grauius pctm̄ ꝙͣ furtū. ut habet̉ ꝓuer. vj.furtū aūt ꝑtinet ad auariciā. gͦ auaricia n̄eſt grauiſſimū peccatoꝝ. Rnº dd̓. ꝙ omēpeccatū ex hoc ip̄o ꝙ ē malū ꝯſiſtit in quadā corrupcōe ſiue priuacōe alicuiꝰ boni. inqͣꝫtum eſt voluntariū ꝯſiſtit in appetitū alicuius boni. dupliciter ergo ordo peccatoꝝpōt attendi. vnoº ex ꝑte boni ꝙ ꝑ pctm̄ cōtenitur vel corrupitur. quia ꝙͣto maiꝰ ē tanto pctm̄ grauius ē et ſcd̓m hoc pctm̄ qd̓ eſtꝯtra deū ē gͣuiſſimū. et ſub hoc eſt pctm̄ qd̓eſt ꝯtra ꝑſonā hoīs ſub quo ē pctm̄ qd̓ eſtꝯtra res exteriores que ſunt ad uſum hoīsdeputate qd̓ videt̉ ad auariciam ꝑtinere.Alio mō pōt attēdi gͣdus peccatoꝝ ex ꝑteboni cui iordinate ſabdit̓ appetitꝰ hūanusqd̓ ꝙͣto minus ē tanto p̄ctineſt diformiusturpius eſt enī ſubeſſe inferiori bono qͣꝫ ſuꝑiori bōuꝫ aūt exterioprenē īfimū īter hūana bona. eſt etiā minus ꝙͣ bonū corꝑis qd̓etiā minꝰ ē ꝙͣ bonū aīe. qd̓ etiā exceditur abono diuino. et ſcd̓m hoc peccatū auariciequo appetitꝰ hūanus ſubicit̓ etiā exterioribus rebus. habet qd̓āmodo deformitatemmaiorē. quia cū corrupcō vel priuacio boniformaliter ſe habet in peccato. ꝯuerſio aūtad bonū ꝯmutabile materialiter magis eſtiudicāda gͣuitas peccati ex ꝑte bōi qd̓ corrumpit̉ ꝙͣ ex ꝑte boni cui ſubicit̉ appetituset ideo dicēdū eſt ꝙ auaricia nō ē ſimpliciter maximū pctōꝝ. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ auctor tates ille loquūt̉ de auaricia ex ꝑte bonicui ſubd̓r appetitꝰ. vn̄ ⁊ in eccl̓iaſtico. ꝓ rōeſubdit̉ ꝙ auarꝰ ſua aīam habet venalē. qꝛvidelicet aīam ſuā id eſt vitā. exponit ꝑicul̓ꝓ peccunia. et ideo ſubdit ꝙ ī vita ſua proīcit id eſt ꝯtēnit intima ſua ut etiā peccuniam lucret̉. tulliꝰ em̄ addit hoc eſſe anguſtianimi. vt ſcꝫ velit peccunie ſubici. Ad ij.dd̓. ꝙ augꝰ ibi accipit cupiditatē generaliter cuiuſcunqꝫ tꝑalis boni. nō ſcd̓m ꝙ accipit̉ ſpēaliter ꝓ auaricia. cupiditas enī cuiꝰcunqꝫ temꝑalis boni eſt venenū caritatis īꝙͣtum ſcꝫ homo ſꝑnt bonū diuinū ꝓpter hͦꝙ inheret bono tꝑali. Ad iij. dd̓. ꝙ aliter eſt inſanabile pctm̄ inſpiritū ſanctū. etaliter auaricia. nā peccatū ī ſpiritū ſanctuꝫeſt inſanabile ex ꝑte ꝯtemptꝰ. puta ꝙ hoꝯtemnit vl̓ miſericordia uel iuſticiā diuināaūt aliquid hoꝝ ꝑ que hoīs peccata ſaluāt̓et ideo talis inſanabilitas ꝑtinet ad maiorem gͣuitate peccati. auariciā vero habet inſanabilitatē ex ꝑte defectꝰ hūani inꝙͣtumſcꝫ ſemꝑ ꝓcedit hūana rō. quia quo aliquiseſt magis deficiēs eo magis indiget aminiculo exterioꝝ reꝝ. et id̓o. magis. in auaricialabit̉. vn̄ ꝑ talē inſabiltatē non oſtenditurpeccati eſſe gͣuius. ſed qd̓ammodo ꝑ hoceſſe ꝑiculoſius. Ad iiij. dd̓. ꝙ auaricia cōꝑat̓ ydolatrie ꝑ ꝙqͣdā ſimilitudinē quā habet ad ip̄am. qꝛ ſic ydolatra ſubicit ſe creature exteriori. ita auarus nō tn̄ eodē mō. ſedydolatra quidē ſubicit ſe creat̉e exteriorivt exhibeat ei cultū d̓inū. auarꝰ autē ſubicitſe crtat̉e exteriori īmoderate ip̄aꝫ ꝯcupiſcēdo ad uſum nō tn̄ ad cultū. et iō nō oportet ꝙ auaricia habeat tantā gͣuitatē qͣꝫta hꝫydolatria.d. vj. ſic ꝓcedit̉. vtͣ ꝙ auaricia n̄ ſitpctm̄ ſpūale. peccata .n. ſpūalia vidētur eſſe circa ſpūalia bōa. ſꝫ materiaauaricie ſunt bona coꝑalia ſcꝫ exteriores diuicie. gͦ auaricia non ē pctm̄ ſpūale. Pͣ.peccatū ſpūale ꝯtra carnale diuidit̉. ſꝫ auaricia videt̉ eſſe pctm̄ carnale. ſequit̉ enī corrupcōem carnis vt pꝫ in ſenibꝰ qui ꝓpternat̉e carnalis defectū in auariciā inciduntergo auaricia nō ē peccatum ſpūale. P.peccatū carnale ē ꝑ quod etiā corpꝰ hoīsdeordinat̉ ſcd̓m illud apl̓i. j. ad cor. vj. quīfornicat̉ in corpus ſuū peccat. ſed auariciaetiā hoīeꝫ corꝑaliter vexat. vn̄ et criſoꝰ. marti. v. ꝯꝑat auaꝝ demoniaco qui in corporeverat̉. 3º auaricia nō videt̉ eſſe peccatū ſpirituale. Sꝫ ꝯtra ē ꝙ g̓gꝰ xxxj. mora. cōputat anaricia vicijs ſpiritualibꝰ. Rn̄º dd̓:ꝙ peccata p̄cipue in affectū ꝯſiſtūt. omēsaūt affectiones aīe ſiue paſſiones terminatur ad delectacōes et triſticias. ut patꝫ perph̓m ī ij. eth̓. delectacōnū aūt quedā ſuntcarnales et quedā ſpūales. carnales quidēdelectacōes dicunt̉ que in ſenſu carnis cōplent̓ ſic̄ d̓lectacōes ciboꝝ et venereoꝝ delecta. ōes vero ſpūales dicunt̉ que ꝯplent̓ īſola aīe app̄henſione illa vero peccata dicunt̉ carnalia q̄ ꝑficiunt̉ in delectacōibuscarnalibus illa vero dicunt̉ ſpūalia q̄ ꝑficeunt̓ ī ſpūalibus delectacōibꝰ abſqꝫ carnalidelectacōe et huīoi eſt auaricia delectaturenī auarus ī hoc ꝙ ꝯſiderat ſe poſſeſſoremdiuiciaꝝ. et ideo auaricia eſt pctm̄ ſpūale.Ad. j. 4º dd̓. ꝙ auaricia circa corꝑale obiectum nō querit delectacōem corꝑalē ſedſolū aīalem. ꝓut ſcꝫ homo ī hoc delectat̉ꝙ diuicias poſſideat. ⁊ ideo nō ē pctm̄ carnale. rōe tamē obiecti mediū ē inter peccati pure ſpūalia q̄ querūt delectacōeꝫ ſpūalem circa obiecta ſpūalia ſic̄ ſuꝑbia ē circaexcellenciā et vicia pure carnalia q̄ queruntdelectacōeꝫ pure corꝑalē circa obiectū corꝑale. Ad ij. dd̓. ꝙ motus reſpicit ſpeciēſcd̓m terminū ad qꝫ. nō aūt ſcd̓m terminuma quo et ideo viciū d̓r corꝑale ex hoc ꝙ tendit ī delectacōeꝫ carnalē. nō aūt ex eo ꝙ ꝓcedat ex aliquo d̓fectū carnis. Ad iij. dd̓ꝙ criſoꝰ. cōꝑat auaꝝ demoniato nō qꝛ vexetur ī carne ſicut demoniacus. ſed ꝑ ei oppoſitū qꝛ ſic̄ d̓moniacꝰ ille de qͦ legit̉ mar. v.