V VjPo. in quo quis peccat ꝑ hoc et torquet̉ vtde ſapī. xj. ſed ille qui ingratus eſt beneficio accepto peccat cōtra beneficiū. ergo beneficio eſt priuādus. Sed contra eſt qd̓dicit̉ luce vi. ꝙͣ altiſſimus benignus eſt ſuper ingratos et malos. ſed eius ꝑ imitationem nos filios eſſe oportet vt ibidē dicit̉ergo nō debemꝰ ingratis beneficia ſubtrahere. Rn̄º dd̓. ꝙ circa ingratū duo cōſideranda ſunt. primo quidem quid ipſe dignus ſit pati. et ſic certū eſt ꝙ meret̉ beneficij ſubtractionē. alio mō conſiderādum ēquod oporteat beneficiū facere. primo naqꝫ oportet ꝙ benefaciēs nō debet eſſe facilis ad ingratitudinē iudicanda. quia frequēter aliquis vt ſeneca dic̄ qui nō reddidit gratus eſt. quia forte nō occurrit ei facultas aut debita oportunitas reddēdi. ſecūdo debet attēdere ad hoc ꝙ de ingratogratum faciat. ꝙ ſi nō poteſt primo beneficio ſatiſ facere forte ſatiſfaciet ſecūdo. ſivero ex beneficijs multiplicatis ingratitudinem augeat et peior fiat. debet a beneficiorū exhibitione ceſſare Ad i. ergo dd̓.ꝙ autoritas illa loquit̉ quātum ad id qd̓ ingratus dignus eſt pati. Ad ii. dd̓. ꝙ ille qui ingrato beneficiū exhibet non dat eioccaſione peccādi ſed magis gratitudiniset amoris. ſi vero ille qui accipit ingratitudinis occaſione exinde ſumat nō eſt dantiimputādū Ad iij. dd̓. ꝙ ille qui beneficium dat nō ſtatim ſe debet exhibere punitorem ingratitudinis ſed prius pium mēdicum. vt ſcilicet meritis beneficijs ingratitudinem ſanet.Einde cōſiderandum eſt d̓ vindicatione Et circa hoc quētur quatuor Primo vtrum vīdicatio ſit illicita. Secundovtꝝ ſit ſpecialis virtus Tertio de modo vindicādi Quarto in quosſit vindicta exercenda.D i. ſic procedit̉. videt̉ ꝙ vindicatio nō ſit licita. quicunqꝫ vſurpat ſibi quod dei eſt peccat. ſed vidictapatet ad deū. d̓r em̄ deutro. ij mihi vindictam et ego retribua. ergo omnis vindicatio eſt illicita. Preterea ille de quo vindicta ſumit̉ nō tolerat̉. ſed mali nō ſunt tolerandi. quia ſuꝑ illud cātī. ii. ſicut liliū inter ſpinas. dicit glo. nō fuit bonus qui malos tolerare nō potuit. ergo vindicta noneſt ſumēda de malis. Preterea vindictaꝑ penas fit ex quibus habet̉ timor ſeruilisſed lex noua nō eſt lex timoris ſed amorisvt augꝰ dicit cōtra adminantiū. ergo adminus in nouo teſtamēto nulla vindicta fieri debet. Preterea ille dicit̉ vindicare ſequi iniurias ſuas vlciſcit̓ ſed vt videt̉ nō li-cet etiā iudici in ſe delinquētes punire. dic̄em̄ criſo. ſuꝑ math̓. diſcamus exemplo xp̄inoſtras iniurias magnanimiter ſuſtinere.dei aūt iniurias nec vſqꝫ ad auditū ſufferre. ergo vindicatio videt̉ eſſe illicita Pͣ.paccatū multitudinis magis eſt nociuū ꝙͣpeccatū vnius tantū. dicit̉ em̄ eccl̓. xxvi. atribus timuit cormeum et in quarto faciesmea metuit. et deletura ciuitatis. et collectionem populi. et calumnia mēdacem. ſuper mortem omnia graua. dolor cordis etluctꝰ mulier zelotipa. ſed de peccato multitudinis nō eſt vindicta ſumeda. qꝛ ſuꝑillud math̓. xiii. ſi vite vtraqꝫ creſcere vrticas ne forte eradicētis triticū. dicit gloſaꝙ multitudo nō eſt excōmunicāda nec priceps. ergo nec alia vindicta eſt licita. Sꝫcōtra eſt ꝙ nihil eſt expectādum a deo niſi qd̓ eſt bonū et licitū. ſed vindicta de ho.ſtibus eſt expectenda a deo. d̓r em̄ lu. xviijdeꝰ faciet vindicta electoꝝ ſuoꝝ clamātiūad ſe die ac nocte. quaſi diceret īmo facietergo vindicatio non per ſe mala et illicita.Rn̄º dd̓. ꝙ vinditio fit per aliqd̓ penalemalū niflictū peccanti. eſt ergo in vindicacōne ꝯſiderandū vindicatis animus. ſi enīeius intentio ferat̉ prīcipaliter ī malū illiꝰde quo vindicta ſumit̉ et ibi quieſcit nō eſtomnino licitū. qꝛ delectari ī malo alteriusꝑtinet ad odiū qd̓ caritati repugnat q̄ oēshomines debemꝰ diligere. nec aliquis excuſat̉ ſi malū intendit illiꝰ qui ſibi iniuſte intulit malū. ſicut nō excuſat̉ aliquis ꝑ hͦ ꝙodit ſe odiētem. nō enī debet homo in aliupeccare ꝓpter hoc ꝙ ille peccauit prius inip̄m. hoc enī eſt vnici a malo. qd̓ apl̓s ꝓhibet ad ro. xij. noli vici a malo ſed vnice ī bonō malū. ſi v̓o intentio vindicatis ferat̉ prīcipaliter ad aliqd̓ bonū ad qd̓ ꝑuenitur ꝑpenā peccatis puta ad emendacōem peccatis. vel ſaltē ad cohibicōem eiꝰ et quietē aliorū et ad iuſtitie ꝯſeruationē et dei honoēpōt eſt eſſe vīdicatio licita. alijs debitis circumſtantijs ſeruatis. Ad i. ergo dd̓ ꝙ ille qui ſcd̓m gradū ſui ordinis vindicta exercet in malos nō vſurpat ſibi quod dei eſtſed vtit̓ poteſtate ſibi diuinitꝰ cōceſſa. dicit̉ em̄ ad ro. xiij. de principe terreno ꝙ d̓iminiſter eſt vindex in iram dei qui male agit. ſi autam p̄ter ordinē diuine inſtitutionis aliquis vindictā exerceat vſurpat ſibiquod dei eſt et ideo peccat Ad ij. dd̓ ꝙmali tolerant̉ a bonis in hoc ꝙ ab eis ꝓprias iniurias patiēter ſuſtinet ſꝫm ꝙ oportetnō aūt tolerāt eos vt ſuſtineat iniurias deiet ꝓximorum. dicit em̄ criſo ſuꝑ math̓. in ꝓprijs iniurijs eſſe quepiam patiētem laudabile eſt. iniurias aūt dei diſſimulare nimiseſt impiū. Ad iu. dd̓ ꝙ lex euāgelij eſt