ꝓporcionato ſumptū opꝰ faciet magis magnificū. ſumptꝰ aūt ē quedā pecunie emiſſio a qua pōt aliquis ꝓhiberi ꝑ ſuꝑfluuꝫamore pecunie. et ideo materia magnificencie pn̄t dici. ⁊ ip̄i ſumptꝰ quibꝰ vtiturmagnificus ad opꝰ magnū faciēdū ⁊ ip̄apecunia qua vtit̉ ad ſumptꝰ magnos faciendos et amor pecunie quā moderat̉ magnificus ne ſumptꝰ magni impediat̉.Ad. j. gº dd̓. ꝙ ſic̄ ſupra dictū ē v̓tūtes ille que ſunt circa res exteriores hn̄t aliqͣdifficultatē ex ip̄o genere rei circa qua ēvirtus. et aliā difficultate ex magnitudine ip̄ius rei. et ideo oportet circa pecunian ⁊ vſum eiꝰ eſſe duas v̓tūtes ſcꝫ liberalitatē que reſpicit ꝯmuniter vſum pecuieet magnificencia que reſpicit magͣnū pecunie vſum. Ad ij. dd̓. ꝙͣ vſus pecuniealiter ꝑtinet ad liberalem. et aliter ad māgnificū. ad liberalē enī ꝑtinet ẜm ꝙ ꝓcedit ex ordinato affectu circa pecunias. etideo oīs vſus debitꝰ pecunie cuiꝰ īpedimentū tollit moderacō pecunie amoris ꝑtinet ad liberalitatē ſcꝫ ⁊ ad dona et ſumptus. ſꝫ vſus pecunie ꝑtiet ad magnificū