Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ſuꝑbia enī ut infra dicet̉ importat inordinatū appetitū excellencie. ex aut honoqd̓ quis appetit ꝙͣdam ꝑfectōem et excellentiā ꝯſequit̉ et ideo fines omniū viciorum ordinant̓ in finem ſuꝑbie. ꝓpterhoc videt̉ habeat quādā generale cauſalitatē ſuꝑ alia vicia debeat ꝯputari inter ſpēalia vicoꝝ prīcipia que ſunt vicia capitalia. inter bona aūt que excellenciā homo ꝯſequit̉ p̄cipue ad hoc oꝑarividet̉ gl̓a inꝙͣtum in portat māifeſtacionem bonitatis alicuiꝰ. bonū nat̉aliteramat̉ et honorat̉ ab oībus. et ideo ſicut gloriā ē apud deū ꝯſequit̉ excellēcia in rebus diuinis. ita etiā gl̓am hoīmꝯſequit̉ homo excellencia ī rebꝰ hūanis.ideo ꝓpter ꝓpinquīitatē ad excellenciamquā hoīes maxīe deſiderāt ꝯſequēs ēſit multū appetibilis. et qꝛ ex eiꝰ inordīato appetitu vicia multa oriunt̉. id̓o manisgl̓a eſt viciū capitale. Ad. j. dd̓. qd̓aliqd̓ viciū oriri ex ſuꝑbia repugnat eiqd̓ ē eſſe viciū capitale. eo ſic̄ ſupra dictum eſt ſuꝑbia ē regina et mater omniūvicioꝝ. Ad. ij. dd̓. laus et honorperant̉ ad gl̓am ut ſupra dictū ē. ſic̄ cauſe ex quibus ſequit̉ gloria. vn̄ gl̓a ꝯꝑaturad ea ſic̄ finis. ꝓpter hoc enī aliquis amathonorari et laudari inqͣtū hoc aliquiseſtimat ſe ī alioꝝ noticia fore p̄clarumAd iij. dd̓. ianis gl̓a habet principalem rōem appetibilis rōe dicta et hocſufficit ad rōem vicij capitalis. aūt requirit̉ viciū capitale ſꝑ ſit pctm̄ mortale. qꝛ etiā ex veniali peccato pōt mortaleoriri īqͣtū ſcꝫ veniale diſpc̄it ad mortaled. v. ſic ꝓcedit̉. vt̓ īcōuenienterdicant filie inanis gl̓e eſſe inchediencia. iactacia. ypocriſis. ꝯtēcioptinacia. diſcordia. nouitatū p̄ſumpcio.Iactancia enī ẜm gͦg xxij. moꝝ. ponit̉ īterſpēs ſuꝑbie. ſuꝑbia aūt non orit̉ ex inanigloria ſed pociꝰ ecōuerſo vt gregꝰ. dicitxxxj. moꝝ. iactancia debet ponifilia manis gl̓e.. cōtencōes ſuꝑbie etdiſcordie vident̓ ex ira maxīe ꝓuenire. ſꝫira eſt capitale viciū mani glorie ꝯdiuiſum. videt̉ ſint filie manis gl̓e.P. criẜ. dic̄ ſuꝑ math̓. vbicunqꝫ eſtvana gloria malū eſt. ſed maxīe in philātropia id ē in miẜicordia tn̄ eſt aliquid nouū ſꝫ in ꝯſuetudīe hominū exiſtiteſt p̄ſumpco. p̄ſumpcō nouitatū nondebet ſpēaliter poni filia manis glorie.Sꝫ ꝯtra ē auctoritas g̓s. i. xxxj. mo.vbi p̄dictas filias inanis gl̓e aſſignat.Rn̄º dd̓. ſic̄ ſupra dictū ē illa vicia que ſe nata ſunt ordinari ad finē alicꝰ vicijcapitalis dicunt̉ filie eiꝰ. finis aūt ianisC 4. XXVglorie eſt manifeſtacō ꝓpͥe excellencie vtex ſupra dictis patꝫ. ad qd̓ pōt homodere dupliciter. vnoº directe ſiue v̓baſic eſt iactancia. ſue facta ſic ſi ſint v̓ahabencia aliqͣꝫ admiracōeꝫ ē p̄ſumpcouitatū quas hoīes ſolent magis admirariſi aūt falſa ſint ſic eſt ypocriẜ. alio aūt nittit̉ aliquis manifeſtare ſuā excellēciam indirecte oſtendendo ſe eſſe aliominore. hoc quadrupliciter. prīo quidēꝙͣtum ad intellectū. et ſic eſt ꝑtinaciaqua homo nimis innitit ſue ſentētie nolens credere ſententie meliori. ſcd̓o qͣtūad uoluntatē et ſic ē diſcordia vulta ꝓpͥa volūtate diſcēdere vt alijs ꝯcordettercō ꝙͣtum ad locucōem et ſic eſt ꝯtencō aliquis clamoroſe ꝯtra alium litigat.quarto ꝙͣtum ad factū et ſic ē inobediencia. ſcꝫ aliquis vult exequi ſuꝑiorisp̄ceptū. Ad. j. dd̓. ſic ſupra dictūeſt iactancia ponit̉ ſpēs ſuꝑbie ꝙͣtum adinteriore cauſam eiꝰ que ē arrogancia. ip̄aaūt iactancia exterior vt d̓r in iiij. eth̓. ordinat̉ qn̄ꝫ quidē ad lucrū ſꝫ frequēciꝰ adgloria vel honorē. et ſic orit̓ ex mani gl̓a.Ad ij. dd. ira cauſat diſcordiamet ꝯtencōem niſi adiunctōe tanis gl̓e ſcꝫ aliquis ſibi glorioſum reputatqd̓ cedat voluntati vel v̓bis alioꝝ.Ad iij. dd̓. manis gloria vituꝑat̉ circaelimoſima ꝓpter defectū caritatis qui vidtur eſſe in eo qui p̄fert manē gloriā v̓tilitati ꝓximi hoc ꝓpter illud facit. nonaut vituꝑat̉ aliquis ex hoc p̄ſumat elemoſinā facere quaſi aliquid nouūEinde ꝯſiderandū eſt de puſillanītate. Et circa hoc querunt̉ duo. Prio vtꝝ puſillanimitas ſit peccatū Scd̓ocui v̓tuti opponat̉.d. j. ſic ꝓcedit̉. vt puſillanītasſt peccatū. ex omni enim peccatoaliquis efficit̉ malus ſicut ex omnivirtute aliquis efficit̉ bonus. ſꝫ puſillanimus eſt malꝰ vt pl̓rs dic ī iiij. eth̓.puſillanītas eſt pctm̄.. ph̓s dicitibidē. maxīe qd̓ videt̉ puſillanīꝰ eſſe quimagnis bonis dignꝰ exiſtit et tn̄ hijsdignificat ſeip̄m. ſed nullꝰ eſt dignꝰ magnis bonis niſi v̓tuoſus. qꝛ ut ph̓s ibidēdic̄. ẜm veritate ſolus bonus eſt honorādus. puſillanimꝰ ē v̓tuoſus. non ergopuſillanimitas ē pctm̄.. iniciū omnispeccati ē ſuꝑbia. vt d̓r ecc̄. xj. ſꝫ puſillanītas ꝓcedit ex ſuꝑbia qꝛ ſuꝑbꝰ colligitſe id qd̓ eſt. puſillanimꝰ aūt ſubtrahitſe ab hijs quibus ē dignꝰ. puſillanimitas eſt pctm̄. P. ph̓s dic̄ ī iiij. eth̓. qqui dignificat ſe minoribꝰ ꝙͣ ſit dignus